پيرامون انقلاب اسلامي - صفحه : 170

اگر بنا شود تعلق اشياء به انسان ، هيچ نظامی و قانونی نداشته باشد و عدالت در آن رعايت نگردد رابطه درونی هم بی ترديد بهم ميخورد اينجا اين‏ آيه قرآن كه پيامبر اسلام در بسياری از نامه هايش - خطاب به سران‏ كشورهائی كه آنها را به اسلام دعوت ميكرد - مينوشت ، شايسته توجه و دقت‏ است . « قل يا اهل الكتاب تعالوا الی كلمة سواء بينا و بينكم الا نعبد الا الله و لا نشرك به شيئا و لا يتخذ بعضنا بعضا اربابا من دون الله ( سوره آل عمران - آيه 64 ) ای اهل كتاب بيائيد از آن كلمه حق كه ميان ما و شما يكسان است پيروی‏ كنيم ، كه بجز خدای يكتا را نپرستيم و چيزی را با او شريك قرار ندهيم و برخی را بجای خدا به ربوبيت تعظيم نكنيم . . . معمولا دعوت به اين صورت است كه كسی ديگری را بسمت آنچه كه خود دارد ، ميخواند مثل اينكه دو ملت يكی عرب و يكی فارس ، يك وقت ملت عرب‏ دعوت می‏كند كه‏ای مردم فارس بيائيد متحد شويم و منظورش اينست كه‏ بيائيد زبان ما را بگيريد و به رنگ ما در بيائيد اما قرآن می‏گويد ، يك‏ سخن است كه رنگ هيچكس را ندارد نه رنگ يك گروه خاص ، نه رنگ يك‏ ملت يا مكتب ، و آن سخن خداست خدائی كه هم خالق ماست و هم خالق شما . رحمتش به شما همانند رحمتش بما است لطفش به همان شكلی كه شامل ما ميشود ، شامل شما نيز ميگردد قوانينی كه خلقت بر اساس آن قوانين جريان‏ پيدا می‏كند بر ما و بر شما يكسان حكومت می‏كند آن سخن متساوی اينست كه‏ بيائيد جز ذات خدا را نپرستيم بيائيد هم ما و هم شما خود را از هر مملوكيتی رها و آزاد