نظري به نظام اقتصادي اسلام - صفحه : 113

شده است ، اما اين كه مقدار سرمايه ، كمتر يا بيشتر باشد ، ربطی به‏ مطلب ندارد . ولی حقيقت مطلب اين طور نيست ، سرمايه‏داری جديد يك‏ پديده جداگانه و مستقل و بی سابقه‏ای است و جداگانه و مستقلا بايد درباره‏ آن اجتهاد كرد ، همچنان كه تجارت در دنيای جديد سرمايه داری با تجارت‏ ساده قديم از لحاظ ماهيت ممكن است متفاوت باشد . اين موضوع از لحاظ اصول علم اقتصاد بايد مورد مطالعه قرار گيرد ، زيرا ادعا می‏شود كه‏ سرمايه‏داری جديد يك نوع استثمار بين ، واكل مال بباطل مسلمی است ، معامله‏ای است كه يك طرف ، محصول زحمت كشيدن ديگری را مفت و مسلم‏ می‏خورد و می‏برد . در سرمايه‏داری جديد ، بحث در اين نيست كه اگر سرمايه‏ دار ، با انصاف است يا بی‏انصاف ، بحث در اين است كه اگر سرمايه دار بخواهد حق واقعی كارگر را بدهد ، بايد از سود ، مطلقا صرف نظر كند ، و همچو سرمايه‏داری هرگز در دنيا پيدا نخواهد شد ، و اگر بخواهد سود ببرد ، هر اندازه ببرد ، دزدی و غصب است . مشخص اصلی سرمايه‏داری جديد ( كاپيتاليسم ) از سرمايه‏داری قديم و به‏ طريق اولی از سوسياليسم اين است كه سرمايه‏دار ، نيروی كار كارگر را برای‏ فروش می‏خرد نه برای آن كه شخصا به آن احتياج دارد ، با اين نيروی كار ، اضافه ارزش ايجاد می‏كند . اضافه ارزش كه مولود نيروی كار كارگر است و طبعا متعلق به خود او است همان سودی است كه كارفرما می‏برد . اين است‏ كه می‏گويند سرمايه‏داری جديد عين استثمار كارگر است . آنچه در قديم به عنوان اجاره بود اين بود كه كارگر ، محصول كار يا نيروی كار خود را به ديگری كه به آن احتياج داشت می‏فروخت ، و آن ديگری‏ نيز آن كالا را به قيمت واقعی بازاری