سيري در نهج البلاغه - صفحه : 190

در اوج تعالی و لطافت ولی در قالب نظم و شعر . در عربی قصيده معروف " ابوالفتح بستی " كه با اين بيت آغاز می‏شود :

زياده المرء فی دنياه نقصان
و ربحه غير محض الخيز نقصان

و همچنين قصيده رثائيه ابوالحسن تهامی كه به مناسبت مرگ فرزند جوانش‏ سروده است و اولش اينست :

حكم المنيه فی البريه جار
ما هذه الدنيا بدار قرار

و همچنين قسمتهای اول قصيده معروف " برده " اثر طبع بلند بوصيری‏ مصری آنجا كه می‏گويد :

فان امارتی بالسوء ما اتعظت
من جهلها بنذير الشيب و الهرم

تا آنجا كه وارد مدح حضرت رسول اكرم ( ص ) می‏شود و اصل قصيده در مدح‏ ايشان است و باقی مقدمه است و می‏گويد :

ظلمت سنه من احيی الظلام الی
ان اشتكت قدماه الضر من ورم

هر كدام از اينها يك اثر جاويدان است و مانند ستاره در ادبيات اسلامی‏ عربی می‏درخشد و هرگز كهنه و فرسوده نخواهد شد . در فارسی ، اشعار موعظه‏ای سعدی در گلستان و بوستان و قصائد ، فوق‏ العاده جالب و موثر است و در