وحي و نبوت - صفحه : 71

يك رياضی دان در استدلالات خود به كار می‏برد ، بعضی ديگر ارزش اقناعی‏ دارد مانند مواد و عناصری كه غالبا اهل خطابه در سخنان خود به كار می‏برند كه اگر موشكافی شود بسا كه مورد ترديد واقع شود ، ولی مادام كه شكافته‏ نشده عملا حركتی ايجاد می‏كند ، و بعضی صرفا ارزش تهييجی و احساساتی دارد و بعضی ارزش ديگر .

ارزش اعجاز و كاربرد آن از نظر قرآن چيست ؟

قرآن همان طور كه آثار خلقت را " آيات خدا " و دليل قطعی غير قابل‏ ترديد بر وجود او می‏داند ، معجزات انبياء را نيز به عنوان آيات و بينات ياد می‏كند و دليل قاطع و حجت مسلم عقلی و منطقی بر صدق مدعای‏ آورنده آنها می‏شمارد . قرآن درباره معجزه به تفصيل بحث كرده و تقاضای مردم را از پيامبران كه‏ بدون آيت و بينه تسليم نمی‏شدند ، تقاضايی معقول و منطقی دانسته و پاسخ‏ مثبت و عملی پيامبران را به اين تقاضاها در حد آيت و بينه خواستن يعنی‏ در حد معقول و منطقی كه گواه بر صدق مدعای آنها باشد نه در حد " اقتراح‏ " و دلبخواهی مردم كه می‏خواهند از پيامبران و اعجازشان وسيله سودجويی و يا سرگرمی و تماشا بسازند با آب و تاب فراوان نقل كرده و آيات بسياری‏ را به آنها اختصاص داده است قرآن كوچكترين اشاره ای ندارد كه معجزه‏ دليل اقناعی است برای اذهان ساده و عاميانه و متناسب با دوره كودكی بشر ، بلكه نام " برهان " روی آن گذاشته است ( 1 ) .

پاورقی : . 1 رجوع شود به تفسير الميزان ، ذيل آيه 23 از سوره بقره و كتاب وحی‏ و نبوت آقای محمد تقی شريعتی ، ص 214 به بعد .