علل گرايش به ماديگري - صفحه : 185

عقيده ما خالی كردن اين سنگر از طرف خداپرستان و همچنين اشغال اين سنگر به وسيله پيروان مكتب مادی ، هر كدام علت جداگانه دارد . اين سنگر از طرف خداپرستان آنگاه خالی شد كه در مدعيان پيشوايی دينی ، روح عافيت طلبی پديد آمد . و به عبارت صحيح‏تر ، اين پديده از آن وقت‏ رخ داد كه مردمی عافيت طلب و اهل زندگی روزمره و به تعبير خود دين ، مردمی اهل دنيا ، به جای پيامبران و پيشوايان دينی نشستند و مردم به غلط ، اينها را كه روحيه‏ای بر ضد روحيه پيامبران و امامان و تربيت شدگان‏ واقعی آنها داشتند و اگر تشابهی در كار بود اندكی در قيافه و لباس بود نماينده و مظهر و جانشين آنها دانستند . بديهی است كه اينها مفاهيم دينی را آنچنان توجيه كرده و می‏كنند كه‏ تكليفی برای خودشان ايجاد و ايجاب نكند و با عافيت طلبی كوچكترين تضاد و تصادمی نداشته باشد . دانسته و يا ندانسته مفاهيمی از دين را تغيير دادند و عليه خود دين به كار بردند . در شيعه مفهوم معقول و خردمندانه‏ای وجود دارد كه هم قرآن آن را تأييد می‏كند و هم خرد ، و آن مفهوم " تقيه " است . تقيه عبارت است از تاكتيك معقول به كاربردن در مبارزه برای حفظ بهتر و بيشتر نيروها . بديهی است كه هر فردی ، چه از نظر جانش و چه از نظر امكانات اقتصادی‏اش و چه از نظر حيثيات اجتماعی‏اش ، برای جبهه‏ای كه در آن جبهه‏ پيكار می‏كند يك نيرو است ، يك سرمايه است . حداكثر كوشش برای حفظ اين نيروها و سرمايه‏ها بايد به كار برده شود . چرا نيروها بی جهت هدر برود ؟ چرا قدرتها بی جهت ضعيف گردد ؟ بايد جبهه هرچه بيشتر قوی و نيرومند بماند .