سيري در نهج البلاغه - صفحه : 98

بصيرت و معرفتشان را می‏دانی ، رازهای آنان نزد تو آشكار است و دلهای‏ آنها در فراق تو بيتاب است . اگر تنهائی سبب وحشت آنان گردد ياد تو مونسشان است و اگر سختيها بر آنان فرو ريزد به تو پناه می‏برند . " « و ان للذكر لاهلا اخذوه عن الدنيا بدلا » " ( 1 ) . همانا ياد خدا افراد شايسته‏ای دارد كه آن را به جای همه نعمتهای دنيا انتخاب كرده‏اند . در خطبه 148 اشاره‏ای به مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشريف دارد ، و در آخر سخن ، گروهی را در آخرالزمان ياد می‏كند كه شجاعت و حكمت و عبادت تواما در آنها گرد آمده است ، می‏فرمايد : " « ثم ليشحذن فيها قوم شحذ القين النصل . تجلی بالتنزيل ابصارهم ، و يرمی بالتفسير فی مسامعهم ، و يغبقون كاس الحكمه بعد الصبوح » ! سپس گروهی صيقل داده می‏شوند و مانند پيكان در دست آهنگر تيز و بران‏ می‏گردند ، بوسيله قرآن پرده از ديده‏هايشان برداشته می‏شود و تفسير و توضيح‏ معانی قرآن در گوشهای آنان القا می‏گردد ، جامهای پياپی حكمت و معرفت را هر صبح و شام می‏نوشند ، و سر خوش باده معرفت می‏گردند .

پاورقی : 1 - خطبه . 220