نظري به نظام اقتصادي اسلام - صفحه : 158

الاحوط تقسيمه فی فقراء بلده و احوط من ذلك ان لم يكن اقوی ايصاله الی‏ نائب الغيبة ، كما ان الاقوی حصول الملك لغير الشيعی ايضا بحيازش ما فی‏ الانفال من العشب و الحشيش و الحطب و غيرها بل و حصول الملك لهم ايضا للموات بسبب الاحياء كالشيعی " . اينجا بار ديگر اهميت مسئله حكومت و ولايت از يك طرف و كوتاهی نظر فقهاء شيعه از طرف ديگر ظاهر می‏شود . چگونه ممكن است غيبت امام سبب‏ شود اين فلسفه بزرگ معطل بماند و اراضی انفال حكم اموال شخصی و منقول را پيدا كند ؟ ! آيا از اخبار احياء موات كه می‏فرمايد : " « من احيی ارضا مواتا فهی‏ له » " می‏توان فهميد كه اراضی موات كه جزء انفال است لااقل در زمان‏ غيبت ملك احيا كننده می‏شود ؟ به نظر ما نه ، زيرا اولا اين اخبار از رسول اكرم است و ممكن نيست ناظر به خصوص زمان غيبت باشد ، و ثانيا مفاد " هی له " بيش از اختصاص و اولويت نمی فهماند ، خصوصا كه در بعضی اخبار احياء موات وارد شده كه احياء كننده بايد خراج بپردازد ، خراج پرداختن با مالكيت شخصی جور در نمی‏آيد ، و ثالثا بعيد نيست كه‏ تصرفات خريد و مالكانه احيا كنندگان اراضی موات يا كسانی كه از زمينهای‏ محياش به آنها رسيده است يعنی از قطايع ملوك يا اراضی صلح به آنها رسيده ، تصرفات مالكانه آنها به اجازه امام باشد نه اينكه ملك طلق‏ آنهاست .