نظري به نظام اقتصادي اسلام - صفحه : 196

هدف را تأمين كند . عليهذا از نظر ما كاپيتاليسم و سوسياليزم مادی به‏ يك نتيجه منتهی خواهد شد . هيچكدام قادر نيستند كه هدف بالا را تأمين‏ كنند . اين كه گفته شد در بعضی رژيمها بلكه در همه كشورها محصول توليدی‏ يك محصول مصرفی است ( نه سودجويی ) ، صحيح نيست . مقصود از سودجويی‏ چيست ؟ اگر مقصود از سودجويی يعنی انباشتن درآمدها روی هم و اضافه كردن‏ بر مالكيت شخصی ، البته نام اين روش سودجويی است ، اما سودجويی منحصر به اين شكل نيست ، توليد به نفع افراد معينی و برای تأمين اغراض افراد خاصی ، خود نوعی سودجويی است . به صرف اين كه نام مالكيت شخصی در كار نباشد ولی توليدات به خاطر اغراض افراد خاصی جريان پيدا كند نه به خاطر مصالح و احتياجات عمومی ، نمی‏توان گفت ريشه سودجويی از بن كنده شده ، بر عكس ، سودجويی و استثمار به شكل ديگری حكومت می‏كند . از طرف ديگر صرف اين كه محصولی در راه تهيه اسلحه جنگی مصرف شود ، اگر مصالح ملت ايجاب كند ، نمی‏تواند محكوم واقع شود . شرايط خاص را بايد در نظر گرفت . در ص 17 می‏گويد : " پس ما سوسياليسم را به عنوان شكلی از جامعه ( يعنی نه يك فرضيه‏ تخيلی ) تعريف می‏كنيم كه اصول آن از اين قرارند : . 1 مالكيت اجتماعی ابزار توليد . . 2 استفاده دمكراتيك از اين ابزار ( نه استفاده طبقه خاص به نام‏ حزب يا دولت ) . . 3 متوجه ساختن نيروی مولده به سوی برآوردن احتياجات توده مردم .