سيري در نهج البلاغه - صفحه : 260

است . عايدات روزانه طلحه از املاكش در عراق هزار دينار بود . در سر طويله او هزار اسب بسته بود . پس از مردنش يك سی و دوم ثروتش هشتاد و چهار هزار دينار برآورد شد . مسعودی نظير همين ثروتها را برای زيد بن ثابت و يعلی بن اميه و بعضی‏ ديگر می‏نويسد . بديهی است كه ثروتهای بدين كلانی از زمين نمی‏جوشد و از آسمان هم‏ نمی‏ريزد ، تا در كنار چنين ثروتهايی فقرهای موحشی نباشد چنين ثروتها فراهم نمی‏شود . اينست كه علی ( ع ) در خطبه 127 پس از آنكه مردم را از دنياپرستی تحذير می‏دهد ، می‏فرمايد : " « و قد اصبحتم فی زمن لا يزداد الخير فيه الا ادبارا ، و لا الشر الا اقبالا و لا الشيطان فی هلاك الناس الا طمعا . فهذا اوان قويت عدته و عمت‏ مكيدته و امكنت فريسته . اضرب بطرفك حيث شئت من الناس فهل تبصر الا فقيرا يكابد فقرا او غنيا بدل نعمه الله كفرا او بخيلا اتخذ البخل بحق‏ الله دفرا او متمردا كان باذنه عن سمع المواعظ و قرا . اين خياركم و صلحاؤكم و اين احراركم و سمحاؤكم ؟ و اين المتورعون فی مكاسبهم و المتنزهون فی مذاهبهم ؟ » " . همانا در زمانی هستيد كه خير دائما واپس می‏رود ، و شر همی به پيش‏ می‏آيد ، و شيطان هر لحظه بيشتر به شما طمع می‏بندد . اكنون زمانی است كه‏ تجهيزات شيطان ( وسائل غرور شيطانی ) نيرو گرفته و فريب شيطان در همه‏ جا گسترده شده و شكارش آماده است . نظر كن ، هر جا می‏خواهی از زندگی‏ مردم را تماشا كن ، آيا جز اين است