داستان راستان2 - صفحه : 162

ببخشای و از گناهان ما در گذر ، و ما را در شمار نيكان نزد خود ببر . " « ربنا و آتنا ما وعدتنا علی رسلك و لا تخزنا يوم القيامه انك لا تخلف الميعاد »" - پروردگارا ! آنچه به وسيله پيغمبران وعده داده‏ای‏ نصيب ما كن ، ما را در روز رستاخيز بی آبرو مكن ، البته تو هرگز وعده‏ خلافی نمی‏كنی . همين كه اين آيات را به آخر رساند از سر گرفت . مكرر اين آيات را در حالی كه از خود بيخود شده بود و گويی هوش از سرش پريده بود تلاوت كرد . حبه و نوف هر دو در بستر خويش آرميده بودند و اين منظره عجيب را از نظر می‏گذراندند ، حبه مانند بهت‏زدگان خيره خيره می‏نگريست . اما نوف نتوانست جلو اشك چشم خود را بگيرد و مرتب گريه می‏كرد . تا اين كه علی به نزديك خوابگاه حبه رسيد و گفت :