پيرامون انقلاب اسلامي - صفحه : 58

ماديون در مورد جامعه و تاريخ دارند به اعتقاد آنان ، تاريخ و طبيعت‏ جريانی به اصطلاج ديالكتيكی طی كرده ، از ميان اضداد عبور می‏كنند در دنيا ، هميشه جنگ اضداد برقرار است و جنگ اضداد بشكل ديالكتيكی جريان‏ می‏يابد يعنی هر واحدی در طبيعت و تاريخ بالضروره عامل نفی كننده خود را در درون خودش پرورش ميدهد و با رشد اين عامل ، ميان واحد اول - تز - كه‏ عنصر كهنه محسوب ميشود و نفی كننده آن - آنتی تز - كه عنصر نو بحساب‏ ميايد جنگ در ميگيرد و اين جنگ با پيروزی نو ، و يا به يك معنی ديگر تركيب نو و كهنه - ايجاد سنتز - بپايان ميرسد و بعد دوباره اين جريان‏ شروع می‏شود و سنتزی كه از جنگ حاصل شده بود خود بعنوان يك تز وارد عمل‏ می‏شود و باز روز از نو روزی از نو بر اساس اين طرز تفكر اساس طبيعت ، زندگی ، جامعه ، و هر چيز كه انگشت بر روی آن بگذاريد ، جنگ است و جنگ اخلاق خوب هم يعنی هميشه شكل آنتی‏تز را داشتن ، يعنی انكار آنچه‏ هست ، انكار وضع موجود هر كه عليه وضع موجود - هر چه كه می‏خواهد باشد - مبارزه كند مترفی و متكامل است همينقدر كه وضع تازه ای بوجود آمد ، فورا در درونش حالت ديگری كه عبارت از انكار وضع فعلی باشد بوجود ميايد از اين به بعد آن آدم مترقی جزو عناصر كهنه در می‏آيد كه می‏بايد از بين برود. مبارزه ، اساسا يك لحظه هم متوقف نمی‏شود و نبايد هم متوقف شود در هر لحظه هر چه كه چهره مبارزه داشته باشد ، حقانيت هم با اوست بر اساس‏ همين طرز تفكر است كه آن عده كه ميكوشند به قول خودشان اسلام را انقلاب‏ بكنند - نه اينكه انقلاب را اسلامی بكنند - معيار اسلام را در همه جا مبارزه معرفی