پيرامون جمهوري اسلامي - صفحه : 125

كه پيدا شد [ بايد برای رفع آن تلاش كنی ] شك منزل بدی است ولی معبر خوب و لازمی است يك وقتی بد است كه تو در همين منزل بمانی : شيطان به‏ تو گفت تو را چه كسی خلق كرده است ؟ گفتی خدا گفت خدا را چه كسی خلق‏ كرده ؟ گفتی ديگر نمی دانم ، بعد هم سرجايت نشستی اين شك تنبلهاست ، هلاكت است اما تو كه چنين آدمی هستی كه وقتی چنين شك و وسوسه ای در تو پيدا شد ، در خانه ننشستی ، از مردم هم رودربايستی نكردی و نگفتنی كه اگر من به مردم بگويم چنين شكی كرده ام ، می گويند پس تو ايمانت كامل نيست‏ ، معلوم می‏شود كه يك حس و طلبی در تو هست كه فورا آمدی نزد پيغمبرت‏ سؤال بكنی كه اگر من چنين شكی پيدا كردم چه كنم ؟ آيا اين شك را با يك‏ عمل رد بكنم ، با يك فكر رد بكنم ؟ « ذلك محض الايمان » [ اين عين ايمان است . ] چرا از چنين چيزهايی می‏ترسی ؟ ! اينست آزادی در تفكر پس اسلام كه رشته تقليد را از اساس پاره كرده‏ است و می گويد من اصول دين را بدون آنكه آزادانه آنرا درك كرده باشيد نمی پذيرم ، چنين مكتبی آيا اصلا امكان دارد كه مردم را مجبور بكند به‏ اينكه بيائيد اسلام را به زور بپذيريد ؟ همين طور كه در عمل هم نكرد آنچه‏ كرد غير از اين بود كه مردم را مجبور به اسلام كرده باشند آنچه كرد مبارزه‏ با آن عقائد خرافی ای بود كه يك ذره با عقل و فكر بشر سر و كار نداشت ، فقط زنجيری شده بود برای عقل و فكر زنجيرها را برداشت گفت حالا آزادانه‏ فكر كن تا بفهمی مطلب از چه قرار است يا اگر با كشورهايی جنگيد ، با ملتها نجنگيد ، با دولتها جنگيد يعنی با كسانی جنگيد كه اين زنجيرهای‏ خيالی و اجتماعی را به دست و پای مردم بسته بودند .