حق و باطل - صفحه : 117

زنده و مردم مرده ، و بعد می‏گويد اين قرآن روی افرادی اثر دارد كه شائبه‏ ای از حيات در آنها باشد اما آن كسانی كه مرده اند قرآن هم روی آنها اثر نمی‏گذارد .

فطرت يا هسته حيات انسانی

مقصود از مردگی و زندگی چيست ؟ باز اين مطلب را قرآن در جای ديگری‏ بيان كرده است كه هر كسی كه به اين دنيا می‏آيد با يك فطرت خدادادی به‏ اين دنيا می‏آيد ، با يك فطرت حق جوئی و حقيقت طلبی به اين دنيا می‏آيد ، با يك فطرت كاوشگری به اين دنيا می‏آيد ، ولی همين نور فطرت در بعضی‏ از اشخاص خاموش می‏شود وقتی كه اين نور فطرت خاموش شد ، او تبديل‏ می‏شود به يك موجود مرده ، به ظاهر زنده است ولی در باطن مرده است . و باز تعبير ديگری قرآن كريم دارد كه همين اشخاص كه شائبه ای از حيات‏ در اينها هست وقتی كه قرآن در زمين روحشان بذر می‏افشاند ، مثل يك‏ سرزمين سبز و خرم می‏شوند ، يعنی قبلا مثل يك زمين مستعد بودند بعد مثل‏ يك باغ و كشتزار می‏شوند كه درختها و گياهها و گلها و انواعی از روئيدنی‏ها در آن پيدا می‏شود مثلا اين تعبير در قرآن است : « او من كان‏ ميتا فأحييناه »( 1 ) ؟ آيا آن كسی كه مرده ای بود ولی ما او را به‏ وسيله قرآن زنده كرديم « و جعلنا له نورا يمشی به فی الناس »( 2 ) . و برای او نوری قرار داديم كه به موجب آن نور در ميان مردم راه می‏رود ، يعنی وقتی در ميان مردم راه می‏رود ،

پاورقی : 2 - 1 - سوره انعام ، آيه . 122