حماسه حسيني2 - صفحه : 47

« عن الفساد »(1) ، چرا در نسلهای گذشته يك عده مردم صاحب مايه ( مايه‏ عقلی ، فكری ، روحی ) نبودند كه با فسادها مبارزه كنند تا در نتيجه اين‏ ملتها در اثر فسادها تباه نشوند ، منقرض و هلاك نشوند ؟ درباره قوم ديگر می‏فرمايد : « كانوا لا يتناهون عن منكر فعلوه لبئس ما كانوا يفعلون »( 2 ) ، اينها بدبخت و بيچاره شدند ، به هلاكت رسيدند ، از ميان رفتند . چرا ؟ چون نهی از منكر نمی‏كردند ، با فساد مبارزه‏ نمی‏كردند و بسيار بد می‏كردند . خطاب به مسلمانان می‏فرمايد : « ولتكن منكم امه يدعون الی الخير و يامرون بالمعروف و ينهون عن المنكر و اولئك هم المفلحون »( 3 ) ، بايد در ميان شما يك امت ، يك جمعيت كارش امر به معروف و نهی از منكر باشد . [ اين معنی در صورتی است كه ] " من " را " من " تبعيضی‏ بگيريم . اگر طور ديگر تفسير كنيم معنايش اينست : از شما امت چنين‏ امتی بايد ساخته شود . يعنی همه شما بايد چنين امتی باشيد ( امر به‏ معروف و نهی از منكر كنيد ) . هر دو تفسير درست است و با هم منافات‏ ندارند . چون امر به معروف و نهی از منكر ، يك وظيفه عمومی است برای‏ همه مردم ، و وظيفه خاصی است برای يك طبقه معنی كه از حد عامه مردم‏ بيرون است . بايد از ميان شما چنين جمعيتی باشد يا بايد شما امت ، چنين امتی باشيد كه كارتان دعوت به خير ( امر به معروف ) و نهی از منكر باشد « و اولئك‏ هم المفلحون »، تنها چنين امتی كه در ميان آنها

پاورقی : 1 - سوره هود ، آيه . 116 2 - سوره مائده ، آيه . 79 3 - سوره آل عمران ، آيه . 104