داستان راستان1 - صفحه : 254

سياهی نزديكتر رسيد ، مردی فرياد كرد : " به خدا خودش است ، ابوذر است " . رسول اكرم : " خداوند ابوذر را بيامرزد ، تنها زيست می‏كند ، تنها می‏ميرد تنها محشور می‏شود " . رسول اكرم ابوذر را استقبال كرد ، اثاث را از پشت او گرفت و به زمين‏ گذاشت ، ابوذر از خستگی و تشنگی بيحال به زمين افتاد . رسول اكرم : " آب حاضر كنيد و به ابوذر بدهيد كه خيلی تشنه است " . ابوذر : " آب همراه من هست " . - " آب همراه داشتی و نياشاميدی ؟ ! " - " آری پدر ومادرم به قربانت ، به سنگی بر خوردم ديدم آب سرد و گوارايی است . اندكی چشيدم ، با خود گفتم از آن نمی‏آشامم تا حبيبم رسول‏ خدا از آن بياشامد " ( 1 ) .

پاورقی : . 1 ابوذر غفاری ، تأليف عبدالحميد جودش السحار ، ترجمه ( با اضافات‏ ) علی شريعتی .