آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 221

اين حرفهايی كه می‏زند حرفهايی است كه جنها به او الهام می‏كنند . ديگر قرآن به تفصيل بحث نمی‏كند چون اينجا جای تفصيل نيست ، جای اجمال است . " « فدعا ربه انی مغلوب فانتصر »" . آنجا گفت : " « عيدنا » " بنده ما . در مقابل می‏گويد : " « ربه »" . نقطه مقابل " « عبدنا »" " « ربه »" ( ذكر شده ) . آنجا می‏توانست بگويد : " فكذبوا نوحا " ولی گفت " « فكذبوا عبدنا »" . اينجا هم می‏توانست مثلا بگويد : " فدعا الله " ولی گفت : " « فدعا ربه »" . آنها بنده ما را تكذيب‏ كردند ، بنده ما هم پروردگار خودش را خواند ، آن كه تحت حمايتش بود . ميان " « عبدنا »" و " « ربه »" مقارنه است . " « فدعا ربه »" پروردگار خود را خواند ، كه چه ؟ " « انی مغلوب‏ فانتصر »" پروردگارا من ديگر الان مغلوبم ، يعنی اينها از هر جهت بر من غلبه كرده‏اند ( بديهی است كه مقصودش غلبه ظاهری بود ) يعنی من ديگر الان چاره‏ای ندارم ، در چنگال اينها بيچاره هستم " « فانتصر »" خودت‏ انتقام بگير يعنی عذاب خود را نازل كن . همين طور كه مفسرين گفته‏اند اين‏ " « فدعا ربه انی مغلوب فانتصر »" كه در سه چهار كلمه در اينجا گفته‏ شده همانهاست كه در سوره " « انا ارسلنا نوحا »" در ضمن چند آيه بيان‏ شده است ولی اينجا چون بايد مطلب رابه طور اجمال بيان كند به طور مختصر ذكر می‏كند: "« فدعا ربه انی مغلوب فانتصر »" به قوم خودش نفرين كرد. اين را من از مرحوم ابوی‏مان شنيدم ، يادم نيست كه خودم هم در جايی‏ ديده‏ام يا نه ، و البته بعيد هم نيست كه از كرامات شهيد اول باشد . می‏دانيد كه شهيد اول را متهم كردند و فتوا به قتلش دادند و قاضی‏ای به‏ نام " جماعه " فتوای قتلش را صادر كرد و اين مرد بزرگ را به شكل خيلی‏ فجيعی (به شهادت رساندند) . می‏گويند آن دم آخر كاغذی را از جيبش درآورد و نوشت : " « رب انی مغلوب فانتصر »" . البته ايشان نقل می‏كردند كه‏ می‏گويند بعد كه كاغذ را ديدند، در زيرش نوشته يافتند: " « ان كنت عبدی‏ فاصطبر »" .