آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 203

" ابرهای سفره‏ای " مطابق آنچه حكمت و مشيتش اقتضا كرده است ، ولی‏ ابر پهن شده منشأ باران نيست مگر بعد از آنكه " « و يجعله كسفا » " جمع و در هم فشرده شود و حتی در مرحله بعد ، ركام بشود ، يعنی متراكم‏ بشود . اصلا خود اين بيان نشأن می‏دهد كه يك باران كه می‏خواهد نازل بشود ، يك نظامی در اين جو طی می‏شود ، بادی بايد باشد و . . . و در بسياری از تعبيرات قرآن ، كلمه " تصريف رياح " ( گرداندن باد ) دارد ، اين را هم دليل ديگری گرفته‏اند [ بر اعجاز قرآن ] ، چون انسان به حسب ديد ظاهرش خيال می‏كند كه حركت باد حركت افقی است يعنی همين طور روی سطح‏ زمين ، مستقيم حركت می‏كند ، ولی امروز ثابت شده كه حركت اصلی باد هميشه دوری است ، می‏گردد و می‏چرخد ، و البته ريشه همه اينها اختلاف دمای‏ هواهاست ، هوای گرم سبك‏تر است و هوای سرد سنگين‏تر ، ريشه‏ای در نور خورشيد دارد و ريشه‏های ديگری گفته‏اند در بيرون جو دارد ، ولی به هر حال‏ حركت باد همان حركت تصريفی است يعنی به صورت گردش و چرخش است . بعد از اينها در آن آيه می‏فرمايد : " « فتری الودق يخرج من خلاله » " دانه‏های باران را می‏بينی كه از لابلا بيرون آمد . اين در آيه سوره روم . در آيه سوره نور هم همان تعبيرات با يك اختلافی ذكر شده . در اينجا ذكر باد نيامده است ، همين قدر می‏گويد : " « الم تر ان الله يزجی سحابا غ " آيا نمی‏بينی كه خدا آرام آرام ابرها را می‏داند ؟ در آنجا فرمود باد را فرستاد برای راندن ابرها ، اينجا می‏گويد خدا [ ابرها را ] می‏راند . خود اين يك نكته‏ای است و آن نكته اين است كه شما اين را بايد بدانيد كه قرآن هر چه را كه به خدا نسبت می‏دهد ، به معنی