سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 114

پس گذاشتند قضايا فراموش شود . ابدا [ چنين نيست ] ، از هر بهانه‏ای‏ استفاده می‏كرد كه اثر قيام پدر بزرگوارش را زنده نگهدارد . آن گريه‏ها كه‏ گريه می‏كرد و ياد آوری می‏نمود برای چه بود ؟ آيا تنها يك حالتی بود مثل‏ حالت آدمی كه فقط دلش می‏سوزد و بی هدف گريه می‏كند ؟ ! يا می‏خواست اين‏ حادثه را زنده نگه دارد و مردم يادشان نرود كه چرا امام حسين قيام كرد و چه كسانی او را كشتند ؟ اين بود كه گاهی امام گريه می‏كرد ، گريه‏های زيادی‏ . روزی يكی از خدمتگزارش عرض كرد : آقا ! آيا وقت آن نرسيده است كه‏ شما از گريه باز ايستيد ؟ ( فهميد كه امام برای عزيزانش می‏گريد ) فرمود : چه می‏گويی ؟ ! يعقوب يك يوسف بيشتر نداشت ، قرآن عواطف او را اينطور تشريح می‏كند : « و ابيضت عيناه من الحزن »( 1 ) . من در جلوی‏ چشم خودم هجده يوسف را ديدم كه يكی پس از ديگری بر زمين افتادند . و صلی الله علی محمد و آله الطاهرين .

پاورقی : . 1 سوره يوسف ، آيه 84 [ ترجمه : چشمانش ازگريه ناشی از غم فراق‏ يوسف سفيد شد ] .