آشنايي با قرآن 3 - صفحه : 169

اعتمادی نيست . آنها اعلام صلح كرده‏اند ، ما هم می‏خواهيم صلح و سلامت‏ باشد ، اما از كجا بشود به اينها اعتماد كرد ؟ تكليف چيست ؟ در اينجا قرآن می‏فرمايد : نترس و به خدا توكل كن ، اعتماد كن به خدا « انه هو السميع العليم »كه خدا هم شنوا و هم دانا است . يعنی تو كارت را بر اساس حق و بر مر حق قرار بده ، خدا خودش با اسباب و وسائلی كه دارد شما را حفظ می‏كند ، شما مطابق اصول رفتار بكنيد ديگر باقيش را به خدا توكل بكنيد . آيه بعد مربوط به همين قسمت است كه به خدا توكل كن و از مكر و خديعه هم نترس « و ان يريدوا ان يخدعوك فان حسبك الله » اگر بخواهند تو را بفريبند يعنی اگر اين اظهار صلح و سلامشان خدعه و فريب‏ باشد خدا تو را كافی است . اينها همه برای اين گفته می‏شود كه نمی‏شود به‏ قول دشمن اعتماد كرد هر چند انسان جستجو و تحقيق بكند . البته اينها معنايش اين نيست كه لازم نيست در اين زمينه تحقيق بكنی كه آيا دشمن قصد خدعه دارد يا ندارد . نه ، سخن اين است كه يك چيزهايی مخفی می‏ماند ، ولی تو به خاطر اين احتمال كه نكند خدعه و نيرنگ باشد ، اگر دست صلح و سلام به سوی تو دراز شد اين دست را رد نكن . اين جمله كه به خدا توكل كن‏ ، اگر بخواهند ترا بفريبند تو خدا را داری ، نترس ، همه برای اين است‏ كه می‏خواهد به پيغمبر ( و نه تنها به پيغمبر بلكه پيغمبر مخاطب است . بيشتر ، مقصود ديگران هستند كه زمامدار مسلمين می‏شوند ) بگويد اگر دشمن‏ دست صلح و سلام به سوی تو دراز كرد تو تحت تأثير اين افكار و انديشه‏ها كه نكند دروغ باشد ، نكند خدعه و مكر باشد ، امتناع نكن ، تو هم دست صلح‏ و سلام به سوی او دراز كن . در اين نگرانيها كه