توحيد - صفحه : 27

كسی كه روز اول آمد اين خانه را ساخت ، بعد هم رفت دنبال كارش . خدا را به منزله بنای عالم حساب می‏كنيم ، آن سازنده اول عالم كه اگر عالم‏ اول نداشته باشد ، سازنده هم ديگر ندارد . مسلم خدا اگر مثل بنا می‏بود ( بايد عالم هم اول می‏داشت ) . اين خانه اگر اول نداشته باشد . يعنی به‏ همين هيئت و وضعی كه هست از ازل همين‏جور بوده ، خوب بنايی حتما نداشته‏ ، چون بنا می‏آيد اين را به اين وضع ، به اين صورت می‏سازد ، ولی درباب‏ خدا چطور ؟ درباب خدا اين جور نيست . هيچ برای ما فرق نمی‏كند كه ما زمان را متناهی بدانيم يا نامتناهی ، اينها برای بحث در وجود خدا تأثير ندارد . اين هم يك مطلب . مطلب ديگر : راههای اثبات وجود خدا چيست ؟ از چه راههايی می‏شود وارد شد برای اثبات وجود خدا ؟ آيا اين راهها راههای مختلفی است يا راههای‏ مختلفی نيست ؟ اين مسأله باشد برای جلسه بعد . . . . صيادی داشت می‏رفت . يك مرغی ، كبوتری از بالا حركت می‏كرد ، سايه‏اش افتاده بود روی زمين . او توجه نداشت كه اصلا اين چيزی نيست ، خيال می‏كرد اين خودش چيزی است . اين را دنبال می‏كرد ، هميشه می‏رفت و نمی‏دانست آن كه اصل است يك چيزی است كه بالای سر اوست و اين سايه‏ای‏ از سايه‏های اوست . - . . . درست است ، می‏شود . استاد : نمی‏خواهم بگويم درست است يا درست نيست . البته ما در مقام‏ اثبات " مثال " نيستيم . " مثال " افلاطونی قابل بحث است و خودش‏ تاريخچه‏ای دارد . " مثال " افلاطونی كه تصور افلاطون از " مثال " چه‏ بوده ، بعد ديگران در اين زمينه چه گفته‏اند ، خودش يك مطلبی است ولی‏ ما اينجا به عنوان مثال و برای توضيح مطلب‏عرض كرديم ، نخواستيم بگوييم‏ " مثال " افلاطونی درست است يا درست نيست . - يكی از خانمها سؤال كرده‏اند كه فرموديد خدا شيئی جدا از اشياء نيست‏ ، بلكه در اشياء است ، بنابراين " به سوی خدا " چه مفهومی دارد ؟ استاد : اينكه عرض كرديم كه خدا در اشياء است نخواستيم همه مطلب را اينجا