پيرامون جمهوري اسلامي - صفحه : 45

چه عواملی موجب گشت كه زن بار ديگر در صحنه تاريخ ظاهر شود و تاريخ را از ( مذكر ) بودن محض خارج كند و آنرا " مؤنث " ( = مذكر - مؤنث ) نمايد ؟ پيش از آنكه وارد اين بحث شويم ياد آوری اين نكته ضروری است كه‏ منظور ما از نقش داشتن و نقش نداشتن زن در تاريخ ، نقش مستقيم و ظاهر شدن زن در صحنه تاريخ است ، اما نقش غير مستقيم و پشت جبهه و صحنه را زن همواره برای خود محفوظ داشته است . زنان در طول تاريخ تنها مولد و زاينده مردان و پرورش دهنده جسم آنها نبوده اند ، بلكه الهام بخش و نيرو دهنده و مكمل مردانگی آنها بوده اند زنان از پشت صحنه و از پشت جبهه جنگ همواره به مردان مردانگی می‏بخشيده‏ اند ما در بسياری از اشعار حماسی عربی و فارسی می‏بينيم كه دليران و دلاوران در حماسه های خود زنانرا مخاطب قرار داده و از مردانگی و شجاعت‏ و دلاوری خود داد سخن داده اند ، گوئی مرد آگاهانه و يا ناآگاهانه از همه‏ دليريها و دلاوريهای خود رضايت و تحسين و جلب رضايت زن را منظور می‏داشته است اگر فرصتی دست دهد و قطعات ادبی نظم و نثر كه در اين‏ زمينه انشاء شده يك جا گرد آيد يك فراز جالب و قابل مطالعه ای از نظر جامعه شناسی فراهم می‏گردد اينكه می‏گويند زن آفريننده عشق است و عشق‏ آفريننده مرد و مرد آفريننده تاريخ ، ناظر به نقش غير مستقيم زن در سازندگی تاريخ است . زن نقش سازندگی غير مستقيم تاريخی خود را مديون اخلاق ويژه جنسی خويش‏ ، يعنی حيا و عفاف و تقوا و دور باش زنانه خويش است آنجا كه زن دور باش حيا و عفاف را حفظ نكرده و