سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 49

عبدالرحمن ابن ملجم می‏آيد علی ( ع ) را می‏كشد ، آنوقت ببينيد چقدر برايش كف می‏زنند . يكی از اين خارجيها يك رباعی دارد ، [ در بيت اول‏ آن ] می‏گويد :

يا ضربة من تقی ما اراد بها
الا ليبلغ من ذی العرش رضوانا

مرحبا به ضربت آن مرد پرهيزكار . ( كی ؟ ابن ملجم ) آن مرد پرهيزكاری‏ كه جز رضای خدا چيزی را در نظر نداشت . بعد می‏گويد : " اگر اعمال تمام‏ مردم را در ترازوی ميزان الهی بگذارند و آن ضربت ابن ملجم را نيز بگذارند ، آنوقت خواهند ديد كه در ميان خلق خدا هيچكس عملی بزرگتر از عمل ابن ملجم انجام نداده " . جهالت اينچنين می‏كند با اسلام و مسلمين .

شهادت علی عليه السلام

ابن ملجم يكی از آن نه نفر زهار و خشكه مقدس‏هاست كه می‏روند در مكه و آن پيمان معروف را می‏بندند و می‏گويند همه فتنه‏ها در دنيای اسلام معلول سه‏ نفر است : علی ، معاويه و عمر و عاص . ابن ملجم نامزد می‏شود كه بيايد علی ( ع ) را بكشد . قرارشان كی است ؟ شب نوزدهم ماه رمضان . چرا اين‏ شب را قرار گذاشته بودند ؟ ابن ابی الحديد می‏گويد : نادانی را ببين ! اينها شب نوزدهم ماه رمضان را قرار گذاشتند ، گفتند چون اين عمل ما يك‏ عبادت بزرگ است آن را در شب قدر انجام بدهيم كه ثوابش بيشتر باشد . ابن ملجم آمد به كوفه ومدتها در كوفه منتظر شب موعود بود . در اين‏ خلالهاست كه با دختری به نام " قطام " كه او هم خارجی و