سيري در نهج البلاغه - صفحه : 207

از موهبتها و استعدادها . اينست كه علی ( ع ) می‏فرمايد : " « اعلموا ، عبادالله ، ان التقوی دار حصن عزيز ، و الفجور دار حصن‏ ذليل ، لا يمنع اهله ، و لا يحرز من لجا اليه . الا و بالتقوی تقطع حمه‏ الخطايا » " ( 1 ) . بندگان خدا بدانيد كه تقوا حصار و باروئی بلند و غير قابل تسلط است و بی‏تقوائی و هرزگی حصار و باروئی پست است كه مانع و حافظ ساكنان خود نيست و آنكس را كه به آن پناه ببرد حفظ نمی‏كند ، همانا با نيروی تقوا نيش گزنده خطاكاری‏ها بريده می‏شود . علی ( ع ) در اين بيان عالی خود گناه و لغزش را كه به جان آدمی آسيب‏ می‏زند به گزنده‏ای از قبيل مار و عقرب تشبيه می‏كند ، می‏فرمايد نيروی تقوا نيش اين گزندگان را قطع می‏كند . علی ( ع ) در برخی از كلمات تصريح می‏كند كه تقوا مايه اصلی آزاديها است ، يعنی نه تنها خود قيد و بند و مانع آزادی نيست ، بلكه منبع و منشا همه آزاديها است . در خطبه 228 می‏فرمايد : " « فان تقوی الله مفتاح سداد و ذخيره معاد و عتق من كل ملكه و نجاه‏ من كل هلكه » " همانا تقوا كليد درستی ، و توشه قيامت و آزادی از هر بندگی ، و نجات‏ از هر تباهی است . مطلب روشن است ، تقوا به انسان آزادی معنوی می‏دهد ، يعنی او را از اسارت و بندگی هوا و هوس آزاد می‏كند ، رشته آز و طمع و حسد و شهوت و خشم

پاورقی : 1 - نهج البلاغه ، خطبه . 157