آشنايي با علوم اسلامي 2 - صفحه : 102

است ، سخن از علم افاضی و لدنی و هدايتهای محصول مجاهده آمده است : « و الذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا »( 1 ) . در قرآن از تزكيه نفس به‏ عنوان يگانه موجب فلاح و رستگاری ياد شده است : « قد افلح من زكيها و قد خاب من دسيها »( 2 ) . در قرآن مكرر از حب الهی ما فوق همه محبتها و عقله‏های انسانی ياد شده است . قرآن از تسبيح و تحميد تمام ذرات جهان‏ سخن گفته است و به تعبيری از آن ياد كرده كه مفهومش اين است كه اگر شما انسانها " تفقه " خود را كامل كنيد آن تسبيحها و تحميدها را درك‏ می‏كنيد . به علاوه قرآن در مورد سرشت انسان مسأله نفخه الهی را طرح كرده‏ است . اينها و غير اينها كافی بوده كه الهامبخش معنويتی عظيم و گسترده در مورد خدا و جهان و انسان ، و بالاخص در مورد روابط انسان و خدا بشود . همچنانكه اشاره شد ، سخن در اين نيست كه عرفای مسلمين از اين سرمايه‏ها چگونه بهره برداری كرده‏اند ، درست يا نادرست ؟ . سخن درباره اظهار نظرهای مغرضانه گروهی غربی و غربزده است كه می‏خواهند اسلام را از نظر معنويت ، بی محتوا معرفی نمايند . سخن درباره سرمايه عظيمی در متن اسلام‏ است كه می‏توانسته الهامبخش خوبی در جهان اسلام باشد . فرضا عرفای مصطلح‏ نتوانسته باشند استفاده صحيح كرده باشند ، افراد ديگری كه به اين نام‏ مشهور نيستند ، استفاده كرده‏اند . به علاوه روايات و خطب و ادعيه و احتجاجات اسلامی و

پاورقی : . 1 سوره عنكبوت ، آيه . 69 . 2 سوره شمس ، آيات 9 و . 10