داستان راستان2 - صفحه : 180

برای اولين بار راز خود را آشكار كرد ، به او گفت : " حقيقت اين است‏ كه من از اين شهر فراری بودم و اكنون نيامده‏ام مگر برای كشتن علی بن‏ ابيطالب " . قطام از اين سخن بسيار خوشحال شد . مرد ديگری به نام وردان‏ را ديد و او را برای همراهی عبدالرحمن آماده كرد . خود عبدالرحمن نيز روزی به يكی از دوستان و همفكران مورد اعتماد خود به نام شبيب‏بن بجره‏ برخورد و به او گفت : " آيا حاضری در كاری شركت كنی كه هم شرف دنيا است و هم شرف آخرت‏ ؟ " - " چه كاری ؟ " - " كشتن علی بن ابيطالب " . - " خدا مرگت بدهد چه ميگويی ؟ كشتن علی ؟ مردی كه اين همه سابقه در اسلام دارد ؟ " - " بلی ! مگر نه اين است كه او به واسطه تسليم به حكميت كافر شد ؟ سوابق اسلاميش هر چه باشد ، باشد ، بعلاوه او در نهروان برادران نمازگزار و عابد و زاهد ما را كشت ، و ما شرعا می‏توانيم به عنوان قصاص او را به‏ قتل برسانيم " .