داستان راستان2 - صفحه : 79

امام رساند . اجازه خواست و وارد شد . با اجازه امام نشست . بعد امام‏ به طرف اطاقی كه افراد خصوصی را در آنجا می‏پذيرفت حركت كرد . مفضل هم‏ با اشاره امام از پشت سر راه افتاد . آنگاه امام كه به روحيه مفضل آشنا بود فرمود : " گمان می‏كنم ديشب خوابت نبرده باشد و همه‏اش انتظار كشيده باشی كی‏ صبح بشود كه بيايی اينجا " . - " بلی همين طور است كه می‏فرماييد " . - " ای مفضل ! خداوند تقدم دارد بر همه موجودات ، اول و آخر موجودات‏ او است . . . " - " يا ابن رسول الله اجازه می‏دهيد هر چه می‏فرماييد بنويسم ، كاغذ و قلم حاضر است " . - " چه مانعی دارد بنويس " . چهار روز متوالی ، در چهار جلسه طولانی ، كه حداقل از صبح تا ظهر بود ، امام به مفضل درس توحيد القاء كرد و مفضل مرتب نوشت . اين نوشته‏ها به‏ صورت رساله‏ای كامل و جامع در آمد . كتابی كه اكنون به نام " توحيد مفضل " در