پاسخی علمی به یک ادعای بی اساس و مغرضانه؛ آیا امام حسین(ع)، خواستار توافق با یزیدیان بودند؟!

مدتی است مطلبی از سوی یک سخنران[1] در ایام محرم امسال بر سر زبان‌ها می‌گردد که لازم است در نقد آن، چند سطری نوشته شود. این احساس وظیفه نگارنده صرفا به جهت سستی و کذب بودن مطالب مطروحه نیست، و تنها به این علت هم نیست که سخنران مذکور مانند نگارنده در کسوت مبلغ و صیانت کننده از دین و معارف دین است. بلکه آنچه نگارنده را موظف به نوشتن کرد این بود که اولا مطالب مذکور دروغی بزرگ و تحریفی خطرناک در رابطه با حماسه عظیم حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام است، و ثانیا این مطالب از سوی جریانی خاص و با اهدافی مشخص در رسانه ها برجسته شده است.

هشدار جدی درخصوص از بین رفتن شرکت‌های بزرگ و متوسط در دولت یازدهم/ چرا کشور به‌سمت رکود کامل اقتصادی پیش می‌رود؟

 در راستای به وجود آوردن تحرک کاذب در اقتصاد برای خروج از رکود، پرداخت تسهیلات محدود به صنایع کوچک و متوسط برنامه‌ریزی شد، ولی سیستم بانکی این‌بار هم دولت را یاری نداد وبه عناوین مختلف از اجرای تسهیلات بنگاه‌های معرفی‌شده سر باز زد و طرح را با عدم موفقیت روبه‌رو ساخت. از طرفی معاون وزارت صمت، در راستای موفقیت این طرح، صدور ضمانت‌نامه‌ی صنایع کوچک تا سقف سه میلیارد تومان را وعده داد، ولی ایشان بررسی نکردند که تقریباً بیشتر بانک‌ها اصلاً ضمانت‌نامه‌ی وزارت صمت و صنایع کوچک را قبول ندارند و طرح‌ها را پذیرش نمی‌کنند.

«عاشورا؛ آزمون پایمردی بر اصول و آرمان ها» / قسمت هفتم- ابوالشعثاء دلداده بی قرار حسین

اگرچه کوفیان به بی وفایی مشهورند و امروزه برای بی وفایی از مردم کوفه مثال می زنند، اما بوده اند کسانی از جمع مردمان کوفه که عاشق و دلداده مکتب حسینی بوده و در این راه نه اهل گفتار که اهل شهادت بودند و در این راه فرصت سوزی نکردند و دنبال توجیه رفتارهای خود نگشتند بلکه قدم در راه شهادت گذاشتند که ابوالشَّعثَاء یکی از این کوفیان بود. از اینرو نمی شود در هر قضیه ای همه را به یک چوب راند. ابوالشَّعثَاء مردی شجاع، دلیر و از دلاوران و تیراندازان به نام کوفه بوده که در روز عاشورا در رکاب نواده پیامبر(ص) به شهادت رسیده و در زمره اصحاب امام حسين علیه السلام و شـهــدای كـربلا می‌باشد و صاحب منتهی الآمال به نقل از فيروزآبادى گفته كه وی از محدّثين نیز بوده است.

«عاشورا؛ آزمون پایمردی بر اصول و آرمان ها» / قسمت ششم- مُسیَّب‌بن‌نَجَبَة‌ در آزمون سخت ولایت پذیری

مُسیَّب‌بن‌نَجَبَة‌ ابن ربيعة بن رباح بن عوف بن هلال بن شمخ بن فزارة الفزاري، از قدمای تابعین، روسای شیعه و از زاهدین و از اصحاب حضرت علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) است که ساکن کوفه بود. مُسیَّب‌بن‌نَجَبَة از جمله کسانی است که در جنبش توابین حضور داشت از اینرو بیشترین گزارش های تاریخی درباره وی تحت تاثیر همین حادثه قرار دارد. با این حال اخبار پراکنده ای هم در منابع درباره قبل از این دوران وجود دارد. از جمله اینکه مسیب بن نجبه در جنگ قادسیه و فتوحات عراق حضور داشت. در دوران خلیفه سوم، جزء کسانی است که بر شیوه حکمرانی کارگزاران خلیفه اعتراض می کند. وی همچنین از امرای حضرت علی(ع) در جنگ های جمل، صفین و نهروان بود.

رویه انحرافی و تقابل تجدیدنظرطلبان اعتدالی با امام جامعه اسلامی در احتراز از مذاکره و معامله

هرقدر که رهبری این نوع از سبکهای غربگرایانه اداره کشور را غلط و انحرافی می انگارد و کارآمدیشان را در مسیر انقلاب به چالش می کشد، ظاهرا تأثیری بر اصلاح منطق محاسباتی تجدید نظرطلبان نمیگذارد و قرار است این روند انحرافی تا آخر ادامه داشته باشد. اما این یک واقعیت آشکار است که علی و آل علی هرگز یاوری گمراهانی که منطق محاسباتیشان دچار اعوجاج و انحراف شده است را نخواهند پذیرفت.

«عاشورا؛ آزمون پایمردی بر اصول و آرمان ها» / شخصیت شناسی خواص دخیل در حادثه عاشورا

در مجموعه یادداشت های مستند با عنوان: «عاشورا؛ آزمون پایمردی بر اصول و آرمان ها» تلاش خواهیم کرد با معرفی شخصیت های که به هر نوعی در واقعه عاشورا موثر بوده یا حضور داشته اند، زوایای کمتر توجه شده از زندگی آنها درباره عاشورا را مورد بررسی قرار دهیم. شناخت این اشخاص و تصمیم گرفتن آنها در بزنگاه های سخت زندگی، می تواند چراغ راهی برای زندگی امروز ما بخصوص برای خواص در تحولات سیاسی و اجتماعی جامعه باشد. جامعه ای که امروزه با فتنه ها و هجمه های بسیاری مواجه گشته است که در بسیاری از آنها بار دیگر خواص دچار بی بصیرتی می شوند و از مسیر حق انحراف پیدا می کنند.

«عاشورا؛ آزمون پایمردی بر اصول و آرمان ها» / قسمت دوم- هانی بن عروه، صحابی آزمون های سخت

هانی از اصحاب و یاران پیامبر(ص)، از شیعیان خاص و از اصحاب حضرت امیرالمومنین(ع) است که در جنگ جمل و صفین در کنار حضرت قرار داشت و از آزمون های سختی که بسیاری از بزرگان و صحابه در آن دچار انحراف شده و در گرد و غبار فتنه از مسیر حق دور شدن، آزمون ولایت پذیری خود را با موفقیت پشت سر گذاشت. بیشترین گزارش های تاریخی درباره هانی بن عروه، از زمان ورود مسلم بن عقیل نماینده امام حسین(ع) به کوفه است. هانی گویا در ابتدا تمایل نداشت که مسلم در خانه وی باشد چرا که با وضعیت پیش آمده در کوفه، نیازمند حمایت همه جانبه از مسلم بود. اما آن هنگام که به خانه او آمد به حمایت تمام عیار از مسلم پرداخت.

«عاشورا؛ آزمون پایمردی بر اصول و آرمان ها» / قسمت سوم- سَهْل‌بن‌سَعْدساعدی در سایه ابهام ها!

سهل بدنبال کشته شدن عثمان، به همراه گروهی از انصار با حضرت علی(ع) بیعت کرد و در جنگ صفین نیزحضور داشته است. منابع تاریخی از سال (41ه.ق تا 61ه.ق)اخبار خاصی از سهل بخصوص درباره رویکرد وی به قیام امام حسین(ع) گزارش نکرده ­اند، جز یک خبر و آن هم در احتجاج امام حسین(ع) با سپاه عمرسعد در کربلا بود که در آن احتجاج امام از کسانی چون سهل نام می برد. سهل سابقه درخشانی در دوره پیامبر(ص) و امیر المومنین(ع) دارد، حال چرا در حادثه ای به این مهمی خبری از سهل نیست خود جای سوال دارد؟ این در حالی است که سهل سیره و منش پیامبر(ص) را با امام حسن و امام حسین (ع) دیده بود و می دانست حسین(ع) چه جایگاهی در نزد پیامبر(ص) دارد.

بسترهای شکل‌گیری حادثه‌ عاشورا / وقتی ارزش های مادی جایگزین ارزش های انقلابی ‌شود

سخن اصلی آن است که اساسا غفلت از امام، مسیر را برای ورود جریان‌های باطل هموار می‌کند. این همان دغدغه‌ای بود که جان مطهر رسول اکرم اسلام را در سال‌های پایانی عمر مبارکشان، در خود گرفته بود و در انتها نیز با حمایت و حضور مستقیم وحی، پرده از بیم و نگرانی‌های دل الهی او برداشته شد. ماجرای غدیر خم تنها یک ضیافت آسمانی برای بیان عالی‌ترین موهبت الهی نبود، سخنان رسول اکرم در روز هجدهم ماه ذی‌حجه سال دهم، یک دوره‌ی عالی جریان‌شناسی و روشنگری در رابطه با فتنه‌هایی بود که می‌توانستند در لباس دین، روح غدیر را بیازارند و سر صاحب غدیر را از سینه‌ی رسول خدا بردارند و بر سرنیزه‌ها بنشانند.

هفت مؤلفه‌ی کنش انقلابی / تفاوت میان انقلاب اسلامی با سایر انقلاب‌ها

براساس دیدگاهی که امام خامنه‌ای در زمینه‌ی مبانی انسان‌شناسی انقلاب می‌پرورانند، ازآنجاکه انقلاب درونی آغاز نقطه‌ی انقلاب است، موتور محرکه‌ی انقلاب نیز مردم هستند. مردم در اینجا وجه اجتماعی همان انسانِ انقلاب‌یافته از درون یا انسان انقلابی است؛ هنگامی که انقلاب درونی فراگیر شود و انقلاب از وجودهای انقلاب‌یافته به آحاد جامعه سرریز شود. قرار نیست آرمان‌های انقلاب به‌یکباره محقق شود و مسیری تدریجی و تاریخی در پیش است. مسئله‌ی دیگر جهت‌گیری کلی نظریه‌های انقلاب است. نظریه‌های انقلاب اغلب یا در موضع جلوگیری از وقوع انقلاب هستند یا آن را به‌مثابه‌ی عارضه‌ی اجتناب‌ناپذیر تعارض طبقاتی، تلقی و تجویز می‌کنند. انگاره‌ای که رهبر معظمانقلاب در تشریح انقلاب اسلامی به آن می‌پردازند، براساس نگاه مثبت به انقلاب است. این انگاره انقلاب را تلاش برای تکامل می‌داند و در پی بازتولید آن است.