گفتارهاي معنوي - صفحه : 253

يك كوچ و رحلت باشد كه من صبح زود كوچ خواهم كرد ، « فانی راحل مصبحا انشاء الله » . عده زيادی همراه حسين بن علی آمدند . در ابتدا شايد هنوز بودند افرادی‏ كه خيال می‏كردند ممكن است در سخنان حسين بن علی اندكی مبالغه در كار باشد ، شايد باز سلامتی در كار باشد . بين راه هم عده‏ای ملحق شدند ولی‏ حسين بن علی نمی‏توانست عناصر ضعيفی همراهش باشند . در مواطن مختلف‏ سخنانی گفت كه اصحابش را تصفيه كرد . افرادی كه همچنان شايستگی‏ای‏ نداشتند ، جدا شدند ، خارج شدند ، غربال شدند . خالصها ماندند ، تمام‏ عيارهاباقی ماندند . افرادی باقی ماندند كه حسين بن علی درباره آنها شهادت داد كه : من يارانی از ياران خودم بهتر و با وفاتر سراغ ندارم . يعنی اصحاب من ! اگر امر دائر بشود ميان اصحاب بدر وشما ، من شما را ترجيح می‏دهم . اگر امر دائر بشود ميان اصحاب احد و شما ، من شما را ترجيح می‏دهم . اگر امر دائر بشود ميان اصحاب صفين و شما ، من شما را ترجيح می‏دهم . شما تاج سر همه شهدا هستيد . در شب عاشورا آن وقتی كه ابا عبدالله همه آنها را مرخص می‏كند ، می‏گويد من بيعتم را برداشتم . ازناحيه‏ دشمن به آنها اطمينان می‏دهد كه كسی به شما كاری ندارد . در عين حال‏ می‏گويند آقا ! ما شهادت در راه تو را انتخاب كرده‏ايم ، يك جان كه‏ ارزشی ندارد ، ای كاش هزار جان می‏داشتيم وهمه را در راه تو فدا می‏كرديم‏ . بدا هم بذلك اخوه عباس بن علی اول كسی كه چنين سخنی را گفت برادرش‏ ابی الفضل العباس بود . چقدر قلب مقدس ابا عبدالله شاد شد از اينكه‏ اصحابی می‏بيند با خودش هماهنگ ، همفكر