انسان کامل - صفحه : 324

پس در اين مكتب ، يك اشتباه درباره انسان كامل اين است كه همه‏ ارزشها جز يك ارزش فراموش شده است و آن هم ارزش " ما " بودن است‏ . اين " ما بودن " حرف درستی است ، يعنی اگر انسانی " من " او تبديل به " ما " نشده باشد انسان كامل نيست ، اما اينكه خيال كنيد به‏ صرف اينكه " من " انسان تبديل به " ما " شد ، كامل شده است ، دروغ‏ است . [ " ما " شدن ] يكی از خطوط سيمای انسان كامل است نه تمام خطوط سيمای آن . اشتباه ديگرشان اين است كه خيال كرده اند آن چيزی كه " من " ها را " ما " كرده است ، مالكيتهای اختصاصی است و اگر مالكيت اختصاصی را از بين برديم و مالكيت اشتراكی حاكم شد ، ديگر " من " ها " ما " شده‏ است و هيچكس احساس " منيت " نمی‏كند .

داستان شتر و روباه

چندين سال پيش داستانی را در مجله‏ای خواندم . افسانه‏ای ساخته بودند كه‏ روزی يك شتر و يك روباه با هم رفيق شدند . روباه به شتر پيشنهاد كرد كه‏ بيا يك زندگی اشتراكی داشته باشيم و اين زندگی اختصاصی و مالكيت‏ اختصاصی را الغاء كنيم و با يكديگر دوست و متحد باشيم و حتی يكديگر را " رفيق " صدا بزنيم . من به تو می‏گويم " رفيق شتر " و تو هم به من‏ بگو " رفيق روباه " ، صحبت " من " در كار نباشد . حتی من هيچوقت‏ بعد از اين نمی‏گويم " بچه من " ، می‏گويم " بچه ما " و تو هم به كره‏ شترت ديگر نگو " كره شتر