آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 213

را تشبيه می‏كند به كسی كه مكب به صورت خود است يعنی خودش را به صورت‏ خود انداخته است . اين را شما به دو گونه درنظر بگيريد : يا مثل‏ چهارپايان [ و يا مثل خزندگان . ] چهارپايان از نظر جسمی با انسان اين‏ تفاوت را دارند كه چهارپايان ( انعام به تعبير قرآن ) سرشان به پايين‏ است ، بيشتر همان پيش پای خودشان را می‏بينند ، ولی انسان يك موجود مستقيم القامه است ، سر خودش را بلند می‏كند ، جلو را می‏بيند ، بالا سرش‏ را نگاه می‏كند ، طرف راستش را نگاه می‏كند ، طرف چپ خودش را نگاه‏ می‏كند . بدتر از چهارپايان آن حيوانی است كه روی زمين می‏خزد و اين گونه‏ به زمين چسبيده است . قرآن می‏فرمايد : اينها مانند آن حيواناتی هستند كه به رو به زمين‏ افتاده‏اند ، اين‏طور دارند حركت می‏كنند ، يعنی راه و روششان در زندگی ، راه و روش كسی است كه سرش را همين‏طور پايين انداخته و همان جا را می‏بيند و روی زمين می‏خزد يا مثل يك چهارپا راه می‏رود . آيا اينها را شما می‏توانيد مقايسه كنيد با آن انسانی كه راست و مستقيم‏القامه ايستاده و راه راست را پيدا كرده است و بر اين راه راست گام برمی‏دارد ؟ " « افمن يمشی مكبا علی وجهه اهدی امن يمشی سويا علی صراط مستقيم » " مقايسه‏ای می‏كند : آيا آن كسی كه به رو درافتاده است ، او راه‏يافته‏تر است يا آن كسی كه راست و مستقيم بر يك جاده مستقيم حركت می‏كند ؟ بحث ، از مساله لجاجت شروع شد و بعد رسيد به اين حالتی كه مردم‏ دوگونه هستند : بعضی اين طور در زندگی حركت می‏كنند و بعضی آن‏طور . حال‏ آيا مردم دو جور خلق شده‏اند ؟ نه ، مردم يك جور خلق شده‏اند . خداوند وسائل و اسباب هدايت را در اختيار همه مردم