بيست گفتار - صفحه : 295

معشوق و محبوبی كامل تر و عالی‏تر است ، محبوبی كه كمال لا يتناهی است . به دنبال هر محبوبی كه می‏رود ، در حقيقت ، نشانی از محبوب اصلی و واقعی‏ خود در او می‏بيند و به گمان محبوب اصلی به سراغ او می‏رود ، اما پس از وصال چون خاصيت آن محبوب اصلی را در او نمی بيند و احساس می‏كند كه اين‏ موجود قادر نيست خع وجودی او را پر كند ، به سراغ محبوبی ديگر می‏رود ، و همين طور . . . مگر آنكه روزی به محبوب اصلی و حقيقی خود نائل گردد ، آن‏ وقت به كمال واقعی خود كه اتصال به كمال لا يتناهی است ، خواهد رسيد و در بهجت و سعادت كامل غرق می‏گردد و برای هميشه آرام می‏گيرد و ديگر خستگی و افسردگی و كسالت در او راه نمی يابد ( « ألا بذكر الله تطمئن‏ القلوب ») ( 1 ) . قرآن كريم درباره بهشت می‏فرمايد : " « لا يبغون عنها حولا »" ( 2 ) يعنی اين تفاوت ميان نعمتهای آخرت و اين دنيا هست كه در اين دنيا انسان طالب تحول و تغير است ، اما در آخرت طالب تغير و تحول و نو شدن‏ و عوض شدن نيست . به هر حال ، مسلما انسان در اين دنيا طالب تجدد و تنوع است . تجدد موجب انبساط و شكفتگی خاطر ميگردد خصوصا اگر آن تجدد و تنوع در جهت‏ حيات و تازگی زندگی باشد . تجدد و تنوع ، كدورت و ملال را از خاطر می‏زدايد .

هر زمان نو صورتی و نو جمال
تا زنو ديدن فرو ميرد ملال

پاورقی : . 1 آری ، با ياد خدا دلها آرامش گيرد . ( رعد ، 28 ) . . 2 نعمتهای بهشت چنان است كه هيچگاه بهشتيان تغيير و تبديل آن را خواستار نباشند . ( كهف ، 108 ) .