مساله حجاب - صفحه : 259

موجب طمع بيماردلان گردد " . مسأله جواز استماع صدای زن ، جزء مسلمات است و دليل آن سيره قطعی بين‏ مسلمين و ضروری بودن و مخصوصا سيره قطعی تاريخی رسول خدا و ائمه اطهار است . علاوه بر اين ، مفهوم آيه مذكور اينست كه حرف زدنی كه در آن كرشمه و ناز به كار نرود جايز است . يعنی خود اين آيه دليل بر جواز همسخن شدن زن‏ و مرد اجنبی است . تنها شهيد اول است كه در لمعه می‏فرمايد : " و يحرم سماع صوت الاجنبيه‏ " ، و بعضی از فقهاء معاصر احتمال داده‏اند كه خطائی از نساخ رخ داده‏ است و مثلا " لا يحرم " را " يحرم " نوشته‏اند . در مورد مسأله دوم شكی نيست كه حتی در صورتی كه تلذذ و ريبه هم نباشد ، دست دادن زن و مرد اجنبی جايز نيست مگر اينكه جامه‏ای حائل باشد مانند دستكش . در اين مسأله ، هم در روايات و هم در فتاوای فقهاء اتفاق كلمه‏ می‏باشد . در بعضی از روايات علاوه بر اينكه قيد شده كه مصافحه بدون حائل‏ نباشد ، اضافه شده كه بايد دست را فشار ندهند . مرحوم سيد در عروه‏ الوثقی بعد از مسأله پيش می‏فرمايد : " لا يجوز مصافحة الاجنبية . نعم لا بأس بها من وراء الثوب " يعنی‏ دست دادن با زن بيگانه جايز نيست ، ولی اگر جامه‏ای حائل باشد مانعی‏ ندارد . بديهی است كه جايز بودن دست دادن با زن بيگانه در صورت حائل بودن‏ جامه يا دستكش ، مشروط به اينست كه تلذذ و