زندگي جاويد يا حيات اخروي - صفحه : 31

روزی كه انسان هر كار نيك خويش را حاضر شده می‏بيند و همچنين هر كار بد خود را ، و دوست می‏دارد كه ای كاش ميان او و كار بدش فاصله زيادی‏ می‏بود . اين آيه صراحت دارد كه انسان عين اين كارهای نيك خويش را به صورت‏ مطلوب و محبوب می‏بيند و عين كارهای بد خويش را مصور شده به صورتهايی‏ می‏بيند كه سخت از آنها نفرت و وحشت پيدا می‏كند و دوست می‏دارد از آنها فرار كند يا آنها را از او دور كنند ، اما آنجا جای فرار و يا جدا كردن‏ عمل انسان از انسان نيست . صورت تجسم يافته حاضر شده عمل انسان در آن‏ جهان به منزله جزئی از وجود انسان است و جدا شدنی نيست . . 2 « و وجدوا ما عملوا حاضرا »( 1 ) . هر عملی كه در دنيا انجام داده‏اند در آنجا حاضر می‏بينند . مفاد اين آيه عينا مفاد آيه پيشين است . . 3 « يومئذ يصدر الناس اشتاتا ليروا اعمالهم . فمن يعمل مثقال ذره‏ خيرا يره و من يعمل مثقال ذره شرا يره »( 2 ) . در اين روز مردم بيرون می‏آيند برای آنكه ( در نمايشگاه عمل ) اعمالشان‏ به آنها ارائه شود . پس هر كس به وزن يك ذره كار خير انجام دهد آن را در قيامت می‏بيند و هر كس كه به وزن يك ذره كار بد انجام دهد نيز آن را در آنجا می‏بيند . انسان باقی و جاويد است ، اعمال و آثار انسان نيز باقی و .

پاورقی : . 1 كهف / . 49 . 2 زلزال / 6 - . 8