سيري در نهج البلاغه - صفحه : 235

داشته باشد . آزادانه پرواز نمايد ، در نبرد دائم زندگی سبك به پا خيزد . منحصر به عادات فردی نيست ، تقيد به عادات و رسوم عرفی در نشستن و برخاستنها ، در رفت و آمدها ، در معاشرتها ، در لباس پوشيدنها و امثال‏ اينها بار زندگی را سنگين و آهنگ حركت را كند می‏كند . حركت در ميدان زندگی مانند شناوری در آب است هر چه وابستگی ها كمتر باشد امكان شناوری بيشتر است ، وابستگيهای زياد اين امكانرا سلب و خطر غرق شدن پيش می‏آورد . اثيرالدين اخسيكتی می‏گويد :

در شط حادثات برون آی از لباس
كاول برهنگی است كه شرط شناور است

فرخی يزدی می‏گويد : زعريانی ننالد مرد با تقوا كه عريانی بود بهتر به شمشيری كه از خود جوهری دارد باباطاهر رباعی دارد كه اگر چه به منظور ديگری گفته است ولی مناسب‏ بحث ما است . می‏گويد :

دلا راه تو پر خار و خسك بی
گذرگاه تو بر اوج فلك بی
گر از دستت برآيد پوست از تن
برآور تا كه بارت كمترك بی

سعدی نيز داستانی در باب هفتم گلستان آورده است و اگر چه هدف او نيز از آن داستان چيز ديگر است ولی