امامت و رهبري - صفحه : 23

ب : برگزيده‏ای ازيادداشتها امامت و منطق ديالكتيك يكی از نتايج منطق ديالكتيك اينست كه نياز جامعه را به هدايت و رهبری نفی می‏كند . حداكثر نياز جامعه به روشنفكر و رهبر طبق اين منطق‏ اينست كه توده را واقف به ناهنجاريها و تضادها و نابرابريها بكند و تضاد موجود در جامعه را وارد شعور توده نمايد تا حركت ديالكتيكی ايجاد شود و چون حركت ، جبری است و عبور از تز و آنتی تز به سنتز لا يتخلف‏ است جامعه خود به خود راه خود را طی می‏كند و به تكامل منتهی می‏گردد . رجوع شود به ورقه " رهبری - امامت - ديالكتيك " و به آنچه ما در حاشيه " از كجا آغاز كنيم ؟ " صفحه 39 نوشته‏ايم . [ در ورقه " رهبری - امامت - ديالكتيك " آمده است : ] يكی از مسائل مهم در باب رهبری و امامت مخصوصا به مفهوم اسلامی امامت اينست‏ كه وظيفه به اصطلاح روشنفكر چيست ؟ آيا وظيفه روشنفكر و مسئوليت روشنفكر فقط منعكس كردن ناهمواريها و ناهنجاريها و بيدار كردن شعور طبقات‏ استثمار شده و وارد كردن