امامت و رهبري - صفحه : 201

سپس می‏گويد : « فمن اين يختار هؤلاء الجهال » چنين مقامی را كه ابراهيم‏ ( ع ) بعد از نبوت به آن نائل می‏شود اين نادانان چگونه می‏خواهند انتخاب‏ كنند ؟ ! اصلا اين مقام می‏تواند انتخابی باشد ؟ ! « ان الامامة هی منزلة الانبياء و ارث الاوصياء » امامت از منازل انبياء وارث اوصياست يعنی‏ يك امر وراثتی است به اين معنی كه استعداد آن از هر نسل به نسل بعد منتقل شده است ، نه وراثت قانونی « ان الامامه خلافه الله » امامت خلافه‏ الله است همانی كه آدم اول داشت « و خلافة الرسول » و خلافت پيغمبر . بعد می‏فرمايد : « ان الامامة زمام الدين » . . . امامت زمام دين ، نظام‏ مسلمين ، صلاح دنيا ، عزت مؤمنين ، اس و ريشه اسلام و شاخه بلند اسلام‏ است . « بالامام تمام الصلوش و الزكاش و الصيام و الحج و الجهاد » الی‏ آخر .

نتيجه

از مجموع اينها ما به منطقی می‏رسيم كه اگر آنرا قبول كنيم يك اساس‏ دارد و اگر فرضا كسی آنرا رد كند سخن ديگری است . اين منطق غير از اين‏ مسائل خيلی سطحی و پيش پا افتاده‏ای است كه مانند اغلب متكلمين بگوئيم‏ بعد از پيغمبر ( ص ) ابوبكر خليفه شد و علی ( ع ) خليفه چهارم شد . آيا علی بايد خليفه اول باشد يا مثلا چهارم ؟ آيا شرائط امامت در ابوبكر جمع‏ بود يا جمع نبود ؟ و بعد برويم سراغ شرائط امامت به معنی شرائط زمامداری‏ مسلمين . البته اين مطلب يك مطلب اساسی است و شيعه از نظر شرائط زمامداری نيز ايرادهايی گرفته‏اند و ايرادهای بجايی هم گرفته‏اند ولی اصولا مسئله امامت را تحت اين عنوان طرح كردن كه آيا شرايط امامت در ابوبكر جمع بود يا جمع نبود صحيح نيست . اصلا خود سنی هم به چنين مقامی اقرار ندارد . خلاصه مطلب به عقيده اهل