امامت و رهبري - صفحه : 100

اين مشرب صحبت كنيم ، كارمان از اينجا شروع می‏شود كه ما چكار داريم به‏ اين حرفها كه آيا امامت لطف از جانب خدا هست يا نه كه چون لطف است‏ امام بايد معصوم باشد و در نتيجه بايد تنصيص در كار باشد ؟ اين بايدها ، تكليف برای خدا معين كردن است . ما نمی‏خواهيم برای خدا تكليف معين‏ كنيم بلكه می‏رويم دنبال آن چيزی كه وجود دارد . اگر پيغمبر تنصيص كرده ، همان برای ما كافی است بدون اينكه لطف بودن آن ، عصمت و تنصيص عقلا بر ما ثابت شود . می‏رويم سراغ اينكه ببينيم اصلا پيغمبر كسی را تعيين كرده‏ يا نه ؟ حال ببينيم استدلالهايی كه شيعيان در اين زمينه می‏آورند چيست ؟ اين استدلالها را ناچار بايد به طور سر بسته ذكر كنيم چون در اين استدلالها اهل تسنن غالبا يا قبول ندارند كه چنين نصوصی باشد ( البته انكار مطلق هم‏ نمی‏كنند ولی می‏گويند خبر واحد است نه متواتر ) و يا اينكه معنی و مفهوم‏ آنها را توجيح می‏كنند و می‏گويند معنيش غير از آنی است كه شما می‏گوئيد .

بررسی نصوصی از رسول اكرم كه ناظر بر امامت علی ( ع ) است

يكی اين است كه پبغمبر اكرم خطاب به اصحابش فرمود : « سلموا علی علی‏ بامره المومنين » به علی سلام بدهيد به عنوان امارت مومنان و اميرالمومنينی . اين جمله مربوط به قضيه غدير است . البته آن جمله حديث‏ غدير را عليحده ذكر می‏كنند . اهل تسنن اين جمله را به صورت متواتر قبول‏ ندارند . كاری كه علمای شيعه بعدها كرده‏اند همين بوده كه ثابت كنند اينگونه احاديث متواترند . در تجريد بيش از اين ذكر نشده و اين حديث ، ارسال مسلم گرفته شده است . شارح ( ملا علی قوشچی ) هم می‏گويد خير ما قبول نداريم كه متواتر باشد ، يك خبر واحد است ، بعضی نقل كرده‏اند همه‏ نقل نكرده‏اند .