آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 115

گذشته شما، يعنی همه شما با دست او پرورش يافته‏ايد . بعد می‏فرمايد : " « بل هم فی شك يلعبون »" با همه اين حقايق روشن، باز اينها در يك حال‏ شكی به سر می‏برند ، شك توأم با لعب . اين تعبير بی‏ادبانه از من است : اين ( سخن ) مثل اين است كه بعد كه همه اينها را گفتيم بگوييم در عين‏ حال همه اين حرفها ياسين به گوش كی خواندن است . به گوش اينها چيزی‏ فرو نمی‏رود . اينها در همان حالت شك و ترديد خودشان هستند ولی لعب . اين توأم شدن شك با لعب تصادفی نيست . خدا تضمين كرده است كه اگر انسان طالب حقيقت باشد راه را به او بنماياند . اين ، تضمين قطعی است: " « والذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا و ان الله لمع المحسنين »" (1) كسانی كه در راه ما بكوشند ( همان شأن ربوبيت پروردگار است ) ، شأن‏ ربوبيت ما ، شأن هادويت ما اقتضا می‏كند كه راهها را به آنها بنمايانيم. پس اساس مطلب اين است كه انسان خالصانه و مخلصانه ، حق خواه و حق‏ جو و حق طلب باشد و جدی باشد و به جد بخواهد . اما اگر انسان می‏خواهد همه چيز را با حالت لعب و شوخی و غيرجدی تلقی كند اين شك توأم با لعب‏ است . شك توأم با لعب هرگز رفع شدنی نيست . خداوند انسان را برای‏ مسخرگی و اينكه هر چيزی را غيرجدی بگيرد نيافريده ، خدا انسان را آفريده‏ كه همه چيز را جدی بگيرد . افرادی واقعا هميشه در حال شك در مسائل دينی‏ به سر می‏برند ولی هر وقت هم مسأله به آنها عرضه بشود شروع می‏كنند آن را با حالت مسخره‏چی‏گری تلقی كردن . اين است كه تا آخر عمر به همين حالت‏ باقی می‏مانند و اين ديگر بيماری چاره ناپذير است. چون بيماری چاره‏ناپذير است ( قرآن )

پاورقی : . 1 عنكبوت / . 69