آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 192

بعضی از اصحاب در مسجد مدينه نشسته بودند . حضرت عملی را انجام دادند كه ممكن است شما تعجب كنيد ، ولی تعجب نكنيد كه اين را خيلی از شيعيان‏ كوچكشان هم دارند ( من سراغ دارم ) . حضرت به آنهايی كه آنجا بودند فرمود كه من الان اينجا همين طور كه نشسته‏ام مخفی می‏شوم ، هر كسی كه می‏آيد از او سراغ مرا بگيريد ، ببينيد چه جواب می‏دهد ؟ افرادی آمدند و اينها می‏پرسيدند از ابی جعفر سراغی داری ؟ می‏گفتند نه ( امام نشسته بود و آنها نمی‏ديدند ) . ابوبصير كور وارد شد . حضرت اشاره كرد فرمود از اين بپرسيد . گفتند : ابوبصير ! از ابی جعفر خبری داری ؟ گفت : پس اين خورشيد تابان چيست كه اينجا نشسته ؟ اين ، مقام انسان را نشان می‏دهد كه در انسان حسهايی وجود دارد كه اگر آنها را تربيت كند چيزهايی را می‏بيند كه هيچ بينای سری آن چيزها را نمی‏بيند . اگر در قديم مردم [ از اين سخن ] تعجب می‏كردند و می‏گفتند پنج‏ حس بيشتر نداريم ، امروز ثابت شده كه حواس ديگری هم در انسان هست ، لااقل بالقوه هست و می‏تواند وجود داشته باشد . پس آيه قرآن كه می‏فرمايد : " « من كان فی هذه اعمی فهو فی الاخره اعمی‏ و اضل سبيلا »" چه می‏خواهد بگويد ؟ هر كسی در اين دنيا كور باشد در آن‏ دنيا كورتر است . نمی‏خواهد بفرمايد كسی كه چشم سرش كور باشد چنين است‏ ( العياذ بالله ) . ابن ام مكتوم از اصحاب حضرت رسول ( صلی الله عليه و آله و سلم ) كور بود . داستان سوره " عبس " را بعضی گفته‏اند مربوط به خود حضرت رسول‏ است ، بعضی گفته‏اند مربوط به عثمان است و بعضی گفته‏اند حضرت رسول به‏ اعتبار اينكه سرگرم هدايت ديگران بودند