سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 123

بنی العباس دو نفر دارند از داعيان و مبلغانی كه اين نهضت را رهبری‏ می‏كردند ، يكی در عراق و در كوفه بود - كه مخفی هم بود - و يكی در خراسان‏ . آن كه در كوفه بود به نام " ابو سلمه‏ء خلال " معروف بود و آن كه در خراسان بود ابومسلم بود كه عرض كرديم او را به خراسان فرستادند و در آنجا پيشرفت كرد . ابوسلمه در درجه اول بود و ابو مسلم در درجه دوم . به‏ ابوسلمه لقب " وزير آل محمد " داده بودند و به ابومسلم لقب " امير آل محمد " . ابو سلمه فوق العاده مرد با تدبيری بوده ، سياستمدار و مدبر و وارد در امور و عالم و خوش صحبت بوده است . يكی از كارهای بد و زشت‏ ابومسلم همين بود كه با ابوسلمه حسادت و رقابت می‏ورزيد . از همان‏ خراسان مشغول تحريك شد كه ابو سلمه را از ميان بردارد . نامه‏هايی نوشت‏ به ابوالعباس سفاح كه اين ، مرد خطرناكی است ، او را از ميان بردار . به عموهای او نوشت ، به نزديكانش نوشت . هی توطئه كرد و تحريك . سفاح‏ حاضر نمی‏شد ، هر چه به او گفتند ، گفت : كسی را كه اينهمه به من خدمت‏ كرده و اينهمه فداكاری نموده چرا بكشيم ؟ گفتند : او ته دلش چيز ديگری‏ است ، مايل است كه خلافت را از آل عباس برگرداند به آل ابی طالب . گفت : بر من چنين چيزی ثابت نشده واگر هم باشد اين يك خيالی است كه‏ برايش پيدا شده و بشر از اين جور خاطرات و خيالات خالی نيست . هر چه‏ سعی كرد كه سفاح را در كشتن ابوسلمه وارد كند او وارد نشد ، ولی فهميد كه‏ ابوسلمه از اين توطئه آگاه است ، به فكر افتاد خودش ابوسلمه را ازميان‏ بردارد و همين كار را كرد . ابوسلمه خيلی شبها می‏رفت نزد سفاح و با يكديگر صحبت می‏كردند و آخرهای شب باز می‏گشت . ابومسلم عده‏ای را