پيامبر امي - صفحه : 38

نساء آيه 153 چنين می‏فرمايد : « يسلك اهل الكتاب أن تنزل عليهم كتابا من السماء ». پيروان كتاب آسمانی ، از تو می‏خواهند كه از آسمان نامه‏ای بر آنها فرود آوری . در اين آيه اين كلمه دو نوبت ذكر شده است : يك نوبت با كلمه اهل و يك نوبت تنها . آنجا كه كلمه اهل به اين كلمه اضافه شده است مقصود كتاب آسمانی است ، و آنجا كه تنها ذكر شده يك نامه ساده است . بعلاوه ، جمله " « و لا تخطه بيمينك »" خود قرينه است كه مقصود اين‏ است : " تو نه می‏خواندی و نه می‏نوشتی ، و اگر خواندن و نوشتن می‏دانستی‏ تو را متهم می‏كردند كه از جای ديگر گرفته و نوشته‏ای اما چون تو نه خواندن‏ می‏دانستی و نه نوشتن ، پس جايی برای اين تهمت نيست " . اما اگر مقصود اين باشد كه تو كتابهای مقدس را چون به زبان ديگر است‏ نخوانده‏ای ، معنی آيه اين خواهد بود : " تو قبلا به زبانهای ديگر نمی‏خواندی و به آن زبانها نمی‏نوشتی " و البته معنی درستی نيست ، زيرا تنها خواندن آن كتابها با آن زبانها كافی بود برای تهمت . لازم نبود كه‏ حتما با آن زبانها بتواند بنويسد ، همين قدر كه با آن زبانها می‏خواند ، ولو با زبان خودش می‏نوشت ، كافی بود كه مورد تهمت قرار گيرد . آری ، در اينجا نكته‏ای هست كه ممكن است مؤيد نظر آقای دكتر سيد عبداللطيف باشد ، هر چند خود وی متذكر اين نكته نشده است ، هيچيك از مفسران نيز به آن توجه نكرده‏اند .