بيست گفتار - صفحه : 190

پروردگارا ! برای من زندان از برآوردن تقاضای اين زنان گواراتر است ، اگر تو به لطف خود دام حيله اينها را از سر راه من بر نداری به سوی آنها كشيده خواهم شد و از جاهلان خواهم بود . خداوند دعای او را مستجاب كرد ، دام مكر آنها را از سر راه يوسف برداشت ، او شنوا و داناست . بعدها برای آنها ( كسانی كه يوسف در اختيار آنها بود ) اين فكر پيدا شد كه‏ مدتی يوسف را به زندان افكنند . حسد برادران يوسف ، يوسف را به چاه انداخت ، تقاضاها و تمناهای غير قابل پذيرش زنان مصر او را روانه زندان كرد و سالهايی در زندان بسر برد ( « فلبث فی السجن بضع سنين ») ( 1 ) ، در همان زندان به مقام نبوت‏ رسيد ، از زندان خالص‏تر و كامل‏تر و پخته‏تر خارج گشت . در ميان پيغمبران ، يوسف است كه به جرم محبوبيت نزد پدر ، به چاه‏ انداخته شد و به جرم پاكی و تقوا و حق شناسی روانه زندان شد ، و در ميان‏ ائمه موسی بن جعفر ( ع ) بود كه به جرم علاقه و توجه مردم و اعتقاد اينكه‏ او از هارون شايسته‏تر است سالها زندانی شد ، با اين تفاوت كه يوسف را از زندان آزاد كردند ، اما دستگاه هارونی عاقبت الامر موسی بن جعفر ( ع ) را در زندان مسموما شهيد كرد . " « أم يحسدون الناس علی ما آتيهم الله‏ من فضله »" ( 2 ) بلی ، وقتی كه فضل خدا را می‏بينند كه شامل حال گروهی‏ از افراد شده حسد می‏برند و در صدد آزار بر می‏آيند . دو بيت عربی كه در آغاز سخن خواندم معنی‏اش اين است : مرا ملامت كردند كه تو زندانی شدی . گفتم اينكه عيب نيست ، كدام‏ شمشير كاری هست كه آن را در غلاف قرار ندهند ؟

پاورقی : . 1 يوسف ، . 42 . 2 نساء ، . 54