آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 23

كه انسان را در بن‏بست قرار می‏دهد ، و تقواست كه بن‏بست را می‏شكند . اين‏ خيلی به نظر عجيب می‏رسد . انسان می‏گويد آدمی همين‏قدر كه متقی شد ، يعنی‏ برای خودش محدوديت قائل است . وقتی انسان برای خودش محدوديت قائل‏ است ، به دست خودش برای خودش بن‏بست به وجود آورده است . قرآن‏ می‏فرمايد خير ، تقوا بن‏بست و محدوديت نيست ، برعكس است ، تقوا نداشتن انسان را دچار بن‏بستها و محدوديتهايی می‏كند ، و تقوا راهی است كه‏ خدا معين كرده است كه اگر انسان از آن راه برود محدوديت و بن‏بستی برای‏ او نيست . اين است كه می‏فرمايد: " « و من يتق الله يجعل له مخرجا »" هر كسی كه تقوای الهی را پيشه كند خدا برای او راه بيرون رفتن از مضايق ، و مشكلات را قرار می‏دهد ، يعنی خدا برای او راه باز می‏كند برای خروج از بن‏بستها و بيرون آمدن از مشكلات .

تقوا و روزی

باز انسان اگر بصيرتی نداشته باشد در ابتدا خيال می‏كند كه تقوا همچنان‏ كه محدوديت است ، محروميت هم هست ، هم محدوديت است و هم محروميت ، اين‏طور می‏گويد : آدم بايد زندگی كند ، با تقوا كه نمی‏شود زندگی كرد ، با تقوا زندگی كردن يعنی انسان خودش را از همه چيز محروم كند . باز قرآن‏ عكس قضيه را ذكر می‏كند : درست است ، انسان وقتی كه تقوا پيشه كند راههايی از روزی را كه البته راههای نامشروع است [ از دست می‏دهد . ] آدم متقی هرگز از راههای نامشروع به دنبال روزی نمی‏رود ، ولی خدا راه‏ ديگری از روزی به روی او باز می‏كند كه آن راه مزيتی دارد كه راه عادی و معمولی ولو