امامت و رهبري - صفحه : 118

مسئله‏ای به نام امامت مطرح است كه اهل تسنن از اساس آنرا قبول ندارند نه اينكه در شرائطش با آنها اختلاف دارند . درست مثل مسئله نبوت است‏ در مقابل منكرين نبوت . شيعه امامت را در سطحی آنچنان بالا می‏برد كه‏ قهرا اگر كسی آن فرضيه را پيش بكشد و قبول كند ، نمی‏تواند قبول نكند كه‏ امام بايد از طرف خدا تعيين شده باشد . همينطور كه در نبوت هيچگاه‏ نمی‏گويند مردم بنشينند و نبی انتخاب كنند ، قهرا در مورد امام در آن‏ سطحی كه شيعه می‏گويد نيز جای اين حرف نيست كه مردم بنشينند و چنان شخصی‏ را انتخاب كنند . در جلسه پيش ما آن سلسله مراتب و شرايطی را انتخاب كنند . در باب‏ امامت می‏گويد عرض كرديم و رسيديم به اينجا كه شيعه مسئله را از بالا شروع می‏كند و می‏آيد پائين . بعد می‏گويند برای اينكه اين فقط يك فرضيه‏ نباشد بايد ببينيم آيا واقعا با توجه به آنچه كه ما در باب امامت در آن‏ سطح عالی می‏گوئيم ، پيغمبر اكرم كسی را برای اين مقام تعيين كرده است ؟ آيا قرآن فرموده است يا نه ؟ اول در نظر داشتم كه به همان ترتيب حرفهای خواجه در تجريد مطالب را عنوان بكنم ولی به مناسبت اينكه چند روز ديگر روز عيد غدير است ، به‏ نظرم رسيد كه بهتر اينست كه ما همين آيات مربوط به غدير را معنی و ترجمه بكنيم و شرح بدهيم .

بررسی آيه اليوم يس . . .

در اوايل سوره مائده اين آيه آمده است : « اليوم يئس الذين كفروا من‏ دينكم فلا تخشوهم و اخشون اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتی و رضيت لكم الاسلام دينا »( 1 ) اين دو قسمت كه هر دو با

پاورقی : 1 - سوره مائده ، آيه . 3