گفتارهاي معنوي - صفحه : 179

محكوم حكم من باشد ، من امر كنم و او اطاعت كند ، من بايد آمر باشم و او مطيع . در مقابل پليديها برای نفس خودش ، برای روح خودش احساس بزرگی‏ می‏كند . مثلا انسانی اساسا روحش به او اجازه نمی‏دهد كه دروغ بگويد ، اصلا دروغ را پستی می‏دادند ، در روح خودش احساس علو می‏كند . آن بزرگی در مقابل كوچكی است ، در مقابل كمی است . اين بزرگی كه به آن بزرگواری‏ می‏گوئيم در مقابل دنائت و پستی است . انسان در روح خود احساس بزرگواری‏ می‏كند يعنی يك شرافتی را در خودش درك می‏كند كه به موجب آن از دنائتها احتراز دارد . آن آدم جاه پرست برای جاه پرستی آنقدر اهميت قائل است‏ كه می‏گويد آقا زندگی اگر هست اينست كه آدم مثل شير زندگی كند نه مثل‏ گوسفند ، يعنی بدرد نه اينكه ديگری او را بدرد . موسولينی ديكتاتور معروف ايتاليا به يكی از دوستانش گفته بود من‏ ترجيح می‏دهم كه يك سال شير زندگی كنم تا اينكه صد سال گوسفند زندگی كنم‏ . اينكه يك سال شير باشم ، ديگران را بخورم و طمعه خودم بكنم بهتر از اينست كه صد سال گوسفند باشم و آماده خورده شدن در كام يك شير باشم . اين را گفت و مرتب به دوستش يك پولی ميداد و می‏گفت خواهش می‏كنم كه‏ اين جمله را تا من زنده هستم در جايی نقل نكن . چرا ؟ به جهت اينكه من‏ با اين شرط می‏توانم شير باشم كه مردم گوسفند باشند اما اگر مردم اين جمله‏ را بفهمند آنها هم می‏خواهند مثل موسولينی باشند ، مثل من شير باشند . اگر آنها هم بخواهند مثل من شير باشند ديگرمن نمی‏توانم شير باشم . آنها بايد گوسفند باشند كه من شير باشم . در اين ، بزرگی هست امابزرگواری نيست .