آشنايي با قرآن 3 - صفحه : 140

عليه‏السلام درباره همين مسئله كه قرآن بيان كرده است راجع به عزت و ذلت‏ امم ، يك فصل مشبعی بحث می‏كند يعنی مطلبی كه می‏گويد توضيح همين آيه‏ قرآن است . اكنون دو حديث را كه در تفسير آمده است به عنوان نمونه‏ برايتان می‏خوانم . حديث اول در كافی است كه از امام صادق عليه‏السلام روايت می‏كند : « ان الله بعث نبيا من انبيائه الی قومه و اوحی اليه » خدا به يكی از پيغمبرانش كه او را به سوی قومش فرستاده بود چنين وحی كرد : « ان قل‏ لقومك »به مردمت اطلاع بده كه « انه ليس من اهل قريه و لا ناس » ( قريه يعنی محل جمع شدن . لازم نيست كه حتما ده باشد . در اصطلاح امروز ما قريه يعنی ده ، ولی در اصطلاح قرآن قريه به شهر هم اطلاق می‏شود . از ماده‏ " قری " به معنی محل اجتماع است ) مردم يك محلی ، دهی ، شهری ، و به‏ طور كلی مردمی نيستند كه « كانوا علی طاعتی »كه بر راه من و اطاعت من‏ باشند يعنی صالح باشند « فاصابهم فيها سراء »و به همين جهت برای آنها خوشی و نعمت و سعادت بيايد « فتحولوا عما احب الی ما اكره »و بعد اينها از اين نعمتها سوء استفاده بكنند يعنی بيافتند در عيش و فساد اخلاق‏ ، و فاسد بشوند ( به عبارت ديگر مردمی نيستند كه صالح باشند و پشت سر اين صلاح ، من برايشان سعادت بياورم ولی بعد اين سعادت و خوشی ، آنها را به سوی فساد بكشاند يعنی از اين نعمت سوء استفاده كنند ) « الا تحولت‏ لهم عما يحبون الی ما يكرهون » مگر اينكه من هم نظرم را درباره آنها تغيير بدهم و آنچه را كه آنها دوست می‏دارند از ايشان بگيرم و چيزی به‏ آنها بدهم كه از آن بدشان می‏آيد ، يعنی بجای نعمت ،