حماسه حسيني3 - صفحه : 189

گرفتند تا رسيدند به كربلا ، و بعد در اثر نامه ابن زياد در آن محل متوقف‏ شدند . و از نظر علم به كشته شدن هم تاريخ جز مخطور بودن و غير قابل‏ اطمينان بودن اين سفر را اثبات نمی كند . در عين حال اين جهت منافات ندارد با جهت ديگر و آن اينكه امام در يك سطح ديگری كه سطح معنويت و امامت است ، می‏دانسته كه عاقبت به‏ كربلا نزول خواهد كرد و در همانجا شهيد خواهد شد . ه - امام پس از برخورد با " حر " و در كربلا در چند جا اعلام انصراف‏ كرده است . اين اعلام انصراف به چه معنی است ؟ قبلا گفتيم كه اعلام‏ انصراف امام ، انصراف از رفتن به كوفه و از داوطلبی از تشكيل حكومت‏ كوفه بود نه از انصراف از دفاع مقدس امتناع بيعت ، و نه انصراف از قيام مقدس اعتراضی امر به معروف و نهی از منكر . بر خلاف عقيده آقای‏ صالحی ، امام پس از سقوط كوفه ، از دو هدف ديگرش دست برنداشت و امتناع از بيعت و همچنين اعتراض به حكومت را تنها در زمينه زعامت‏ مفيد نمی‏دانست ، به خطر ايندو هم كاملا واقف بود ولی می‏خواست پيام خود را و اعلام جرم خود را و جواب " نه " به بيعت را با خون خود بنويسد كه‏ هرگز پاك نشود . و - بديهی است كه از نظر عامل دعوت كوفيان ، قيام امام يك قيام‏ ابتدائی است ، بلكه از اين جهت اقدام برای به دست گرفتن زمام امور است و تنها جنبه شورش بر ضد حكومت برای تضعيف يا اصلاح نيست . يعنی‏ طبق عامل نهی از منكر ، هدف بايد اصلاح باشد خواه به صورت تضعيف يا سقوط حكومت ، و خواه به