حکمتها و اندرزها - صفحه : 178

گرفت . از همين جا می‏توان فهميد كه آرزو در ذات خود منطق و قاعده ندارد يعنی تابع منطق و قاعده عمل نيست ، تابع قوانين عقل و فكر نيست و به‏ همين دليل لازم است اصلاح شود و تحت نظم و قاعده در آيد . آرزوهای بی نظم‏ و قاعده همانهاست كه در زبان دين " آمال شيطانی " ناميده شده ، همانهاست كه آدمی را می‏فريبد و وقت و عمر او را تباه می‏سازد ، نيروی‏ خيال و فكر او را ، وقت و فرصت او را بيهوده صرف می‏كند ، عينا باز مانند همان درخت كه مثال زديم ، درخت احتياج به باغبان دارد اما نه‏ تنها برای اينكه به او آب برساند و مواظبت كند كه آفت به او نرسد ، علاوه بر اينها وجود باغبان برای اصلاح و زدن شاخه‏های زيادی ضرورت دارد ، همان شاخه‏های زيادی كه بی جهت نيروی حياتی درخت را مصرف می‏كند . آرزوهای باطل و بی ثمر هم در وجود انسان مثل همان شاخه زيادی است ، اين‏ شاخه‏ها كه زده شود بهتر اميدهای واقعی و عملی قوت و وسعت می‏گيرد . لهذا اگر بشر بخواهد در ناحيه اميدهای صادق و واقعی خود موفقيت پيدا كند و در آن ناحيه خود را رشد و نمو دهد چاره‏ای ندارد از اينكه با آرزوهای كاذب و خيالات واهی شيطانی مبارزه نمايد كه آنها جز غرور و فريب چيزی نيست . قرآن كريم می‏فرمايد : " شيطان وعده‏ها می‏دهد و آرزوهايی را در مردمی بر می‏انگيزد ، اما آن آرزوها اميدهای صادق و واقعی نيست ، فقط غرور است و فريب " .