پيرامون جمهوري اسلامي - صفحه : 58

آگاهی مرد و زن هيچكدام را نمی شود گرفت ، بالاخره نمی شود ايران مدرسه‏ نداشته باشد ، بايد داشته باشد تا كلاس شش هم بخوانند چشمهايشان باز می‏شود ، ديپلمه شوند بيشتر چشمهايشان باز می‏شود ولی بايد اين عنصر را از نظر اخلاقی فاسد كرد كه آگاهی نه تنها به او نتيجه ندهد بلكه نتيجه معكوس‏ بدهد آنوقت آمدند دبيرستانهای مختلط تأسيس كردند برای چه ؟ هدف چه بود ؟ دانشگاهها كه وضع عجيبی داشت در حدود دوازده سال پيش ، از دانشكده‏ ادبيات ( آنوقت من در دانشكده الهيات تدريس می‏كردم ) از من دعوت شد كه در دوره فوق ليسانس و دكترای آنجا كه كلاسهای آن معمولا چهار پنج نفر بيشتر نيستند تدريس كنم دعوت رسمی شد ، ابلاغ صادر شد من هم نمی رفتم‏ اصرارهای خيل زيادی شد و دلائل بسياری آوردند كه چنين نيازی به فلسفه‏ اسلامی هست و اگر شما بياييد چنين و چنان می‏شود و من يك روز روز رفتم تا رفتم داخل سالن دانشكده ادبيات ، واقعا وحشت كردم ( آن كلاس در زير زمين تشكيل می‏شد ) من سالن سينما را تا آنوقت نديده بودم هنوز هم نديده‏ ام ولی آنچه را كه درباره سالن سينما شنيده بودم آنجا شهود كردم حقيقتا شرمنده شدم از آن اطاق كه بيرون آمدم بروم زير زمين برای درس ، از يك‏ كناری خودم را كشيدم ، سم را پائين انداختم رفتم آنجا چهار كلمه درس‏ گفتم و گفتم خدا حافظ اينجا جای من نيست . ولی در اين بينها جريانهای ديگری رخ داد و آن اينكه با اين فساد اخلاق‏ در ميان پسران آگاه و دختران آگاه و بالخصوص در ميان خانمها مبارزه شد ، مبارزه عجيب و شديدی منطقی در ميان آمد كه خود منطق اسلام بود : ای خانم‏ ! ای زن ! تحصيل بكن ، درس