فلسفه تاريخ2 - صفحه : 102

ديالكتيك ، ماترياليسم را نتيجه بگيرند ، يعنی ماترياليسم نتيجه اين‏ منطق است ، نتيجه ديالكتيك است ، برای اين كه در اين منطق فرض بر اين‏ است كه هر چيز به طور ضرورت ضد خودش را در درون خودش نتيجه می‏دهد ، يا بگوييم ضد خودش را دربر دارد و ضدش از خودش منتج می‏شود ، و همين‏ تضاد ذاتی درونی سبب حركت و تحول و تغييرات پی‏درپی می‏شود ، به اين‏ معنا كه نتيجه شدن ضد شی از خود آن شی منجر به تحول اين شی به آن ضد می‏شود و آن هم باز به نوبه خودش ضد خودش را در بر دارد و به طور ضرورت‏ به ضد آن ضد تحول می‏يابد و همين‏طور سلسله پيوسته‏ای به وجود می‏آيد ، البته‏ نه يك سلسله پيوسته يكنواخت تدريجی ، بلكه سلسله پيوسته‏ای كه در برخی‏ از مراحل ، اين تكامل تدريجی كه جنبه كمی دارد [ و ] ازدياد كمی به خود می‏پذيرد ، جنبه كيفی به خودش می‏گيرد يعنی شی تغيير ماهيت می‏دهد و با تغيير ماهيت دادن قهرا قوانينش هم تغيير می‏كند و عوض می‏شود و آن‏ قوانينی كه بر پديده‏های اول ، تا در مراحل جريان تدريجی بودند ، حكمفرما بود ديگر حاكم نيست ، يك سلسله قوانين ديگر حاكم می‏شود . از همين‏جا استدلال ماترياليستی می‏كنند : پس جهان خودش خودش را خلق می‏كند . درست‏ روی اين نكته توجه بفرماييد : پس جهان خودش خودش را خلق می‏كند . تعبير ماترياليستی ممكن است به اين شكل باشد ، بگوييم جهان يك واقعيت موجود ازلی و ابدی است و چون يك واقعيت موجود ازلی و ابدی است پس چيزی آن‏ را خلق نكرده است . اين يك نوع تعبير و تفسير است . به قول اينها ماديون قديم اينچنين فرض می‏كردند ، مثل ذيمقراطيس كه به عقيده اينها مادی بوده ولی در واقع مادی نبوده است . تعبير ماترياليستی‏شان تقريبا چنين تعبيری بوده است . ولی اينها می‏گويند نه ، جهان تدريجا دارد خلق‏ می‏شود اما خودش خودش را خلق می‏كند ، چون خودش از خودش نتيجه می‏شود ، خودش خودش را نتيجه می‏دهد ، هر ضدی ضد خودش را نتيجه می‏دهد . همان " نتيجه می‏دهد " يعنی به وجود می‏آورد ، يعنی خلق می‏كند . بنابراين وقتی كه‏ جهان خودش خودش را خلق می‏كند پس نيازی به فرض خالق نيست . (حال من‏ حرف اينها را دارم می‏گويم ، يعنی می‏خواهم بگويم تصور اينها را شما چگونه‏ در نظر بگيريد . )فرض خالق صرفا مبتنی بر اين فرض است كه ما پيوستگی‏ ميان اشيا را ، پيوستگی ميان پديده‏های طبيعت را انكار كنيم ، يعنی‏ پديده‏های طبيعت را به صورت يك سلسله پديده‏های گسسته و بی‏ارتباط به‏ يكديگر فرض كنيم . در مقام