نظام حقوق زن در اسلام - صفحه : 320

هوسرانی را هر روز فراهم‏تر سازيم و آنگاه بخواهيم با زور قانون آنها را بمردان متصل كنيم و به اصطلاح به ريش مردان بچسبانيم ؟ اسلام كاری كرده كه‏ مرد عملا زن را بخواهد و دوستدار او باشد ، اسلام هرگز نخواسته كه بزور زن‏ را بمرد بچسباند . بطور كلی هر جا كه پای علاقه و ارادت و اخلاص در ميان باشد و اين امور پايه و ركن كار محسوب شوند جای اجبار قانونی نيست . ممكن است جای‏ تأسف باشد ولی جای اجبار و الزام و اكراه نيست . مثالی ذكر كنم - ميدانم كه در نماز جماعت عدالت امام و اعتقاد مأمومين بعدالت او شرط است . ارتباط و اجتماع امام و مأمومين ارتباط و اجتماعی است كه بر اساس عدالت امام و ارادت و علاقه و اخلاص مأمومين‏ استوار شده است . قلب و احساسات ركن اساسی اين ارتباط و اجتماع است . بهمين دليل اين اجتماع و ارتباط اجبار بردار و الزام بردار نيست . قانون‏ نميتواند ضامن بقاء و ادامه آن باشد . اگر مأمومين نسبت بامام جماعت‏ خود بی علاقه گردند و اراده و اخلاصشان سلب گردد اين ارتباط و اجتماع طبعا از هم پاشيده است خواه سلب اراده و علاقه و اخلاص مأمومين از امام بجا باشد يا بيجا . فرضا امام جماعت دارای عاليترين درجه عدالت و تقوا و صلاحيت باشد نميتوان مأمومين را مجبور به اقتدا كرد . مضحك است اگر امام جماعتی به دادگستری عرض حال بدهد چرا مردم بمن ارادت ندارند ؟ چرا مردم بمن اعتقاد ندارند ؟ و بالاخره چرا مردم بمن اقتدا نميكنند ؟ بلكه‏ منتهای اهانت بمقام يك امام جماعت اينست كه مردم را با قوه جبريه‏ باقتداء به او وادار كنند .