آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 279

[ می‏گويد ] در آنجا كه كتاب و دعوت، عدالت را برقرار نمی‏كند بايد دست‏ به شمشير برد ( « و انزلنا الحديد فيه باس شديد و منافع للناس ») (1). حال يكی از آن ادله را عرض می‏كنم . اگر كسی در آيات مكی دقت كند ( اينها اعجاز قرآن است كه قرآن چگونه‏ هميشه پيشاپيش طوری حرف می‏زند كه جواب اين حرفها داده شود ) می‏فهمد كه‏ يك آينده دست به سوی قدرت و شمشير بردن وجود دارد ، يعنی اين‏طور نيست‏ كه پيغمبر در مكه يك راه را می‏رفت ، بعد به مدينه آمد ، راهش را عوض‏ كرد ، نشان می‏دهد همان راهی را كه در مدينه رفت در مكه بيان می‏كند . يكی‏ همين جاست . در مكه می‏گويد : " « سنسمه علی الخرطوم »" اينها چاره‏ای‏ ندارند جز اينكه بايد اين دماغهای مانند خرطوم اينها به خاك ماليده شود . در سوره طور هم كه آن نيز مكی است آياتی است كه چنين اشاراتی در آن‏ هست . از همه صريحتر سوره مباركه والعاديات است ، آن خيلی عجيب است‏ . سوره والعاديات از سوره‏های كوچك مكی است و آهنگ مكی هم دارد ، چون‏ سوره‏های مكی همه با آيات كوتاه و حماسی است . مسلم در همان زمان كه اين‏ سوره در مكه نازل شده بسياری از مسلمين بوده‏اند كه می‏دانسته‏اند رو به چه‏ جهتی دارند می‏روند و شايد از كفار قريش هم فهميدند . قرآن می‏گويد : « و العاديات ضبحا، فالموريات قدحا، فالمغيرات صبحا ، فاثرن به نقعا ، فوسطن به جمعا ، ان الانسان لربه لكنود، و إنه علی ذلك لشهيد، و إنه لحب‏ الخير لشديد ، أفلا يعلم اذا بعثر ما فی القبور ، و حصل ما فی‏الصدور ، إن‏ ربهم بهم يومئذ لخبير »( 2 ) .

پاورقی : . 1 حديد / . 25 . 2 [ مقدار كمی از آخر بحث روی نوار ضبط نشده است . ]