امامت و رهبري - صفحه : 26

بهره برداری و بر اساس تشخيص سود خود به نهضت می‏پيوندد بدون آنكه به‏ روح و معنی و هدف نهضت ايمان داشته باشد بلكه برای استغلال نهضت آنچنان‏ كه مخالفان و مشروطيت ايران به مشروطيت پيوستند و محكمتر سنگ مشروطه‏ را به سينه زدند ، عين الدوله و صدر الاشراف نخست وزير مشروطه شدند ، اينها شكل و پوسته و ظاهر و قيافه نهضت را حفظ می‏كنند بلكه آرايش‏ بيشتری می‏دهند اما روح و هسته و باطن و حقيقت آنرا از ميان می‏برند و آنرا از درون پوك و خالی می‏كنند و به تعبير اميرالمؤمنين : « يكفأ فيه‏ الاسلام كما يكفأ الاناء » . به اين ترتيب نهضت را از مسير خودش منحرف‏ می‏كنند ، قلب ماهيت می‏كنند با حفظ صورت . اكثريت قريب به اتفاق مردم‏ كه ظاهر بين و صورت پسندند ، راضی و خشنود و شاكر و دعاگو می‏مانند زيرا شعارها در حد اعلی محفوظ است هر چند اصول از بين رفته است . اينجاست‏ كه نياز به نوعی رشد و روشن بينی به معنی درون بينی لازم است . جمله : « و ان لنا فی كل خلف عدولا ينفون عنا تحريف الغالين و انتحال المبطلين‏» ممكن است ناظر به خود ائمه اطهار باشد و ممكن است كه ناظر به علما و عدولی باشد كه همين مراقبت را درباره عقائد مردم نسبت به خود ائمه‏ می‏نمايند . به هر حال مبارزه با " بدعتها " منحصر به اين نيست كه مثلا كسی سنت و قانونی علنا به دين بندد و به معنی مشهور ادخال ما ليس من‏ الدين فی الدين نمايد . گاهی تدريجا طرز تفكر مردم نسبت به دين آنچنان‏ عوض می‏شود كه تفكر اصلی مورد استيحاش مردم قرار می‏گيرد . به هر حال‏ منظور اصلی اينست كه همانطور كه قرآن فرمود : « اليوم يئس الذين كفروا من دينكم فلا تخشوهم و اخشون »از خارج دنيای اسلام بر اسلام نبايد ترسيد ، از داخل بايد ترسيد . ترس از داخل هم منحصر به اين نيست