امامت و رهبري - صفحه : 16

يعنی اختلاف ما با قبول توحيد و نبوت بود . اختلاف ما اين شكل را داشت كه آيا آنكه به حكم اسلام و قرآن بايد جانشين پيامبر شود شخص معين‏ و پيش بينی شده ا ست و يا شخصی كه خود مردم او را به عنوان جانشينی‏ انتخاب و تعيين می‏كنند ؟ اما شما يهوديان در حال حيات پيامبرتان مطلبی‏ را پيش كشيديد كه از ريشه ضد با دين شما و تعليمات پيامبر شما بود . گذشته از اينها فرضا در موارد عادی چشم پوشی از زشتيهای تاريخ روا باشد در مواردی كه با متن اسلام و اساسی‏ترين مسأله اسلام يعنی مسئله رهبری مربوط است و سرنوشت جامعه اسلامی و ابسته به آن است چگونه رواست ؟ چشم پوشی‏ و اغماض از چنين مسأله‏ای در حكم اغماض و چشم پوشی از سعادت مسلمين‏ است . به علاوه اگر در پيشگاه تاريخ حقوقی پايمال شده باشد ، خصوصا اگر صاحبان‏ آن حقوق با فضيلت‏ترين افراد امت باشند ، چشم پوشی از بيان حقايق تاريخ‏ را جز همكاری زبان و قلم با شمشير ستم نامی نمی‏توان نهاد . 2 - ايراد دوم اين است كه با طرح و بحث اين مسائل ، تكليف اتحاد اسلامی چه می‏شود ؟ آنچه بر سر مسلمين آمد كه شوكت آنها را گرفت و آنها را زير دست و توسری خور ملل غير مسلمان قرار داد همين اختلافات فرقه‏ای‏ است . استعمار چه كهنه‏اش و چه نور ، بهترين ابزارش شعله ور ساختن اين‏ كينه‏های كهنه است . در تمام كشورهای اسلامی ، بلا استثناء ، دست افزارهای‏ استعمار به نام دين و به نام دلسوزی برای اسلام دست اندر كار تفرقه ميان‏ مسلمين‏اند . آيا آنچه تا كنون از اين رهگذر كشيده و چشيده‏ايم كافی نيست‏ كه باز هم ادامه دهيم ؟ . آيا طرح اينگونه بحثها كمك