گفتارهاي معنوي - صفحه : 149

فحش لفظی باشد يا كتبی . آدم چه بگويد كه در اين مملكت كتاب منتشر می‏شود كه سر تا پايش فحش صريح به پيغمبر اسلام است وشماره رسمی هم‏ پشتش خورده است ، اجازه نشر هم به آن داده‏اند ! بخود بيائيد ، يك ذره‏ فكر كنيد ، غفلت تا كی ؟ « ا لم يأن للذين آمنوا ان تخشع قلوبهم لذكر الله و ما نزل من الحق »( 1 ) ؟ ! آيا نرسيده آن وقتی كه اين دلهای ما خشوع پيدا كنند ، خاشع شوند ، نرم شوند برای ياد خدا و به اين قرآن حقی‏ كه از جانب خدا نازل شده است ، اعتنائی بكنيم ؟ به تعليماتش توجهی‏ بكنيم ؟ هی محرم بيايد ، دلمان حداكثر به اين خوش باشد كه ميرويم در جلسه‏ای شركت می‏كنيم و قطره اشكی می‏ريزيم . والله اينها كافی نيست . بايد يك فكر اساسی بحال خودمان و اسلاممان بكنيم ، بچه‏هايمان از دست‏ رفتند ، پسرهايمان از دست رفتند ، دخترهايمان از دست رفتند ، جامعه مان‏ از دست رفت ، يك فكری بكنيم ، توبه بكنيم . فرمود : اولش اينست كه روحت آتش بگيرد ، مشتعل بشود ، خودت را غرق‏ در حسرت ببينی ، غرق در ندامت و پشيمانی ببينی . چشمت را بر روی‏ گناهانت باز كن ! يك محاسبة الاعمالی برای خودت درست كن ، از خودت‏ حساب بكش ، ببين روزی چند تا گناه كبيره مرتكب می‏شوی ؟ شيخ بهائی‏ می‏گويد :

جد تو آدم بهشتش جای بود
قدسيان كردند بهراو سجود

پاورقی : 1 - سوره حديد ، آيه . 16