آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 63

عمل نيامده . اين ، تفضل الهی است . در كار خير ، نيت به مرحله عمل هم‏ كه نيايد ، فضل الهی برای او ثواب و اجر می‏نويسد ( 1 ) . حال ، اينها حق را دشمن می‏دارند . خود اين ، بيماری خيلی بدی است . بدتر از اين ، اين است كه بر اساس اين دشمنی و مكروه شمردن حق و حقيقت‏ تأسيسات عملی و كارهايی هم كرده باشند ، يعنی فعاليتهايی بر همين اساس‏ انجام بگيرد. قرآن بعد از اينكه می‏فرمايد: "« و لكن اكثركم للحق كارهون‏ " بيشترين شما حق را مكروه می‏شماريد ، می‏فرمايد : " « ام ابرموا امرا فانا مبرمون »" مسأله تنها كراهت داشتن و تنفر داشتن از حق نيست ، بالاتر، اينها ابرامها كردند. ابتدا لغت " ابرام " را توضيح بدهم ، بعد عرض بكنم كه مقصود چيست ، آن طور كه مفسرين گفته‏اند . " ابرام " نقطه‏ مقابل " نقض " است . الان هم در فارسی می‏گوييم " نقض و ابرام " . وقتی كه چيزهايی مثل پنبه و پشم را با ريسيدن محكم می‏كنند اين را می‏گويند " ابرام " ، يعنی وقتی ماده شل پهن از همديگر جدا را تاب دادند و به‏ يكديگر پيچيدند و در نتيجه اين رشته‏های نازك پنبه يا پشم يا موی به‏ صورت يك نخ محكم درآمد ، اين ( عمل ) را می‏گويند " ابرام " . پس در لغت " ابرام " دو مفهوم گنجانيده شده است كه يكی معلول ديگری است : يكی اينكه آن رشته‏های نازك را به هم پيچيدند ، دوم اينكه در اثر اين‏ پيچيده شدن به هم يك شی‏ء محكم به

پاورقی : . 1 يكی از حضار : " لها ما كسبت و عليها ما اكتسبت »" . استاد: درست است: " لها ما كسبت و عليها ما اكتسبت »". "له" را در كارهای خير و نفع می‏گويند، "عليه" را در كارهای ضرر.در كار "له‏ " " كسب " گفته، آنچه كسب بكند ولو اينكه از روی قصد هم نباشد ، ولی‏ در كار شر آن وقتی عليه او نوشته می‏شود كه آن كار را (انجام داده باشد) . البته آن ، مسأله ديگری است ولی هر دو يك ريشه دارد كه انسان از روی‏ قصد و توجه و آگاهی كامل آن را انجام داده باشد .