آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 49

« الظالمين »" ما به آنها ستم نكرده‏ايم ، اينها خودشان به خودشان ستم‏ كرده‏اند ، يعنی ما چيزی را از خارج به آنها تحميل نكرده‏ايم ، اين همان‏ ظلم خودشان بر خودشان است كه اينجا ظاهر و بارز شده است . خيال نكنيد كه مثل ظلمهايی است كه در دنيا واقع می‏شود كه يك كسی استحقاق چيزی را ندارد و نبايد به او برسد ، از خارج به او تحميل می‏كنند . چيزی از خارج‏ بر آنها تحميل نشده است . يكی دو آيه بعد اين را توضيح می‏دهد . اينها به‏ جد راضی به انعدام و مرگ خودشان می‏شوند و يگانه آرزوی آنها اين است كه‏ بميرند و متأسفانه در آنجا اصلا مرگی وجود ندارد ، و بعضی از مفسرين‏ گفته‏اند اينها با اينكه می‏دانند مرگ وجود ندارد ولی ( به سبب ) آن‏ ملكاتی كه در دنيا دارند كه ديده‏اند مرگ در دنيا هست ، مثل اينكه يك‏ نوع قياسی می‏كنند ، خطاب می‏كنند به مالك جهنم " « و نادوا يا مالك " فرياد می‏كنند ای مالك ! " « ليقض علينا ربك »" ( ديگر نمی‏گويند " « ربنا »" پروردگارت كار ما را تمام كند . از قرآن چنين استنباط می‏كنيم كه آن موجود و آن ملك و فرشته‏ای كه‏ اختياردار جهنم است نامش " مالك " است . اين نامگذاری مثل‏ نامگذاريهای دنيا نيست كه نامگذاری می‏كنند تا با همديگر اشتباه نكنند ، نام ( در ) آنجا يعنی صفت ، يعنی حقيقت ، غير از نامگذاری اينجاست ( كه ) به يكی می‏گوييم " حسن " ، حسن يعنی نيك ، ولی ما به او می‏گوييم‏ " حسن " نه به اعتبار اينكه نيك است ، اسم گذاشته‏ايم ، قرارداد كرده‏ايم ، ممكن است خيلی هم زشت باشد ما به او بگوييم " حسن " . اسم‏ گذاری است ، غير از اين است كه صفت و حقيقت باشد . در اخبار هم زياد وارد شده كه آن فرشته مأمور جهنم نامش " مالك " است و متقابلا خادم‏ بهشت نامش " رضوان " است ، و اين نكته‏ای و لطيفه‏ای دارد . چطور شده‏ كه آنجا نگفته‏اند مالك بهشت ، گفته‏اند " رضوان " ، ولی اينجا