وحي و نبوت - صفحه : 25

نقش خود را ايفا كرده است : دين ، دولت ، ثروت ، به عبارت ديگر : عامل زور ، عامل زر ، عامل فريب نقش ارباب اديان ، اغفال و فريب به‏ سود ستمگران و استثمارگران بوده است آخرت گرايی ارباب اديان ، واقعی‏ نبوده ، فريبی بوده بر چهره دنياگرايی آنان برای تسخير وجدان طبقه محروم‏ و انقلابی و پيشرو پس نقش تاريخی ارباب اديان از آن جهت منفی بوده كه‏ همواره در جناح طبقه كهنه گرا و محافظه كار و طرفدار حفظ وضع موجود ، يعنی صاحبان زر و زور ، بوده است . تز ماركسيسم در توجيه تاريخ همين است از نظر ماركسيسم سه عامل دين و دولت و ثروت ، همزاد اصل مالكيت و در طول تاريخ عوامل ضد خلقی بوده‏ اند . ج . بعضی ديگر تاريخ را به نوعی ديگر و بر ضد نظريه بالا تفسير می‏كنند و در عين حال نقش دين و مذهب و مظاهر آن يعنی پيامبران را منفی می‏دانند اينان مدعی هستند قانون تكامل طبيعت و تكامل تاريخ بر اساس غلبه اقويا و حذف ضعفاست ، نيرومندان عامل پيشرفت تاريخ و ضعيفان عامل توقف و انحطاط بوده و هستند ، دين و مذهب اختراع ضعفا برای ترمز اقوياست ، ارباب اديان مفاهيم عدل ، آزادی ، راستی ، درستی ، انصاف ، محبت ، ترحم ، تعاون ، را ، به عبارت ديگر اخلاق بردگی را به سود ضعفا يعنی طبقه‏ منحط و ضد تكامل و به زيان طبقه اقويا يعنی طبقه پيشرو و عامل تكامل‏ اختراع كردند و وجدان اقويا را تحت تاثير قرار دادند و مانع حذف و از بين رفتن ضعفا و اصلاح و بهبود نژاد بشر و پيدايش ابر مردها گشتند لهذا نقش مذهب و پيامبران كه مظهر اين نيرو بوده اند ، از آن جهت كه طرفدار " اخلاق بردگی " و بر ضد " اخلاق خواجگی " - كه