پيرامون جمهوري اسلامي - صفحه : 152

و اختصاص منابع ثروت به يك طبقه ، آن طبقه دولت را يعنی در واقع زور را به عنوان يك نيروی بيرونی برای اخضاع طبقه استثمار شده و دين را به‏ عنوان يك نيروی درونی برای اقناع آن طبقه اختراع كرد ، و در دوره‏ اشتراكی قبلی نه دين بوده و نه دولت ، در اشتراك نهايی نيز همچنين . ولی همچنانكه گفتيم آنجا كه جامعه بی طبقه نيز باشد ، عدالت داخلی خود به خود اجرا نمی شود و جرم خود به خود از بين نمی رود كه حفظ امنيت‏ داخلی نيازمند به يك قدرت متمركز نباشد ، و همچنين يك جامعه اشتراكی‏ نيز نيازمند به دفاع ملی و نيازمند به روابط خارجی است و نيازمند به فصل‏ خصومات و اجراء حدود و مجازاتها است مگر اينكه فرض كنيم آينده بشريت‏ يكپارچه است پس دشمن خارجی وجود ندارد و رابطه با خارج وجود ندارد پس‏ نه وزارت دفاع لازم است نه وزارت خارجه چون ريشه همه تجاوزات و عصيانها مالكيت است پس نيازی به دادگستری و همچنين به شهربانی و ژاندارمری و بالاخره به حفظ امنيت نيست ، پس نياز به دولت نيست . ولی باز هم اين سؤال پيش می‏آيد كه نيازهای ثانوی ناشی از توسعه تمدن‏ ايجاب می كند ارشاد و هدايت و مديريت را در عصر توسعه پس نياز به‏ دولت و حكومت به عنوان اين مظهر هست .

3 - حق حاكميت

حق حاكميت از كی است ؟ در اينجا چند گونه تصور وجود داشته و دارد : الف - حق طبيعی اينكه حق طبيعی يك تخمه و يك نژاد