سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 257

جنگ و دعوا ، دوره اختلاف ، دوره فساد اخلاق ، و دوره سياهی و ظلمت يك‏ دوره موقت است و عاقبت نورانيت و عدالت است . اگر هم [ اين تعليم ] در اديان ديگر هست ، به اين روشنی كه در مذهب شيعه وجود دارد قطعا در هيچ جا وجود ندارد . اين هم يك مطلب كه آينده بشريت در همين دنيا نيكی‏ و رخت بر بستن ظلم و آمدن عدالت است ، و اگر انسان در درجه اول قرآن‏ كريم را تأمل بكند می‏بيندقرآن اين مطلب را تأييد و تأكيد می‏كند ، نويد به آينده می‏دهد و آينده دنيا را روشن می‏بيند . آيات زيادی در اين زمينه‏ هست ، از جمله همين آيه‏ای كه در ابتدای سخنم تلاوت كردم : « وعد الله الذين آمنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم فی الارض‏ كما استخلف الذين من قبلهم و ليمكنن لهم دينهم الذی ارتضی لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم امنا يعبدوننی لا يشركون بی شيئا ». وعده می‏دهد به اهل ايمان و مردمی كه عملشان صالح و شايسته است كه‏ عاقبت دنيا به دست اينهاست ، آن كه در نهايت امر بر دنيا حكومت‏ می‏كند دين الهی و معنويت و لااله الا الله است، ماديگريها و ماده پرستی‏ها و خود خواهيها از بين خواهد رفت ، عاقبت دنيا امنيت است : « وليبدلنهم من بعد خوفهم امنا » . عاقبت دنيا توحيد است به تمام‏ مراتب خود . بنابراين ، از قرآن مجيد دو مطلب استفاده شد : يكی اينكه هدف اساسی‏ انبياء دو چيز است : توحيد و بر قراری عدالت . اولی مربوط است به‏ ارتباط انسان با خدا ، و دومی مربوط است به ارتباط انسانها با يكديگر . مطلب دوم اينكه مسئله عدالت ، تنها يك آرزو و خيال نيست ، يك‏ واقعيتی است كه دنيا به سوی آن می‏رود ، يعنی