سيري در سيره نبوي - صفحه : 251

بين رفت فطرت انسان به سوی توحيد گرايش پيدا می‏كند . مثلا وقتی تقاليد ، تلقينات ، بتخانه‏ها و بتكده‏ها و چيزهايی را كه وجود آنها سبب می‏شود كه انسان اصلا در توحيد فكر نكند از بين برد فكر مردم آزاد می‏شود به‏ تعبيری كه قرآن درباره حضرت ابراهيم می‏فرمايد . می‏گويد ابراهيم در روزی‏ كه مردم از شهر خارج شده و شهر را خلوت كرده بودند و بتكده هم خلوت بود رفت بتها را شكست و تبر را به گردن بزرگترين بتها آويخت . مردم كه شب‏ برگشتند و رفتند نزد بتها برای عرض حاجت و اظهار اخلاص ، ديدند بتی‏ وجود ندارد ، خرد و خمير شده‏اند ، فقط بت بزرگ وجود دارد با تبر . ظاهر امر حكايت می‏كند كه اين بت بزرگ آمده اين كوچكها را زده و از بين برده‏ ، ولی فطرت بشر قبول نمی‏كند . چه كسی چنين كرده است ؟ « قالوا : سمعنا فتی يذكرهم يقال له ابراهيم »سراغ ابراهيم می‏روند « ا انت فعلت هذا بالهتنا يا ابراهيم ؟ »ابراهيم تو چنين كردی با محبوبهای ما ؟ « قال : بل فعله كبيرهم هذا فاسئلوهم ان كانوا ينطقون »اين كار ، كار آن بت‏ بزرگ است ، بايد از خودشان بپرسيد . گفتند آنها كه نمی‏توا نند حرف‏ بزنند . گفت اگر نمی‏توانند حرف بزنند پس چه چيز را پرستش می‏كنيد ؟ ! قرآن می‏گويد : « فرجعوا الی انفسهم »( 1 ) اينجا بود كه به خود باز آمدند .

آزادی عقيده

من مكرر اين مطلب را گفته‏ام : آنهايی كه وارد بتخانه‏ها می‏شوند به‏ بهانه آزادی عقيده و يك كلمه حرف نمی‏زنند [ در واقع

پاورقی : . 1 سوره انبياء ، آيات 60 و 62 تا . 64