گفتارهاي معنوي - صفحه : 172

بزرگی روح آنها سبب رنج تن آنها و احيانا كوتاهی عمر آنهامی‏شود . سبب‏ بيماريهای تن آنها می‏شود . درباره اين مطلب مقداری بحث كردم مخصوصا شعر " متنبی " را خواندم كه می‏گويد :

اذا كانت النفوس كبارا
تعبت فی مرادها الاجسام

امشب می‏خواهم بحثی درباره بزرگی و بزرگواری روح بكنم و فرق ميان اين‏ دو را ذكر نمايم كه بزرگی روح يك مطلب است و بزرگواری روح مطلب‏ عاليتری است . يعنی هر بزرگی روح ، بزرگواری نيست . هر بزرگواری ، بزرگی هست ، اما هر بزرگی ، بزرگواری نيست . حال توضيح مطلب : مسلما همت بزرگ نشانه روح بزرگ و همت كوچك نشانه روح كوچك است .

همت بلند دار كه مردان روزگار
از همت بلند بجائی رسيده‏اند

ديگری می‏گويد : بلبل به باغ و جغد به ويرانه تاخته است هر كس بقدر همت خود خانه‏ ساخته است و اين در هر مسيری كه انسان قرار بگيرد صادق است . مثلا در مسير علم‏ همتها فرق می‏كند ، يكی قانع است كه ديپلمی بگيرد و در حد يك ديپلمه‏ معلومات داشته باشد كه بی سواد نباشد ولی ديگری را می‏بينيد كه اساسا به‏ هيچ حدی از علم قانع نيست ، همتش اينست كه حداكثر استفاده را از عمر خودش بكند و تا آخرين لحظه عمرش از جذب و جلب و كشف مسائل علمی‏ كوتاهی نكند . داستان معروف