سيري در سيره نبوي - صفحه : 70

سلمان عهد پيغمبر است . سلمانی كه خليفه او را در مدائن به عنوان حاكم‏ معين كرده است چون ايرانی است و مدائن هم به اصطلاح پايتخت ايران قديم‏ بوده است و سياست خليفه اقتضا می‏كند كه مسلمانی را بفرستد از خود ايرانيها تا آنها از جنبه نژادی وحشت نكنند و نگويند چرا غير نژاد ما آمده است اينجا ، و ببينند از نژاد خودشان يك فرد صد در صد مؤمن آمده ، در مقری كه انوشيروان حكومت می‏كرده ، در مقری كه خسرو پرويز حكومت‏ می‏كرده با هزارها غلام و هزارها كنيز ، در آنجا كه يزگرد بوده كه‏ نوازشگرانش چندين هزار نفر بودند و ده دوازده هزار نفر زن فقط در حرمش‏ حبس و گرفتار بودند ، آری همين سلمان ايرانی تربيت شده به تربيت اسلام‏ ، از اول تا آخر تاريخ حكومتش تمام اثاث زندگی‏اش را فقط يك كوله‏بار تشكيل می‏دهد ، يعنی وقتی می‏خواهد اثاثش را جمع بكند خودش می‏تواند به‏ پشتش بگيرد حركت‏كند از آنجا برود ، بعد از اينكه فتوحاتی رخ داده و غنائم زيادی آمده است .

ابوذر

علی الوردی می‏گويد : زندگی علی نظريه ماركس را نقض كرد ، من می‏گويم : زندگی سلمان هم نظريه ماركس را نقض كرد ، زندگی ابوذر هم نظريه ماركس‏ را نقض كرد . مگر ابوذر تا اواسط دوره عثمان نبود ؟ در همان زمانی كه‏ ديگران پولهای صد هزار دينار و جايزه‏های صد هزار درهم از خليفه می‏گرفتند ، جيبهايشان را پر می‏كردند و برای خودشان رمه‏های گوسفند و گله‏های اسب و غلامها