نظري به نظام اقتصادي اسلام - صفحه : 199

اوليه شروع و به سوسياليسم ختم می‏شود . اين فلسفه ، راه علمی وصول به‏ سوسياليسم را بيان می‏كند كما اين كه راه علمی وصول و عبور از كاپيتاليسم‏ را نيز بيان می‏كند ، ولی به هيچ وجه خود سوسياليسم را به صورت يك علم‏ توصيفی اقتصادی و اجتماعی يا علم فنی اقتصادی اجتماعی يا علم دستوری و اخلاقی اقتصادی يا اجتماعی بيان نمی‏كند و اگر جبر تاريخ ماركس و ماترياليسم ديالكتيك وی در مورد اجتماع مردود شناخته شود ديگر اثری از علمی بودن نظرات وی نيست . چيزی كه در سوسياليزم ماركس ديده نمی‏شود اتكاء به حقوق طبيعی است ، و اين از آن جهت است كه به ماترياليسم‏ ديالكتيك متكی است و روی اصول ماترياليسم ديالكتيك نمی‏تواند به حقوقی‏ طبيعی و ثابت متكی باشد و به همين جهت هرگز سوسياليسم ماركس نمی‏تواند علمی باشد . علمی بودن تئوری ماركسيسم متكی به اين است كه اولا تاريخ را به طور صد در صد مادی تفسير كنيم و معتقد به جبر مادی تاريخ باشيم ( ما هر چند جبر تاريخ را صحيح می‏دانيم اما آن را مادی و اقتصادی نمی‏دانيم ) ثانيا جبر مادی را به طور ديالكتيكی تفسير كنيم ، يعنی قوانين ديالكتيك و از آن‏ جمله قانون تضاد را بپذيريم و قانون اصلی حركت را تضاد بدانيم و در اجتماع نيز اساسی ترين حوادث را مبارزات طبقاتی بدانيم و طرح و حمايت‏ از سوسياليزم را تنها در خور طبقات رنجبر بدانيم ، نه به معنی اين كه‏ تنها وظيفه اين طبقه است بلكه به معنی اين كه عملا ممتنع است كه غير اين‏ طبقه حامی و طراح عدالت كه مظهر عالی‏اش در دوران رشد سرمايه‏داری ، سوسياليزم است بشود ، و ثالثا مراحل تطور تاريخ را همان طور تفسير كنيم‏ كه ماركسيستها تفسير كرده‏اند ، يعنی اين طور