داستان راستان1 - صفحه : 212

و راه افتاد . بر تعجب امام افزوده شد . تعجب امام آن وقت به منتهی‏ درجه رسيد كه ديد آن مرد رفت به سراغ يك نفر مريض ، و نانها و انارها را به او داد و راه افتاد ، در اين وقت امام خود را به آن مرد رساند و اظهار داشت : " من امروز كار عجيبی از تو ديدم " تمام جريان را برايش‏ بازگو كرد و از او توضيح خواست . او نگاهی به قيافه امام كرد و گفت : " خيال می‏كنم تو جعفر بن محمدی ؟ " " بلی درست حدس زدی ، من جعفر بن محمدم " . " البته تو فرزند رسول خدايی و دارای شرافت نسب می‏باشی ، اما افسوس‏ كه اين اندازه جاهل و نادانی " . " چه جهالتی از من ديدی ؟ " " همين پرسشی كه می‏كنی از منتهای جهالت است ، معلوم می‏شود كه يك‏ حساب ساده را در كار دين نمی‏توانی درك كنی ، مگر نمی‏دانی كه خداوند در قرآن فرموده : " « من جاء بالحسنة فله عشر امثالها »" هر كار نيكی ده‏ برابر پاداش