نبوت - صفحه : 264

حرفی . بعد می‏گويد ( حالا ببينيد رد كه می‏كند چگونه رد می‏كند ) : " « بل‏ له ما فی السموات و الارض »" شما تصورتان درباره خدا چيست ؟ غير خدا هرچه هست ( گفتيم " « ما فی السموات و الارض »" يعنی غير خدا هرچه‏ هست ) از آن اوست نه فرزند او . چقدر فرق است ميان ايندو ؟ فرزند جزئی‏ از وجود انسان است ، قسمتی از وجود انسان مجزا می‏شود و به صورت فرزند در می‏آيد ، بعد آن می‏شود يك فرد اين می‏شود فرد ديگری ، آن می‏شود مالك‏ خودش ، اين می‏شود مالك خودش ، بعد حتی پدر ضعيف می‏شود او قوی می‏شود ، پدر می‏ميرد او می‏ماند . ولی هرچه هست له ، از آن اوست ، تعلق دارد به‏ ذات او ، ملك اوست ، ملكی كه ما تعبيری نداريم درباره‏اش بگوييم چون‏ فورا ذهنمان از ملك می‏رود به املاك اعتباری . باز بلاتشبيه بايد عرض‏ بكنم : انسان تا چه اندازه مالك خاطرات ذهنی خودش است ؟ اگر او نباشد خاطراتی نيست چون آن خاطرات انشاء ذهن اوست . هرچه هست انشاء پروردگار است ، ايجاد پروردگار است . ايجاد كجا ، فرزندی كجا ؟ ! " « بل له ما فی السموات و الارض غ" شما چرا رابطه خدا با غير خدا را اين‏ قدر اشتباه می‏كنيد ؟ " « كل له قانتون »" و هر چه هست در مقابل ذات‏ او قانت و خاضعند . اين رابطه از قبيل رابطه پدر و فرزندی نيست . " « بديع السموات و الارض » " . ببينيد نفی فرزندی را با چه عبارتهايی‏ می‏كند : او مبدع و مبتكر آسمانها و زمين يعنی همه اشياست . ابداع يعنی‏