حماسه حسيني3 - صفحه : 300

سلط ( 1 ) علی فعله هو استحسان النظارش و رغبتهم فی النظر اليه . و فی‏ مواعظ عيسی ( ع ) : اياكم و مجالسه الخطائين " ( 2 ) . پس آيه اول فقط اجتناب از قول زور را می‏گويد كه هم شامل گفتن است و هم استماع ، و البته گفتن ، اظهر مصداقين است ، ولی آيه دوم رسما حضور در مجالس باطل را منع می‏كند خواه حضور برای شنيدن باطل باشد و يا برای‏ ديدن باطل . اين آيه در واقع نوعی اعانت به اثم را نهی می‏كند . آيه ديگر : « و قد نزل عليكم فی الكتاب ان اذا سمعتم آيات الله يكفر بها و يستهزء بها فلا تقعدوا معهم حتی يخوضوا فی حديث غيره »( 3 ) . ( سوره نساء آيه 140 ) تفسير صافی : " عن الصادق ( ع ) : « و فرض الله علی السمع ان يتنزه‏ عن الاستماع الی ما حرم الله ، و ان يعرض عما لا يحل له مما نهی الله عنه‏ و الاصغاء الی ما اسخط الله ، فقال فی ذلك : و قد نزل عليكم . . ."» ( 4 ) .

پاورقی : 1 - كذا . 2 - [ ممكن است معنی آيه اين باشد كه آنان از مجالس دروغگويان و خطاكاران دوری می‏كنند و در آنها شركت نكرده و بدان نزديك نمی شوند تا از آميختن با بدی و بدان منزه باشند ، و دينشان را از رخنه محفوظ دارند ، زيرا حضور در باطل به منزله شركت در آنست ، و به همين دليل به كسانی كه‏ به آنچه شريعت جايز ندانسته می‏نگرند ، گويند : اينان با كننده‏های همان‏ كارها در گناه شريكند . زيرا حضور و نظرشان در آنجا دليل رضايت دادن به‏ آن كار و سبب وجود آنست ، زيرا آنچه انگيزه عمل فاعل آن می‏شود همان‏ تشويق بينندگان و رغبتشان در ديدن اوست . و در پندهای عيسی ( ع ) آمده : از همنشينی با خطاكاران بپرهيزيد ] . 3 - [ ترجمه در ص 275 گذشت ] . 4 - [ امام صادق عليه السلام فرمود : خداوند بر گوش واجب نموده كه از شنيدن آنچه >