آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 11

در اين آيه سه مطلب بيان شده است : اول اينكه زناكار ، اعم از مرد و زن ، بايد مجازات شود و مجازاتش را هم قرآن تعيين كرده است : " صد تازيانه " . صد تازيانه بايد به مرد زناكار زده شود و صد تازيانه به زن‏ زنا كار . مطلب دوم : به مؤمنين آگاهی می‏دهد كه در مورد اين مجازات مبادا تحت‏ تأثير عواطفتان قرار بگيريد ، مبادا دلتان رحم بيايد و بگوييد [ با خوردن‏ ] صد تازيانه دردش می‏آيد پس يك مقدار از آن را اجرا نكنيم ، كه اينجا جای رحم نيست . می‏گويد مبادا در اينجا عواطفتان به هيجان بيايد و سبب‏ شود كه عملا تسامحی در اجرای اين حد قائل شويد و به اصطلاح امروز يك وقت‏ فكر نكنيد اين عمل ، " غير انسانی " است ، نه ، " انسانی " است . مطلب سوم : اين مجازات را در خفا انجام ندهيد چون اين مجازات برای‏ اين است كه ديگران عبرت بگيرند . حتما يك جمعی از مؤمنين بايد در موقع‏ اجرای اين مجازات حاضر و ناظر باشند و ببينند . مقصود اين است كه وقتی‏ اين حكم اجرا می‏شود بايد به گونه‏ای اجرا شود كه همه مردم آگاه شوند كه‏ فلان مرد يا زن زناكار اين حد درباره‏اش اجرا شد ، نه اينكه مخفيانه اجرا شود ، بايد علنی اجرا شود . راجع به قسمت اول كه دستور مجازات زناست چند مطلب را بايد عرض كنم‏ . يكی اينكه فلسفه مجازات زنا چيست ؟ غالبا شما اگر كتابهايی را كه در اين زمينه‏ها بحث كرده‏اند بخوانيد می‏بينيد اينطور اظهار نظر می‏كنند كه‏ علت مجازات زنا به اصطلاح آنها " مرد سالاری " است . در دوره‏هايی كه‏ مرد حاكم بر خانواده بوده به معنای اينكه مرد مالك خانواده بوده و زن‏ حقی نداشته و