بيست گفتار - صفحه : 131

سرش می‏فرمايد : " « إن أكرمكم عند الله أتقيكم »" ( 1 ) و امتيازات‏ مبتنی بر فضايل را به رسميت می‏شناسد . قرآن كريم می‏فرمايد هرگز عالم و جاهل ، متقی و غير متقی مساوی نيستند : " « أم نجعل الذين آمنوا و عملوا الصالحات كالمفسدين فی اعرض أم نجعل‏ المتقين كألفجار »" ( 2 ) آيا ممكن است كه ما اهل ايمان و اهل عمل‏ صالح را كه صالح و مصلح‏اند با فساد كنندگان و خرابی كنندگان كه آنچه از آنها سر می‏زند خرابی و فساد است در يك درجه و يك مرتبه قرار دهيم ؟ آيا ممكن است كه ما اهل تقوا را همدوش و همدرجه شهوترانها و بندگان هوی‏ و هوس قرار بدهيم ؟ همچنين می‏فرمايد : " « قل هل يستوی الذين يعلمون و الذين لا يعلمون‏إنما يتذكر اولوا اعلباب »" ( 3 ) ( بگو آيا آنها كه‏ عالم و دانايند با آنهايی كه در حضيض جهل و نادانی به سر می‏برند مانند هم‏اند ؟ فقط خردمندان توجه دارند كه مساوی نيستند ) ، يا می‏فرمايد : " « فضل الله المجاهدين علی القاعدين أجرا عظيما »" (4) ( خداوند مجاهدان‏ را بر خانه‏نشينان به اجر عظيمی برتری داده است ) . در سوره زخرف‏ می‏فرمايد : " « أهم يقسمون رحمة ربك نحن قسمنا بينهم معيشتهم فی الحيوه‏ الدنيا و رفعنا بعضهم فوق بعض درجات ليتخذ بعضهم بعضا سخريا »" ( 5 ) آيا آنها رحمت پروردگار ترا تقسيم كرده‏اند ؟ ما هستيم كه مايه تعيش و استعدادهای گوناگون را در ميان مردم تقسيم كرده‏ايم تا در نتيجه ، اختلاف‏ طبيعی در ميان

پاورقی : . 1 حجرات ، . 13 . 2 ص ، . 28 . 3 زمر ، . 9 . 4 نساء ، . 95 . 5 زخرف ، . 32