آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 101

عشق قهار است و من مقهور عشق
چون قمر روشن شدم از نور عشق

وقتی كه ما نور را به اين معنی گرفتيم ، يعنی حقيقت پيدا و پيدا كننده‏ ، حقيقت روشن و روشن كننده ، و ديگر بيش از اين در آن نگنجانديم كه‏ پيدا برای چشم يا برای عقل يا برای دل ، و به اين جهت كاری نداشتيم كه‏ چگونه پيداست و پيدا كننده ، به اين معنی درست است كه ما خدای متعال‏ را هم " نور " بدانيم . " خدا نور است " يعنی حقيقتی است در ذات‏ خود پيدا و پيدا كننده . به اين معنا ديگر هيچ چيزی در مقابل خدا نور نيست ، يعنی همه نورها در مقابل خدا ظلمت‏اند چون آن چيزی كه در ذات خودش پيدا و پيدا كننده است‏ فقط خداست ، ساير اشياء اگر پيدا و پيدا كننده هستند در ذات خودشان‏ تاريك هستند ، خدا آنها را " پيدا " و " پيدا كننده " كرده است . در آيه قرآن می‏خوانيم : " « هو الاول و الاخر و الظاهر » " ( 1 ) خدا ظاهر است ، " ظاهر است " يعنی پيداست . خدا خالق اشياء است يعنی‏ پديد آورنده و پيدا كننده اشياء است ، و لهذا می‏بينيم كه كلمه " نور " را در دعاها و در روايات به عنوان اسمی از اسماء الهی ذكر كرده‏اند ، نور از اسماء خداست . در اوايل دعای كميل دو جمله هست كه مؤيد همين مطلب‏ است . عرض می‏كند به خداوند متعال : " « يا نور يا قدوس » " ای نور وای بسيار بسيار منزه و دور از نقص . شايد علت اينكه " « يا قدوس » " پشت سر عبارت " « يا نور » " آمده است اين است كه كسی توهم نكند خدا نور است آن طور كه مانويان خيال می‏كردند ، يعنی خدا نور جسمانی‏

پاورقی : . . 1 حديد / . 3