اصول فلسفه و روش رئاليسم1 - صفحه : 190

حواس ما مخالف بوده باشد چنانكه برخی آزمايشها در برخی از آنها اين نظر را تأييد می‏نمايد . و همچنين می‏توان احتمال داد كه اگر چنانچه ما در غير اين زمين زندگی‏ پاورقی : > مقاله 3 روشن كرده‏ايم و قطع نظر از آنچه در مقاله 5 بيان خواهيم كرد كه در ميان افكار ما يك سلسله افكار مطلق و غير قابل تغيير موجود است و چنانكه در متن اشاره شده است خود ماديين نيز ( بدون توجه ) يك سلسله‏ افكار خود را مطلق و غير نسبی و غير قابل تغيير می‏دانند ، آيا اينجا اين‏ پرسش پيش نمی‏آيد كه پس ما بايد بگوييم آنچه ما از جهان ، چه به وسيله‏ حس و چه به وسيله فكر ( عقل ) ادراك می‏كنيم و می‏فهميم همه آنطور هستند كه ساختمان مغز ما در وضع و موقعيت مخصوص اقتضاء می‏كند و اما واقع و نفس الامر چگونه است ، نمی‏دانيم ؟ آيا لازمه همه اين مقدمات اين نيست كه ما بايد از لحاظ واقع‏بينی به‏ هيچ فكری اعتماد نكنيم و فلسفه ( حتی خود ماترياليسم ديالكتيك ) و جميع‏ رشته‏های علوم طبيعی و رياضی را با ترديد و شك تلقی كنيم ؟ آيا شكاكان قديم و جديد ( قطع نظر از راه استدلال ) غير از اين مقصودی‏ داشتند ؟ آيا بين نظريه كانت و نظريه ماترياليسم ديالكتيك از لحاظ ارزش‏ معلومات فرق است يا نه ؟ ماديين ، كانت آلمانی را شكاك به حساب می‏آورند از راه اينكه بين " شی بنفسه " ( واقعيت خارجی شی ) و " شی برای ما " ( تصوری كه از آن‏ شی در ذهن ما هست ) فرق گذاشته زيرا كانت معتقد است كه ذهن فطرتا يك‏ معانی قبلی ( از قبيل زمان و مكان ) از خود دارد كه در خارج نيستند و هرچه را ادراك می‏كند در ظرف آن معانی و در قالب آنها ادراك می‏كند ، پس نتيجه می‏گيرد هميشه بين " شی بنفسه " و " شی برای ما " اختلاف‏ است . همچنانكه خواننده محترم متوجه است خود ماديين نيز بين " شی بنفسه " و " شی برای ما " فرق می‏گذارند با اين تفاوت كه كانت از راهی وارد شده كه نتيجه‏اش اختلاف بين " شی بنفسه " و " شی برای ما " است ولی‏ " شی برای ما " نسبت به اشخاص فرق نمی‏كند ولی ماديين از راهی وارد شده‏اند كه بين " شی بنفسه " و " شی‏ء >