حماسه حسيني3 - صفحه : 24

قسمت مهمی از كشور اسلامی در دست بگيرد . اين بود سر تسلط معاويه بر دستگاه خلافت و روحانيت اسلامی كه در اين امر چند چيز دخالت داشت : اول‏ ذكاء و فطانت خود آنها ، دوم سوء سياست و تدبير خلفا كه به اينها راه‏ دادند ، سوم جهالت و نادانی و بساطت مردم ( 1 ) . معاويه و امويها برای محو دو اصل از اصول اسلام كوشش بسيار كردند يكی‏ امتياز نژادی كه عرب را بر عجم [ ترجيح دادند ] و ديگر ايجاد فاصله‏ طبقاتی كه بعضی مانند عبدالرحمن بن عوف و زبير صاحب آلاف الوف شدند و بعضی فقير و صعلوك باقی ماندند . بيجهت نيست كه علی ( ع ) می‏فرمايد : . . . « ان لا يقاروا علی كظة ظالم و لا سغب مظلوم » و يا می‏فرمايد :

پاورقی : > خطرناكترين موقعها آنوقتی است كه اين دو قدرت يعنی قدرت ماده و معنی دست به دست يكديگر داده و بخواهد بر سر ملتی فرود آيد . البته‏ ديانت به خودی همواره دفاع از مظلوم است ولی امان از وقتی كه در اثر جهالت مردم و خيانت اولياء امور يعنی جهالت متنسكين و خيانت متهتكين‏ ، دين ابزار سياست واقع شود . امان از وقتی كه دين ابزار سياست واقع‏ شود . 1 - از اينجا معلوم می‏شود كه مردم آنوقت صلاحيت نداشتند كه خليفه يعنی‏ ولی امر را انتخاب كنند و فرضا قبول كنيم كه اصل حكومت اسلامی بر انتخاب است نه بر انتصاب ، در آن روزها و بلكه تا سالها و قرنها می‏بايست كه حاكم انتصابی باشد ، در هر جای دنيا كه مردم لياقت آزادی و دخالت در تعيين قوه حاكمه را نداشته باشند نبايد به آنها آزادی داد ، ولی كی آزادی را از آنها بگيرد ؟ همانهائی كه از ترس انتخاب آنها نبايد مردم آزادی داشته باشند ؟ ! نه ، بلكه مقام نبوت . در آن زمان جهل و عدم‏ صلاحيت سبب شد كه امويها از هوش و دهاء خود استفاده كردند . علی ( ع ) ، هم مجسمه عدالت بود و هم مجسمه هوشياری و پيش بينی . فتنه اموی كه زير پرده بود و رنگ اسلامی داشت علی ( ع ) كاملا پيش بينی‏ كرد و به مردم گفت ولی كسی كه معنای كلمات او را درك كند وجود نداشت‏ .