سيري در سيره نبوي - صفحه : 185

خوشبختانه تا حد زيادی ، لااقل نود و پنج در صد جامعه ما می‏شناسند كه‏ افتاء كاری است سنگين و در سطح بسيار بسيار بالا . نه افرادی زود جرأت‏ می‏كنند كه چنين ادعايی بكنند و نه اگر افراد خوش اشتهايی اين ادعا را كردند جامعه زود می‏پذيرد . جامعه اين را احساس كرده كه سطح اين كار بالاست . ولی مسئله دعوت مردم به سوی حق ، مسئله تبليغ مردم ، مسئله‏ ارشاد و هدايت مردم ، مسئله حركت دادن مردم به سوی خدا ، كه سخن ، سخن‏ حركت دادن است [ سطح آن شناخته نشده است ] . گفت :

در اين ره انبيا چون ساربانند
دليل و رهنمای كاروانند
وز ايشان سيد ما گشته سالار
همو اول همو آخر در اين كار
جمال جانفزايش شمع جمع است
مقام دلگشايش جمع جمع است
روان از پيش و دلها جمله از پی
گرفته دست جانها دامن وی

حركت دادن بشر است ، آن هم به كجا ؟ به سوی آخور ؟ نه . خيلی مكتبها هستند كه بشر را حركت می‏دهند ، خوب هم حركت می‏دهند ، اما به سوی چه ؟ به سوی آخور ، به سوی منافعش . كمی مقام مقدستر هم بگوييم : به سوی‏ حقوقشان كه بالاخره منافعشان در حقوقشان است ، و تا اينجا ما هم موافقيم‏ ، پيغمبرها هم مردم را سوق می‏دهند به سوی احقاق حقوقشان . جزء برنامه‏ پيغمبران يكی اين