پيرامون انقلاب اسلامي - صفحه : 51

قرار داشت حال آن كه ديگران - آنها كه برای كسب مقام رهبری نهضت تلاش‏ می‏كردند - به اندازه ايشان در اين مسير قرار نداشتند . معنی اين سخن اين است كه امام خمينی با همه مزايا و برتريهای شخصی كه‏ دارد اگر اهرمهائی كه روی آنها دست می‏گذاشت و فشار ميداد و جامعه رابه‏ حركت در مياورد ، از نوع اهرمهائی بود كه ديگران روی آن فشار می‏آوردند و اگر منطقی كه ايشان بكار ميبرد نظير منطق ديگران بود ، امكان نداشت‏ ايشان در بحركت در آوردن جامعه موفقيتی كسب كند ( 1 ) . اگر امام عنوان پيشوائی مذهبی و اسلامی را نمی‏داشت و اگر مردم ايران در عمق روحشان يك نوع آشنائی و انس و الفتی با اسلام نداشتند و اگر عشقی كه‏ مردم ما با خاندان پيامبر دارند وجود نمی‏داشت و اگر نبود كه مردم حس‏ كردند كه اين ندای پيامبر و ندای حضرت علی ( ع ) و يا ندای امام حسين ( ع ) است كه از دهان اين مرد بيرون می‏آيد ، محال بود نهضت و انقلابی به‏ اين وسعت در مملكت ما بوجود آيد . رمز موفقيت رهبر در اين بود كه مبارزه را در قالب مفاهيم اسلامی به‏ پيش برد ايشان با ظلم مبارزه كرد ولی مبارزه با ظلم را با معيارهای‏ اسلامی مطرح كرد ، امام از طريق القای اين فكر كه يك مسلمان نبايد زير بار ظلم برود ، يك مسلمان نبايد تن به

پاورقی : 1 - مثلا اگر مسئله وارد كردن تضادهای طبقاتی در خود آگاهی مردم و يا مفاهيمی نظير آزاديخواهی و عدالت طلبی با معيارهای مكاتب شرق و غرب از طرف ايشان عرضه می‏گرديد ، بازتابی در جامعه ما نمی‏داشت حال آنكه ايشان‏ همين مفاهيم را با معيارهای اسلامی و با استفاده از فرهنگ بارور اسلامی به‏ جامعه عرضه كرد و جامعه نيز با حسن تلقی با آنها برخورد نمود .