حماسه حسيني3 - صفحه : 136

« و ان الجشع لا يقدم رزقا و الجزع لا يؤخر اجلا » " (1) . عقاد می‏گويد : و كان يومئذ فی نحو الثلاثين من عمره فكأنما اودع هذه الكلمات شعار حياته‏ كاملة منذ أدرك الدنيا الی أن فارقها فی مصرع كربلا ( 2 ) . اين اشعار را به آنحضرت نسبت می‏دهد :

اغن عن المخلوق بالخالق
تغن عن الكاذب بالصادق
و استرزق الرحمن من فضله
فليس غير الله من رازق
من ظن ان الناس يغنونه
فليس بالرحمن بالواثق (3)

و ايضا :

لعمرك اننی لاحب دارا
تكون لها سكينه و الرباب

پاورقی : 1 - [ ترجمه : عموجان ! خداوند قادر است كه وضع كنونی را دگرگون سازد ، و خداوند هر روزی دست به كار چيزی است ، و اين قوم دنيای خود را از تو باز داشتند و تو دين خود را از آنان . راستی كه تو چه بی نيازی از آنچه تو را محروم ساختند ، و آنان چقدر به آنچه تو آنها را محروم ساختی‏ نيازمندند . پس از خداوند صبر و ياری بخواه ، و از حرص و بی تابی به او پناه بر ، كه صبر از دين و كرم است . و نه حرص روزی را پيش اندازد و نه بی تابی اجل را به تأخير افكند ] . 2 - [ ترجمه : و آنروز آنحضرت سی ساله بودند ، و گويا شعار تمام زندگی‏ خود را از روزی كه پا به دنيا گذارد تا روزی كه در قتلگاه كربلا از دنيا مفارقت كرد در اين چند كلمه گنجانده بود ] . 3 - [ ترجمه : با پيوستن به خالق ، از مخلوق بی‏نيازی جو تا با پيوستن‏ به راستگو ، از دروغپرد از بی نياز شوی . و از فضل خدای رحمان روزی طلب‏ ، كه جز خداوند روزی دهنده‏ای نيست . هر كس پندارد كه مردم وی را بی‏نياز توانند كرد بی شك به خدای رحمان و ثوق و اطمينان ندارد ] .