داستان راستان1 - صفحه : 211

بود . اولين چيزی كه نظر امام را جلب كرد ، اطوارها و ژستهای عوام‏ فريبانه وی بود . تا آنكه او از مردم جدا شد و به تنهايی راهی را پيش‏ گرفت . امام آهسته به دنبال او روان شد تا ببيند كجا می‏رود ، و چه می‏كند ، و اعمال جالب و مورد توجه اين مرد از چه نوع اعمالی است ؟ طولی نكشيد كه آن مرد جلو دكان نانوايی ايستاد . امام با كمال تعجب‏ مشاهده كرد كه اين مرد ، همين كه چشم صاحب دكان را غافل ديد ، آهسته دو عدد نان برداشت و در زير جامه خويش مخفی كرد و راه افتاد . امام با خود گفت ، شايد منظورش خريداری است و پول نان را قبلا داده يا بعدا خواهد داد . ولی بعد فكر كرد ، اگر اين طور بود پس چرا همين كه چشم نانوای‏ بيچاره را دور ديد نانها را بلند كرد و راه افتاد . باز امام آن مرد را تعقيب كرد ، و هنوز در فكر جريان دكان نانوايی بود كه ديد ، در مقابل بساط يك ميوه فروشی ايستاد ، آنجا هم مقداری درنگ‏ كرد ، و تا چشم ميوه فروش را دور ديد ، دو عدد انار برداشت و زير جامه‏ خود پنهان كرد