آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 119

بيتهاست . بعد خود او منصفانه اقرار كرد و گفت : يا بن رسول الله ! تصديق می‏كنم كه مقصود از آن " بيوت " كه در قرآن آمده است ، خانه‏های‏ سنگی و گلی نيست ، " خانه‏های انسانی " است . از اينجا يك نكته‏ای در باب توحيد استفاده می‏شود و آن اين است : اعم‏ از اينكه اين خانه‏ها را خانه‏های گلی بگيريم يا خانه‏های انسانی كه البته‏ مقصود خانه‏های انسانی است قرآن می‏گويد اين ، خانه‏هايی است كه خدا اجازه‏ داده است آن خانه‏ها ، شأنشان بالا باشد ، تعظيم شوند ، مورد احترام واقع‏ شوند . اگر مقصود خانه‏های گلی هم باشند ، ما می‏دانيم كه به طور كلی در دين مقدس اسلام تعظيم و احترام مسجد بر همه واجب است و بی احترامی به‏ مسجد حرام است ، تنجيس مسجد حرام است و اگر مسجدی تنجيس شد واجب‏ كفايی است بر همه كسان ديگر كه زود آنجا را تطهير كنند . اگر كسی به ما بگويد اين برخلاف اصل توحيد است ، مسجد گل است و خاك و آجر و سنگ ، خود كعبه هم همين طور ، چهار تا سنگ روی همديگر گذاشته‏اند و چيز ديگری‏ نيست ، مگر سنگ هم می‏تواند احترام داشته باشد كه بشر به سنگ احترام‏ بگزارد ؟ می‏گوييم نه ، سنگ هرگز احترام ندارد ، خدا و عبادت خدا احترام‏ دارد . معبد از آن جهت كه معبد است احترام دارد . معبود به ما اجازه‏ داده است كه معبد را احترام كنيم . احترام معبد به اجازه معبود ، احترام‏ معبود است ، [ نه تنها ] شرك نيست ، [ بلكه ] عين توحيد است . حال‏ آيا اختصاص به معبد دارد ؟ نه . آيا اگر معبود به ما اجازه تعظيم و احترام عابد را از آن جهت كه عابد است بدهد و ما عابد را از آن جهت كه‏ عابد است تعظيم و تجليل و تكريم كنيم ، اين شرك است ؟ نه ، اين هم عين‏ توحيد است . بنابراين آيا تعظيم و احترام پيغمبر اكرم يا ائمه اطهار و