جهان بيني توحيدي - صفحه : 60

شده است . از مجموع آنچه گفتيم روشن شد كه توحيد عملی - اعم از توحيد عملی فردی و توحيد عملی اجتماعی - عبارت است از يگانه شدن فرد در جهت يگانه پرستی‏ خدا و نفی هرگونه پرستش قلبی از قبيل هواپرستی ، پول پرستی ، جاه پرستی‏ و غيره ، و يگانه شدن جامعه در جهت يگانه پرستی حق از طريق نفی طاغوتها و تبعيضها و بی‏عدالتيها . فرد و جامعه تا به يگانگی نرسد به سعادت نائل‏ نمی‏گردد و جز در پرتو حق پرستی به يگانگی نمی‏رسد . قرآن كريم در سوره‏ مباركه زمر آيه 29 تفرق و تشتت شخصيت انسان و سرگردانی او و بی‏جهتی او را در نظام شرك و متقابلا يگانگی و به وحدت رسيدن و يك جهت شدن و در مسير تكامل واقع شدن او را در نظام توحيدی چنين بيان می‏كند : « ضرب الله مثلا رجلا فيه شركاء متشاكسون و رجلا سلما لرجل هل يستويان‏ مثلا ». خدا مثلی می‏آرود ، مثل مردی كه بنده چند فرد بدخوی ناسازگار است ( كه‏ هر كدام با خشونت و بدخويی او را به سويی فرمان می‏دهند ) و مردی ديگر كه‏ تسليم يك فرد است . آيا اين دو مانند يكديگرند ؟ انسان در نظام شرك هر لحظه به سويی و به جانب قطبی كشيده می‏شود ، خسی‏ است بر دريا ، موجها هر لحظه او را در جهتی با خود می‏برند ، اما در نظام‏ توحيدی مانند يك كشتی مجهز به دستگاه‏های راهنمايی است ، در يك حركت‏ منظم و هماهنگ تحت فرمان مقامی خيرخواه .