نظام حقوق زن در اسلام - صفحه : 93

بدهد حرفی نيست . چنانكه ديديم پيغمبر اكرم صريحا در جواب دختری كه‏ پدرش بدون اطلاع و نظر او ، او را شوهر داده بود فرمود اگر مايل نيستی‏ ميتوانی با ديگری ازدواج كنی . اختلافی كه ميان فقها هست در اين جهت‏ است كه آيا دوشيزگان حق ندارند بدون آنكه موافقت پدران را جلب كنند ازدواج كنند و يا موافقت پدران بهيچوجه شرط صحت ازدواج آنها نيست ؟ البته يك مطلب ديگر نيز مسلم و قطعی است كه اگر پدران بدون جهت از موافقت با ازدواج دختران خود امتناع كنند حق آنها ساقط ميشود و دختران‏ در اينصورت به اتفاق همه فقهای اسلام در انتخاب شوهر آزادی مطلق دارند . راجع باينكه آيا موافقت پدر شرط است يا نه ؟ چنانكه گفتيم ميان فقهاء اختلاف است و شايد اكثريت فقها خصوصا فقهای متأخر موافقت پدر را شرط نميدانند ولی عده‏ای هم آنرا شرط ميدانند . قانون مدنی ما از دسته دوم كه‏ فتوای آنها مطابق احتياط است پيروی كرده است . چون مطلب يك مسئله مسلم اسلامی نيست از نظر اسلامی درباره آن بحث‏ نميكنيم ولی از نظر اجتماعی لازم ميدانم در اين‏باره بحث كنم . بعلاوه نظر شخصی خودم اينست كه قانون مدنی از اينجهت راه صوابی رفته است .

مرد بنده شهوت است و زن اسير محبت

فلسفه اينكه دوشيزگان لازم است - يا لااقل خوب است - بدون موافقت‏ پدران با مردی ازدواج نكنند ناشی از اين نيست كه دختر قاصر شناخته شده و از لحاظ رشد اجتماعی كمتر از مرد بحساب آمده است . اگر به اين جهت بود چه فرقی است ميان بيوه و دوشيزه كه بيوه شانزده ساله نيازی به موافقت‏ پدر ندارد و دوشيزه هجده ساله طبق اين قول نياز دارد . بعلاوه اگر دختر