آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 60

به نظر می‏رسد . ] می‏گويند : سرش آن فطرت عجيب انسان است . انسان در عمق فطرت خودش لايتناهی را می‏خواهد ، خدا را می‏خواهد و با هر چيزی كه‏ انسان ابتدا عشق می‏ورزد خيال می‏كند آن معشوق حقيقی خودش را پيدا كرده‏ است . ولی مدتی كه با او سرگرم می‏شود و يك تجربه واقعی روحی روی او انجام می‏دهد ، خود روح به او می‏گويد : اين او نيست . " اين او نيست " همان است كه ما بيزاری ، خستگی ، كسالت‏آوری می‏ناميم . وقتی ما می‏بينيم‏ چيزی كه اينهمه آرزويش را داريم به آن می‏رسيم بعد تدريجا خستگی و كسالت‏ پيدا می‏كنيم و بعد يك وقت می‏بينيم به تنفر كشيد ، اين تجربه‏ای است كه‏ فطرت ما روی آن شی‏ء انجام می‏دهد ، بعد از مدتی او به زبان بی‏زبانی به ما می‏گويد : بلند شويم برويم ، اين او نيست ، بايد برويم جای ديگر تا خودش‏ را پيدا كنيم .

بهشت خستگی‏آور نيست

اين است كه قرآن در مورد قيامت می‏گويد : " « لايبغون عنها حولا » " ( 1 ) چون اين توهم در ذهن اشخاص پيدا می‏شود كه حالا ما بهشتها رفتيم ، بهشت برای انسان يك سال ، دو سال ، ده سال ، صد سال ، هزار سال لذت‏ داشته باشد ، بعد عادی می‏شود ، وقتی عادی شد ديگر خستگی‏آور می‏شود [ و انسان می‏گويد ] عجب جای ملالت‏آور و خستگی‏آوری است ! قرآن می‏گويد : " ² لايبغون عنها حولا »" غصه اين را نخوريد ، اگر كسی آنجا بيايد ديگر تحول‏ از آنجا را نمی‏خواهد .

پاورقی : . 1 كهف / . 108