سيري در سيره نبوي - صفحه : 189

می‏رساند . شما اگر بخواهيد پيامی را ابلاغ بكنيد ، اگر وظيفه‏تان فقط اين‏ باشد كه به حس طرف برسانيد ، به رؤيت يا سمع او برسانيد كار مشكلی‏ نيست ، می‏شود به گوش يا چشم مردم حرفی را رساند . ولی آيا پيغمبران كه‏ بلاغ مبين دارند وظيفه‏شا ن فقط اين است كه مطلب را به گوش مردم برسانند و همين كافی است ؟ به چشم مردم ابلاغ شده باشد كافی است ؟ نه ، بالاتر از ابلاغ به حس و ابلاغ به چشم يا گوش مثلا ، ابلاغ به عقل و فكر است . يعنی‏ مطلب را آنچنان بيان كردن كه تا عقل نفوذ بكند . آنچه كه به چشم انسان‏ می‏آيد كافی نيست كه عقل هم بپذيرد . آنچه كه به گوش انسان می‏رسد كافی‏ نيست كه عقل هم بپذيرد . آن ابزاری كه يك پيام را به عقل می‏رساند ، صوت يا شكل يا كتابت نيست ، چيز ديگر است . عقل دروازه خودش را بسته‏ است و جز با ابزار و مركب برهان و استدلال و به تعبير قرآن حكمت ، پيامی را در خودش نمی‏پذيرد . پيغمبران می‏خواهند سخن خودشان را در درجه‏ اول به عقلها ابلاغ بكنند . اگر می‏بينيد مسيحيت بر ضد اين سخن قيام كرده‏ است و می‏گويد : كار ايمان با عقل ارتباط ندارد ، اين در اثر تحريف‏ مسيحيت است . مسيح اصلی هرگز چنين سخن نمی‏گويد . مسيح اصلی نه تثليث‏ گفت و نه بعد از اينكه ديد تثليث با هيچ عقلی جور درنمی‏آيد و عقل‏ دروازه خودش را بر روی تثليث بسته است و به هيچ وجه راه نمی‏دهد گفت : ايمان حسابش از عقل جداست ، منطقه ايمان برای عقل منطقه ممنوعه است ، عقل حق مداخله ندارد ! اين مربوط به تحريف مسيحيت است . هيچ پيغمبری‏ چنين سخنی نمی‏گويد . ولی قرآن كه آنچه حقيقت است از همه پيغمبران ، در آن آمده است با اضافاتی ،