آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 30

مورد ابتلای خود ما در زمان خودمان است بيان می‏كنيم . آيه می‏فرمايد . " « ان الذين جاؤا بالافك عصبه منكم » " آنان كه " افك " را ساختند و خلق كردند ، بدانيد يك دسته متشكل و يك عده افراد به هم وابسته از خود شما هستند . قرآن به اين وسيله مؤمنين و مسلمين را بيدار می‏كند كه توجه‏ داشته باشيد در داخل خود شما ، از متظاهران به اسلام ، افراد و دسته جاتی‏ هستند كه دنبال مقصدها و هدفهای خطرناك می‏باشند ، يعنی قرآن می‏خواهد بگويد قصه ساختن اين " افك " از طرف كسانی كه ساختند روی غفلت و بی‏ توجهی و ولنگاری نبود ، روی منظور و هدف بود ، هدف هم بی آبرو ساختن‏ پيغمبر و از اعتبار انداختن پيغمبر بود ، كه به هدفشان نرسيدند . قرآن‏ می‏گويد آنها يك دسته به هم وابسته از ميان خود شما بودند ، و بعد می‏گويد اين شری بود كه نتيجه‏اش خير بود ، و در واقع اين شر نبود : " « لا تحسبوه شرا لكم بل هو خير لكم » " ، گمان نكنيد كه اين يك حادثه سوئی‏ بود و شكستی برای شما مسلمانان بود ، خير ، اين داستان با همه تلخی آن به‏ سود جامعه اسلامی بود . حال چرا قرآن اين داستان را خير می‏داند نه شر و حال آن كه داستان بسيار تلخی بود ؟ داستانی برای مفتضح كردن پيغمبر اكرم‏ ساخته بودند و روزهای متوالی حدود چهل روز گذشت تا اينكه وحی نازل شد و تدريجا اوضاع روشن گرديد . خدا می‏داند در اين مدت بر پيغمبر اكرم و نزديكان آن حضرت چه گذشت ! اين را به دو دليل قرآن می‏گويد خير است : يك دليل اينكه اين گروه‏ منافق شناخته شدند . در هر جامعه‏ای يكی از بزرگترين خطرها اين است كه‏ صفوف مشخص نباشد ، افراد مؤمن و افراد منافق همه در يك صف باشند . تا وقتی كه اوضاع آرام است خطری ندارد .