آشنايي با علوم اسلامي 3 - صفحه : 69

هفت نفر از تابعين به نام " فقهاء سبعه " خوانده می‏شده‏اند . سال 94 هجری كه سال فوت حضرت علی بن الحسين عليهماالسلام است و در آن سال سعيد بن مسيب و عروش بن زبير از فقهاء سبعه و سعيد بن جبير و برخی ديگر از فقهاء مدينه در گذشتند به نام " سنة الفقهاء " ناميده شد . از آن پس‏ دوره به دوره به علماء عارف به اسلام - خصوصا احكام اسلام - " فقهاء " اطلاق می‏شد . ائمه اطهار مكرر اين كلمه را به كار برده‏اند ، بعضی از اصحاب خود را امر به تفقه كرده‏اند و يا آنها را فقيه خوانده‏اند . شاگردان مبرز ائمه‏ اطهار در همان عصرها به عنوان " فقهاء شيعه " شناخته می‏شده‏اند .

كلمه فقه در اصطلاح علماء

در اصطلاح قرآن و سنت ، " فقه " علم وسيع و عميق به معارف و دستورهای اسلامی است و اختصاص به قسمت خاص ندارد . ولی تدريجا در اصطلاح علماء اين كلمه اختصاص يافت به " فقه الاحكام " . توضيح اينكه علماء اسلام ، تعاليم اسلامی را منقسم كردند به سه قسمت : الف : معارف و اعتقادات ، يعنی اموری كه هدف از آنها شناخت و ايمان و اعتقاد است كه به قلب و دل و فكر مربوط است مانند مسائل مربوط به مبدأ و معاد و نبوت و وحی وملائكه و امامت . ب . اخلاقيات وامور تربيتی ، يعنی اموری كه هدف از آنها اين است كه‏ انسان از نظر خصلتهای روحی چگونه باشد و چگونه