عدل الهي - صفحه : 260

اين آيات نيز دليل قبولی عمل خير عموم مردم - اعم از مسلمان و غير مسلمان - گرفته شده است . در سوره " زلزلت " می‏خوانيم : « فمن يعمل مثقال ذرش خيرا يره 0 و من يعمل مثقال ذرش شرا يره »( 1 ). " هر كس كه هموزن ذره‏ای - يعنی كوچكترين شی‏ء محسوس - كار نيك كند ، آن كار را می‏بيند و هر كس كه هموزن ذره‏ای كار بدی مرتكب شود نيز آن كار را می‏بيند " . در جای ديگر می‏فرمايد : « ان الله لا يضيع اجر المحسنين »( 2 ) . " همانا خدا اجر نيكوكاران را ضايع نمی‏فرمايد " . در جای ديگر می‏فرمايد : « انا لا نضيع اجر من احسن عملا »( 3 ) . " ما اجر كسی كه عملی را نيك انجام داده است ضايع نمی‏كنيم " . لحن اين آيات طوری است كه آنها را از عمومات غيرقابل تخصيص قرار می‏دهد . علمای علم اصول می‏گويند : برخی از عامها استثناء ناپذير و غيرقابل‏ تخصيصند ، يعنی لحن و لسان عام طوری است كه تخصيص بردار و استثناء پذير نيست . وقتی گفته می‏شود " ما اجر نيكوكار را ضايع نمی‏كنيم " معنايش‏ اين است كه مقام خدايی ما ايجاب می‏كند كه عمل نيك را حفظ كنيم پس‏ محال است كه خدا در يك جا از مقام خدايی خود دست بردارد و عمل نيكی را ضايع سازد . . 6 آيه ديگری هست كه در اين بحث ، زياد مورد استناد قرار می‏گيرد و گفته می‏شود كه صريح در مدعاست :

پاورقی : . 1 زلزلت ( زلزال ) / 7 - . 8 . 2 توبه / . 120 . 3 كهف / . 30