ده گفتار - صفحه : 211

آورده ، آن هم كار مفيد كه مورد رضايت خدا است : « و ان اعمل صالحا ترضاه ». ديگر اينكه توجه دارد به نسل آينده و صلاح و اصلاح آن نسل . می‏گويد : « و اصلح لی فی ذريتی ». چهارم : حال توبه و بازگشت از تقصيرها و كوتاهيهائی كه در گذشته صورت‏ گرفته : « انی تبت اليك ». پنجم : حالت تسليم به حق و مقرراتی كه خداوند در تكوين و يا تشريع‏ قرار داده ا ست . تخلف از اين مقررات است كه سبب نابودی و هلاكت‏ است . « و انی من المسلمين ». درباره اين نسل می‏فرمايد : « اولئك الذين نتقبل عنهم احسن ما عملوا و نتجاوز عن سيئاتهم فی اصحاب الجنة وعد الصدق الذی كانوا يوعدون »(1) . در اينجا به صورت جمع ذكر می‏كند . معلوم است كه مقصود يك فرد بالخصوص‏ نيست . می‏فرمايد اينگونه افراد و اينگونه نسل است كه ما اعمال نيكوی‏ آنها را می‏پذيريم و از خطاهای آنها می‏گذريم و از اهل بهشت هستند . وعده‏ راستی است كه به آنها داده می‏شود . آيه بعد درباره يك نسل فاسد و منحرف است . می‏فرمايد : « و الذی قال‏ لوالديه اف لكما ا تعداننی ان اخرج و قد خلت القرون من قبلی و هما يستغيثان الله ويلك آمن ان وعد الله حق فيقول ما هذا الا اساطير الاولين ( 2 ) . يك نسل مغرور ، يك نسل خام ، يك نسل نپخته ، دو كلمه كه به‏ گوشش رسيد ديگر به هيچ چيز پا بند نيست ، خدا را بنده نيست . به پدر و

پاورقی : 1 و 2 - آيه 16 و . 17