حماسه حسيني3 - صفحه : 364

سيدالشهدا عليه السلام ، عظمت روح و سلب آسايش از بدن

1 - " متنبی " می‏گويد :

و اذا كانت النفوس كبارا
تعبت فی مرادها الاجسام

( 1 ) به طور كلی روحيه‏های كوچك چون از خود درد ندارند و هدف ندارند ( همه‏ دردها و هدفهايشان درخواسته‏های جسمانی خلاصه می‏شود ) و ايده آل ندارند ، تن‏ها را به زحمت نمی‏اندازند ، به لقمه‏ای كه به دريوزگی تحصيل می‏كنند قناعت می‏كنند ، اما روحيه‏های بزرگ هميشه تن را به حركت وامی‏دارند و در زحمت و بلاقرار می‏دهند ، فرقشان شكافته و سرشان بريده می‏شود . به همين‏ جهت شهادت برای آنها افتخار است ، كه نشانه عظمت نفس آنها است . [ در ] اينگونه اشخاص كه روحشان از جسمشان بزرگتر است كار بدن دشوار است‏ . بدن علی اگر می‏خواهد با روح علی بسازد بايد با نان جوين و شب‏ زنده‏داری‏ها بسر برد ، احيانا از ناحيه خود علی مجازات ببيند و سر را توی‏ تنور ببرد . تن حسين اگر بخواهد با روح حسين همدم باشد بايد آماده تشنگی‏ بی اندازه باشد ، آماده زير

پاورقی : 1 [ وقتی نفس كسی بلند مرتبه بود تن او در راه مراد آن به زحمت‏ می‏افتد ] .