نقدي بر مارکسيسم - صفحه : 279

رهبری كند به شدت احساس می‏شود . واقعا انسان راه تكامل خودش را نمی‏ داند ، خودش را و جامعه خودش را هنوز نشناخته است . اين همان چيزی است كه شيخ و ديگران می‏گويند كه ما وقتی به خلقت نگاه‏ می‏كنيم می‏بينيم همه چيز براساس نياز آفريده شده است و مثال به اشناف‏ عينين و اخمص قدمين می‏زنند و می‏گويند ، در طبيعت نياز به اشناف و اخمص مهمل گذاشته نشده است ، و كوچكترين نيازها در نظر گرفته شده است‏ بعد می‏گويد : جامعه بشر به انسانی كه آن انسان راهنمای كمال او باشد بيشتر نيازمند است و چطور ممكن است اين نياز مهمل گذاشته شده باشد و چنين خلای وجود داشته باشد . بحثی هم كه آقای طباطبائی در كتاب " وحی يا شعور مرموز " كرده‏اند اساس و ريشه‏اش همين است ، و استناد به اصل هدايت شده است ، يعنی در عالم امكان ندارد موجودی استعداد يك كمالی را داشته باشد و به نحوی به‏ سوی آن كمال هدايت نشده باشد ، هر موجود در هر مرحله‏ای نوع هدايتش فرق‏ می‏كند ، خود قوه جاذبه از نوع هدايت است "« و اوحی فی كل سماء امرها " ( فصلت / 12 ) كنيم در هر آسمانی كارش را به او وحی كرديم و هر موجود كارش را می‏داند ، " « و اوحی ربك الی النحل » " . در باب‏ گياهها هم همينجور ، در مورد انسان كه الی ماشاءالله انسان از نظر اينكه‏ يك موجود اجتماعی است ، و جامعه انسان حكم يك واحد را دارند ، اين‏ واحد احتياج به يك چشم ، به يك هدايت به يك راهنما دارد . نبوت همين‏ هدايت است ، يعنی هدايت به سوی كمال واقعی را نمی توان با مقياس‏ آسايش بدست داد ، بشر امروز هنوز ميان دنيا و آخرتش مردد است ، نمی‏ داند آيا كارش با همين دنيا پايان می‏پذيرد ، يا نمی‏پذيرد ، هنوز نمی‏ داند اجتماعی بودن در او اصل است يا انفرادی بودن ، هنوز استعدادهای‏ فردی شناخته نشده است ، هنوز معلوم نيست انسان دارای چند غريزه اصلی‏ است ، فرويد برای انسان يك غريزه اصلی قائل است [ و آن هم غريزه جنسی‏ است ] ماركسيستها تكيه‏شان بيشتر روی شكم است ، عده ديگری بعد از فرويد آمدند و غريزه اصلی را غريزه برتری طلبی و قدرت طلبی دانستند ، يك عده‏ برای چندين غريزه معنوی اصالت قائل شدند . راسل كه يك شخص مادی است‏ می‏گويد : حق اين است كه اينها هيچكدام درست نيست ، نه حرف فرويد و نه‏ حرف ماركس ونه . . . را نمی توان قبول كرد ، همه اين غريزه‏ها در انسان‏ هست ، پس برای علم هنوز " انسان " مجهول است ( 1 ) . پس با احساس آسايش و اينكه بشر امروز بيشتر احساس آسايش می‏كند نمی‏ شود گفت كه به همين دليل انسان به كمال بيشتر رسيده است .

پاورقی : 1 - سؤال : اگر فرضا يك روزی اين مسائل برای علم كشف شد ديگر انسان‏ احتياج به هدايت و راهنمائی ندارد ؟ جواب : اين يك جنبه احتياج به انبيا است . بشر بيشتر از جنبه اخروی‏ به انبيا احتياج دارد و نياز او به انبيا هميشه وجود خواهد داشت .