سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 202

در روايات شيعه هم آمده است ، ومرحوم آقا شيخ عباس قمی نيز در كتاب‏ " منتهی الامال " نقل می‏كند كه شخصی از مأمون پرسيد كه تو تشيع را از كی‏ آموختی ؟ گفت : از پدرم هارون . می‏خواست بگويد پدرم هارون هم تمايل‏ شيعی داشت . بعد داستان مفصلی را نقل می‏كند ، می‏گويد پدرم تمايل شيعی‏ داشت ، به موسی بن جعفر چنين ارادت داشت ، چنين علاقه مند بود ، چنين و چنان بود ، ولی در عين حال با موسی بن جعفر به بدترين شكل عمل می‏كرد . من‏ يكوقت به پدرم گفتم تو كه چنين اعتقادی درباره اين آدم داری پس چرا با او اينجور رفتار می‏كنی ؟ گفت : الملك عقيم ( مثلی است در عرب ) يعنی‏ ملك فرزند نمی‏شناسد تا چه رسد به چيز ديگر . گفت : پسرك من ! اگر تو كه فرزند من هستی با من بر سر خلافت به منازعه برخيزی ، آن چيزی را كه‏ چشمانت در او هست از روی تنت بر می‏دارم ، يعنی سرت را از تنت جدا می‏كنم . پس در اينكه در مأمون تمايل شيعی بوده شكی نيست ، منتها به او می‏گويند " شيعه امام كش " . مگر مردم كوفه تمايل شيعی نداشتند و امام‏ حسين را كشتند ؟ ! و در اين كه مأمون مرد عالم و علم دوستی بوده نيز شكی‏ نيست و اين سبب شده كه بسياری از فرنگيها معتقد بشوند كه مأمون روی‏ عقيده و خلوص نيت ، ولايتعهد را به حضرت رضا تسليم كرد و حوادث روزگار مانع شد ، زيرا حضرت رضا به اجل طبيعی از دنيا رفت و موضوع منتفی شد . ولی اين مطلب البته از نظر علمای شيعه درست نيست ، قرائن هم بر خلافت‏ آن است . اگر مطلب تا اين مقدار صميمی و جدی می‏بود عكس العمل حضرت‏ رضا در مسئله قبول ولايتعهد به اين شكل نبود كه بود . ما می‏بينيم‏