تعليم و تربيت در اسلام - صفحه : 404

اين كار شما مقدمه‏ای است كه او كار خودش را انجام دهد . اين ، عنوان‏ اعانت به اثم دارد نسبت به او . پس فرق است ميان اينكه شما نقشه‏ سينما را برای اقدام خودتان تهيه بكنيد و بعد خودتان كار را انجام ندهيد ، يا برای ديگری تهيه بكنيد و ديگری هم بالاخره انجام ندهد ، كه گناه‏ نيست ، و اينكه شما در مرحله فكر و نقشه به او كمك بدهيد و او هم از فكر و نقشه شما استفاده كند و به مرحله عمل برساند . اين خودش گناه است‏ از باب اينكه اعانت ديگری است به گناه ، يعنی كمك كردن ديگری است به‏ گناه . اين مثل اعانت ظلم است . چرا اعانت ظلم حرام است ؟ چرا حتی آن‏ كسی كه دوات ظالم را ليقه كند : « من لاق له دواتا » ( قديم معمول بود كه‏ دواتها را ليقه می‏كردند ) او هم معصيت كرده ؟ چون اعانت به ظالم است ، نوعی تقويت و كمك رساندن به او در گناه است . بنابراين اين دو با همديگر فرق می‏كند . اما اينكه اصل مطلب " اشكال ندارد " به اين معناست : فرقی كه ميان‏ كار خير و كار شر هست ، اين جهت است كه اگر انسان تصميم به كار خير بگيرد ولی بعد موفق به انجام آن نشود برايش ثواب می‏نويسند ، با آنكه آن‏ كار را انجام نداده . اين تفضل الهی است . شما تصميم به يك كار خير می‏گيريد ، وقتی می‏خواهد به مرحله عمل برسد مانع پيدا می‏شود . اينجا برای‏ شما ثواب می‏نويسند . ولی در كار بد ، اگر شما در مرحله تصميم باشيد و خود كار صورت نگيرد ، به پای شما گناه نوشته نمی‏شود ، و اين تقريبا عفوی‏ است در اينجا .