حکمتها و اندرزها - صفحه : 232

ببخشند ، پس آنچه من نام " بخشش " روی آن گذاشته‏ام بخشش نيست ، معاوضه و معامله است ، در عوض بذل آبروی كسی چيزی به او بخشيده‏ام . بعد فرمود : كسی كه اينچنين فكری داشته باشد و منتظر باشد كه محتاجان در خانه‏ او را بزنند و يا در كوچه و بازار جلو او را بگيرند تا او دست كمك به‏ سوی آنها دراز كند او در دعای خود هنگامی كه می‏گويد : " « اللهم اغفر للمؤمنين و المؤمنات » " دروغگو است ، زيرا كسی كه از كوچك ترين متاع‏ دنيوی نسبت به ديگران بخل بورزد چگونه ممكن است به آسانی برای ديگران‏ تمنای بهشت و سعادت ابدی نمايد . در قرآن كريم سوره مباركه بقره آيات زيادی هست در موضوع انفاق مال در راه خدا . انفاق و كمك به مستمندان و مصيبت زدگان و بلاديدگان در دنيا هميشه بوده و هست ، موضوعی كه قرآن مجيد به آن اهميت می‏دهد رعايت‏ جنبه‏های معنوی و اخلاقی است ، زيرا اگر رعايت جنبه‏های روحی نشود ممكن‏ است زيان يك عمل از فايده‏اش بيشتر باشد . جنبه‏های روحی كه بايد رعايت‏ شود بعضی مربوط به افراد انفاق كننده است و بعضی مربوط به روح افراد مستمند و بيچاره ای است كه می‏خواهند از آن كمكهای بهره ببرند . جنبه‏ مربوط به روحيه انفاق كنندگان اين است كه بايد خالی از هر نوع ريا و تظاهر و خودنمايی باشد ، بايد صرفا جنبه همدردی داشته باشد ، بايد عمل‏ انفاق صرفا منبعث از ايمان و وجدان زنده و حساس شخص بوده باشد ، كه‏ پيغمبر اكرم فرمود : " مثل مسلمانان از لحاظ همدردی و حساسيت نسبت به‏ يكديگر مثل يك بدن است كه چون عضوی به درد می‏آيد همه اعضای ديگر با تب‏ و بی خوابی اظهار بی تابی