نظام حقوق زن در اسلام - صفحه : 97

بودن و همسر داشتن را بدرستی درك كند صالح برای ازدواج ميداند و اجازه‏ ميدهد يك چنين موجودی كه هنوز برای خريد و فروش چند كيلو سبزی صلاحيت‏ ندارد ازدواج كند و برای خودش شريك زندگی مادام العمر انتخاب نمايد . اما بدختری كه بيست و پنج يا چهل سال دارد و درس خوانده و دانشگاه ديده‏ است و بمقام عالی از دانش رسيده است اجازه نميدهد بدون اجازه و تصويب‏ پدر يا جد پدری عوام و بيسواد خود ازدواج كند . . . " اولا از كجای قانون استفاده ميشود كه دختر سيزده ساله ميتواند بدون‏ اجازه پدر ازدواج كند و دختر بيست و پنج يا چهل ساله دانشگاه ديده نمی‏ تواند ؟ ثانيا شرطيت اجازه پدر در حدودی است كه از عاطفه پدری و درك‏ احساسات مرد نسبت به زنان سرچشمه ميگيرد و اگر شكل مانع تراشی بخود بگيرد اعتبار ندارد . ثالثا گمان نميكنم يك نفر قاضی تا كنون پيدا شده باشد و مدعی شده باشد كه از نظر قانون مدنی رشد عقلی و فكری در ازدواج شرط نيست و يك دختر سيزده ساله كه بقول نويسنده معنی ازدواج و انتخاب همسر را نميفهميد ميتواند ازدواج كند . قانون مدنی در ماده 211 چنين می‏گويد : " برای‏ اينكه متعاملين اهل محسوب شوند بايد بالغ و عاقل و رشيد باشند " . هر چند در اين جمله كلمه متعاملين بكار رفته و باب نكاح باب معامله نيست‏ ، اما چون دنباله يك عنوان كلی است ، ( عقود ، معاملات و الزامات ) كه‏ از ماده 181 آغاز می‏شود ، كارشناسان قانون مدنی ماده 211 را بعنوان " اهليت عام " تلقی كرده‏اند كه در همه عقود لازم است . در تمام قباله‏های قديم نام مرد را پس از " البالغ العاقل -