آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 247

قطع نمی‏شود . " او ولد صالح يستغفر له " فرزند صالحی را به دنيا آورده‏ و تربيت كرده كه بعد از او برای او استغفار می‏كند ( يا به موجب روايات‏ ، منحصر به استغفار نيست ، بعد از او كار خيری انجام می‏دهد ) . در حديث است : عيسی بن مريم از قبرستانی می‏گذشت ، با چشم غيبی و ملكوتی احساس كرد كه شخصی معذب است . بار ديگر از آنجا گذشت و ديد عذاب از او برداشته شده است . از خدای متعال رازش را خواست ، به او گفتند اين فرزندی از خود باقی گذاشته است كه او در اين خلال « " اوی‏ يتيما و اصلح طريقا " » دو كار خير كرد ، يكی اينكه يتيم و بی‏پناهی را جا داد ، ديگر اينكه راهی را اصلاح كرد ، يك راه خرابه‏ای بود كه مردم‏ ناراحت بودند ، جاده و راهی را اصلاح كرد ، خداوند به موجب عمل فرزندش‏ به اين شخص پاداش داد كه آن فرزند را او اين‏طور ساخته بوده است . وقتی كه يك انسان عادی مثلا كسی كه يك كتاب مفيد تاليف كرده است كه‏ سالها در ميان مردم باقی می‏ماند هنوز نزد خدا دفترش باز است ، به يقين‏ پيغمبر كه نه يك نفر ، نه دو نفر ، نه هزار نفر ، نه يك ميليون نفر ، نه صد ميليون نفر ، نه يك قرن و نه دو قرن سرچشمه تمام خيرات و بركات‏ است ، از او قطع شدن [ اجر ] معنی ندارد ، تا دنيا دنياست [ اجر و پاداش دارد . ] آن وقت انسان اجر دارد كه كار او از روی كمال عقل و دانايی و اختيار باشد ، چون شرط تكليف اين است كه انسان عاقل و مختار و با اراده باشد ( و بالغ بودن كه يك امر مفروض و مسلمی است ) . " « و انك لعلی خلق عظيم »" همانا تو بر خلقی عظيم هستی . اولا معنايش اين است كه تو دارای خلق عظيم هستی ، چرا " « علی خلق عظيم " گفته