فلسفه تاريخ1 - صفحه : 165

اين مسأله " خود و ناخود " كه خود واقعی چيست و خود تحميلی چيست و حتی خود خيالی چيست يك بحث بسيار عالی و عميق است كه ان شاء الله در جای خود در اين باره بحث خواهيم كرد . در مورد رابطه فرد و اجتماع ، آيا شما چنين تقسيم بندی نكرديد كه تأثير فرد در اجتماع متغير است ، ممكن است افرادی پيدا شوند كه اجتماع را تغيير دهند و بسازند ولی افراد ديگر خيلی كمتر تأثير دارند . همان مسأله نقش قهرمانان است كه در گذشته درباره اش بحث كرده ايم‏ در مسأله قهرمانان هم اينها سعی دارند كه اصلا نقش قهرمانان را هيچ حساب‏ كنند ، قهرمانان را صرفا و صرفا مظهر خواستی كه در جامعه هست تلقی كنند و برای قهرمان ، هيچ امتيازی قائل نباشند در آنجا مثال زديم ، گفتيم اگر دو سر ريسمان نازكی را به دست دو نفر بدهند كه اينها با قدرت زياد بكشند اين ريسمان بالاخره پاره می‏شود چون زور اينها از مقاومت ريسمان‏ بيشتر است ، منتها ريسمان از جايی پاره می‏شود كه ضعيف تر است اگر آن‏ نقطه را تقويت كنيم و دوباره ريسمان را بكشند ، در نقاط باقيمانده ، هر كدام ضعيف تر است از همانجا ريسمان پاره می‏شود هر كدام را تقويت كنيم‏ بالاخره ريسمان از جايی پاره می‏شود و نمی‏شود كه از هيچ جا پاره نشود . همچنين آبی كه در زير زمين هست و می‏خواهد از جايی بجوشد ، بالاخره از جايی می‏جوشد اگر فلان جا مناسب تر است از آنجا می‏جوشد اگر آنجا را محكم‏ كنيم از جای ديگر می‏جوشد . مثال ديگر : وقتی كه خون انسان فاسد باشد ، در نقطه ای از بدن ، زخمی‏ پيدا می‏شود اگر شما آنجا را معالجه كرديد از يك جای ديگر سر در می‏آورد ، ولی اگر از درون معالجه كنيد ديگر به كلی پاك می‏شود . اينها نيز اينچنين فكر می‏كنند ، می‏گويند نابغه مظهر خواست جامعه است‏ اگر او نبود يكی ديگر بجای او پيدا می‏شد ، اگر او نبود يك كس