فطرت - صفحه : 220

است و برای فرد در واقع اصالتی قائل نيست . به اين معنا كه او معتقد است كه جامعه يك تركيب حقيقی از افراد است نه يك تركيب اعتباری . مركب اعتباری و مركب حقيقی ما مركبهای اعتباری داريم و مركبهای حقيقی . مركب اعتباری يعنی مجموع‏ اشيائی كه يك نوع همبستگی ميانشان هست بدون آنكه شخصيت خود را از دست‏ داده باشند و شخصيتشان در شخصيت " كل " مستحيل شده باشد . مثلا ما مجموع درختهايی را كه در يك محوطه هست " باغ " می‏ناميم ، يك درخت‏ را " باغ " نمی‏گوييم ، اين مجموع را " باغ " می‏گوييم ، ولی اين‏ مجموعه به نام " باغ " هر جزء آن ، شخصيت مستقلی دارد ، اين درخت‏ شخصيتش مستقل است ، آن درخت هم شخصيتش مستقل است ، اين درخت اگر در اين باغ هم نبود باز همين درخت بود ، اگر تنها خودش هم می‏بود باز خودش‏ همين بود كه هست ، اگر هم [ در اثر بودن در اين باغ ] تغييری در آن باشد خيلی سطحی است و عمقی نيست ، مثلا يك درخت آلبالو در اين باغ شخصيتش‏ در اين مجموع حل نشده و شخصيتش باقی است به طوری كه اگر تمام اين‏ درختها هم نبودند و تنها اين درخت آلبالو بود باز خودش همينجور بود كه‏ اكنون هست ، و همچنين درختان ديگر . اينها را ما می‏گوييم " مركبهای‏ اعتباری " . ولی در مركبهای حقيقی ، اجزاء مركب شخصيتشان در شخصيت " كل " مستحيل می‏شود ، يعنی آن وضع سابق خودشان را ندارند ، ماهيت خودشان را در واقع از دست می‏دهند و ماهيت جديد