آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 48

برادران و خواهران مسلمان خود شنيدند ، مادامی كه به سرحد يقين قطعی نه‏ ظن و گمان نرسيده‏اند كه جای شك و شبهه نباشد ، و يا بينه شرعی اقامه‏ نشده است ، آنچه می‏شنوند ، به اصطلاح معروف " از اين گوش بشنوند و از گوش ديگر بيرون كنند " و به تعبير ديگر همانجا كه می‏شنوند دفن كنند ، و حتی به صورت اينكه " من شنيدم " هم نقل نكنند ، نه تنها به صورت يك‏ امر قطعی نقل نكنند ، حتی اينطور هم نگويند كه " من چنين چيزی شنيده‏ام‏ " . همين گفتن " شنيدم " هم " پخش " است و اسلام از پخش اين نوع‏ خبرهای كثيف و ناپاك و آلوده ناراضی است . مخصوصا يك جمله در ذيل‏ دارد كه می‏فرمايد : " « و الله يعلم و انتم لا تعلمون »" می‏خواهد بفرمايد كه شما نمی‏دانيد اين جنايت ، چقدر جنايت بزرگی است . و طبعا هم نمی‏دانيد كه عقوبت اين جنايت چقدر بزرگ است . اسلام می‏خواهد كه‏ محيط و جو جامعه اسلامی بر اساس اعتماد متقابل و حسن ظن و ظن خير و بر اساس خوب گويی باشد نه براساس بی اعتمادی و بدگمانی و بدگويی ، و لهذا اسلام غيبت را آنچنان حرام بزرگی دانسته است كه تعبير قرآن اين است : " « و لا يغتب بعضكم بعضا أيحب احدكم ان يأكل لحم اخيه ميتا »" ( 1 ) كه خلاصه‏اش اين است : آنكه از كس ديگر غيبت می‏كند در واقع دارد گوشت‏ او را می‏خورد در حالی كه او مرده است . روی همين اساس است كه قرآن با بيانات گوناگون ، اين مطلب را تأكيد و تكرار می‏كند . از آن جمله اين آيه است :

پاورقی : . . 1 حجرات ، . 12