مساله ربا - صفحه : 317

بيمه است : يك بيمه به شرط فوت است و يك بيمه به شرط حيات . سؤال كننده : در اين صورت روح مسئله مقداری فرق می‏كند . يعنی بيمه‏گر و بيمه گزار هيچكدام آرزويی برای مردن ديگری ندارد . جواب : بله ، از جنبه اخلاقی درست است . سؤال كننده : آيا اشكالی از جهت مقدار اضافه بر ذخيره كه از سوی يك‏ طرف تعيين می‏گردد پيدا نمی‏شود ؟ . جواب : در فرضی كه ايشان گفتند دو مطلب جديد كشف می‏شود . يكی همان‏ مطلب كه بيمه‏های به شرط فوت و به شرط حيات يك نوع سوم نيست بلكه يك‏ بيمه مركب است و در واقع مركب از دو بيمه است ، يكی بيمه به شرط فوت‏ و ديگری بيمه به شرط حيات . ولی اين بيمه تفاوتی با هر يك از آن دو نوع‏ دارد و آن اينكه آن جنبه سوء اخلاقی را همان طور كه خود ايشان توضيح دادند از بين می‏برد يعنی ديگر انتظار فوت بيمه‏گزار وجود ندارد زيرا مؤسسه بيمه‏ به شرط فوت بايد بپردازد ، به شرط حيات هم بايد بپردازد . اما به ربا نزديكتر می‏شود چون محاسبه مؤسسات بيمه بر اساس ربا است يعنی مجموع حق‏ بيمه‏ها را حساب می‏كنند و سپس نزولهايی را كه در طول مدت مقرر به آن‏ تعلق می‏گيرد به آن می‏افزايند ، به طوری كه هميشه پولی كه بيمه‏گر می‏پردازد بيشتر از پولی است كه بيمه‏گزار پرداخته است و هيچگاه برابر نخواهد بود . سؤال كننده : تا چندی پيش پول پرداختی كاملا با پول دريافتی برابر بود ولی اخيرا بيمه‏گر به لحاظ رشد منفی‏ای كه معمولا پول دارد ، به طور يكجانبه‏ مقداری به پول دريافتی اضافه می‏كند و