نظام حقوق زن در اسلام - صفحه : 305

فرمود " ازدواج كنيد ولی طلاق ندهيد ، زيرا عرش الهی از طلاق بلرزه در می‏آيد " . امام صادق فرمود هيچ چيز حلالی مانند طلاق مبغوض و منفور پيشگاه الهی‏ نيست . خداوند مردمان بسيار طلاق دهنده را دشمن ميدارد . اختصاص به روايات شيعه ندارد . اهل تسنن نيز نظير اينها را روايت‏ كرده‏اند . در سنن ابو داود از پيغمبر اكرم نقل ميكند " « ما احل الله‏ شيئا ابغض اليه من الطلاق » " يعنی خداوند چيزی را حلال نكرده كه در عين‏ حال آنرا دشمن داشته باشد مانند طلاق . مولوی در داستان معروف موسی و شبان ، اشاره به همين حديث نبوی ميكند آنجا كه ميگويد :

تا توانی پا منه اندر فراق
ابغض الاشياء عندی الطلاق

آنچه در سيرت پيشوايان دين مشاهده ميشود اينست كه تا حدود امكان از طلاق پرهيز داشته‏اند و لهذا طلاق از طرف آنها بسيار بندرت صورت گرفته‏ است و هر وقت صورت گرفته دليل معقول و منطقی داشته است . مثلا امام‏ باقر زنی اختيار ميكند و آن زن خيلی مورد علاقه ايشان واقع ميشود . در جريانی امام متوجه ميشود كه اين زن " ناصبيه " است . يعنی با علی بن‏ ابيطالب عليه‏السلام دشمنی ميورزد و بغض آنحضرت را در دل ميپروراند . امام او را طلاق داد . از امام پرسيدند تو كه او را دوست داشتی چرا طلاقش دادی ؟ فرمود : نخواستم قطعه آتشی از آتشهای جهنم در كنارم باشد .