سيري در نهج البلاغه - صفحه : 163

نموده است و چنين توصيفی بر گذشتگان صحابه قابل انطباق نيست ، می‏گويد : قطعا جز عمر كسی مقصود نبوده است . ابن ابی الحديد از طبری نقل می‏كند كه : در فوت عمر زنان می‏گريستند دختر ابی حثمه چنين ندبه می‏كرد : اقام الاود و ابرا العمد ، امات الفتن و احيا السنن ، خرج نقسی الثوب بريئا من‏ العيب . آنگاه طبری از مغيره بن شعبه نقل می‏كند كه پس از دفن عمر به‏ سراغ علی رفتم و خواستم سخنی از او درباره عمر بشنوم . علی بيرون آمد در حالی كه سر و صورتش را شسته بود و هنوز آب می‏چكيد و خود را در جامه‏ای‏ پيچيده بود و مثل اينكه ترديد نداشت