آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 86

داشته باشد ، اين حرفها اصلا مطرح نبوده . آنها در مسأله توحيد معتقد بودند خدای بزرگ فقط خالق عالم است ولی ( در ) تدبير عالم كار دست‏ ديگران است و خدا ( افعال آنها را ) تصويب كرده است . معتقد بودند كه‏ خداوند متعال فقط خالق عالم است و بس . مسأله خلق و ايجاد برای آنها يك مسأله بود و مسأله اداره عالم مسأله ديگری . اين فكر كه شايد هنوز هم‏ در خيلی افراد باشد ( در آنها بود كه ) می‏گفتند خدا خالق عالم است يعنی‏ سازنده عالم است ، مثل اين بنا كه اين ساختمان را ساخته . سازنده عالم‏ نقشش فقط به اصطلاح امروز سازندگی عالم است و بس . او عالم را ساخته و بعد موجوداتی در اين عالم خلق كرده و آن وقت اداره عالم خودش حسابی‏ دارد ، مسأله اداره عالم ديگر به خدا چندان ارتباطی ندارد ، همين‏ مخلوقات خدا هستند كه اين عالم را اداره می‏كنند . يك وقتی مجله‏ای با دختر يكی از رجال مصاحبه‏ای كرده بود ، نوشته بود كه‏ او فلج است در اثر اينكه از كوه پرت شده است . آنگاه حرفهای كودكانه‏ای‏ از او نقل كرده بود كه خيلی عجيب بود . از جمله از او می‏پرسند تو هيچ‏ وقت شده از خدا بخواهی كه تو را شفا بدهد ، يا نه ؟ او كه تحصيل كرده هم‏ هست گفته بود من فكر می‏كنم ديگر خدا به اين همه كار نمی‏رسد . اين عالم‏ به اين بزرگی و اين همه كار كه در اين عالم هست ، اصلا خدا چطور می‏تواند به همه اين كارها برسد ؟ ! زمين ما در اين منظومه شمسی چقدر است و همه‏ منظومه شمسی با كهكشان چه نسبتی دارد و همه كهكشان با همه عالم . تازه من‏ در همه روی زمين چقدر هستم . حالا من اينجا يك گوشه‏ای افتاده‏ام و يك‏ بيماری دارم ، آيا ديگر خدا به كار من هم می‏رسد ؟ حالا گيرم من از خدا بخواهم ، آيا خدا می‏تواند به اين همه كار برسد كه از آن جمله كار من است‏ ؟ از اين جهت كه مطمئنم كه خدا نمی‏تواند به اين همه كار برسد ديگر من به‏ او كاری