شرح منظومه1 - صفحه : 186

در مورد آنها امكان ندارد ، زيرا اعاده چنين موجودی مستلزم اين است كه‏ زمان آن نيز اعاده شود و حال آنكه نفس زمان قابل بازگشت و اعاده نيست‏ . كسانی كه به اعاده معدوم در مورد امور زمانی قائل شده‏اند پنداشته‏اند كه‏ اشيائی كه در زمان قرار گرفته‏اند بيگانه از زمان هستند و آنها را همچون‏ آبی فرض كرده‏اند كه در ظرفی قرار داشته باشد و سپس آن ظرف را عوض‏ كنند . پنداشته‏اند كه انسان در لحظه دوم همان انسانی است كه در لحظه اول‏ بوده و فقط ظرف زمان تغيير يافته است و حال آنكه حقيقت غير از اين‏ است .