حماسه حسيني3 - صفحه : 264

" چون بعضی از ياران به جنگ رفته شهيد شدند ، ناگاه از ميان بيابان‏ سواری مكمل و مسلح پيدا شد ، مركبی كوه پيكر سوار بود ، خود عادی ( 1 ) فولاد بر سر نهاده و سپر مدور به سر كتف در آورده و تيغ يمانی جوهردار چون برق لامع حمايل كرده و نيزه هجده ذرعی ( ! ) در دست گرفته و ساير اسباب حرب را برخود آراسته كالبرق اللامع و البدر الساطع به ميان ميدان‏ رسيد و بعد از " طريد و جولان " ( 2 ) ، روی به سپاه مخالف كرد و گفت‏ : هر كه مرا نشناسد بشناسد : منم هاشم بن عتبة بن أبی وقاص پسر عم عمر سعد . پس روی به امام حسين كرد و گفت : السلام عليك يا ابا عبدالله اگر پسر عمم عمر سعد . . . " . 10 - در صفحه 166 اشاره می‏كند به كتابهای برغانيهای قزوينی كه مشتمل بر برخی اكاذيب است . 11 - در صفحه 167 می‏گويد : در ايام مجاورت كربلا و استفاده از محضر علامه عصر شيخ عبدالحسين طهرانی ، سيد عرب روضه خوانی از " حله " آمد و پدرش از اين طايفه بود و اجزاء ( جمع جزوه ) كهنه‏ای از ميراث پدر داشت‏ . اول و آخر نداشت . در حاشيه‏اش نوشته بود از تأليفات فلان عالم از علمای جبل عامل از شاگردان صاحب معالم است . غرض ، آن سيد استعلام حال‏ آن كتاب نمود . مرحوم شيخ عبدالحسين اولا در احوال آن عالم كتابی در

پاورقی : > القلوب " علی الظاهر از آنجا گرفته است . در " روضة الشهداء " می‏گويد فضل بن علی عليهما السلام به كمك هاشم شتافت ! 1 - كذا [ يعنی مطلب مبهم است ] . 2 - تعبير به " طريد و جولان " در " روضة الشهدا " ی كاشفی نيز آمده‏ است .