حماسه حسيني3 - صفحه : 388

نيرومندی وضع موجود را تغيير دهد و اسلام و مسلمانان را از چنگال استبداد سياه برهاند . اينكه امام مطمئن شد به مردم كوفه ، نظر صحيحی نيست . صفحات 44 و 45 : و روی جريان طبيعی ، ظن قوی ميرفت كه اگر امام حسين ( ع ) در مركز عراق مستقر شود علاوه بر نيروهای داو طلب كوفه ، مردم عدالتخواه حجاز و يمن و خراسان و آذربايجان و ساير استانهائی كه از حكومت بنی اميه رنجيده‏ و طعم حكومت امير المؤمنين ( ع ) را چشيده بودند بی درنگ به طرفداری‏ امام برخيزند و برای تقويت حكومت حسينی از هيچگونه كمكی دريغ ننمايند . پس چرا غالبا امام را منع می‏كردند و هيچ سياستمداری حركت امام را تصويب نمی كرد ؟ معلوم می‏شود با اين منطقی كه مؤلف پيش گرفته ، حركت‏ امام قابل توجيه نبوده و منطق ديگری در كار بوده است . آن منطق ، دستور خصوصی نيست بلكه منطق شهدا و فداكاران است . صفحات : 51 و 52 : از آنچه گذشت معلوم شد آنوقت كه حسين بن علی ( ع ) تصميم گرفت بكوفه‏ برود و تشكيل حكومت بدهد قدرت آنحضرت از نظر نيروهای نظامی موجود و آماده‏ای كه در كوفه و بصره در اختيار داشت ( كه بيش از صد هزار بود ) از قدرت يزيد كمتر نبود . و از نظر نيروهائی كه در شرف تكوين بود