مساله شناخت - صفحه : 47

شديد از گناه ، تصميم اكيد بر تكرار نكردن گناه و بازگشت به سوی حقيقت‏ . اين ، يك لفظ بيانگری دارد كه می‏گوييم : " استغفرالله ربی و اتوب‏ اليه " ولی خود اين كه توبه نيست . من اگر يك تسبيح دستم بگيرم ، نه‏ صدبار بلكه هزار بار اين جمله را بگويم ، در حالی كه پشيمان از گناه‏ نيستم و تصميم به اينكه ديگر گناه نكنم ندارم و اگر باز هم گناه پيش‏ بيايد انجام می‏دهم ، اين صد هزار بار گفتن ، توبه نيست ، اين نگفتنش‏ بهتر از گفتنش است ، اين صيغه توبه است نه خود توبه . " الهی شكر " صيغه شكر است نه خود شكر . خود شكر يعنی حركت كردن ، عمل كردن ، به كار انداختن نعمت در مسيری كه خدا اين نعمت را برای آن مسير آفريده است . دست را خدا برای چه آفريده است ؟ پا را برای چه آفريده ؟ مغز را برای‏ چه آفريده ؟ گوش را برای چه آفريده ؟ عقل را برای چه آفريده ؟ به كار انداختن همه اينها در مسير خود شكر است . پس شكر سمع و بصر چيست ؟ « قل انظروا ما ذا فی السموات و الارض »(1) شكر چشم ، مطالعه عالم است‏ ! شكر گوش ، حقايق را شنيدن ، شكر دل ، فكر كردن ، انديشه كردن ، تجزيه‏ و تحليل كردن ، تجريد كردن ، تعميم دادن و استدلال كردن است . پس معنی آيه چه شد ؟ « و الله اخرجكم من بطون امهاتكم لا تعلمون شيئا ( 2 ) . بشر ! مسير خودت را بدان ، خدا تو را در اين مسير حركت داده‏ است ، يعنی اينها نظام الهی است ، سنت و مشيت الهی است ، مظاهر اراده اوست كه تو آمدی ، وقتی كه آمدی هيچ چيز

پاورقی : . 1 سوره يونس ، آيه . 101 . 2 سوره نحل ، آيه . 78