پيرامون انقلاب اسلامي - صفحه : 111

در مورد انقلابهای اجتماعی يك سؤال اساسی مطرح است و آن اينكه آيا واقعا اين انقلابها ماهيتا با هم تفاوت دارند يا نه با آنكه شكلهای‏ انقلابها مختلف است اما ماهيت همه آنها يكی است ؟ اجمالا در اينجا اشاره ميكنم كه برخی ، همه انقلابها را از يك اصل و يك ريشه ميدانند كه‏ آن عبارتست از تقسيم جامعه بدو قطب مرفه و محروم ، استثمارگر و استثمار شده ، و خود اين وضع نيز ريشه‏ای در كار مجسم يعنی ابزار توليد از يك‏ طرف و روابط توليدی و توزيعی از طرف ديگر دارد لازمه اين نظريه اينست‏ كه نوعی رشد هماهنگ ميان نهادهای اجتماعی اعم از صنعتی ، فلسفی ، ادبی ، قضايی ، فرهنگی ، مذهبی ، اخلاقی و وجود داشته باشد زيرا ريشه همه اين‏ نهادها كار مجسم است و اوست كه آنها را به دنبال خود ميكشاند عليهذا امكان ندارد كه فی المثل جريانی مذهبی يا فلسفی يا هنری كه در مرحله‏ای از تكامل ابزار توليد پديدار ميشود ، كاملتر و يا برابر با همين نوع جريانها در مرحله‏ای كاملتر و برتر از تكامل ابزار توليد باشد . نقطه مقابل اين نظريه نظريه ايست كه اولا برای انقلاب ماهيت‏های مختلف‏ و متفاوتی قائل است و قهرا همه انقلابها حتی

پاورقی : > يعنی با نفی غير خدا ، در مفهوم توحيد اسلامی تمرد ، عصيان ، و حتی‏

كفر مندرج است اين صريح خود قرآن است . لا اكراه فی الدين قد تبين‏

الرشد من الغی فمن يكفر بالطاغوت و يومن بالله » قرآن تنها نمی‏گويد و من يومن بالله ، بلكه اين ايمان بخدا را ملازم‏ می‏داند با كفر به طاغوت اسلام تسليم و طاعت محض نيست عصيان نفی هم‏ هست ، عصيان و نفی نسبت به هواها ، به طاغوتها به معبودهای غير خدا . همانطور كه گفتيم در مفهوم انقلاب ، اين كلمه " لا " كلمه نفی خوابيده‏ است در مفهوم ايمان اسلامی ، كفر كه نوعی جحود و انكار است ، خوابيده‏ انسان تا آن كفرها را طی نكند به ايمان اسلامی نمی‏رسد .