علل گرايش به ماديگري - صفحه : 107

است ، ثالثا آنچه مهم است و جواب اصلی اين ايراد است ، اين است كه‏ پيدايش تدريجی و تغييرات تصادفی ساختمان اندامهای گياهان و حيوانات به‏ هيچ وجه برای توجيه تشكيلات و نظامات دقيق اندامهای آنها كافی نيست . تغييرات تصادفی آنگاه می‏تواند كافی شمرده شود كه فرض كنيم در اثر يك‏ تصادف و يك فعاليت بی هدف و يا يك فعاليت برای هدف ديگر غير از خاصيتی كه اكنون پيدا شده ، تغييری در اندام جاندار پيدا شود ، مثلا پرده‏ای لای انگشتان مرغابی پيدا شود و اين تغيير تصادفی ، به حال شناوری‏ مرغ مفيد باشد و بعد در اثر وراثت به نسلهای بعد منتقل شود و بماند . و حال آنكه اولا از نظر علم وراثت ، انتقال صفات اكتسابی و فردی و شخصی ، خصوصا صفات اكتسابی ، سخت مورد ترديد بلكه مورد انكار است ، و ثانيا همه اعضا و جوارح و اندامها از قبيل پرده لای انگشت مرغابی نيست . غالبا هر كدام از اعضا جزء يك جهاز بسيار مفصل و پيچيده‏ای است نظير جهاز هاضمه ، جهاز تنفس ، جهاز باصره ، جهاز سامعه و غيره . هر يك از اين‏ جهازها يك دستگاه منظم و به هم پيوسته است كه تا همه اجزای آن به وجود نيايند ، كار و خاصيت منظور ، مترتب نمی شود . مثلا پرده‏های چشم چنان‏ نيست كه فرض شود هر كدام كار جدايی برای بدن انجام می‏دهد و هر كدام در طول ميليونها سال تدريجا به وجود آمده است ، بلكه چشم با همه پرده‏ها و رطوبتها و اعصاب و عضلات كه از لحاظ كثرت و تنوع و انتظام و تشكل ، حيرت انگيز است ، مجموعا يك كار را انجام می‏دهد . قابل قبول نيست كه‏ تغييرات تصادفی ، ولو در طول ميلياردها سال ، تدريجا جهاز باصره يا جهاز سامعه را به وجود آورده باشد . اصل تكامل ، بيش از پيش ،