اصول فلسفه و روش رئاليسم1 - صفحه : 85

ما بگذاريد نظر به اينكه اساسا خارج مطلق در ظرف علم موجود نيست ضرر به‏ جايی نمی‏رساند و ما پيوسته به خارج ، علم نسبی داريم .

ما در پاسخ می‏گوييم :

اولا در اين پاسخ به وجود فكر تصوری و تصديقی مطلق اعتراف نموديد زيرا وجود چنين فكری را در مغز ما قبول كرده و پس از آن صحتش را نفی نموديد ( صحت مطلق را نفی مطلق نموديد وگرنه صحت مطلق با نفی نسبی تقابل و تنافی ندارد ) .

پاورقی : > واقعيتهای خارجی هستند ( به حسب مشرب فلسفی نه به حسب فطرت ) خود را در اين مسأله از قيد هر زحمتی راحت نموده‏اند و سخنی با آنان نيست . اما پيروان ماترياليسم ديالكتيك كه خود را نقطه مقابل ايده آليسم‏ معرفی می‏كنند ، در اين مسأله نظريه‏ای را انتخاب نموده‏اند كه صد در صد مدعای ايده آليستها را تأييد می‏نمايد . می‏گويند : فكر ( ادراك ) جزئی از طبيعت و مولود ساير اجزاء طبيعت‏ است . همان طوری كه ساير اجزاء طبيعت در اثر فعل و انفعالات طبيعی به‏ وجود می‏آيند مفاهيم و تصورات هم پديده‏هايی است مادی كه در اثر فعل و انفعال خارج و مغز پيدا می‏شوند و رابطه‏ای بين اين مفاهيم و خارج جز رابطه‏ توليدی وجود ندارد . اينجا اين پرسش پيش می‏آيد كه اگر هيچ رابطه‏ای بين علم و معلوم جز رابطه زايش و توليد وجود ندارد پس اولا معنای واقع‏نمايی علم يعنی چه ؟ و ثانيا هر مفهومی كه در ذهن پيدا شود ( توجه داشته باشيد كه تمام اطلاعات‏ ما نسبت به خارج از طريق همين مفاهيم است ) مانند انسان ، حيوان ، نبات ، جماد و غيره ، نمی‏توان گفت مصداق خارجی دارد بلكه همين اندازه‏ می‏توان گفت منشأ خارجی دارد و با توجه به اينكه تمام اطلاعات ما نسبت‏ به خارج به وسيله همين مفاهيم است بايد بگوئيم هيچيك از مفاهيمی كه در ذهن ماست واقعيت خارجی ندارد و اين بعينه سخن ايده آليستهاست . و ثالثا اگر علم بالذات واقع‏نما نيست ما از كجا فهميديم كه واقعيت‏ خارجی هست و اين واقعيت خارجی مولد و منشأ پيدايش اين مفاهيم و تصاوير است . چنانچه خواننده محترم دقت كرده باشد می‏داند ماترياليسم ديالكتيك‏ درباب >