پيرامون انقلاب اسلامي - صفحه : 75

يعنی آيه « و نريد ان نمن » وسط دو آيه قرار گرفته كه هر دو مربوط به‏ فرعون و بنی اسرائيل است در واقع بيان قرآن چنين است : فرعون علو در ارض پيدا كرد و مفسد فی الارض شد و در حالی كه چنين و چنان می‏كند ، پسرها را سر می‏برد ، زنها را زنده ميگذارد و در همان حال ، ما هم اراده‏ كرديم كه منت بگذاريم بر همان مستضعفان او كار خود را ميكرد و ما هم كار خود را ميكرديم ما اراده كرديم كه بر مستضعفان منت گذاريم چگونه منت‏ بگذاريم ؟ در همان حالی كه او به فساد در زمين مشغول بود ، ما داشتيم‏ مقدمات يك ايمان ، يك مكتب و يك كتاب را فراهم ميكرديم زمينه برای‏ اينكه موسی‏ای در خانه فرعون پرورش پيدا كند ، كتاب تازه ای بياورد و مردم گروندگان به اين ايمان تازه بشوند به مرور آماده می‏شد ، آنوقت بمدد نيروی همين ايمان و مكتب و از اين مجرا است كه فرعون شكست ميخورد و اراده ما تحقق می‏يابد بهمين دليل ، مفسرين از قديم گفته اند كه جمله « و نريد ان نمن »جمله حاليه است مربوط به قبل ، « الذين استضعفوا » يعنی‏ همان مستضعفين زمان فرعون و منتی هم كه خداوند اراده كرده است تا بر آنها ارزانی كند ، نظير همان منتی است كه در آيه 164 سوره آل عمران از آن ياد می‏كند . « لقد من الله علی المؤمنين اذ بعث فيهم رسولا من انفسهم » ( 1 ) بنابراين داستان بنی‏اسرائيل و فرعون هم يكی از مصداقهای « وعد الله‏ الذين آمنوا »است قرآن نميخواهد بگويد كه تصميم ما اين بوده كه بنی‏ اسرائيل را نجات بدهيم ، چه موسی‏ای مبعوث بشود چه نشود چه توراتی بيايد ، چه نيايد چه ايمانی باشد ،

پاورقی : 1- خدا بر اهل ايمان منت گذاشت كه رسولی از ميان خود آنها برانگيخت.