سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 124

مأمور كرد ، رفتند شبانه ابوسلمه را كشتند ، و چون اطرافيان سفاح نيز همراه [ قاتل يا قاتلان ] بودند ، در واقع خون ابوسلمه لوث شد ، و اين‏ قضايا در همان سالهای اول خلافت سفاح رخ داد . حال جريانی كه نقل كرده‏اند و خيلی مورد سؤال واقع می‏شود اين است :

نامه ابوسلمه به امام صادق و عبدالله محض

ابوسلمه آنطور كه مسعودی در " مروج الذهب " می‏نويسد اواخر به فكر افتاد كه خلافت را از آل عباس به آل ابی طالب باز گرداند ، يعنی در همه‏ مدتی كه دعوت می‏كردند ، او برای آل عباس كار می‏كرد ، تا سال 132 فرا رسيد كه در اين سال رسما خود بنی العباس در عراق ظاهر شدند و فاتح‏ گرديدند : ابراهيم امام در حدود شام فعاليت می‏كرد و مخفی بود . او برادر بزرگتر بود و می‏خواستند او را خليفه كنند ولی ابراهيم به چنگ " مروان‏ بن محمد " آخرين خليفه بنی اميه افتاد ، خودش احساس كرد كه از مخفيگاهش اطلاع پيدا كرده‏اند و عنقريب گرفتار خواهد شد ، وصيتنامه‏ای‏ نوشت و به وسيله يكی از كسان خود فرستاد به " حميمه " كه مركزی بود در نزديكی كوفه و برادرانش آنجا بودند ، و در آن وصيتنامه خط مشی سياست‏ آينده را مشخص كرد و جانشين خود را تعيين نمود ، گفت : من به احتمال‏ قوی از ميان می‏روم ، اگر من از ميان رفتم ، برادرم سفاح جانشين من باشد ( با اينكه سفاح كوچكتر از منصور بود سفاح را برای اين كار انتخاب كرد ) و به آنها دستور داد كه اكنون هنگام آن است كه از حميمه خارج شويد ، برويد كوفه و در آنجا مخفی باشيد ، و هنگام ظهور نزديك است . او