سيري در نهج البلاغه - صفحه : 175

وی نيز قد علم كردند و مال خدا را با تمام دهان مانند شتر كه علف بهاری‏ را می‏خورد ، خوردن گرفتند تا آنگاه كه رشته‏اش باز شد و كارهای ناهنجارش‏ مرگش را رساند و شكم پرستی ، او را به سر در آورد . ابن ابی الحديد در شرح اين قسمت می‏گويد : " اين تعبيرات از تلخترين تعبيرات است و به نظر من از شعر معروف‏ حطيئه كه گفته شده است هجو آميزترين شعر عرب است شديدتر است " شعر معروف حطيئه اينست :

دع المكارم لاترحل لبغيتها
و اقعد فانك انت الطاعم الكاسی