سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 91

نمی‏تواند آن اتمام حجت را ناديده بگيرد . از نظر امام حسن چطور ؟ از نظر امام حسن اتمام حجت ، بر خلاف شده بود ، يعنی مردم كوفه نشان داده بودند كه ما آمادگی نداريم . آنچنان وضع داخلی كوفه بد بود كه امام حسن خودش‏ از بسياری از مردم كوفه محترز بود و وقتی كه بيرون می‏آمد - حتی وقتی كه‏ به نماز می‏آمد - در زير لباسهای خود زره می‏پوشيد برای اينكه خوارج و دست‏ پرورده‏های معاويه زياد بودند و خطر كشته شدن ايشان وجود داشت ، و يك‏ دفعه حضرت در حال نماز بود كه به طرفش تيراندازی شد ، ولی چون در زير لباسهايش زره پوشيده بود ، تير كارگر نشد ، والا امام را در حال نماز با تير از پا در آورده بودند . پس ، از نظر دعوت مردم كوفه كه بر امام حسين اتمام حجتی بود - و چون‏ اتمام حجت بود بايد ترتيب اثر می‏داد - در مورد امام حسن ، بر عكس ، اتمام حجت بر خلاف بوده و مردم كوفه تقريبا عدم آمادگيشان را اعلام كرده‏ بودند . عامل سومی كه در قيام امام حسين وجود داشت عامل امر به معروف و نهی‏ از منكر بود ، يعنی قطع نظر از اينكه از امام حسين بيعت می‏خواستند و او حاضر نبود بيعت كند ، و قطع نظر از اينكه مردم كوفه از او دعوت كرده‏ بودند و اتمام حجتی بر امام حسين شده بود و او برای اينكه پاسخی به آنها داده باشد آمادگی خودش را اعلام كرد ، قطع نظر از اينها ، مسئله ديگری‏ وجود داشت كه امام حسين تحت آن عنوان قيام كرد ، يعنی اگر از او تقاضای‏ بيعت هم نمی‏كردند باز قيام می‏كرد و اگر مردم كوفه هم دعوت نمی‏كردند باز قيام می‏نمود . آن مسئله چه بود ؟ مسئله امر به معروف و نهی از منكر ، مسئله اينكه معاويه از