سيري در سيره نبوي - صفحه : 77

تخيل مسائل را جور كردن . تخيل ، مقياس و ميزان ندارد . يكی از سلاطين دشمنی داشت كه مدتها مخفی بود تا بالاخره او را گير آورد و به دار كشيد و مدتها هم بالای دار بود . شاعری كه به اصطلاح مريد آن شخص‏ به دار زده شده بود قصيده‏ای در مدح او گفت و در ميان مردم پخش كرد و كسی نفهميد كه گوينده‏اش كيست . البته بعدها معلوم شد . در يك شعرش‏ می‏گفت :

علو فی الحياش و فی الممات
لعمری ذاك احدی المحكمات

گفت : به به ، در زندگی والا می‏زيست ، در مردگی هم بالا می‏زيست . همان‏ كه او را دار زده بود گفت : دلم می‏خواست كسی مرا به دار می‏كشيد و اين‏ شعر را در مدح من می‏گفتند . شعر است ديگر ، همه جور می‏شود گفت . منطق عملی افراد هم اين جور است : بعضی در منطق عملی مانند برهان‏اند يعنی سفت و محكم . اصول و مبادئی را كه پيروی می‏كنند هيچ قدرتی نمی‏تواند از آنها بگيرد ، زور محال است ، طمع محال است ، شرايط اجتماعی محال‏ است . اوضاع اقتصادی محال است ، وضع طبقاتی محال است : اصولی محكم مثل‏ اصول برهانی ، مثل اصول رياضی كه به اختيار فرد نيست كه بخواهد تغيير بدهد ، دل بخواهی نيست ، به عاطفه مربوط نيست . اينچنين اصول محكمی‏ دارند . پيغمبر ( ص ) يعنی كسی كه چنين اصولی دارد ، علی ( ع ) يعنی كسی‏ كه چنين اصولی دارد ، حسين ( ع ) يعنی كسی كه چنين اصولی دارد ، بلكه‏ پيروان اينها : سلمان يعنی كسی كه چنين اصولی دارد ، ابوذر ، عمار و مقداد يعنی كسانی كه چنين اصولی دارند ، شيخ