امامت و رهبري - صفحه : 47

دارند . امامتی كه در مورد قبول آنها هم هست ولی در كيفيت و شكل و فردش با ما اختلاف دارند ، امامت به معنی زعامت اجتماع است كه به‏ همين تعبير و نظير همين تعبير از قديم در كتب متكلمين آمده است . خواجه‏ نصير الدين طوسی در " تجريد " امامت را اين طور تعريف می‏كند : رياسة عامة يعنی رياست عمومی . [ در اينجا ذكر يك مطلب لازم به نظر می‏رسد : ]

شئون رسول اكرم

پيغمبر اكرم به واسطه آن خصوصيتی كه در دين اسلام بود در زمان خودشان به‏ حكم قرآن و به حكم سيره خودشان دارای شئون متعددی بودند يعنی در آن واحد چند كار داشتند و چند پست را اداره می‏كردند . اولين پستی كه پيغمبر اكرم‏ از طرف خدا داشت و عملا هم متصدی آن پست بود ، همين بود كه پيغمبر بود يعنی احكام و دستورات الهی را بيان می‏كرد . آيه قرآن می‏گويد : « ما اتاكم الرسول فخذوه و ما نهيكم عنه فانتهوا »( 1 ) آنچه پيغمبر برايتان‏ آورده بگيريد و آنچه نهی كرده [ رها كنيد ] . يعنی آنچه پيغمبر از احكام‏ و دستورها می‏گويد ، از جانب خدا می‏گويد . پيغمبر از اين نظر فقط بيان‏ كننده آن چيزی است كه به او وحی شد . منصب ديگری كه پيغمبر اكرم متصدی‏ آن بود ، منصب قضاست . او قاضی ميان مسلمين بود ، چون قضا هم از نظر اسلام يك امر گتره‏ای نيست كه هر دو نفری اختلاف پيدا كردند ، يك نفر می‏تواند قاضی باشد . قضاوت از نظر اسلام يك شأن الهی است زيرا حكم به‏ عدل است و قاضی آن كسی است كه در مخاصمات و اختلافات می‏خواهد به عدل‏ حكم كند .

پاورقی : 1 - سوره حشر آيه . 7