سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 135

خودش را بسيار روشن كرد ، فرمود : اگر شما می‏خواهيد به نام مهدی امت با اين بيعت كنيد من بيعت نمی‏كنم ، دروغ است ، مهدی امت اين نيست ، وقت ظهور مهدی هم اكنون نيست ، ولی اگر قيام شما جنبه امر به معروف و نهی از منكر و جنبه مبارزه ضد ظلم دارد ، من بيعت می‏كنم . بنابر اين در اينجا وضع امام صادق صد در صد روشن است . امام صادق حاضر شد با اينها در مبارزه شركت كند ولی تحت عنوان امر به معروف و نهی از منكر و مبارزه با ظلم ، و حاضر نشد همكاری كند تحت عنوان اينكه اين مهدی‏ امت است . گفتند : خير ، اين مهدی امت است و اين امر واضحی است . فرمود : من بيعت نمی‏كنم . عبدالله ناراحت شد . وقتی كه عبدالله ناراحت‏ شد حضرت فرمود : عبدالله ! من به تو بگويم : نه تنها پسر تو مهدی امت‏ نيست ، نزد ما اهل بيت اسراری است ، ما می‏دانيم كه كی خليفه می‏شود و كی خليفه نمی‏شود . پسر تو خليفه نمی‏شود و كشته خواهد شد . ابوالفرج نوشته‏ است : عبدالله ناراحت شد وگفت : خير ، تو بر خلاف عقيده‏ات سخن‏ می‏گويی ، خودت هم می‏دانی كه اين پسر من مهدی امت است و تو به خاطر حسد با پسر من اين حرفها را می‏زنی . « فقال : و الله ما ذاك يحملنی و لكن‏ هذا و اخوته و ابنائهم دونكم ، و ضرب يده ظهر ابی العباس » . . . امام‏ صادق دست زد به پشت ابوالعباس سفاح و گفت : اين و برادرانش به خلافت‏ می‏رسند و شما و پسرانتان نخواهيد رسيد . بعد هم دستش را زد به شانه‏ عبدالله بن حسن و فرمود : « ايه » ( اين كلمه را در حال خوش و بش‏ می‏گويند ) « ما هی اليك و لا الی ابنيك » ( می‏دانست كه او را حرص‏ خلافت برداشته نه چيز ديگری ) فرمود : اين خلافت به تو