آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 44

چيزها كه مايه روشنايی چشمهاست در آنجا پنهان است ، يعنی امكان ندارد انسان در اين دنيا بفهمد . اگر يك جنين در رحم می‏تواند لذات و آلام اين‏ دنيا را درك كند ، يك انسان دنيايی هم می‏تواند لذات و آلام آن جهان را درك كند . پس غير از اينكه تعبيری بيان كنند و بعد بگويند مطلب بالاتر از اين حرفهاست ( راه ديگری نيست ) . حديث نبوی است كه : « " و فيه‏ ما لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطرت علی قلب بشر " » يعنی آنجا چيزهايی است كه نمونه‏اش را نه چشمی ديده و نه گوشی شنيده و نه به قلب‏ بشری خطور كرده است . " « و انتم فيها خالدون »" . عبارت ، اول مغايب بود ( « يطاف‏ عليهم بصحاف من ذهب ») . قبلش هم خطاب بود ( « ادخلوا الجنة » وارد بهشت بشويد شما و همسرانتان ) . بعد يكمرتبه آهنگ كلام از خطاب به‏ غيبت می‏آيد ، يعنی اول ، كلام به اين صورت است كه مخاطب خود بهشتی‏ها هستند ، بعد يكدفعه مثل اينكه با ديگری سخن گفته می‏شود ، كأنه مردم ديگر بدانيد كه اوضاع از چه قرار است، « يطاف عليهم بصحاف من ذهب »، كأنه‏ ما داريم برای ديگران توصيف می‏كنيم ، آنها كه در آن هستند و می‏دانند ، برای ديگران داريم می‏گوييم ، دو مرتبه خطاب به آنها : " « و انتم فيها خالدون »" . بالاترين لذت روحی همين است كه خطاب به آنها برسد كه شما برای ابد در اينجا هستيد . " « و تلك الجنة التی اورثتموها بما كنتم‏ تعملون غ" بعد كه اعلام جاويد ماندن را از طرف خدای صادق به آنها می‏دهند كه اين مژده يك مژده‏ای است كه اگر در آنجا مرگی وجود می‏داشت هر كسی از همان مژده قالب تهی می‏كرد وقتی به آنها می‏گفتند : " « و انتم فيها خالدون »" آنوقت علت و دليلش را ذكر می‏كنند ، يعنی ما اينجا قرعه‏ نكشيديم يك عده را بياوريم بهشت و يك عده را ببريم جهنم ، محصول دار تكليف و دنيای شماست. " « تلك الجنة التی اورثتموها »" آن (نمی‏گويد " اين " همان