بيست گفتار - صفحه : 83

آن طور كه روغن زيت زنگار را می‏زدايد . معاويه گفت : حاجتی داری ؟ گفت‏ : هر چه بگويم می‏دهی ؟ گفت : می‏دهم . گفت : صد شتر سرخ مو بده . گفت : اگر بدهم آن وقت در نظر تو مانند علی خواهم بود ؟ گفت : ابدا . معاويه دستور داد صد شتر همان طور كه خواسته بود به او دادند و به او گفت : به خدا قسم اگر علی زنده بود يكی از اينها را به تو نمی‏داد . او گفت : به خدا قسم يك موی اينها را هم به من نمی‏داد ، زيرا اينها مال‏ عموم مسلمين است . عدی بن حاتم طايی يكی از كبار صحابه و از علاقه‏مندان و شيفتگان مولای‏ متقيان است . اين مرد در اواخر عمر رسول خدا ( ص ) اسلام آورده و اسلامش‏ نيكو شد ، در زمان خلافت علی ( ع ) در خدمت آن حضرت بود و سه پسرش به‏ نام طريف و طرفه و طارف در ركاب آن حضرت در صفين شهيد شدند . بعد از شهادت علی و استقرار خلافت برای معاويه ، اتفاق افتاد كه بر معاويه وارد شد . معاويه برای اينكه بلكه بتواند با يادآوری كردن داغ فرزندان عدی او را وادار كند كه درباره علی ( ع ) مطابق ميل معاويه حرفی بزند به او گفت‏ : " أين الطرفات ؟ " ( پسرانت طرفه و طريف و طارف چه شدند ؟ ) . عدی با كمال متانت و خونسردی گفت : " قتلوا بصفين بين يدی علی بن‏ أبی‏طالب ( ع " ( در صفين پيشاپيش علی شهيد شدند ) . مخصوصا كلمه " پيشاپيش علی " را اضافه كرد كه رضايت و افتخار خود را برساند . معاويه‏ گفت : " ما أنصفك ابن أبی‏طالب‏إذ قدم بنيك و أخر بنيه " ( علی‏ درباره تو انصاف را رعايت نكرد كه پسران تو را پيشاپيش جبهه فرستاد تا كشته شدند و پسران خود را در پشت جبهه نگه داشت كه زنده ماندند ) . عدی‏ گفت : " بل أنا ما أنصفت عليا