نقدي بر مارکسيسم - صفحه : 100

توجيه است ولی از نظر ماركس قابل توجيه نيست كه يكی از آنها مسئله‏ ضرورت پيدايش ضدی از ضدی ديگر است كه اين حرف فقط با فلسفه هگل قابل‏ توجيه است كه معقولات انتزاعی را عين خارج می‏داند . عين همين اشكال در اينجا هم هست . " از خودبيگانگی " فقط با تز فوئر باخ جور در می‏آيد آقای ماركس آمد نظريه فوئر باخ را راجع به انسان تغيير داد ، اما از خود بيگانگيش را حفظ كرد در صورتيكه نمی‏توا ند تنها اين قسمت از نظريه‏ فوئرباخ را نگهدارد و قسمت ديگر را دور بيندازد ( 1 ) .

پاورقی : > جواب : مسلما ريشه و اساس می‏دانند . كلماتشان صراحت دارد اصل تمام‏ فلسفه بر همين اساس است ، مثلا ماركس در مورد سوسياليزم هيچ وقت به‏ عدالت تكيه نمی كند ، يعنی از باب اينكه انسان عدالت خواه است و عدالت می‏خواهد ، همه اينها را حرف مفت می‏داند و سوسياليزم مبتنی بر اين حرفها را سوسياليزم تخيلی می‏داند . اساسا عدل و ظلم و اينگونه مفاهيم‏ را ذهنی و خيالی می‏داند ، و هر ظلمی از نظر او در زمان خودش كه حالت‏ آنتی تز داشته خيلی خوب بوده است . از جمله ايرادهائی كه به آنها گرفته‏ می‏شود همين است ، مثلا اگر مالكيت اختصاصی را بدو غير عادلانه بدانيم در منطق آن كسيكه به ظلم و عدالت قائل است از همان اول كه مالكيت اختصاصی‏ پيدا شده بود بد بوده است . اما در منطق ماركس می‏گويد هرچه كه جامعه را جلو ببرد خوب است ، مالكيت اختصاصی اولی خوب بوده است ، فئوداليزم‏ در وقتيكه آنتی تز بود خوب بود ، لذا اينها می‏گويند اخلاق نسبی است ، ظلم و عدل نسبی است ، و اينها روی اين مسائل تكيه می‏كنند ، يعنی هر شخص‏ مادی بايد اين جور باشد . اگر از فوئرباخ هم كسی بپرسد كه روی چه حسابی‏ برای انسان شرافت قائل هستی با اين كه به روح عقيده نداری جوابی ندارد . كسی كه انسان را يك ماشين می‏داند نمی تواند برای او شرافت قائل باشد ، آپولو با 5 ميليون قطعه شيئی عظيمی هست اما شرافت ندارد . 1 - سؤال : برای ماركسی چه ضرورتی دارد كه جنبه با شرافت و متعالی را در انسان انكار كند ؟ جواب : ضرورتش از اين جهت است كه ، هيچ خصلت ذاتی برای انسان قائل‏ نيست ، ( زيرا اگر به خصلت ذاتی قائل باشد به فطرت قائل است و اگر به‏ فطرت قائل شود تمام فلسفه ماديت تاريخی در هم می‏ريزد ) و همه اينها را روبنا می‏داند . روبنا يعنی انعكاس روابط اجتماعی و اقتصادی . انسان از نظر ماركس يك آئينه است كه نصب شده ، و از روابط اجتماعی ، به هر نحو باشد انعكاساتی در آن پيدا می‏شود ، روابط كه تغيير كند انعكاسات منتقش‏ در آئينه تغيير می‏كند ، و همين طور كه آئينه در برابر صور منتقش در آن‏ اصالتی ندارد ، انسان هم چنين است ، لذا در مكتب‏ماركس انسان يعنی‏ انسان نوعی محتوی ندارد . ( چون فطرت ندارد ) سؤال كننده : چرا اقتصاد برايش ارزش دارد ؟ جواب : برای اينكه حيوانی است . سؤال كننده : پس شكم و آنچه متعلق به شكم است برای او اهميت دارد ، ( و اينها خود فطرت >