سيري در نهج البلاغه - صفحه : 185

قيام در برابر خوارج بود . " « فانا فقات عين الفتنه و لم يكن ليجترا عليها احد غيری بعد ان ماج‏ غيهبها و اشتد كلبها » " . تنها من بودم كه چشم اين فتنه را در آوردم ، احدی غير از من جرات بر چنين اقدامی نداشت ، هنگامی دست به چنين اقدامی زدم كه موج تاريكی و شبهه ناكی آن بالا گرفته هاری آن فزونی يافته بود . تقوای ظاهری خوارج طوری بود كه هر مؤمن نافذ الايمانی را به ترديد وا می‏داشت ، جوی تاريك و مبهم ، و فضائی پر از شك و دو دلی به وجود آمده‏ بود . آنان دوازده هزار نفر بودند كه از سجده زياد پيشانيشان و سرزانوهاشان پينه بسته بود ، زاهدانه می‏خوردند و زاهدانه می‏پوشيدند و زاهدانه زندگی می‏كردند . زبانشان همواره به ذكر خدا جاری بود ، اما روح‏ اسلام را نمی‏شناختند و ثقافت اسلامی نداشتند ، همه كسريها را با فشار بر روی ركوع و سجود می‏خواستند جبران كنند . تنگ نظر ، ظاهر پرست ، جاهل و جامد بودند و سدی بزرگ در برابر اسلام . علی به عنوان يك افتخار بزرگ می‏فرمايد : اين من بودم كه خطر بزرگی را كه از ناحيه اين خشكه مقدسان متوجه شده بود درك كردم ، پيشانيهای پينه‏ بسته اينها و جامه‏های زاهدانه و زبانهای دائم الذكرشان نتوانست چشم‏ بصيرت مرا كور كند ، من بودم كه دانستم اگر اينها پا بگيرند چنان اسلام‏ را به