فلسفه اخلاق - صفحه : 26

آبدار به اوبگويم آمد و روبروی حضرت ايستاد وبا كمال وقاحت ، تا می‏توانست حضرت امير و خود حضرت را سب كرد و فحش داد كه اسلام را شما خراب كرديد ، شما مردمی هستيد منافق ، و از اين حرفها . امام نگاهی به‏ او كرد ، در چهره‏اش خواند كه او يك مرد اغفال شده است همينكه حرفهايش‏ تمام شد فرمود : « ا من اهل الشام انت ؟ » آيا تو اهل شامی ؟ گفت بله‏ يك جمله بيشتر نگفت : « شنشنه اعرفها من اخزم » ( 1 ) ( مثل است ) : می‏دانم ، شاميها اين جور هستند . بنابر اين شما در شهر ما غريب هستی ، مهمان ما هستی ، بيا برويم منزل مهمان ما باش ، تو را پذيرايی می‏كنيم ، اگر آذوقه ات كم باشد آذوقه به تو می‏دهيم و خود اين مرد می‏گويد يكمرتبه‏ حالتی به من دست داد ، دوست داشتم زمين شكافته بشود به زمين فرو بروم .

يزيد سفاهة و ازيد حلما
كعود زاد فی الاحراق طيبا

فرازی ديگر از دعای مكارم الاخلاق

آن قسمتهايی كه از صحيفه سجاديه خواندم ، باز می‏بينيم ارزشهای اخلاقی‏ بسيار عالی است قسمت ديگری از صحيفه سجاديه را هم برای شما بخوانم . بعد از آن قسمت دو مرتبه درود می‏فرستد بر پيغمبر و آل پيغمبر ، و به‏

پاورقی : > يك وقتی يك شامی با يك كوفی در يك قهوه خانه بين راه به اصطلاح‏ امروز سر يك مسئله نماز مباحثه می‏كردند كوفی خواست بگويد كه حرف من‏ درست است ، گفت آخر من علی را ديدم اين جور نماز می‏خواند شامی گفت : مگر علی نماز هم می‏خواند ؟ ! اين بدبختها ، اين شاميها تا اين حد اغفال و گمراه شده بودند . 1 ) منتهی الامال ، ج 1 ، ص . 209