سيري در نهج البلاغه - صفحه : 16

اين فاجعه را برای عبدالله به بصره می‏نويسد ( 1 ) . می‏گويد : " فصاحت را ببين كه چگونه افسار خود را به دست اين مرد داده و مهار خود را باو سپرده است ، نظم عجيب الفاظ را تماشا كن ، يكی پس از ديگری‏ می‏آيند و در اختيار او قرار می‏گيرند مانند چشمه‏ای كه خود به خود و بدون‏ زحمت از زمين بجوشد ، سبحان الله جوانی از عرب در شهری مانند مكه بزرگ‏ می‏شود ، با هيچ حكيمی برخورد نكرده است اما سخنانش در حكمت نظری‏ بالادست سخنان افلاطون و ارسطو قرار گرفته است ، با اهل حكمت عملی‏ معاشرت نكرده است اما از سقراط بالاتر رفته است ، ميان شجاعان و دلاوران‏ تربيت نشده است زيرا مردم مكه تاجر پيشه بودند و اهل جنگ نبودند ، اما شجاعترين بشری ، از كار در آمد كه بر روی زمين راه رفته است . از خليل‏ بن احمد پرسيدند : علی ( ع ) شجاعتر است يا عنبسه و بسطام ؟ گفت " عنبسه و بسطام را با افراد بشر بايد مقايسه كرد ، علی مافوق افراد بشر است " .

پاورقی :

1 - نامه با اين جمله آغاز می‏شود : " اما بعد فان مصر قد افتتحت و

محمد بن ابی بكر رحمه الله قد استشهد » " ( نامه 35 از بخش نامه ها نهج‏ البلاغه ) .