جهان بيني توحيدي - صفحه : 32

عنوان يگانه مبدا هستی و يگانه صاحب و خداوندگار همه چيز ، ايجاب می‏كند كه هيچ مخلوقی را در مقام پرستش شريك او نسازيم . قرآن كريم تاكيد و اصرار زياد دارد بر اينكه عبادت و پرستش بايد مخصوص خدا باشد ، هيچ‏ گناهی مانند شرك به خدا نيست . اكنون ببينيم پرستش يا عبادت كه مخصوص خداست و انسان نبايد اين‏ رابطه را جز با خداوند با هيچ موجود ديگر برقرار كند ، چيست و چگونه‏ رابطه‏ای است .

تعريف پرستش

برای اينكه مفهوم و معنی پرستش روشن شود و تعريف صحيحی بتوانيم از آن‏ به دست دهيم لازم است دو مقدمه ذكر كنيم : . 1 پرستش يا قولی است يا عملی . پرستش قولی عبارت است از يك‏ سلسله جمله‏ها و اذكار كه به زبان می‏گوييم ، مانند قرائت حمد و سوره و اذكاری كه در ركوع و سجود و تشهد نماز می‏گوييم و ذكر لبيك كه در حج‏ می‏گوييم . پرستش عملی مانند قيام و ركوع و سجود در نماز يا وقوف عرفات‏ و مشعر و طواف در حج . غالبا عبادتها ، هم مشتمل است بر جزء قولی و هم‏ بر جزء عملی ، مانند نماز و حج ، كه هم بر جزء قولی مشتمل اند و هم بر جزء عملی . . 2 اعمال انسان بر دو نوع است : بعضی از اعمال خالی از منظور خاص است و به عنوان علامت يك چيز ديگر صورت نمی‏گيرد ، بلكه صرفا به خاطر اثر طبيعی و تكوينی خودش صورت‏ می‏گيرد . مثلا يك كشاورز از آن جهت يك سلسله كارهای مربوط به كشاورزی‏ را انجام می‏دهد كه