امامت و رهبري - صفحه : 203

علمای ناصبی ، اندلسی هستند و شايد در اندلس شيعه نداشته باشيم و اگر داشته باشيم خيلی كم است . محيی الدين ، اندلسی است ولی روی آن ذوق‏ عرفانی ای كه دارد و معتقد است زمين هيچگاه نمی‏تواند خالی از ولی و حجت‏ باشد ، نظر شيعه را قبول كرده و اسم ائمه عليهم السلام را ذكر می‏كند تا می‏رسد به حضرت حجت و مدعی می‏شود كه من در سال ششصد و چند محمد بن حسن‏ عسكری را در فلان جا ملاقات كردم . البته بعضی از حرفهايی كه زده ضد اين‏ حرف است و اصلا سنی متعصبی است ولی در عين حال چون ذوق عرفانی هميشه‏ ايجاب می‏كند كه زمين خالی از يك ولی به قول آنها ( و به قول ائمه ما حجت ) نباشد ، اين مسئله را قبول كرده و حتی مدعی مشاهده هم هست و می‏گويد من به حضور محمد بن حسن عسكری كه اكنون از عمرش سيصد و چند سال‏ می‏گذرد و مخفی است رسيده و به زيارتش نائل شده‏ام .