آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 174

بحث كرد و فرمود كه در اينها آيات و نشانه‏هايی برای اهل ايمان است . بعد در خلقت انسان و هر جانداری و بعد راجع به گردش شب و روز ، نزول‏ باران، گردش باد و امثال اينها مطلبی را ذكر كرد و بعد فرمود: " « تلك‏ آيات الله نتلوها عليك بالحق فبأی حديث بعد الله و آياته يؤمنون » " اينها آيات الهی است كه ما به حق بر تو تلاوت می‏كنيم ، بعد از خدا و آيات خدا ديگر چه باقی می‏ماند اگر به چيزی می‏خواهند ايمان بياورند ؟ مگر غير از اين چيزی وجود دارد ؟ مقصود اين است كه اگر اينها بخواهند به‏ چيزی در عالم ايمان داشته باشند همين است ، يعنی اگر به اين ايمان‏ نياورند ديگر به هيچ چيزی در عالم ايمان نخواهند داشت . آن چيست ؟ در نظام عالم ، خدا و در نظام تشريع ، آيات الهی يعنی آيات قرآن . كأنه‏ می‏خواهد بفرمايد كه اگر در كسی مايه‏ای از ايمان باشد و كوچكترين ميل و رغبتی به اينكه به چيزی ايمان داشته باشد وجود داشته باشد ديگر همين است‏ ، اگر كسی به اين ايمان نياورد ديگر به هيچ چيزی در عالم ايمان نخواهد آورد . نظير آن تعبيری است كه ما در فارسی می‏گوييم ، البته در عربی بوده‏ ، ترجمه فارسی هم می‏گويند : " « ليس ورا ابادان قرية »" ماوراء ابادان ديگر جايی نيست . آنوقت اين آيات شروع می‏شود ، يعنی در واقع‏ بی‏ايمانها توصيف و نشان داده می‏شوند كه اينها چه كسانی و چگونه هستند و چه روحی و چه روحيه‏ای دارند . با يك تعبير قوی و شديد و محكمی می‏فرمايد: " « ويل لكل افاك اثيم »" . ما كلمه " ويل " را معمولا در فارسی به‏ " وای " ترجمه می‏كنيم . ممكن است كلمه " وای " همين مفهوم را برساند ولی در اصل در عربی اين ( كلمه ) مفهومی مثل " هلاك باد " را می‏رساند . " « ويل لكل افاك اثيم »" هلاك باد هر دروغگوی دروغ بند گناهكاری . كلمه " افاك " صيغه مبالغه در " افك " است . " افك " يعنی دروغ‏ و معمولا در مورد هر دروغی به كار برده نمی‏شود بلكه در