آشنايي با قرآن 7 - صفحه : 179

پدر می‏خواهد فرزندش را برای نماز بيدار كند . مادر خطاب به پدر می‏گويد : آيا دلت می‏آيد بچه‏ات را از اين خواب خوش بيدار كنی ؟ دلش برای اين‏ فرزند می‏سوزد و می‏خواهد به او مهربانی كند و او را ناراحت نكند و لذا او را برای نماز بيدار نمی‏كند . اين مادر دشمنی است كه با چهره دوستی و با قصد دوستی سراغ فرزند خود آمده است . پس معلوم می‏شود خطر دشمنی كه با چهره دوستی و با قصد دوستی می‏آيد و آنچه بر ضرر انسان است می‏خواهد ، از خطر كافر و حتی منافق بيشتر است . لهذا قرآن در اين آيه خطر اين‏جور دشمنها را به انسان گوشزد می‏كند ، دشمنی‏ كه با چهره دوستی و با قصد دوستی با انسان مواجه می‏شود . در ادامه آيه می‏فرمايد : " « و ان تعفوا و تصفحوا و تغفروا فان الله‏ غفور رحيم »" . تفاوت دشمنی نوع سوم با دشمنی نوع دوم و نوع اول در اين است كه دشمنی نوع سوم از آندو خطرناكتر است ولی اين تفاوت هست كه‏ در اينجا سونيت در كار نيست ، با حسن‏نيت دشمنی صورت می‏گيرد يعنی‏ دشمنی از روی جهالت است . در صدر اسلام مسلمينی بودند كه در مواردی كه همسران و فرزندان مانع‏ می‏شدند هيچ به حرف آنها گوش نمی‏كردند . بعدها كه اوضاع به نفع مسلمين‏ گردش كرد و خود آنها هم مجبور شدند مهاجرت كنند ، بعضی از مسلمين‏ می‏خواستند به انتقام آن روزهايی كه آنها مانع بودند ديگر با آنها هيچ‏ معاشرتی نكنند و آنها را از خودشان طرد كنند . قرآن می‏فرمايد : شما به‏ حرف آنها گوش نكنيد ولی كينه آنها را هم در دل خود نگه نداريد ، عفو كنيد و صفح كنيد .