آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 88

اين آيه و آيه قبل هر دو درباره وظيفه زن و مرد در برخورد با يكديگر و به علاوه مسأله ستر عورت است . در آيه اول كه مربوط به مرد است و در جلسه قبل تلاوت شد ، دو فرمان به مردها داده شده بود : نهی از چشم چرانی‏ كردن و ديگر امر به ستر عورت و يا به تعبير بالاتر امر به خودداری از زنا ، يعنی حفظ كردن دامن هم از نگاه كه معنايش ستر عورت است و هم از فحشا . پس مردان موظفند هم چشمهای خودشان را از چشم چرانی نگهداری كنند و هم‏ دامن خودشان را از فحشاء نگهداری كنند . آيه‏ای كه درباره مردهاست‏ كوتاهتر [ از آيه مربوط به زنها ] است و همين مقدار بيشتر نيست جز آن‏ كه بعد توصيه می‏كند اينكه ما می‏گوئيم چشمها را از نگاه كردنها نگهداری‏ كنيد و دامنها را از فحشا ، خيال نكنيد يك كاری است كه ما بد شما را می‏خواهيم نه ، پاكی شما را می‏خواهيم و خدای شما بهتر می‏داند و بهتر به‏ كار شما آگاه است . در آيه دوم كه مربوط به زنهاست ، عين همين دو دستور آمده است با همان‏ تعبير ، با اين تفاوت كه ضمائر ، مؤنث است . می‏فرمايد به زنها هم‏ بگوييد كه چشمها را از چشم چرانی و از نگاه به آنچه نبايد نگاه كرد حفظ كنند و دامنهای خودشان را ، هم از نگاه كردن ديگران و هم از فحشا حفظ كنند ، يعنی همان دستور و همان عبارتی كه در مورد مردان آمد . اينجا دو مطلب بايد عرض كنم . اين دو مطلب در مورد خانمها ، با اينكه هيچ فرقی با آنچه در مورد مردهاست نمی‏كند ، تا اندازه‏ای كوچك‏ شمرده می‏شود : يكی اينكه برخی زنها شايد اينجور خيال كنند كه فقط مردها مجاز نيستند كه به زنها نگاه كنند ( حال مطلقا نمی‏توانند يا از روی ريبه‏ و تلذذ نمی‏توانند ، بعد بحث می‏كنيم ) ،