امامت و رهبري - صفحه : 95

واقع اسلام را تحقير می‏كنيد . يك دستگاه فنی كه به جايی فرستاده می‏شود ، متخصصش هم بايد همراهش باشد . اگر كشوری مثل آمريكا يا شوروی يك ابزار فنی مانند فانتوم يا ميگ را به كشوری كه مردمش با آن ابزار آشنا نيستند صادر می‏كند ، برای اينكه مردم را با آن آشنا كند ، متخصص هم همراهش‏ می‏فرستد . البته در مورد امور ساده مثل پارچه نيازی به همراهی متخصص‏ نيست . شما اسلام را كه از جانب خدا به مردم رسيده ، چگونه چيزی تلقی‏ می‏كنيد ؟ آيا آنرا به سادگی پارچه تلقی می‏كنيد كه وقتی از كشوری به كشور ديگر صادر می‏شود ، نيازی به همراهی متخصص و پارچه شناس با آن نيست ؟ يا آنرا به پيچيدگی يك ابزار فنی تلقی می‏كنيد كه هنگام صدور آن ، كارشناسی هم بايد همراهش باشد كه تا مدتی مردم را به آن آشنا كند ؟ امام يعنی كارشناس امر دين ، كارشناسی حقيقی كه به گمان و اشتباه‏ نيفتد و خطا برايش رخ ندهد . پيغمبر اكرم اسلام را برای مردم آورده است‏ . بايد لااقل برای مدتی كارشناسانی الهی در ميان مردم باشند كه اسلام را به‏ خوبی به مردم بشناسانند . چنين شخصی را پيغمبر اكرم برای مردم تعيين كرده‏ است . علمای شيعه اين مطلب را با تعبير " لطف " بيان كرده‏اند يعنی‏ لطف الهی و مقصود اينست كه اين مسئله برای هدايت بشر مفيد است . چون‏ راه بشر به سوی او بسته است ، لطف الهی ايجاب می‏كند كه از آن سو عنايتی بشود ، همانطور كه در مورد نبوت می‏گويند لطف . پس اين يك اصل‏ از اصول شيعه كه تقريبا می‏توان گفت دليل عقلی شيعه در باب امامت است.