سيري در نهج البلاغه - صفحه : 30

سخن را برای خود سخن و اظهار هنر سخنوری ايراد نكرده است ، سخن برای او وسيله بوده نه هدف ، او نمی‏خواسته است به اين وسيله يك اثر هنری و يك‏ شاهكار ادبی از خود باقی بگذارد ، بالاتر اينكه سخنش كليت دارد محدود به‏ زمان و مكان و افراد معينی نيست . مخاطب او " انسان " است و به همين‏ جهت نه مرز می‏شناسد و نه زمان ، همه اينها ميدان را از نظر شخص سخنور محدود و خود او را مقيد می‏سازد . عمده جهت در اعجاز لفظی قرآن كريم اينست كه با اينكه يكسره موضوعات‏ و مطالبش با موضوعات سخنان متداول عصر خود مغاير است و سر فصل ادبيات‏ جديدی است و با جهان و دنيای ديگری سر و كار دارد ، زيبايی و فصاحتش در حد اعجاز است ، نهج البلاغه در اين جهت نيز مانند ساير جهات متاثر از قرآن و در حقيقت فرزند قرآن است .

مباحث و موضوعات در نهج البلاغه

مباحث و موضوعاتی كه در نهج البلاغه مطرح است و رنگهای مختلفی به اين‏ سخنهای آسمانی داده است زياد است . اين بنده ادعا ندارد كه بتواند نهج‏ البلاغه را تجزيه و تحليل كند و حق مطلب را ادا نمايد ، فقط در نظر دارد نهج البلاغه را با اين ديد مورد بررسی قرار دهد و شك ندارد كه در آينده‏ كسانی پيدا خواهند شد كه حق مطلب را بهتر ادا كنند .