آشنايي با قرآن 6 - صفحه : 190

به وجود بياورند. ديدنيها را كه ما چشم داريم و می‏بينيم، حال يا چشم مسلح‏ يا غير مسلح ، ديگر احتياجی به پيغمبران نيست . پيغمبران نيامده‏اند برای‏ اينكه ما را به " شهادت " آگاه كنند ، چون وسيله آن در اختيار ما هست‏ . كاری كه " علم " می‏كند و علوم بشری انجام می‏دهد چيست ؟ انسان را به‏ شهادت آگاه می‏كند . عالم شهادت منطقه علم و علوم است ، غيب منطقه‏ ايمان است ، البته اين كه می‏گوييم " غيب منطقه ايمان است " نه اين‏ است كه عقل به هيچ وجه به آن راه ندارد ، عقل هم كه راه دارد با استدلال‏ راه پيدا می‏كند . پيغمبران می‏آيند علق مردم را ارشاد می‏كنند ، تذكر می‏دهند ، يادآوری می‏كنند و از راه عقل هم مردم را مؤمن می‏كنند ولی عقل‏ غير از علم به معنای تجربه و احساس است . پس در واقع " « عالم الغيب‏ و الشهادش »" ( يعنی ) ذات پروردگار آگاه است بر نهان ، آنچه منطقه ، منطقه ايمان است ، و بر شهادت و آنچه كه منطقه ، منطقه حس و احساس و علوم است ، منطقه‏ای كه بشرهم با پای خودش می‏تواند به آن منطقه برود ، ولی غيب و شهادت ، هر دو برای پروردگار علی السويه است ، او دانا و آگاه است هم بر غيب و هم بر شهادت . اسماء پروردگار - همين طور كه عرض كردم - به معنی نامگذاری نيست ، اسم خدا به معنی نامگذاری نيست ، چون اسم نامگذاری قراردادی است ، هر اسمی را روی هر چيزی می‏شود گذاشت ، آن ديگر قرار داد است ، لازم نيست‏ معنی آن اسم واقعا در اين شخص صدق كند . مثلا اگر اسم كسی را گذاشتند " حسن " ( حسن يعنی نيكو ، زيبا ) ممكن است او واقعا هم حسن و نيكو و زيبا باشد ، و ممكن است زشت‏ترين افراد باشد ، كسی نمی‏تواند ايراد بگيرد ، می‏گويند نامگذاری است و در نامگذاری اين حرفها نيست ، مثل فاميلهايی‏ است كه افراد روی خودشان می‏گذارند . البته فاميلها خوب انتخاب می‏شود و بايد هم خوب انتخاب