نقدي بر مارکسيسم - صفحه : 240

است . كمال مثل وجود است " الوجود منه ثابت و منه سيال " كمال هم‏ همين طور است ، كمالی ما داريم تدريجی كه هويتش تدريجی است ، گاهی‏ انسان حركاتی می‏كند كه فقط و فقط جنبه طريقی دارد و تا به هدف نرسد خود سير و حركت ارزشی ندارد مثل رفتن به جائی برای مقصد خاصی ، ولی در حركات تكاملی واقعی هميشه در راه است و هميشه هم در مقصد ، نه اينكه در راه است و در مقصد اينكه او می‏گويد : هميشه انسان در راه است در واقع‏ ضد مقصودش نتيجه می‏دهد برای اينكه اگر مقصدی در كار نيست پس تكامل‏ نيست ، پس شما كه می‏گوييد تكامل هست كمال نيست ، بايد تكامل را سير در درجات كمال تلقی بكنيد ، يعنی هميشه در مقصد دارد حركت می‏كند ولی‏ مرتبه‏ای مقصد است برای مرتبه‏ای و راه است برای مرتبه ديگری ، پس اين‏ حرفی كه اينجا می‏زنند : ( كمال سكون است ) حرف درستی است ، درجائی كه‏ متحرك و حركت يك چيز ديگر است مثل حركت جوهری ، می‏توانيم بگوييم‏ حركت ديناميك است آنهم باعتبار متحرك . ديناميك يعنی چيزی كه خود متحرك است [ اما ] حركت كه خود متحرك نيست .