آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 223

جريان خلقت در عالم چگونه نشان می‏دهد نوری را ، چگونه نشان می‏دهد كه اين‏ حركتها و تلاشها و جنبشها و پيدايشها ، در ظلمات و كوركورانه نيست ، نور الهی در باطن همه ذرات عالم هست ، همه نشان می‏دهد مشيت الهی را ، تقدير الهی را ، حكمت الهی را . لهذا بعد كه همينها را ذكر می‏كند كه‏ خزندگان و روندگان ( به دو پا و به چهار پا ) ، برای اينكه ذكر كند كه ما اينها را به عنوان مثال ذكر كرديم و منحصر به اينها نيست ، می‏فرمايد : " « يخلق الله ما يشاء »" خدا آنچه را كه مشيتش اقتضا كند می‏آفريند ، يعنی همه اينها خلقت خداست و بر طبق مشيت الهی به وجود آمده : " « ان‏ الله علی كل شی‏ء قدير »" قدرت الهی محدود نيست ، برای قدرت الهی‏ نمی‏شود مرز و حد قائل شد ، خدا بر هر چيزی تواناست ، هر چه را بخواهد ، هر جور كه بخواهد خلق می‏كند . البته خداوند قدير است ، عليم است ، حكيم‏ است ، مريد است ، معنای اينكه خداوند بر هر چيزی تواناست و هر طور كه‏ بخواهد خلق می‏كند ، اين نيست كه همين طور به گزاف و بدون هدف و بدون‏ حكمت چنين می‏كند ، چون مشيت مطلق و قدرت بی پايانی دارد همين طور بی‏ جهت خلق می‏كند ، نه ، كارش بر اساس حكمت است ، ولی مشيتش محدود نيست ، قدرتش هم محدود نيست . از اول آيه نور تا اينجا تقريبا يك فصل مخصوص بود ، فصلی بود توحيدی‏ و در همه اين فصل ، قرآن می‏خواهد اين " « الله نور السموات و الارض " را ارائه بدهد ، گويی به عنوان پايان اين فصل كه وارد فصل ديگر و مطلب ديگری می‏شود كه البته باز آن مطلب با اين فصل ارتباط دارد ولی فصل‏ جداگانه شمرده می‏شود می‏فرمايد :