آشنايي با قرآن 6 - صفحه : 134

بدعت را هم خوب عمل نكردند . بدعتشان چه بود ؟ رهبانيت ، همين حالت‏ به اصطلاح غار نشينی و صومعه نشينی ، حالت گريز از خلق و نجات دادن خود، برای نجات دادن خود و دين خود فرار كردن از خلق. "« رهبانية ابتدعوها " يعنی ما ديگر رهبانيت را برای آنها فرض نكرده بوديم ، يعنی خيال‏ نكنيد كه اين رياضت و رهبانيتی كه در ميان پيروان مسيح هست اين هم جزو تعليمات مسيح بوده ، نه ، اين جزو تعليمات مسيح نبوده ، اين را ابتداع‏ كردند يعنی از خود ساختند ، از خود به وجود آوردند . " « ما كتبناها عليهم »" ( اين جمله ) تأكيد و توضيح همان " « ابتدعوها »" است : بدعتی بود كه خود ايجاد كردند و ما بر آنها اين را ننوشته بوديم . حال‏ آنها چرا اين كا را كردند ، هدفشان در ابتدا چه بود ؟ آيا از اول هدف‏ بدی داشتند يا هدف خوبی داشتند ؟ قرآن می‏گويد از اول هدفشان رضای خدا بود ، اين كار برای رضای خدا كردند : " « الا ابتغاء رضوان الله »" . استثناء است از يك امر مقدر ، يعنی اينها اين رهبانيت را ابتداع‏ نكردند جز برای رضای حق ، ولی همين بدعتی را هم كه برای رضای حق ايجاد كردند آنچنان كه بايد رعايت نكردند ، يعنی از مسير چيزی كه خودشان خلق‏ كرده بودند و بدعتی كه ايجاد كرده بودند نيز منحرف شدند . روايتی هست از حضرت رسول صلی الله عليه و آله و سلم كه خيلی عجيب و عالی اين آيه را تفسير می‏كند . در حديث است كه يك وقتی ( حضرت ) با ابن مسعود بودند و ظاهرا سوار بودند . ( ابن مسعود همان صحابی معروف‏ است كه از غلامان مكه و غلام ابوجهل بود و بعد مسلمان شد و جزو مسلمين‏ خيلی جليل القدر قرار گرفت و جزو محدثين خيلی بزرگوار و از صحابه جليل و به اصطلاح مبالی اميرالمؤمنين علی عليه السلام است . او از آن غلامهايی بود كه در جاهليت اصلا هيچ به حساب نمی‏آمد و در اثر اسلام مقام عالی پيدا كرد . ظاهرا يك وقتی پشت سر حضرت رسول