پيرامون انقلاب اسلامي - صفحه : 131

انسان آنچه را كه ديگران - الهيون - آنرا فطرت مينامند وجود ندارد انسان‏ و وجدانش را جامعه بكمك عوامل بيرونی ميسازد انسان همانند يك نوار خالی در درون جعبه يك ضبط صوت در مقابل يك سلسله آوازها قرار گرفته‏ است يعنی انسان در ذات خود حالت بی تفاوتی و بيطرفی مطلق نسبت به‏ آنچه كه ضبط ميكند دارد يعنی همانطور كه اگر در روی نوار ضبط صوت قرآن‏ بخوانيد ، قرآن ضبط ميكند ، و اگر موسيقی بنوازيد موسيقی ضبط ميكند و برايش علی السويه است وجدان انسان نيز اصالتی ندارد و تابع عوامل‏ بيرونی است بر اين اساس بايد حق داد و قبول كرد كه استثمارگر يك نوع‏ وجدان و قضاوت و منطق و معيار دارد و استثمار شده نوع ديگر اساسا اولی‏ برای خودش نوعی انسان است با ماهيت مخصوص بخود و دومی انسان ديگر با ماهيت ديگر صاحبان اين نظريه حتی تا اين حد پيشرفته‏اند كه ميگويند ، ماهيت انسان در طبقه اش مشخص می‏شود يعنی بر خلاف نظر فلاسفه كه انسان‏ را يك " نوع " ميدانند ، از ديد آقايان انسان يك مفهوم انتزاعی است‏ و به اين دليل اومانيسم در اين مكتب معنی ندارد عليرغم اينكه پيروان اين‏ مكتب دم از اومانيسم ميزنند ، اومانيسم بكلی مخالف اصول اين مكتب است‏ زيرا بدون پذيرش نوعيت و فطرت واصالت و وجدان انسان ، اومانيسم معنی‏ ندارد . دكتر سروش : شايد بتوانيم بگوييم كه اين مكتب به انسان اجتماعی نظر دارد . استاد مطهری : انسان اجتماعی درست ، ولی وقتی جامعه به دو گروه متباين‏ و مختلف الماهيه تقسيم شد ، انسانی كه در طبقه اول است بكلی با انسانی‏ كه در طبقه ديگر است متفاوت خواهد بود . اين دو نوع انسان همه چيزشان‏ با يكديگر مختلف و متفاوت است