جاذبه و دافعه علي - صفحه : 40

آشكار می‏گردد و پس از تهی شدن جای من و ايستادن ديگری به جای من ، مرا خواهيد شناخت " .

عصر من ، داننده اسرار نيست
يوسف من بهر اين بازار نيست
نا اميد استم زياران قديم
طور من سوزد كه می‏آيد كليم
قلزم ياران چو شبنم بی‏خروش
شبنم من مثل يم طوفان به دوش
نغمه من از جهان ديگر است
اين جرس را كاروان ديگر است
ای بسا شاعر كه بعد از مرگ زاد
چشم خود بربست و چشم ما گشاد
رخت ناز از نيستی بيرون كشيد
چون گل از خاك مزار خود دميد
در نمی‏گنجد به جو عمان من
بحرها بايد پی طوفان من
برقها خوابيده در جان من است
كوه و صحرا باب جولان من است
چشمه حيوان براتم كرده‏اند
محرم راز حياتم كرده‏اند
هيچكس رازی كه من می‏گويم نگفت
همچو فكر من در معنی نسفت