جهاد - صفحه : 69

بجای سرباز جزيه بدهيد . و اگر مسلمين احيانا در مواردی اعتمادی پيدا ميكردند و از آنها سرباز می‏پذيرفتند ديگر جزيه نمی‏گرفتند . بنابر اين مفهوم جزيه از نظر لغوی ميخواهد عربی و از ماده جزاء باشد و ميخواهد معرب گزيه باشد اينقدرش مسلم استكه از نظر مفهوم قانونی يك‏ پاداشی است بدولت اسلامی از طرف رعيت غير مسلمان اهل كتاب خودش در مقابل خدمتيكه برای آنها انجام ميدهد و در مقابل اينكه از آنها سرباز نميگيرد و از آنها ماليات نميگيرد . از همينجا معلوم شد كه آن ايراد اولی كه گفتند چطور ميشود كه اسلام‏ بخاطر جزيه دست از جهاد بر ميدارد ؟ جوابش اين است كه جهاد را اسلام‏ برای چی ميخواهد ؟ جهاد را برای تحميل عقيده نميخواهد ، جهاد را برای‏ مانع از ميان برداشتن ميخواهد ، وقتی طرف ميگويد با تو جنگ ندارم پس‏ بنابر اين ديگر مانعی برای تحميل عقيده ايجاد نميكند ، وقتيكه مانعی برای‏ تحميل عقيده ايجاد نمی كند او هم بايد كه بحكم : « و ان جنحوا للسلم‏ فاجنح لها »( انفال - 61 ) . اگر خضوع كردند و اگر بال سلم و صلح را جلو آوردند تو ديگر سرسختی نكن ، نگويد نخير من صلح نميكنم و ميجنگم ، حالا كه‏ آنها آماده‏اند كه هم زيستی مسالمت آميز داشته باشند تو هم بايد اعلام‏ اينرا بكنی ، منتها حالا كه آنها ميخواهند با شما و در ظل شما زندگی بكنند و حال اينكه آنها ماليات اسلامی قهرا نميدهند و سرباز هم قهرا نمی‏فرستند و شما هم اعتماد نداريد به سربازهای آنها ، در مقابل يك ماليات سرانه‏ از آنها بگيريد بنام جزيه ، اتفاقا مورخين اروپائی و مسيحی از قبيل‏ گوستاولوبون دوجی زيدان در اين جهت خيلی بحث كرده‏اند . ويل دورانت در جلد يازدهم تاريخ تمدنش راجع بمسئله جزيه اسلامی بحث كرده و