سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 214

معنايش اين بود كه عجالتا از حقی كه از جانب خدا برای خودش قائل بود صرف نظر كرد و تسليم اوضاع شد تا ببيند شرايط و اوضاع از نظر مردمی چطور است ؟ كار به او واگذار می‏شود يا نه ؟ پس اگر شورا خلافت را به پدرت‏ علی می‏داد قبول می‏كرد ، تو هم بايد قبول كنی . حضرت آخرش تحت عنوان‏ تهديد به قتل كه اگر قبول نكند كشته می‏شود قبول كرد . البته اين سؤال‏ برای شما باقی است كه آيا ارزش داشت كه امام بر سر يك امتناع از قبول‏ كردن ولايتعهد كشته شود يا نه ؟ آيا اين نظير بيعتی است كه يزيد از امام‏ حسين می‏خواست يا نظير آن نيست ؟ كه اين را بعد بايد بحث كنيم .

. 3 شرط حضرت رضا

يكی ديگر از مسلمات تاريخ اين است كه حضرت رضا شرط كرد و اين شرط را هم قبولاند كه من به اين شكل قبول می‏كنم كه در هيچ كاری مداخله نكنم و مسؤوليت هيچ كاری را نپذيرم . در واقع می‏خواست مسؤوليت كارهای مأمون‏ را نپذيرد و به قول امروزيها ژست مخالفت را و اينكه ما و اينها به هم‏ نمی‏چسبيم و نمی‏توانيم همكاری كنيم حفظ كند و حفظ هم كرد . ( البته مأمون‏ اين شرط را قبول كرد ) . لهذا حضرت حتی در نماز عيد شركت نمی‏كرد تا آن‏ جريان معروف رخ داد كه مأمون يك نماز عيدی از حضرت تقاضا كرد ، امام‏ فرمود : اين بر خلاف عهد و پيمان من است ، او گفت : اينكه شما هيچ كاری‏ را قبول نمی‏كنيد مردم پشت سر ما يك حرفهايی می‏زنند ، بايد شما قبول‏ كنيد ، و حضرت فرمود : بسيار خوب ، اين نماز را قبول می‏كنم ، كه به‏ شكلی هم قبول كرد كه خود