انسان کامل - صفحه : 325

من " ، بگو " كره شتر ما " . بيا " من " را به كلی از بين ببريم و تبديل به " ما " كنيم . من بعد از اين به پالان تو می‏گويم " پالان ما " و تو هم به دم من بگو " دم ما " و اساسا ديگر منی در كار نباشد . شتر بيچاره هم باور كرد ، مدتی با هم زندگی اشتراكی كردند تا اينكه حادثه‏ای‏ پيش آمد : روباه چند روزی شكاری گيرش نيامد . يك‏روز در حالی كه عصبانی‏ و ناراحت بود ، به خانه اشتراكی آمد ولی روده بزرگش داشت روده كوچكش‏ را از گرسنگی می‏خورد . چشمش به كره شتر افتاد . او را به گوشه‏ای برد و دريد و شكمی از عزا درآورد . شتر كه برگشت ، سراغ بچه‏اش را گرفت . روباه اظهار بی‏اطلاعی كرد و گفت : نمی‏دانم . شتر دنبال بچه‏اش گشت تا لاشه‏اش را پيدا كرد . بی‏تاب شد و به سرش می‏زد كه چه كسی بچه من را چنين‏ كرده است . تا شتر گفت " بچه من " ، روباه گفت : تو هنوز تربيت‏ نشده‏ای كه می‏گوئی بچه من ؟ ! بگو " بچه ما " ! وقتی " من " اينطور بخواهد تبديل به " ما " بشود ، شكل " روباه و شتر " را پيدا می‏كند . پس اين مكتب هم در مورد انسان كامل ، مكتب كاملی نيست . در اين‏ مكتب فقط به يك ارزش آن هم به طور ناقص توجه شده است .

اجمال نظر اگزيستانسياليسم

مكتب ديگری را در آخر اين جلسه به طور خلاصه عرض می‏كنم و تفصيلش را در جلسه بعد بيان خواهم كرد .