مساله ربا - صفحه : 102

من بگوئيد پولی كه به من دادی تلف شد و از بين رفت ، خواهم گفت به من‏ مربوط نيست ، مال من نبوده ، من الان از عهده تو طلبكار هستم . به همين‏ دليل كه ضمانش بر عهده مقرض نيست ، سودش هم اگر سودی داشته باشد از مقرض نيست . يعنی از ملك قرض دهنده خارج شده و در ملك قرض گيرنده‏ وارد شده . سودی هم اگر داشته باشد متعلق به قرض گيرنده است . پس‏ طبيعت قرض اقتضا می‏كند عقيم بودن را و اينكه اگر انسان می‏خواهد قرض‏ بدهد ، قرض الحسنه باشد . يعنی يا بايد انسان قرض ندهد و يا اگر قرض‏ می‏دهد ، قرض الحسنه باشد . اينكه من هم پولی را به حالت قرض در بياوريم و در ذمه طرف قرار بدهم و هم از آن پول كه وجود عينی‏اش مال من نيست سود بگيرم ، اصلا از نظر طبيعت حقوقی كاری است ظالمانه . اين هم‏ يك توجيه ديگر كه ما كرديم .

3 - پول چون ارزش قراردادی دارد نمی‏تواند سود داشته باشد .

آقای مهندس طاهری توجيه سومی دارند كه البته ديگران هم گفته‏اند . ايشان در اينكه ربا نمی‏تواند سود طبيعی باشد ، تكيه‏شان روی ماهيت پول‏ است نه ماهيت سرمايه . آقای بهشتی تكيه‏شان روی ماهيت سرمايه است اعم‏ از اينكه سرمايه پول باشد يا كالا . می‏گويند اصلا سرمايه نمی‏تواند سود داشته باشد . ما تكيه مان روی ماهيت قرض بود . گفتيم نوع قرض نمی‏تواند سود داشته باشد . آقای مهندس طاهری تكيه‏شان روی ماهيت پول است كه پول‏ اساسا نمی‏تواند سود داشته باشد نه كالا . به اين معنی كه می‏گويند اساسا