فلسفه اخلاق - صفحه : 235

انسانند و به حسب فطرت مثل ما هستند . ما هم ممكن است روزی خدای‏ نخواسته تبديل به چنين آدمهايی بشويم همين امشب در روزنامه چشمم به يك‏ تيتری افتاد ، واقعا حيرت كردم كه انسان وقتی انسانيت خودش را از دست‏ می‏دهد مثل يك جزء از ماشين می‏شود نوشته بود كه در مصر يك هواپيما سقوط كرد و نود و دو نفر كشته شدند شخصی كه سمت او در فرودگاه مثلا تنظيم‏ ترافيك هواپيماها بوده نه اطلاع دادن به خلبان ، گفته است : بله ، من آن‏ وقتی كه هواپيما می‏آمد و ارتفاعش در حدود دو هزار متر بود و بايد از سه‏ هزار و پانصد متر كمتر نمی‏بود چون تصادف می‏كرد ، اين را می‏ديدم و متوجه‏ هم بودم كه طولی نمی‏كشد كه هواپيما تصادف می‏كند گفته اند چرا نگفتی ؟ گفته است : " اين وظيفه من نبود ، من مسؤول اين كار نبودم ، مرا برای‏ كار ديگر گذاشته بودند ، من كار خودم را انجام دادم " بسيار خوب ، تو مسؤول اين كار نبودی ، ولی انسان كه بودی گفته من می‏دانستم كه اگر الان‏ اطلاع بدهم و می‏توانستم اطلاع بدهم خلبان ، خودش را با همه سرنشينها نجات‏ می‏دهد ، ولی اطلاع ندادم . ببينيد كمبود عواطف به كجاها می‏كشد و چه بر سر انسان می‏آورد ! بحران ديگر ، مسئله از هم گسيختگی نظام خانوادگی است ، بيگانه شدن زن‏ و شوهرها با يكديگر ( كه ما دواسبه كوشش می‏كنيم به همين صورت در بياييم‏ ! ) ازدواجهای زود گسل و طلاقهای پشت سر يكديگر . هر يك از اينها مفصل‏ درباره اش می‏شود بحث كرد .

مسئله گرسنگی

عرض كردم بعضی از اينها گواينكه معنوی نيست ولی ريشه ای در