فلسفه اخلاق - صفحه : 45

دوست داشتن ديگران است " . نه ، در جهان ، غير از دوست داشتن ديگران‏ نيكی ديگر هم وجود دارد . يك مثالش همين بود كه عرض كردم .

ج : مفهوم انساندوستی

ثالثا محبت انسان ، احتياج به تفسير دارد غالبا آن را " غير دوستی " تفسير كرده اند ، و آنها كه كمی بالاتر رفته اند گفته اند [ انساندوستی ] ( 1 ) اولا ايراد وارد است كه چرا انساندوستی ؟ خوب بگوييم جاندار دوستی‏ واقعا اگر انسان نسبت به يك حيوان عاطفه به خرج بدهد مثل داستان آن‏ شخصی كه در حديث است سگ تشنه ای را سيراب كرد ، خف خودش را ، كفش‏ خودش را در چاه فرستاد و به زحمت آب آورد و سگ را سيراب كرد ، اين‏ كار اخلاق نيست چون انساندوستی نيست ؟ آيا انسان فقط بايد انسانها را دوست داشته باشد و جاندارهای ديگر را نبايد دوست داشته باشد ؟ بلكه همه‏ چيز را بايد دوست داشته باشد به قول سعدی : به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم كه همه‏ عالم از اوست به ارادت بخورم زهر كه شاهد ساقی است به جلادت بكشم درد كه درمان‏ هم از اوست چرا فقط بگوييم انساندوستی ؟ لااقل بگوييم جاندار دوستی تازه انساندوستی‏ احتياج به تفسير دارد همين جاهاست كه اگر اندكی افراط بشود ، به نام‏ انساندوستی " انسان دشمنی " . صورت می‏گيرد چطور ؟ مقصود از انسان چيست ؟ آيا انسان يعنی همين حيوان يك سرو دو

پاورقی : 1 ) افتادگی از نوار است .