آشنايي با قرآن 6 - صفحه : 53

آنجاست كه انسان رابطه مستقيم عملش با پاداشش رادرك می‏كند . ديگر آنجا پاداش و كيفر ، كوچكترين جدايی از عمل ندارد . ( آخرت ) برای‏ انسانها روز ظهور پرداختن خدا به جزای اعمال است . مثالی برايتان عرض‏ كنم كه كاملا روشن شود : اشياء ، يك وجود فی نفسه دارند ، يك وجود برای ما . وجود فی نفسه‏ يعنی اشياء آن طور كه هست . وجود برای ما يعنی ظهورش برای ما . حال اين‏ دو آيه ديگر قرآن را توجه بفرماييد . از جمله اصول توحيدی قرآن اين است‏ كه "« قل الحمد لله الذی لم يتخذ ولدا و لم يكن له شريك فی الملك و لم‏ يكن له ولی من الذل و كبره تكبيرا" (1) "و لم يكن له شريك فی الملك "يعنی خدا در ملك، در مالكيت، در سلطه، در قدرت، شريك و رقيب ندارد يعنی اين طور نيست كه اين ملك تقسيم می‏شود، يك مقدار كمش مال من است‏ آن زيادش مال خداست ، نه، ملكی هم كه من دارم در طول ( ملك او ) است. من دارم ، مال من است ، ولی من و ملكم باز مال او هستيم . از وجهه الهی‏ تمام ملك از اوست ، در عين اينكه مخلوقاتش ملك دارند ولی ملك داشتن‏ انها در طول ملك داشتن اوست . اگر كسی فكر كند كه خدا در ملك شريك‏ دارد ، اين نوعی شرك است . ولی اين ، وجود واقعی و حقيقت مطلب است . پس اين، اعتقاد ايمانی است كه هر كسی بايد داشته باشد. در عين حال ما می‏بينيم باز قران می‏گويد قيامت كه می‏شود خطاب می‏رسد : " « لمن الملك‏ اليوم »" امروز ملك مال كيست ؟ خود جواب می‏دهد : " « لله الواحد القهار »" ( 2 ) از آن خدای يگانه قاهر علی الاطلاق . آيا اين دو آيه با

پاورقی : . 1 اسراء / . 111 . 2 غافر / . 16