علل گرايش به ماديگري - صفحه : 177

شرافت و شهامت و شجاعت روح در همه كس رشد نمی كند . عزت و آزادگی و عدالتخواهی و خيرخواه بشر بودن در همه كس رشد ندارد . در انسان شهوتران‏ و عياش ، اينها رو به زبونی و فرسودگی می‏روند ، در انسان از خود گذشته و از تن رهيده رشد می‏كنند ، و لذا در آنجا كه انسان به شهوت و عيش و نوش‏ گراييده است ، همه سجايای انسانی مرده است و انسان در لجن سيئات اخلاقی‏ فرو رفته است و بدان سبب جامعه و انسانها در راه سقوط می‏افتند . يك‏ نمونه تاريخی اين مطلب ، داستان سقوط اسپانيای اسلامی است . كليسا هر چه‏ خواست آن را از چنگال مسلمانان به در آورد ، نتوانست تا نقشه‏ای ماهرانه‏ كشيد و تعالی روح را از آنان گرفت ، آنان را به باده گساری و عياشی‏ عادت داد و غيرت و شرفشان را برد و به دنبال آن سيادت و استقلالشان و سپس دين و اعتقاداتشان همه را نابود ساخت . اوليای حق حتی از بسياری از لذات مباح چشم می‏پوشيدند و از گرفتاری در لذات حلال نيز پرهيز داشتند ، زيرا می‏دانستند آنجا كه انسان پای بند لذت‏ شد تعالی روح از او گرفته می‏شود چه رسد به آنجا كه پای بند گناه باشد . در آثار اسلامی ما اين مطلب به اين صورت طرح شده كه گناه ، سياه دلی‏ می‏آورد و سياه دلی ، بی ايمانی . به عبارت ديگر سيه كاری ، سيه دلی‏ می‏آورد و سيه دلی ، سيه فكری : " « ثم كان عاقبة الذين اساؤا السوأی ان‏ كذبوا بايات الله »" ( 1 ) .

پاورقی : . 1 روم / . 10