حکمتها و اندرزها - صفحه : 201

بر عكس بيكاری كه موجب كدورت و تاريك شدن روح و موجب قساوت و سختی‏ دل است . از رابطه كار با تهذيب اخلاق و رابطه بيكاری با فساد اخلاق و هرزگی روح‏ و فكر و احساسات نبايد غافل بود . آدم بيكار اگر غيبت نكند و به تعبير قرآن كريم اگر گوشت مردار نخورد پس چه بكند ؟ روح آدمی نيز مانند معده‏اش غذا می‏خواهد ، اگر غذای كافی نرسيد به هر چه رسيد سد جوع می‏كند ولو با چيزی كه مستقذر و مورد تنفر باشد . در سالهای قحطی و گرسنگی عمومی‏ ديده شده كه افراد گوشت يكديگر را خورده‏اند . اگر به روح آدمی نوبت به‏ نوبت به طوری كه اين نوبتها قطع نشود غذای كافی نرسد يعنی چيزی كه روح‏ را سير و راضی و قانع نگه دارد ، چيزی كه توجه روح را به خود جلب كند و انديشه‏ها و احساسات را متمركز سازد ، در اين صورت روح گرسنه می‏ماند و ناچار به گوشت برادر مؤمن در حالی كه مرده باشد تغذی می‏نمايد يعنی غيبت‏ می‏كند . زنانی كه معمولا در خانه ها می‏نشينند و هيچ كاری ندارند ، بيش از هر طبق و طايفه ديگر به غيبت كردن مشغول می‏شوند چون بيش از هر طبقه‏ ديگر از لحاظ روحی گرسنگی و بی غذايی می‏كشند . به هر حال آدم بيكار به‏ انواع مفاسد اخلاقی و بيماريهای روانی و عصبی مبتلا می‏شود و زندگانی اش‏ سياه و تباه می‏گردد . در قرن دوم تاريخ اسلام مردمی پيدا شدند كه افكار منحرفی پيدا كردند . يكی از افكار منحرف آنها اين بود كه كار و فعاليت را منافی با تقوا و ديانت می‏دانستند . اين دسته از مردم وقتی كه می‏ديدند ائمه اطهار عليهم‏ السلام كار می‏كنند و زحمت می‏كشند ،