آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 130

را در همان مقصد ضايع نمی‏كند . خدا اين عالم و اين دستگاه هستی را به‏ صورت يك دستگاه آماده برای كشت كردن و محصول برداشتن ساخته است . شما از يك مزرعه چه انتظاری داريد ؟ انتظار داريد كه آنچه را كشت می‏كنيد برداريد ، اما از مزرعه هر اندازه مزرعه خوب و عالی باشد اين انتظار غلط است كه انسان يك چيزی را كشت كند و چيز ديگری بردارد و اين اساسا معنی‏ هم ندارد . شما اگر در يك مزرعه مساعد و آماده ، مثلا گندم بكاريد گندم‏ برمی‏داريد ، جو بكاريد جو برمی‏داريد ، درخت ميوه بكاريد ميوه برداشت‏ می‏كنيد ، اگر گلابی غرس كنيد گلابی برمی‏داريد و اگر حنظل بكاريد حنظل ، اگر خار بكاريد خار برداشت می‏كنيد و اگر گل بكاريد گل . معنی يك مزرعه عالی و نمونه اين نيست كه به هر حال گل بدهد اعم از اينكه من خار بكارم يا چيز ديگر ، يا برنج و يا گندم محصول بدهد ، من‏ ارزن بكارم يا جو . اين غلط است . انسانها در تلاشهايشان مقصدی دارند . درست است كه همه طالب سعادت‏ هستند ولی سعادتشان را در چه چيزی جستجو می‏كنند ؟ يك وقت هست انسان در اين دنيا تلاش می‏كند ، عمل می‏كند ، زحمت می‏كشد برای محصولی و نتيجه‏ای كه‏ می‏خواهد در همين دنيا بگيرد و اصلا به خدا و آخرت هم كاری ندارد ، يعنی‏ بذری كه می‏پاشد فقط بذر دنيايی است ، كاری می‏كند نه برای نتيجه‏ای در همين دنيا . اما يك وقت هست انسان كاری می‏كند نه برای نتيجه مادی در اين دنيا ، بلكه برای اينكه قرب به حق پيدا كند ، به خدا نزديك شود و در جهان ديگر محصولی بردارد . قاعده اين است كه اگر كسی بذری برای آن‏ جهان كاشته است در آن جهان به او بدهند