گفتارهاي معنوي - صفحه : 139

توبه كنند و توبه شان را نمی‏پذيريم . در ساعتی كه آن انتقام ما رسيد ، اظهار ايمان كردن و اظهار توبه كردن فايده ندارد . چرا ؟ برای اينكه توبه‏ تنها پشيمانی وبازگشت نيست . يعنی اگر انسان تحت هر عاملی فقط از راه‏ كج خود باز گردد اين توبه شمرده نمی‏شود . توبه آنوقت است كه يك انقلاب‏ درونی در وجود انسان پيدا می‏شود . يعنی نيروهای شهوانی و غضبی وشيطانی‏ انسان عليه تبهكاريهای او قيام بكنند و زمام مملكت وجود انسان را در دست بگيرند . اين معنای توبه است . توبه يعنی انقلاب درونی انسان . انسان وقتی به مرحله‏ای می‏رسد كه احساس می‏كند در چنگال مرگ گرفتار است وعذاب‏الهی را می‏بيند ، بديهی است كه در آنجا اظهار ايمان می‏كند ، اما اين اظهار ايمان ، انقلاب مقدس درونی نيست . قرآن در مورد فرعون‏ می‏گويد « حتی اذا ادركه الغرق قال آمنت انه لا اله الا الذی آمنت به‏ بنوا اسرائيل »( 1 ) فرعون تا در دنياست و باد دنيا به تنش می‏خورد فرعونی می‏كند ، با هيچ استدلالی قانع نمی‏شود ، هيچ نصيحت وموعظه‏ای را نمی‏پذيرد ، بين سحره و موسی معارضه درست می‏كند ، خود سحره ايمان می‏آورند واو بيشتر طغيان می‏كند ، در صدد كشتن موسی و قومش بر می‏آيد ، آنها را تعقيب می‏كند ، هنگامی كه در دريا غرق ميشود ، آب او را فرا ميگيرد و خود را در لحظات آخر عمر می‏بيند و يقين می‏كند كه ديگر راه نجات ندارد ميگويد : « آمنت انه لا اله الا الذی آمنت به بنوااسرائيل »نه ، من ديگر بخدای موسی ايمان آوردم . اينجا ديگر قبول نميشود . خدا چرا قبول نميكند ؟

پاورقی : 1 - سوره يونس ، آيه . 90