خاتميت - صفحه : 112

داريم اما هيچكدام اختصاص به علماء ندارد ، اگر يك لباس با كيفيت‏ بالخصوصی مستحب باشد همينطوری كه برای عالم مستحب است برای غير عالم‏ هم مستحب است ، و اگر مكروه باشد همان جوری كه برای علما مكروه است‏ برای غير علماء هم مكروه است . باز از جمله كارهايی كه اسلام درباره علماء دين نكرده است اينست كه در قانون خودش امتياز و استثناء برای عالم دينی قائل نشده است ، مثلا نگفته‏ جاهلان چهار ركعت نماز بخوانند و علماء دو ركعت ، شما اگر ثروتمند شديد زكات بدهيد و علماء ندهند ، شما اگر مالی داشتيد كه خمس به آن تعلق‏ می‏گيرد خمس بدهيد و علماء ندهند ، در اديان ديگر بوده است ، مثلا در دين‏ برهمائی و زردشتی ، برهمن و موبد از ماليات دادن معاف بوده‏اند ، ولی‏ اسلام هيچ فرقی ميان عالم و غير عالم نه در مقررات عمومی و نه در مجازاتها قرار نداده است ، نگفته است كه اگر فلان گناه را عالم بكند مجازات او از غير عالم كمتر است ، حتی در مجازات اخروی مجازات عالم‏ را بيشتر نيز دانسته است ، ولی در دنيا فرقی ندارد . حق فهم و تفسير و تخصص منحصر به طبقه معينی نيست ، بلكه شرط آن را علم و صلاحيت فنی‏ دانسته است . در بسياری از اديان ، شما تشريفاتی را می‏بينيد برای مولود يا مرده يا ذبيحه يا معبد و يا عروسی كه اين تشريفات اختصاص به‏ روحانيون دارد . فرضا آنكه بايد به گوش بچه نوزاد دعا بخواند منحصرا بايد مثع كاهن باشد ، روحانی باشد ، يا آنكه نامگذاری می‏كند روحانی باشد ، آنكه مثلا برای مرده دعا می‏كند يا نماز ميت می‏خواند روحانی باشد . اسلام‏ می‏گويد نماز ميت را هر كس می‏تواند بخواند ، دعای مستحبی را به گوش بچه‏ هر كس می‏تواند بخواند ، ذبح حيوانات همينطور . مثلا يهوديها می‏گويند حتما خاخام بايد باشد تا اين مرغ يا حيوان ديگر را بكشد . اسلام هيچوقت‏ برای