جامعه و تاريخ - صفحه : 236

ب . اتحاد و تفرق : در سوره آل عمران آيه 103 دستور صريح می‏دهد كه بر مبنای ايمان و گرايش به ريسمان الهی متحد و متفق باشيد و از تفرق و تشتت بپرهيزيد . و پس از يك آيه می‏فرمايد مانند پيشينيان كه تفرق و اختلاف كردند مباشيد . و نزديك به اين آيه است آيه 153 از سوره انعام . در سوره انعام آيه 65 می‏فرمايد : « قل هو القادر علی أن يبعث عليكم عذابا من فوقكم أو من تحت أرجلكم‏ أو يلبسكم شيعا و يذيق بعضكم بأس بعض ». بگو خداوند قادر است از بالا سر يا از زير پای شما عذاب برانگيزد يا به شما جامه تفرق و گروه گروه شدن بپوشاند و خشونت بعضی از شما را بر بعضی ديگر بچشاند . در سوره انفال آيه 46 می‏فرمايد : « و لا تنازعوا فتفشلوا و تذهب ريحكم ». با يكديگر نزاع نكنيد كه نزاع داخلی سستی می‏آورد و سستی شما را زايل‏ می‏كند . ج . اجرا يا ترك امر به معروف و نهی از منكر : قرآن درباره ضرورت‏ امر به معروف و نهی از منكر بسيار سخن گفته است . از يكی از آيات‏ صريحا استنباط می‏شود كه ترك اين فريضه بزرگ در هلاكت و انهدام يك قوم‏ مؤثر است و آن آيه 79 از سوره مائده است كه يكی از علل دور افتادن‏ كافران بنی‏اسرائيل از رحمت خدا را باز نداشتن يكديگر از منكرات يعنی‏ ترك نهی از منكر ذكر كرده است . « كانوا لا يتناهون عن منكر فعلوه لبئس ما كانوا يفعلون ». يكديگر را از ارتكاب منكرات نهی نمی‏كردند و چه بد می‏كردند .