آشنايي با قرآن 6 - صفحه : 95

" « جنات النعيم »" می‏گويد ( بهشتهايی از نعيم ) از انواعی از بهشتها را مخصوصا برای اهل اخلاص بيان می‏كند كه در آيات سوره رحمن هم خوانديم ، بهشتهای روحی و معنوی ای كه وجود دارد و درجاتی بالاتر از بهشتهای مادی‏ است . آنها اموری است غير قابل توصيف ، بر عكس بهشت مادی كه قابل‏ توصيف است . اول می‏فرمايد : " « فی جنات النعيم »" يعنی بهشتهای‏ قابل توصيف و بهشتهای غير قابل توصيف درباره آن بهشتهای غير قابل‏ توصيف همين قدر فرموده : " « فلا تعلم نفس ما اخفی لهم من قرش اعين " ( 1 ) كسی نمی‏تواند بفهمد كه چه چيزهايی در آنجا پنهان است . " « ثلة من الاوليين و قليل من الاخرين »" گروه كثيری از اولين و كمی‏ از آخرين از زمره سابقان‏اند . اين آيه معركه آراء ميان مفسرين شده است‏ كه مقصود از " اولين " و " آخرين " چيست . بعضی گفته‏اند " اولين " يعنی ما قبل پيغمبر اكرم ، از آدم تا رسول خدا و " آخرين " يعنی از رسول خدا به بعد ، يعنی امت پيغمبر آخر الزمان . اگر اين جور باشد معنای‏ آيه اين می‏شود كه گروه سابقين كه مقربان هستند اكثرشان از امتهای ديگر يعنی از مردم قبل از زمان حضرت رسول هستند ، در دوره حضرت رسول به بعد گروه كمی هستند كه به مقام سابقين رسيده‏اند . معنای اين سخن اين است كه‏ چون در امم سابقه پيغمبران زياد بوده‏اند و ما صد و بيست و چهار هزار پيغمبر داريم ، لااقل همه پيغمبران را بايد در زمره سابقين شمرد اگر از اوصيای پيغمبران كسی جزو آنها نباشد ، ولی در امت آخرالزمان فقط ائمه‏اند كه در رديف سابقين هستند و عده كمی از غير ائمه هم ممكن است جزو سابقين‏ باشند . ولی عده‏ای ديگر از مفسرين اين نظر را قبول ندارند كه " اولين " يعنی‏

پاورقی : . 1 سجده / . 17