آشنايي با قرآن 6 - صفحه : 111

چيزی محال است . محال است كه انسان به طرف شمال برود ، به نقطه جنوب‏ برسد ، و محال است كه انسان به طرف جنوب برود ، به نقطه شمال برسد . اگر انسان بخواهد به نقطه شمال برسد راهش اين است كه از طرف شمال برود . اگر بخواهد به نقطه جنوب برسد راهش اين است كه از طرف جنوب برود . مشرق هم راهش از آن طرف است ، مغرب هم از آن طرف . انسان در دنيا كه‏ كارهايش بر اساس قرار داد است ، در كارهای قرار دادی می‏بيند كه اين بی‏ حسابی‏ها رخ می‏دهد . مثلا چطور ؟ می‏گويد ما درس نمی‏خوانيم آخر سال هم نمره‏ می‏گيريم . بله نمره گرفتن يك كار قرار دادی است . نمره‏ای را بايد بگذارد ، چون با آن كار كه او هجده گذاشت كه تو هجده نمی‏شوی ! يك‏ هجده‏ای آنجا نوشته شده است و او هم به آن ترتيب اثر می‏دهد اما بنا نيست كه آن واقعيت عوض شود و تغيير كند . انسان چون در دنيا می بيند كه در راههای قرار دادی دنيا با اينكه از آن طرف رفته نتيجه يك طرف‏ ديگر را به او می‏دهند :

گنه كرد در بلخ آهنگری
به شوشتر بريدند سر مسگری

به قول اين شاعر يك آهنگر می‏رود گناه می‏كند سر يك مسگر را می‏برند ، ( با خود می‏گويد در آخرت هم ) شانس است ، يك وقت هم شد ، و خيلی از افراد اصلا منتظر يك شانس در عالم آخرت‏اند آيا چنين شانسی در دنيا هست‏ كه تو راه خراسان را پيش بگيری بعد سر از كربلا ، دربياوری ، بگويی من از اين راه می‏روم ، يك وقت شانسم گرفت از كربلا سر در آوردم ؟ ! محال است‏ كه در كارهايی كه به حقايق عالم مربوط است حرفهايی از قبيل شانس مؤثر باشد . غرضم اين جهت است : بعضی چنين می‏گويند - و بعيد هم نيست كه اين حرف‏ ، حرف درستی باشد بلكه به نظر می‏رسد كه همين طور است - اينكه در قرآن‏ " اصحاب اليمين " و " اصحاب الشمال " فرموده