داستان راستان2 - صفحه : 205

اگر اين مرد كه پای منبر ما می‏نشينند ، آنچه پدر تو در فضيلت اين مرد می‏داند دانند ، دنبال ما را رها خواهند كرد و به دنبال فرزندان او خواهند رفت " . عمر كه سخن آموزگار ، از ايام كودكی به يادش بود و اين اعتراف را رسما از پدر خود شنيد ، تكان سختی به روحيه‏اش وارد شد و با خدای خود پيمان بست كه اگر روزی قدرت پيدا كند ، اين عادت زشت و شوم را - كه‏ يادگار ايام سياه معاويه است - از ميان ببرد . سال 99 هجری رسيد . از زمانی كه معاويه اين عادت زشت را رايج كرده‏ بود در حدود شصت سال می‏گذشت . در آن وقت سليمان‏بن عبدالملك خلافت‏ می‏كرد . سليمان بيمار شد و دانست كه رفتنی است . با اينكه طبق وصيت‏ پدرش ، عبدالملك مكلف بود برادرش يزيدبن عبدالملك را به عنوان‏ ولايتعهد تعيين كند ، اما سليمان بنا به مصالحی عمربن عبدالعزيز را به‏ عنوان خليفه بعد از خود تعيين كرد . همينكه سليمان مرد و وصيت نامه‏اش‏ در مسجد قرائت شد ، برای همه