آشنايي با قرآن 6 - صفحه : 220

اوست . وقتی می‏گويد " منحصرا از آن اوست " يعنی هر چه هم در ديگران‏ است جلوه‏ای است از آنچه كه مال اوست ، ديگران هم اسم اسم او هستند . " « يسبح له ما فی السموات و الارض »" سوره از " سبح " شروع شد و به " « يسبح »" ختم می‏شود . " « يسبح له ما فی السموات و الارض »" او را تسبيح و تقديس می‏كنند ، به قدوسيت می‏خوانند ( هر چه در آسمانها و زمين است ) . ( در اول سوره حديد گفتيم تسبيح به نحو اكمل ملازم است با تحميد ، ينی از هر نقص منزه دانستن ملازم است با او را به هر كمالی‏ متصف كردم . ) هر چه در آسمانها و زمين است ، تمام ذرات زمين و آسمان‏ مسبح ذات پروردگار هستند ، حال به چه معنا ذات پروردگار را تسبيح‏ می‏كنند ، مكرر درباره آن بحث كرده‏ايم . " « و هو العزيز الحكيم »" اوست عزيز حكيم . " عزيز " اگر به‏ معنای همان غالب قاهر باشد ، وقتی كه با حكيم توأم می‏شود نظير آنجاست‏ كه " ملك " با " قدوس " توأم می‏شود ، يعنی يك وقت عزتی است كه‏ حكمت ندارد ، فقط عزت است ، اين ، هرچ و مرج و گزافه‏كاری از آب در می‏آيد ، يعنی اگر قدرت و عزت از حكمت جدا شود هرج و مرج و گزاف‏كاری‏ از آب در می‏آيد . ولی خدای متعال آن عزت علی الاطلاق و آن عزيز علی الاطلاق‏ است كه در همان حال حكيم علی الاطلاق است : " « و هو العزيز الحكيم »" اوست عزيز حكيم . و صلی الله علی محمد و اله الطاهرين . باسمك العظيم الاعظم الاعز الاجل الاكر يا الله . . . خدايا دلهای ما را به نور ايمان منور بگردان ، قلبهای ما را مركز تجلی انوار قرآن قرار بده‏ ، ما را به معرفت خودت و اسماء حسنای خودت آشنا بفرما ، انورا محبت و معرفت خودت را در قلبهای ما بتابان . . .