سيري در نهج البلاغه - صفحه : 96

جاهلان از آن دروحشتند انس گرفته‏اند .

گناه زدائی

از نظر تعليمات اسلامی ، هر گناه اثری تاريك كننده و كدورت آور بر دل‏ آدمی باقی می‏گذارد و در نتيجه ميل و رغبت به كارهای نيك و خدائی كاهش‏ می‏گيرد و رغبت به گناهان ديگر افزايش می‏يابد . متقابلا عبادت و بندگی و در ياد خدا بودن وجدان مذهبی انسان را پرورش‏ می‏دهد ، ميل و رغبت به كار نيك را افزون می‏كند و از ميل و رغبت به شر و فساد و گناه می‏كاهد . يعنی تيرگيهای ناشی از گناهان را زايل می‏گرداند و ميل به خير و نيكی را جايگزين آن می‏سازد . در نهج البلاغه خطبه‏ای هست كه درباره نماز زكوه و اداء امانت بحث‏ كرده است . پس از توصيه و تاكيدهائی درباره نماز ، می‏فرمايد : « و انها لتحت الذنوب حت الورق و تطلقها اطلاق الربق و شبهها رسول‏ الله ( ص ) بالحمه تكون علی باب الرجل فهو يغتسل منها فی اليوم و الليله خمس مرات فما عسی ان يبقی عليه من الدرن ؟ » ( 1 ) . نماز گناهان را مانند برگ درخت می‏ريزد و گردنها را از ريسمان گناه‏ آزاد می‏سازد ، پيامبر خدا نماز را به چشمه آب گرم كه بر در خانه شخص‏ باشد و روزی پنج نوبت خود را در آن شستشو دهد تشبيه فرمود ، آيا با چنين‏ شستشوها چيزی از آلودگی بر بدن باقی می‏ماند ؟

پاورقی : 1 - خطبه . 197