امامت و رهبري - صفحه : 59

است . در " كافی " كه معتبرترين كتاب حديث شيعه می‏باشد ، اين حديث‏ هست . عمده اينست كه اين حديث در كتابهای اهل تسنن هم هست . آنها در روايتی به اين عبارت نقل كرده‏اند : « من مات بغير امام مات ميتة جاهلية » ( 1 ) هر كس بدون امام بميرد مانند اينست كه در جاهليت مرده‏ است . عبارت ديگری كه نقل كرده‏اند اينست : « من مات و ليس فی عنقه‏ بيعة مات ميتة جاهلية » . آنكه بميرد و در گردن او بيعت يك امام‏ نباشد ، مردنش از نوع مردن جاهليت است . به عبارتی هم كه شيعه نقل‏ می‏كند ، سنيها زياد نقل كرده‏اند . عبارت ديگر : « من مات و لا امام له‏ مات ميتة جاهلية » . اين عبارتها خيلی زياد است و نشاندهنده اهتمام‏ زياد پيغمبر اكرم به مسئله امامت است . كسانی كه امامت را تنها به معنی رهبری اجتماعی می‏دانند ، می‏گويند ببينيد پيغمبر اكرم به مسئله رهبری تا كجا اهميت داده كه معتقد شده است‏ اگر امت رهبر و پيشوا نداشته باشد ، اصلا مردنش مردن جاهلی است برای‏ اينكه صحيح تفسير كردن و صحيح اجرا كردن دستورات اسلامی بستگی دارد به‏ اينكه رهبری ، رهبری درستی باشد و مردم پيوندشان را با رهبر محكم كرده‏ باشند . اسلام يك دين فردی نيست كه كسی بگويد من به خدا و پيغمبر اعتقاد دارم و بنابراين به هيچكس كاری ندارم . خير ، غير از خدا و پيغمبر ، تو حتما بايد بفهمی و بشناسی كه در اين زمان رهبر كيست و قهرا در سايه‏ رهبری او فعاليت كنی . آنها كه امامت را به مفهوم مرجعيت دينی معنی‏ می‏كنند ، [ در معنی اين حديث ] می‏گويند كسی كه می‏خواهد دين داشته باشد ، بايد مرجع دينی

پاورقی : 1 - مسند احمد .