آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 239

ديگر تكرار نمی‏كنيم . معنی ديگری كه برايش ذكر كرده‏اند ، گفته‏اند " ن " به معنی دوات‏ است ، آن دواتی كه قلم را در آن می‏زنند و می‏نويسند ( محل مركب ) . البته معنی ديگری هم دارد و آن " ماهی " است . از اين سه احتمال ، آن احتمالی كه اشكالی بر آن وارد نيست همان است‏ كه اينجا " ن " به عنوان يكی از حروف هجائيه و يكی از حروف مقطعه در ابتدای سور واقع می‏شود . اينجا هم به همان جهت است و در اينجا تناسبش‏ از جاهای ديگر اگر بيشتر نباشد كمتر نيست . در جاهای ديگر هم يك جهت‏ بود كه نظر مفسرين را جلب كرده بود و آن اين بود كه هر جا كه اين حروف‏ مقطعه آمده است بعد از آن ذكری از قرآن مجيد آمده است ، از وحيی كه بر پيغمبر اكرم نازل شده است . اينجا هم مطلبی شبيه آن است كه توضيح‏ می‏دهيم . اگر " ن " به معنی دوات باشد ( و يا به معنی ماهی باشد ، كه اين‏ معنی هيچ تناسبی ندارد و قول ضعيفی است ) معنايش اين است : سوگند به‏ آن شيئی كه ابزار نويسندگی است . ولی به دلائلی كه گفته‏اند اگر قسم می‏بود بايد " ن " خوانده می‏شد نه " نون " شايد بهتر اين است كه آن را قسم‏ نگيريم ، قسم از بعدش شروع می‏شود . " ن " همان حرف الفبا ، همان حرفی‏ كه مبدا همه سوادها و همه آموزشهاست ، يعنی اگر اين حروف الفبا وجود نمی‏داشت ، به اين معنا كه اگر انسان قادر بر ايجاد اين مقاطع نمی‏بود ، اگر انسان مانند حيوانات [ می‏بود ] كه فقط می‏توانند صدا را يكسره بكشند ، مثل گوسفند و اسب و الاغ ، يا حداكثر يك چهچه يكنواخت بزنند مثل بلبل‏ ، اگر انسان اينچنين می‏بود سخن نبود و اگر سخن نبود نوشتن نبود و اگر سخن‏ و نوشتن نبود تمدن و فرهنگ نبود ،