فلسفه تاريخ2 - صفحه : 14

می‏آورد . می‏خواهد بگويد اين را از سيسيموندی گرفت . - " و از آثار سن سيمون نظريه جبر اجتماعی را اخذ خواهند كرد . " كه همان جبر تاريخ باشد . - " و به ويژه انديشه ضد دولت‏گرايی را كه مطابق آن حكومت بايد تسليم‏ " سازمان " اقتصادی شود . " مساله نقش دولت كه اينها گفتند ، كه هنوز هم به آن نرسيده‏اند . - " فوريه انتقاد خود را در زمينه مبادلات برايشان به ارمغان خواهد آورد . " يعنی اين جهت را هم از او استفاده كردند . - " پرودون ناجی‏گرايی پرولتری را ، بلانكی انتظار شورآميز آنان را در مورد وقوع يك انقلاب قهرآميز شدت خواهد بخشيد . " اينها تقريبا مواد فكری اصلی بود . - و می‏گويد از قضا اين ديدگاه نوين با تغييرات بزرگ فكری و اخلاقی‏ ميان قرن نوزدهم به نحو فوق‏العاده جالبی وفق می‏داد . يعنی چه ؟ يعنی پس‏ از خردگرايی انتزاعی قرن هجدهم و تب و تاب شاعرانه آغاز قرن نوزدهم ، اروپا تشنه واقعيتهای قابل لمس تازه‏ای بود . در قرن هجدهم بيشتر مسائل‏ تعقلی بود و در ابتدای قرن نوزدهم كه سوسياليستهای به اصطلاح شاعرانه قد علم كرده بودند بيشتر نظرياتشان خيلی رمانتيك بود و جامعه آماده بود تا يك سلسله مسائل عينی و قابل لمس را ملاحظه كند ، كه می‏گويد پيشرفت " علم " پاسخگوی اين نيات شد و در چنين شرايطی است كه مثبت گرايی امثال‏ اگوست كنت و سن سيمون و