سيري در سيره نبوي - صفحه : 167

بودند . آيا مال اينها محترم است ؟ ! پس اينطور نيست كه در عين اينكه اين مالها محترم است پيغمبر به آن‏ دليل اجازه تصاحب آنها را داده است كه هدفش مقدس است . بلكه اگر هدف مقدسی هم نبود اين مال احترام نداشت . در موارد ديگر ، مسئله از اين قبيل نيست ، بلكه از قبيل اهم و مهم‏ است كه فقها در باب مقدمه واجب بالخصوص مطرح كرده‏اند كه در اين مورد هم بايد توضيحی برايتان عرض بكنم : سخن ما در اينكه هدف وسيله را مباح نمی‏كند و نيز سخن علامه طباطبايی در هدف نبوت اين بود كه ما در راه ايمان ، برای حفظ و تقويت ايمان مردم ، در راه دعوت مردم به حق و حقيقت و اسلام ، از باطل نبايد استفاده كنيم ، يعنی ايمان و دعوت به راه حق ، طبيعتش يك طبيعتی است كه وسيله پوچ و باطل نمی‏پذيرد . سخن ما در اينجا بود نه در جای ديگر . آيه قرآنی كه‏ ايشان به آن استدلال می‏كنند آيه بسيار عتاب آميزی نسبت به پيغمبر اكرم‏ است : « و لولا ان ثبتناك لقد كدت تركن اليهم شيئا قليلا اذا لاذقناك ضعف‏ الحياش و ضعف المماش »( 1 ) . پيغمبر ! اگر عنايت الهی نبود نزديك بود لغزش بكنی ، حالا لغزش‏ پيغمبر چه بوده ؟ آنطور كه در تفاسير نوشته‏اند نه اين است كه پيغمبر لغزش كرده است ، شايد تصوركی برای پيغمبر پيدا شده ولی فورا تصميم به‏ خلافش گرفته . قرآن در عين حال عتابش می‏كند . آنها گفتند يا رسول الله‏ به ما اجازه بده برای اينكه اسلام اختيار بكنيم يك

پاورقی : . 1 سوره أسرای ، آيات 74 و . 75