حماسه حسيني2 - صفحه : 217

شما « قد ركز بين اثنتين بين السله و الذله » ( گريه استاد ) می‏دانيد به‏ من چه پيشنهاد می‏كند ؟ می‏گويد حسين ! يا بايد خوار و ذليل من شوی و يا شمشير . به اميرتان بگوئيد كه حسين می‏گويد : « هيهات منا الذله » حسين‏ تن به خواری بدهد ؟ ! ( گريه استاد ) آيا او خيال كرده كه من مثل او هستم‏ ؟ « يابی الله ذلك لنا و رسوله و المومنون و حجور طابت و طهرت » ( گريه استاد ) خدا می‏خواهد حسين چنين باشد . شما مگر نمی‏دانيد ، آن‏ زنازاده مگر نمی‏داند كه من در چه دامنی بزرگ شده‏ام ؟ من روی دامن پيغمبر بزرگ شده‏ام ، روی دامن علی مرتضی بزرگ شده‏ام ، من از پستان فاطمه شير خورده‏ام ( گريه استاد ) . آيا كسی كه از پستان زهرا شير خورده باشد ، تن‏ به ذلت و اسارت مثل پسر زياد می‏دهد ؟ ! « هيهات منا الذله » ما كجا و تن به خواری دادن كجا ؟ ! شعار حسين در روز عاشورا از اين تيپ است . آقايان سردسته‏ها كه برای‏ دسته‏های خ ودتان شعار می‏سازيد ، ببينيد شعارهايتان با شعارهای حسين‏ می‏خواند يا نمی‏خواند . مسئله تشنگی اباعبدالله و خاندان و اصحابشان مسئله شوخی‏ای نيست . هوا بسيار گرم ( عاشورای آنوقت ظاهرا در اواخر خرداد بوده . هوای عراق‏ زمستانش گرم است تا چه رسد به نزديك تابستان آن ) ، سه روز است كه‏ آب را بروی اهل بيت پيغمبر بسته‏اند ، گو اينكه در شب عاشورا توانستند مقداری آب بياورند در خيمه‏ها كه حضرت فرمود آب را بنوشيد و اين آخرين‏ توشه شما خواهد بود . و به علاوه از نظر طبيعی يك قاعده‏ای است : هر كسی‏ از بدنش خون زياد برود كه بدن كم خون شده و احتياج به خون