سيري در نهج البلاغه - صفحه : 19

كرده‏ای ، تو به جای اينكه حق و باطل را مقياس عظمت و حقارت شخصيتها قرار دهی ، عظمتها و حقارتها را كه قبلا با پندار خود فرض كرده‏ای ، مقياس حق و باطل قرار داده‏ای ، تو می‏خواهی حق را با مقياس افراد بشناسی‏ ! برعكس رفتار كن ! اول خود حق را بشناس ، آن وقت اهل حق را خواهی‏ شناخت ، خود باطل را بشناس ، آنوقت اهل باطل را خواهی شناخت ، آنوقت‏ ديگر اهميت نمی‏دهی كه چه كسی طرفدار حق است و چه كسی طرفدار باطل ، و از خطا بودن آن شخصيتها در شگفت و ترديد نخواهی بود . " طه حسين " پس از نقل جمله‏های بالا می‏گويد : " من پس از وحی و سخن خدا ، جوابی پر جلال‏تر و شيواتر از اين جواب‏ نديده و نمی‏شناسم " . " شكيب ارسلان " ملقب به اميرالبيان يكی ديگر از نويسندگان زبر دست‏ عرب در عصر حاضر است . در جلسه‏ای كه به افتخار او در مصر تشكيل شده بود ، يكی از حضار می‏رود پشت تريبون و ضمن سخنان خود می‏گويد : دو نفر در تاريخ اسلام پيدا شده‏اند كه به حق شايسته‏اند " امير سخن " ناميده شوند : يكی علی بن ابی طالب و ديگری شكيب " . شكيب ارسلان با ناراحتی برمی‏خيزد و پشت تريبون قرار می‏گيرد و از دوستش كه چنين مقايسه‏ای به عمل آورده گله می‏كند و می‏گويد :