ده گفتار - صفحه : 221

از شخصيت ، از احترام ، از همه چيز می‏افتد و اما اگر عمر خود را صرف‏ كتابهائی از قبيل كفايه بكند صاحب همه چيز می‏شود . در نتيجه هزارها نفر پيدا می‏شوند كه كفايه را چهار لا بلدند ، يعنی خودش را بلدند ، در كفايه‏ را هم بلدند ، رد رد او را هم بلدند ، اما دو نفر پيدا نمی‏شود كه قرآن را به درستی بداند ! از هر كسی درباره يك آيه قرآن سؤال شود می‏گويد بايد به‏ تفاسير مراجعه شود . عجب‏تر اينكه اين نسل كه به قرآن اينطور عمل كرده از نسل جديد توقع دارد كه قرآن را بخواند و قرآن را بفهمد و به آن عمل كند ! اگر نسل كهن از قرآن منحرف نشده بود قطعا نسل جديد منحرف نمی‏شد . بالاخره ما كاری كرده‏ايم كه مشمول نفرين پيغمبر ( ص ) و قرآن شده‏ايم . رسول خدا ( ص ) درباره قرآن فرمود « انه شافع مشفع و ماحل مصدق » . ( 1 ) يعنی قرآن در نزد خدا و در پيشگاه حقيقت وساطت می‏كند و پذيرفته‏ می‏شود و نسبت به بعضی كه به او جفا كرده‏اند سعايت می‏كند و مورد قبول‏ واقع می‏شود . هم نسل قديم و هم نسل جديد به قرآن جفا كردند و می‏كنند . اول نسل قديم‏ جفا كرد كه حالا نسل جديد جفا می‏كند . در رهبری نسل جوان ، بيش از هر چيز دو كار بايد انجام شود : يكی بايد درد اين نسل را شناخت و آنگاه در فكر درمان و چاره شد . بدون شناختن درد اين نسل هرگونه اقدامی بی‏مورد است . ديگر اينكه نسل كهن

پاورقی : 1 - كافی ، ج 2 ص . 599