آشنايي با قرآن 6 - صفحه : 150

گذاشته‏ايد همه به اذن و رضای خدا بوده است ، يعنی نه آن بريدنها و نه آن‏ باقی گذاشتن‏ها هيچكدام بر خلاف رضای حق نبوده است . " « و ليخزی‏ الفاسقين »" و به اين وسيله اين فاسقها - كه مقصود همين يهوديها هستند- خوار و ذليل می‏شوند، (اين كار) وسيله‏ای است برای خوار و ذليل كردن آنها. بعدها يهوديها - مخصوصا در عصر ما كه دستگاههای تبليغاتی خيلی وسيعی‏ دارند - اين موضوع را جزء مستمسكهای خودشان قرار داده‏اند كه مسلمين آمدند و به امر پيغمبر درختهای خرما را قطع كردند و اين فساد در زمين است . از اين جهت است كه من لازم می‏دانم كه در اطراف اين مطلب مقداری بحث كنيم‏ . اين مطلب از دو جنبه بايد بحث شود ، يكی از جنبه قرآنی كه آيا اين‏ عمل با تعليمات خود قرآن سازگار بودهاست يا نبوده است ؟ يعنی اصل‏ تعليمات قرآن و پيغبر در اين زمينه چه بوده است و آيا اين يك عمل‏ استثنايی و بر خلاف آن تعليمات است يا نه ؟ و ديگر از نظر كلی و به‏ اصطلاح فلسفی و حقوقی ، چون اين مسأله‏ای است كه حتی امروز هم در ميان‏ فلاسفه جديد مطرح است . قرآن كريم مكرر در تعليمات خودش اين دستور را يادآوردی كرده است كه‏ در جهاد و مبارزه با دشمن از عدالت خارج نشويد ، مثل آياتی كه در ابتدای‏ سوره مائده هست در دو آيه است. در يك آيه می‏فرمايد: " « و لا يجرمنكم‏ شنان قوم او صدوكم عن المسجد الحرام التعتدوا و تعاونوا علی البر و القوی‏ و لا تعاونوا علی الاثم و العدوان و اتقوا الله ان الله شديد العقاب »" (1) وادار نكند كينه و دشمنی قومی كه شما را مانع شدند از ورود

پاورقی : . 1 مائده / . 2