ده گفتار - صفحه : 178

جهاد مقدس

حالا وقت آنست كه از بيانات گذشته خودم استنتاج كنم . نتيجه همه اين‏ حرفها اينست كه اوجب واجبات در عصر حاضر شركت در تعليمات عمومی است‏ . اين واجب تنها وظيفه فرهنگ و فرهنگيان نيست ، وظيفه هر كسی است كه‏ مسلمان است و ادعای مسلمانی دارد ، خواه از دولت باشد خواه از ملت ، بايد به صورت يك جهاد مقدس درآيد و به فرمان دين باشد و رنگ دينی‏ داشته باشد . پس علماء روحانی بايد اين افتخار را ببرند و پيشقدم باشند . مؤمنين و مقدسين نبايد از علم و مدرسه بترسند و وحشت كنند و خيال كنند كه اگر علم آمد دين می‏رود . اين ، سوء ظن به اسلام است . اسلام آنچنان‏ دينی است كه در محيط علم بهتر از محيط جهل رشد می‏كند . ما اگر می‏دانستيم‏ كه جهل و جهالت چه بر سر ما آورده و چه بر سر اسلام آورده ، از جهالت و نادانی و بی‏سوادی وحشت می‏كرديم نه از علم و مدرسه .

چو علم آموختی . . .

گاهی ديده می‏شود بعضی اشخاص برای آنكه وحشت خودشان را از علم پنهان‏ كنند به شعر سنائی متوسل می‏شوند كه می‏گويد : چو علم آموختی از حرض آنگه ترس كاندر شب چو دزدی با چراغ آيد گزيده‏تر برد كالا و آنوقت می‏گويند ببين اين تحصيل كرده‏ها الان ضررشان برای مملكت صد درجه از بی‏سوادها بيشتر است . بی‏سوادها آفتابه دزد هستند اما