حماسه حسيني3 - صفحه : 231

شكوه معنوی و تشكيل مجالس و عظ و خطابه و اشك شوق ريختن و كسب تقرب‏ به خداوند ، و تعليم و تربيت . يادم هست در ايام اقامت در قم كتابی از " محمد مسعود " خواندم كه‏ در آن مقايسه‏ای كرده بود بين نوع بزرگداشت مسيحيان كشته شدن عيسی را ( به زعم خودشان ، و اما به عقيده ما كه از قرآن متخذ است : « و ما قتلوه‏ و ما صلبوه و لكن شبه لهم »( 1 ) و بزرگداشت ما شهادت اباعبدالله را ، و ترجيح داده بود كار آنها را از اين نظر كه آنها شهادت پيشوای خود را موفقيت می‏شمارند و ما شكست ، لهذا آنها شادی می‏كنند و ما می‏گرييم . بعدها من اين اعتراض را از ديگران هم شنيدم و يكی از رموز تقدم آنها و تأخر ما را همين مطلب ذكر می‏كردند . در جواب عرض می‏كنم : اعتراض‏ كننده‏ها از يك نكته غافل مانده‏اند و آن اينكه اگر ما قضيه را تنها با مقياس شخصی و اخلاق فردی بسنجيم ، مطلب همان است كه آن آقايان گفته‏اند . از اين نظر در منطق خود اسلام هم شهادت موفقيت است نه شكست . مگر نه‏ اين است كه علی ( ع ) همواره آرزوی شهادت می‏كرد و می‏گفت : « لالف ضربة بالسيف اهون علی من ميتة علی فراش » ( 2 ) . . . مگر نمی گفت : « و الله لابن ابی‏طالب آنس بالموت من الطفل بثدی امه » ( 3 ) . مگر بلا فاصله پس از ضربت

پاورقی : 1 - سوره نساء ، آيه 157 [ نه او را كشتند و نه به دارش آويختند و ليكن امر بر آنها مشتبه شده است ] . 2 - نهج البلاغه ، خطبه . 121 [ همانا هزار ضربه شمشير برای من از مردن‏ در بستر آسانتر است ] . 3 - نهج البلاغه ، خطبه . 5 [ به خدا سوگند انس پسر ابی‏طالب به مرگ‏ از انس كودك به پستان مادرش بيشتر است ] .