نقدي بر مارکسيسم - صفحه : 83

ماهيتش عوض می‏شود ، يعنی امكان ندارد شرائط محيط شيئی را عوض بكنيد و ماهيتش باقی باشد و خودش باشد . از اينجاست كه اينها هميشه از شرايط عينی و ذهنی دم می‏زنند ، و می‏گويند شرائط عينی و ذهنی‏اش چيز ديگری نيست ، بنابراين ، پس همه چيز نسبی است ، و حال آنكه ما ، دين را به عنوان يك امر مطلق می‏گيريم ، و مثلا نمی گوييم اسلام محصول شرايط عينی عربستان و شرايط ذهنی پيغمبر ( ص ) است ، و حال آنكه از نظر اينها چنين چيزی محال است كه يك فكر وابستگی‏ خاص با شرايط محيط خود و شرايط روانی آورنده‏اش نداشته باشد ، و حتی‏ راجع به نظريات علمی اين حرف را می‏زنند مثلا اگر هگل فلان فلسفه را ابراز كرده است ، معنی ندارد اين فلسفه به طور مطلق درست باشد ، بلكه يك‏ امری است كه محصول خاص زمان و شرايط فكری هگل است و از همين جا به خود آنها هم اشكال كرده‏اند كه ماترياليسم ديالكتيك هم محصول خاص زمان خودش‏ است ، پس شما چرا آن را به صورت يك امر مطلق ذكر می‏كنيد ؟ يعنی اصول‏ چهارگانه شما يا اصول مطلقند ، و يا نسبی ، اگر مطلقند معنايش اينستكه‏ همه چيز نسبی نيست ، و آن گاه سؤال می‏شود كه علت استثنای اين اصول از مسئله نسبيت چيست ؟ چطور شد همه چيز در دنيا نسبی هستند جز اصول‏ ماترياليسم ديالكتيك ؟ و اگر مطلق نيستند و نسبی هستند ، پس معنايش‏ اينستكه مطلق در عالم وجود دارد چون معنای نسبی بودنش اينستكه در همه جا صادق نيست ، و آنجائی كه اين اصل ( هيچ چيزی در اين عالم مطلق نيست ) صادق نباشد نقيضش كه مطلق بودن باشد صادق خواهد بود ، اين مسئله نظير كل‏ خبری كاذب است كه نمی تواند به عمومش باقی بماند ، يا بايد از اصل‏ كاذب باشد ، و يا بايد در بعضی موارد صادق باشد و در بعضی موارد كاذب ، و به عمومه نمی تواند صادق باشد . ( 1 ) باز می‏بينيم كه اصل چهارم‏ ديالكتيك چگونه با اصول اسلامی ما تباين دارد .

پاورقی : 1 - سؤال اول : قانون ناظر به خودش نيست . اينها می‏گويند كه اين چهار اصل بر جهان حاكم است و ديگر نظر به خود اين اصول و قوانين ندارد ، مانند " كل خبری كاذب " است كه از خودش منصرف است . جواب : مثال " كل خبری كاذب " شما را به اشتباه انداخت و تصور كرديد كه مسئله ، مسئله واقعيت و ثبوت است نه عالم اثبات ، صحبت سر اينستكه خود اين اصول بايد متغير و نسبی باشد ، و نمی توانند يك اصل‏ مطلق و ثابت باشند . سؤال كننده : ممكن است بگوييم اساسا قانونی و اصلی در كار نيست [ تا تغيير و نسبی بودن شامل آن شود ] بلكه واقعيتی در خارج هست كه ما آنرا دريافت می‏كنيم . جواب : خود اين دريافت واقعيتی است يا نه ؟ سؤال كننده : آنها كه برای ذهن چيزی قائل نيستند . جواب : اين چه حرفی است ؟ ! بالاخره دريافت هم يك واقعيتی است ، هر كسی كه يك نظريه‏ای می‏دهد ، آن نظريه دريافتی است از خارج و واقعيت ، و خود اين دريافت به حمل شايع واقعيتی >