داستان راستان2 - صفحه : 158

را بهانه خواهند كرد و آشوبی به پا خواهد شد . اما قتل عثمان بهانه است‏ ، درد اصلی اينها مساواتی است كه تو ميان اينها و تازه مسلمانهای ايرانی‏ و اينها مساواتی است كه تو ميان اينها و تازه مسلمانهای ايرانی و غير ايرانی بر قرار كرده‏ای . اگر تو امتياز اينها را حفظ كنی و در تصميم خود تجديد نظر كنی ، غائله می‏خوابد " . چون ممكن بود اين اعتراض برای بسياری از دوستان علی پيدا شود كه : اين‏ قدر اصرار برای رعايت مساوات چرا ؟ لهذا علی - عليه السلام - روز ديگر در حالی كه شمشيری حمايل كرده بود و لباسش را دو پارچه ساده تشكيل می‏داد كه يكی را به كمر بسته بود و ديگری را روی شانه انداخته بود ، به مسجد رفت و بالای منبر ايستاد و به كمان خود تكيه كرد ، خطاب به مردم گفت : - " خداوند را كه معبود ماست شكر می‏كنيم . نعمتهای عيان و نهان او شامل حال ماست . تمام نعمتهای او منت و فضل است بدون اينكه ما از خود استحقاق و استقلالی داشته باشيم . برای اين كه ما را بيازمايد كه شكر می‏كنيم يا كفران . افضل مردم در نزد خدا آن كسی است كه خدا را بهتر