امامت و رهبري - صفحه : 37

استفاده كنند . مسئله امامت به معنی مرجعيت دينی در اسلام كه پيغمبر اكرم در اين‏ حديث متواتر فرموده است ، جز اين نيست كه برای تفسير قرآن و فهم قرآن‏ و هدفهای آن و توضيح و تشريح اهداف و معارف آن و مقررات آن و اخلاق آن‏ ، فهم ساده عرفی كه هر كه زبان عربی می‏داند پس كافی است ، كافی نيست . لهذا ديديم كه چه انحرافها پيدا شد از قبيل قول به تجسم كه انكم سترون‏ ربكم يوم القيامة كما ترون القمر ليلة البدر . " حسبنا كتاب الله " اينطور نتيجه می‏دهد كه نتيجه‏اش اشعری گری است‏ و يا اعتزال است كه هر دو مكتب ، مكتب انحرافی بود . پس ائمه در واقع تكنسينهای قرآن هستند در خارج از كشور ظاهر و محسوس‏ كه علمشان علم افاضی و لااقل تعليمی خصوصی است . علی عليه‏السلام در ذيل‏ جمله‏های خطاب به كميل فرمود : « هجم بهم العلم علی حقيقة البصيرش و باشروا روح اليقين و استلانوا ما استوعره المترفون و انسوا بما استوحش‏ منه الجاهلون » . [ علم و دانش با بينايی حقيقی به ايشان يكباره روی آورده و با آسودگی‏ و خوشی يقين و باور به كار بسته‏اند و سختی و دشواری اشخاص به ناز و نعمت پرورده را سهل و آسان يافته‏اند و به آنچه نادانان از آن دوری‏ گزينند انس و خو گرفته‏اند ] . ( 1 ) ايضا در خطبه 2 نهج البلاغه می‏فرمايد : « [ هم ] موضع سره و لجأ امره و عيبة علمه و موئل حكمه و كهوف كتبه و جبال دينه بهم أقام »

پاورقی : 1 - ترجمه اين روايت و چند روايت آينده از ناشر است .