حماسه حسيني2 - صفحه : 250

برای خودش تيپی درست كند و بعد مطابق دل خودش هر كاری كه خواست ، بكند و هر كس را هم كه اعتراضی كرد كتك بزند ، فتقش را پاره كند . علی‏ای كه می‏خواهد بر اساس كتاب الله و سنت پيغمبر عمل كند ، نمی‏تواند روش رهبری آن دو نفر را بپذيرد . لذا گفت من روش رهبری آنها را نمی‏پذيرم . به خاطر اين يك كلمه حاضر نشد با عبدالرحمن بن عوف بيعت‏ كند . پس معلوم شد كه مسئله روش رهبری با مسئله كتاب سنت متفاوت است . كتاب و سنت يعنی خود قانون . روش رهبری به متن قانون مربوط نيست . به‏ كيفيت رهبری مردم ، به اختياراتی كه يك رهبر دارد و به تصميماتی كه‏ رهبر اتخاذ می‏كند مربوط می‏شود . حال معنی آن جمله امام حسين ( ع ) كه در وصيتنامه خود به محمد ابن‏ حنفيه می‏نويسد : « اريد ان آمر بالمعروف ، و انهی عن المنكر ، و اسير بسيره جدی و ابی » ، روشن می‏شود . در آن زمان ، در دنيای اسلام ، گذشته از امر به معروف و نهی از منكر ، مسئله ديگری وجود داشت و آن اينكه : اكنون سال شصت هجری است . از سال يازدهم هجری تاكنون ، حدود پنجاه سال‏ است كه پيامبر از ميان مردم رفته است . در چهار سال و چند ماه از اين‏ پنجاه سال يعنی از سال سی و شش تا سال چهل و يك ، علی بن ابی طالب‏ رهبری كرده است كه در آن مدت ، رهبری ، به روش پيغمبر بازگشت كرده . تازه آنهم به اين صورت بوده كه چون ابوبكر و عمر و عثمان ، سنتهايی را به وجود آورده بودند ، علی ( ع ) در بسياری از موارد اصلا قدرت پيدا نكرد كه روش پيغمبر را اجرا