سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 232

می‏شود ميان يكی از دو كار . يا چنين ولايتعهدی را - كه من تعبير می‏كنم به‏ " ولايتعهد نچسب " و از مسلمات تاريخ است - بپذيرد و يا كشته شدن كه‏ بعد هم تاريخ بيايد او را محكوم كند . به نظر من مسلم اولی را بايد انتخاب كند . چرا آن را انتخاب نكند ؟ ! صرف همكاری كردن با شخصی مثل‏ مأمون كه ما می‏دانيم گناه نيست ، نوع همكاری كردن مهم است .

همكاری با خلفا از نظر ائمه اطهار

می‏دانيم كه در همان زمان خلفای عباسی ، با آنهمه مخالفت شديدی كه ائمه‏ ما با خلفا داشتند [ و افراد را از همكاری با آنها منع می‏كردند ، در موارد خاصی همكاری با دستگاه آنها را به خاطر نيل به برخی اهداف اسلامی‏ تجويز و بلكه تشويق می‏نمودند ] . صفوان جمال كه شيعه موسی بن جعفر است‏ شترهايش را برای سفر حج به هارون كرايه می‏دهد . می‏آيد خدمت موسی بن‏ جعفر . حضرت به او می‏گويد : تو همه چيزت خوب است الا يك چيزت . می‏گويد چی ؟ می‏فرمايد : چرا شترهايت را به هارون كرايه دادی ؟ می‏گويد من‏ كه كار بدی نكردم ، برای سفر حج بود ، برای كار بدی نبود . فرمود : برای‏ سفر حج هم [ نبايد چنين می‏كردی ] . بعد فرمود : لابد پس كرايه‏اش باقی‏ مانده است كه بعد بايد بگيری . عرض كرد : بله . فرمود : و لابد اگر به‏ تو بگويند چنانچه هارون همين الان از بين برود راضی هستی يا راضی نيستی ؟ دلت می‏خواهد كه طلب تو را بدهد و بعد بميرد . اين مقدار راضی به بقاء او هستی . گفت : بله . فرمود : همين مقدار راضی بودن به بقاء ظالم گناه‏ است . صفوان كه يك شيعه خالص