ده گفتار - صفحه : 209

قضاوت می‏شود . از نظر يك طبقه اينها يك عده مردمی هستند خام ، مغرور ، گرفتار هوی و هوس ، شهوت‏پرست ، دارای هزار عيب . اين طبقه هميشه به اين نسل دهن‏ كجی می‏كنند و ناسزا می‏گويند . اما از نظر خود نسل جوان درست به عكس است . آنها در خودشان عيب‏ نمی‏بينند ، خودشان را مجسمه هوش ، مجسمه فطانت ، مجسمه آرمانهای عالی‏ می‏دانند . نسل كهن اينها را تكفير و تفسيق می‏كند و اينها را تحميق و تجهيل . آنها به اينها می‏گويند شما كافريد ، شما شهوت پرستيد ، اينها به‏ آنها می‏گويند شما نادانيد ، شما نمی‏فهميد . البته از نظر كلی يك نسل نسبت به نسل پيش ممكن است صالح باشد و ممكن است منحرف باشد .

نمونه دو نسل

آياتی در سوره مباركه احقاف است كه قبل از سخنرانی تلاوت شد . به نظر من دو تابلو است از دو نسل ، يكی از نسل صالح و يكی از نسل منحرف . نمی‏شود گفت هميشه نسل بعدی از نسل قبلی فاسدتر است و دنيا رو به فساد می‏رود ، و نمی‏شود گفت هميشه نسل بعدی از نسل قبلی كاملتر است و دچار انحطاط نمی‏شود . آيه‏ها اين است : « و وصينا الانسان بوالديه احسانا حملته امه كرها و وضعته كرها و حمله و فصاله ثلثون شهرا حتی اذا بلغ اشده و بلغ اربعين سنة قال رب اوزعنی ان اشكر نعمتك التی انعمت علی و علی والدی و ان اعمل‏ صالحا ترضاه و اصلح لی فی ذريتی انی تبت اليك و انی من »