حماسه حسيني2 - صفحه : 196

وظيفه را مسلمين هنگامی بايد انجام بدهند كه اتفاقا و تصادفا قدرت داشته‏ باشند ، ولی اگر قدرت نداشتند ، ديگر نه ، و هيچ وظيفه‏ای هم ندارند كه‏ بروند قدرت را به دست بياورند تا امر به معروف و نهی از منكر بكنند ؟ ! شما اگر می‏خواهيد بفهميد كه مقام امر به معروف و نهی از منكر در اسلام‏ چيست ، اين روايتی را كه در كافی ( 1 ) است و از روايات بسيار معروف‏ و قطعی و مسلم ما است و در تمام كتب فقهی و حديثی معتبر آمده است و مفصلترين حديث در اين باب است ، مطالعه كنيد . من قسمتهائی از آن را برای شما می‏خوانم ، چون همه‏اش مفصل است . يك قسمتش كه اول حديث هم‏ هست اينست كه فرمود : در آخر الزمان ، مردم رياكاری پيدا می‏شوند كه هی‏ آيه قرآن و دعا می‏خوانند ، « و يتنسكون » اظهار مقدس مابی می‏كنند ²حدثاء سفهاء » يك مردم تازه به دوران رسيده احمقی هم هستند . تنها چيزی‏ كه اين مقدس ماب‏ها به آن اعتنا ندارند ، امر به معروف و نهی از منكر است . « لا يوجبون امرا بمعروف و لا نهيا عن منكر الا اذا امنوا الضرر » اينها تا مطمئن نشوند كه امر به معروف و نهی از منكر ، كوچكترين ضرری به‏ ايشان نمی‏زند ، به آن تن نمی‏دهند . « يطلبون لا نفسهم الرخص و المعاذير » دائم دنبال اين هستند كه يك راه فراری برای امر به معروف و نهی از منكر پيدا كنند ، يك عذری بتراشند كه خوب ديگر نمی‏شود ، ديگر ممكن نيست . « يقبلون علی الصلاه و الصيام و ما لا يكلفهم فی نفس »

پاورقی : 1 - فروع كافی‏ج 5 ص . 55