ده گفتار - صفحه : 55

می‏فرمايد : « قد احيی عقله ، و امات نفسه حتی دق جليله ، و لطف غليظه ، و برق له لامع كثير البرق ، فابان له الطريق ، و سلك به السبيل ، فتدافعته الابواب الی باب السلامه » ( 1 ) عقل خويش را زنده كرده و نفس‏ اماره را ميرانده است تا آنجا كه اثر اين مجاهدت در بدن وی ظاهر شده و استخوان وی را نازك و غلظت وجود وی را تبديل به لطافت كرده . در اين‏ موقع برقی شديد برای وی می‏جهد و راه را به او نشان می‏دهد و او را در راه‏ می‏اندازد و پيوسته از اين در به آن در و از اين مرحله به آن مرحله او را حركت می‏دهد تا می‏رسد به آنجا كه باب سلامت مطلق است .

پاورقی : 1 - نهج البلاغه ، خطبه . 218