نظام حقوق زن در اسلام - صفحه : 366

به كناره‏گيری خودش ادامه ميداد ، همينكه روشن ميشد آبستن شده با او نزديكی ميكرد . اين كار را در مورد كسانی می‏كردند كه آنها را برای توليد فرزند از خود شايسته‏تر ميدانستند . و در حقيقت اينكار را برای بهبود نسل‏ و اصلاح نژاد انجام می‏دادند ، اين نوع زناشوئی را كه در واقع زناشوئی در خلال ايام زناشوئی ديگر بود نكاح استبضاع می‏ناميدند . نوع ديگر زناشوئی اين بود : گروهی كه عده‏شان كمتر از ده نفر ميبود با يك زن معين رابطه برقرار می‏كردند ، آن زن آبستن ميشد و فرزندی بدنيا می‏آورد ، در اينوقت آن زن همه آن گروه را نزد خود دعوت ميكرد و طبق‏ عادت و رسم آنزمان آن مردان نمی‏توانستند از آمدن سرپيچی كنند ، همه‏ می‏آمدند ، در اين هنگام آنزن هر كدام از آن مردان را كه خود مايل بود بعنوان پدر برای فرزند خود انتخاب می‏كرد و آن مرد حق نداشت از قبول آن‏ فرزند امتناع كند . باين ترتيب ، آن فرزند ، فرزند رسمی و قانونی آن مرد محسوب ميشد . نوع چهارم اين بود كه زنی رسما عنوان " روسپی گری " داشت ، هر مردی‏ بدون استثناء می‏توانست با او رابطه داشته باشد ، اينگونه زنان معمولا پرچمی بالای خانه خود ميزدند ، و با آن علامت شناخته ميشدند ، اينچنين‏ زنان پس از آن كه فرزندانی بدنيا می‏آوردند همه مردانی را كه با آنها ارتباط داشتند جمع می‏كردند و آنگاه كاهن و قيافه شناس می‏آوردند ، قيافه‏ شناس از روی مشخصات قيافه رأی می‏داد كه اين فرزند از آن كيست ، و آن‏ مرد هم مجبور بود نظر قيافه شناس را بپذيرد و آن فرزند را فرزند رسمی و قانونی خود بداند . همه اين زناشوئی‏ها در جاهليت وجود داشت ، تا خداوند