ده گفتار - صفحه : 268

بی‏رونق و بركت نمی‏شد " ( 1 ) . به هر حال كتاب بسيار خوبی است در موضوع خودش ، و من تعجب می‏كنم كه‏ چرا اين كتاب آنطور كه شايسته است معروف و رائج نشده است . در اين‏ كتاب دو شرط ذكر می‏كند : اخلاص و صدق . درباره هر دو خوب بحث می‏كند ، مخصوصا راجع به صدق و راستی ، و درباره انواع و اقسام دروغ خيلی خوب بسط می‏دهد و می‏رساند كه اين مرد چه اندازه به اخبار و احاديث احاطه داشته . من تاكنون در جائی نديده‏ام درباره اين موضوع به اين تفصيل بحث شده باشد . ايشان درباره اخلاص كه بحث كرده‏اند موضوع اجرت و پول گرفتن را پيش‏ كشيده‏اند . اخلاص يعنی اينكه عمل فقط برای خدا باشد و اغراض ديگری وارد نشود . حالا برای غير خدا باشد چند جور است . يك جورش اينست كه برای‏ پول باشد . جورهای ديگر هم هست . من جورهای ديگرش را ذكر می‏كنم . و به نظر من امروز اهميت اينها از اهميت مسئله اجرت و پول خيلی‏ بيشتر است ، خطرش بسيار زيادتر است .

دلالی شخصيتها

يكی از اينها اينكه كسی كه روی كرسی خطابه ، روی كرسی حسين بن علی قرار می‏گيرد ، به جای اينكه هادی دين و مبلغ دين باشد دلال شخصيتها باشد ، منبر را وسيله دلالی برای شخصيتها قرار دهد .

پاورقی : 1 - عين عبارت حاجی نوری است در مقدمه كتاب " لؤلؤ و مرجان " .