حماسه حسيني3 - صفحه : 213

بر می‏گرداند ولی خود همچنان به طرف كوفه می‏رود . چرا ؟ 28 - آقای صالحی برخورد با " حر " را از آن جهت مرحله تازه‏ای‏ می‏خواند كه " حر " مأموريت دارد امام را دست بسته تسليم ابن زياد كند ، و با اين طرز ورود به كوفه احتمال هيچگونه مساعدتی از ناحيه مردم وجود ندارد . 29 - آقای صالحی از " الاخبار الطوال " ص 227 نقل می‏كند كه پس از آنكه نامه معروف ابن زياد - كه راه را منحصر كرده بود به تسليم يا شهادت - به عمر سعد ، به امام ابلاغ شد ، فرمود : « فهل هو الا الموت ؟ فمرحبا به » ( 1 ) . 30 - آقای صالحی می‏نويسد ( تقريبا ) در آخر روز پنجم محرم فرمان ابن‏ زياد رسيد كه حسين بايد بيعت كند تا بعد درباره او تصميم بگيريم ، و تقريبا در آخر روز ششم جواب امام كه هرگز تسليم نمی‏شوم به او ابلاغ شده‏ است ، و در آخر روز هفتم دستور رسيده است كه آب را بر حسين و اصحابش‏ ببند . 31 - آيا نمی توان گفت كه پيشنهاد امام به اينكه از كوفه مراجعت كند ، پس از آنكه خود به پای خود آمده است ، برای اين بوده كه انقلاب را شديدتر كند و دامن بزند ؟ همانطور كه شمر آنگاه كه ابن زياد می‏خواست‏ پيشنهاد عمر سعد را بپذيرد گفت اگر حسين از چنگال تو خلاص شود او قويتر و تو ضعيفتر خواهی بود . 32 - يكی ديگر از مطالب و سؤالات اينست كه امام چرا به مردم بصره‏ نامه نوشت و آنها را دعوت كرد ؟ آيا اين دعوت جز

پاورقی : 1 - [ مگر جز مرگ چيز ديگری است ؟ درود بر مرگ ] .