سيري در سيره نبوي - صفحه : 149

در يك جا به زبان فرد می‏گويد : « ان هذا اخی » ولی تعبيرهای ديگر تعبيرهای جمع است و مثل اينكه بيش از دو نفر بوده‏اند . قرآن مطلب را به اين صورت طرح كرده است كه اين دو نفر آمدند نزد داوود ( و می‏دانيد كه داوود از كسانی است كه هم پيغمبر خدا و هم ملك و پادشاه يعنی حاكم‏ در ميان قوم خودش بوده است ) . يكی از اين دو نفر از ديگری شكايت كرد يا يكی از افراد به نمايندگی جمع از ديگری شكايت كرد گفت : اين برادر من است ( حالا يا واقعا برادر صلبی بوده است يا برادر دينی ) نود و نه‏ گوسفند دارد و من يكی بيشتر ندارم ، در عين حال آمده از من همان يكی را هم با خشونت مطالبه می‏كند . « فقال اكفلنيها و عزنی فی الخطاب »( 1 ) . قرآن همين مقدار نقل می‏فرمايد كه شاكی چنين اظهار داشت ، و ديگر نقل‏ نمی‏كند كه ديگری از خودش دفاع كرد يا نكرد. بعد می‏فرمايد كه داوود گفت: « لقد ظلمك بسؤال نعجتك الی نعاجه و ان كثيرا من الخلطاء ليبغی بعضهم‏ علی بعض ». او با اين كارش به تو ستم كرده است . بله بسياری از افراد ، شركاء افرادی كه با يكديگر نزديك اند و اختلافی باهم دارند بعضی به‏ بعضی ديگر ظلم می‏كنند . بعد قرآن می‏گويد كه داوود ظن كه گفته‏اند به معنای‏ علم است دانست كه اين از طرف ما امتحانی بوده است : « و ظن داوود انما فتناه »( 2 ) كه ما مورد ابتلا و امتحانش قرار داده‏ايم ، پس افتاد به تضرع و توبه و استغفار ، و خدا هم توبه او را پذيرفت . قرآن بيش از اين مطلب را بيان نكرده است .

پاورقی : . 1 [ و گويد آنرا به من واگذار ، و در گفتگو و مجادله با من خشونت‏ كرده است ] . . 2 سوره ص ، آيات 23 و . 24