نظام حقوق زن در اسلام - صفحه : 336

خانه مردی زندگی ميكند و چون ميان او و خودش دوگانگی قائل نيست و آن‏ خانه را خانه خود و لانه خود ميداند منتهای خدمت و مجاهدت را برای سر و سامان دادن به آن خانه بكار ميبرد . غالبا زنها ( به استثنای زنان باصطلاح‏ طبقات متجدد شهری " كار خدمت و زحمت و صرفه‏جوئی در خوراك و لباس و هزينه خانه را بجائی ميرسانند كه خود مردان را ناراضی ميكنند ، از آوردن‏ خدمتكار بخاطر اينكه در هزينه زندگی صرفه‏جوئی شود مضايقه مينمايند . نيرو و جوانی و سلامت خود را فدای خانه ولانه و آشيانه و در واقع فدای شوهر ميكنند . اكنون فرض كنيد شوهر چنين زنی پس از سالها زندگی مشترك ، هوس زن نو و طلاق همسر كهنه بسرش ميزند و ميخواهد زن نو را به لانه و آشيانه زن اول كه به قيمت عمر و جوانی و سلامت و آرزوهای بر باد رفته او تمام شده بياورد . ميخواهد با محصول دسترنج زن اول با زن ديگر عياشی و هوسرانی كند ، تكليف اين كار چيست ؟ اينجا ديگر تنها مسئله بهم خوردن كانون خانوادگی و گسيخته شدن رابطه‏ زوجيت مطرح نيست كه گفته شود ناجوانمردی شوهر مرگ ازدواج است و تحميل‏ زن بمرد ناجوانمرد دون شأن و مقام طبيعی زن است . مسئله ديگری مطرح است : مسئله آواره و بی آشيانه شدن ، مسئله تحويل‏ دادن آشيانه خود ساخته را برقيب ، مسئله هدر رفتن رنجها و كارها و زحمتها و خدمتها مطرح است . شوهر و كانون خانوادگی و خاموش شدن شعله حيات خانوادگی به جهنم ، هر انسانی لانه و آشيانه‏ای می‏خواهد و به لانه و آشيانه‏ای كه به دست خود برای‏