انسان کامل - صفحه : 334

اينجا آزادی به معنی آزادی فلسفی را مطرح می‏كند : انسان آزاد و مختار آفريده شده است و حتی انسان سرشت خود را خود بايد به خود بدهد . بعد می‏گويند : هر چيزی كه بر ضد آزادی و منافی با آن باشد ، انسان را از انسانيت خارج و او را بيگانه از انسانيت می‏كند . انسان با لذات آزاد آفريده شده است . ممكن است عواملی از جمله‏ وابستگيها و تعلقها آزادی را از انسان بگيرد . اگر انسان خودش را به‏ چيزی ببندد و به آن تعلق و وابستگی پيدا كند و بنده و تسليم چيزی باشد حال هر چه می‏خواهد باشد از نظر اين مكتب از انسانيت خارج شده است ، زيرا آزادی از او گرفته شده است . انسان يك موجود آزاد و رهاست ، همين‏ قدر كه خود را به چيزی بست ، آزادی و رهائی از او گرفته شده است . لازمه تعلق و وابستگی انسان ، چند چيز است : اولا وقتی انسان وابسته به‏ چيزی مثل پول شد و پول نقش اساسی را برای او بازی كرد ، آن پول توجه‏ انسان را از " خود " به پول می‏كشاند و نتيجه‏اش غفلت انسان از خود و توجه به ديگران است . همين كه انسان به چيزی وابسته شد ، اين وابستگی‏ رهائی را از انسان می‏گيرد و او را از خودش غافل می‏كند و توجه انسان را به آن چيز جلب می‏كند . هيچوقت اين انسان به ياد خودش نيست ، به ياد آن محبوب و مطلوبش است و اين خودش برای انسان يك سقوط است و آزادی‏ و آگاهی را از او نفی می‏كند و به جای يك موجود خودآ گاه ، يك موجود " خود غافل " و " غيرآگاه " می‏شود . اگر درباره آن شی‏ء از آن انسان سؤال‏ كنی ، دقيقترين اطلاعات را به تو می‏دهد ولی از خودش بيخبر است .