مساله حجاب - صفحه : 230

فرصتی پيش آمد ، ضمن اينكه آب وضو روی دستش می‏ريختم گفتم يا اميرالمؤمنين ! آن دو زن كه خداوند در قرآن به آنها اشاره می‏كند و می‏فرمايد : " « ان تتوبا الی الله فقد صغت قلوبكما »" كدامند ؟ گفت‏ : عجب است از تو كه چنين پرسشی می‏كنی . آنها عايشه و حفصه می‏باشند . آنگاه خود عمر داستان را اينچنين تفصيل داد : من و يكی از انصار در قسمت بالای شهر مدينه كه با مسجد و مركز مدينه‏ فاصله داشت منزل داشتيم . من و او با هم قرار گذاشته بوديم به نوبت ، يك روز در ميان ، هر كدام از ما به مسجد و مركز مدينه برويم و اگر چيز تازه‏ای رخ داده بود به اطلاع ديگری برسانيم . ما مردم قريش تا در مكه بوديم بر زنان خويش مسلط بوديم ، ( 1 ) اما مردم مدينه برعكس بودند ، زنان آنان بر ايشان تسلط داشتند . تدريجا اخلاق‏ زنان مدينه در زنان ما اثر كرد . يك روز من به همسرم خشم گرفتم . او برخلاف انتظار ، جواب مرا پس داد . گفتم : جواب مرا پس می‏دهی ؟ ! گفت : خبر نداری كه زنان پيغمبر رويشان با او باز است و با او يك و دو می‏كنند و گاه يكی از آنان يك‏ روز تمام با پيغمبر قهر می‏كند . از شنيدن اين سخن سخت ناراحت شدم گفتم به خدا قسم كسی كه با پيغمبر چنين كند بدبخت شده است . فورا لباس پوشيدم و آمدم به شهر و بر

پاورقی : > شده است . اين آيه مربوط به دو نفر از زنان رسول اكرم است كه رسول‏ خدا يك مطلب سری به آنان گفت ، و آنان مرتكب خطا شدند و فاش كردند . 1 - در روايت ديگری كه صحيح مسلم ، جلد 4 ، صفحه 190 نقل می‏كند : عمر می‏گويد : " و الله ان كنا فی الجاهلية ما نعد للنساء امرا حتی انزل الله‏ تعالی فيهن ما انزل و قسم لهن ما قسم . . . " يعنی به خدا ما در جاهليت‏ برای زنان شأنی قائل نبوديم ، تا خداوند ( در قرآن ) درباره آنان آياتی‏ نازل كرد و حقوق و بهره‏هائی برايشان قائل شد .