نقدي بر مارکسيسم - صفحه : 39

دنيای خارج خود اينها وجود ندارند ، اصلا فكر بر محور معقولات ثانيه فلسفی‏ می‏چرخد ، و حال آنكه آنچه انعكاس مستقيم خارج است ، فقط معقولات اولی ( ماهيات ) است . ماركسيستها بنای سخنشان بر اين است كه همه اينها انعكاس خارج است ، آنها بين معقولات اوليه و ثانيه فرق نمی گذارند ، حتی در فلسفه كانت و هگل هم بين معقولات اولی و ثانيه فرق گذاشته نشده است ، و حال آنكه فرق‏ ميان معقولات اولی و معقولات ثانيه ( منطقی و فلسفی ، از اهم مسائل است‏ ، هگل كه اساسا دنيای ديگر دارد و نزد او معقولات اولی و ثانوی و ذهن و خارج همه و همه يك چيز است ، اما اينها ( ماركسيستها ) كه مبنای هگل را قبول ندارند ، از راه انعكاس مستقيم خارج به ذهن وارد شده‏اند ، بعد می‏خواهند يك نوع تطابق بين ذهن و خارج قائل باشند . قطعا تطابق نيست ، فرضا ما برای ذهن نوعی جدل و نبرد قائل باشيم و در خارج هم نبرد و جدال‏ وجود داشته باشد ، اين دو قطعا يكی نيستند ، و جدل ذهن عين انعكاس خارج‏ نيست ، مثلا اگر در ذهن ما دو مطلب در برابر يكديگر قرار ميگيرند مثل‏ برهان خلف مثلا كه می‏گوييم اين شيئی چنين است . اگر چنين نباشد نقيض آن‏ بايد صادق باشد ، و اگر نقيضش كاذب است پس قطعا خودش بايد صادق باشد ، در اينجا كه فكرها در برابر يكديگر قرار می‏گيرند و نوعی برخورد واقع‏ می‏شود ، آيا در خارج چنين چيزی واقع می‏شود كه شيئی در برابر شيئی واقع‏ می‏شود و تا آخر عمل خلف صورت می‏پذيرد ؟ نه ! در خارج كه چنين چيزی‏ نيست ( 1 ) .

پاورقی : 1 - سؤال - در خارج هم ما گاهی معقولات اولی را در حال برخورد با يكديگر در نظر می‏گيريم ، و همين برخورد خارج است كه به ذهن منتقل می‏شود ، پس باز هم برخوردهای ذهنی منشأ خارجی دارد و ممكن نيست كه نداشته‏ باشد ؟ جواب : معقولات اوليه كه ماهيات موجود . هستند بدون شك همان طور كه‏ هستند در ذهن ما منتقل می‏شوند ، اگر ميان اشياء در خارج تضاد و برخوردی‏ بود ، آن تضاد و برخورد هم در ذهن ما منعكس می‏شود ، ولی صحبت اينستكه‏ ما چيز ديگری هم در ذهنمان داريم كه آن تفكر است . در تفكر هم نوعی تضاد و برخورد ميان عناصر فكری برقرار می‏شود ، می‏خواهيم بينيم آيا آن تضادی و ديالكتيكی كه در فكر برقرار می‏شود و مجادله‏ای كه در فكر ميان عناصر فكری‏ برقرار می‏شود عين انعكاس تضادهائيستكه در خارج برقرار می‏شود ؟ نه اين‏ عين آن نيست ، به اين معنی عين آن نيست كه ماهيات اشياء كه در ذهن‏ منعكس می‏شوند با همه خصلتها و خواصشان و از آن جمله تضادشان ( كه در ذهن‏ منعكس شده ) تازه به منزله ماده‏هائی هستند برای فكر بعد كه اين ماده‏ها برای فكر پيدا می‏شود به ضميمه معقولات ثانويه منطقی و فلسفی كه اينها به‏ يك نحو ساخته‏های خود ذهن هستند ، به ضميمه تمام اينها تازه فكر برای ما بوجود می‏آيد . يعنی ما نمی خواهيم انعكاس معقولات اوليه را در ذهن انكار كنيم ، شك ندارد كه منعكس می‏شوند ، همچنين نمی خواهيم بگوئيم كه‏ تضادهايشان منعكس نمی شوند ، بلكه می‏خواهيم بگوئيم كه استدلال و تفكر عين‏ انعكاس معقولات اوليه با تضادهايشان در ذهن نيست . اين معقولات اوليه‏ با تمام خصلت هايشان - و از جمله تضادهايشان - تازه وقتی به >