آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 243

هفت روز نحس باشد در مهی
زان حذر كن تا نيابی هيچ رنج

فكر نمی‏كنم چنين چيزهايی هم وجود دارد . توكل می‏كنم يا اگر مثلا از سفر خودم نگرانی داشته باشم ، بالاتر از توكل صدقه‏ای هم می‏دهم . گاهی تطيرهايی هم ضميمه می‏شود . در خراسان اين قضيه هست و در بعضی از بلاد ديگر ايران هم هست ولی در بعضی بلاد ديگر ايران من گاهی صحبت كرده‏ام‏ گفته‏اند اصلا آنجا نيست ، و من نمی‏فهمم كه اين چيست و از كجاست . معتقدند كه يك مسافر وقتی می‏خواهد مسافرت كند ، اگر سيدی به او بر بخورد مسافرتش شوم است و عاقبت ندارد ، برعكس اگر كولی به او برخورد كند ديگر سفرش سفر مباركی است . يك وقتی من ( اين مطلب را ) به مرحوم‏ حاج ميرزا علی آقای شيرازی رضوان الله عليه ( آن مرد بزرگوار ) گفتم ، او توجيهی كرد و علت تاريخی برايش ذكر كرد و آن را پسنديدم . او گفت دو چيز است كه ريشه تاريخی‏اش بر می‏گردد به زمانی كه شيعه در ايران فوق‏ العاده در اقليت بوده‏اند و سيدها را هر جا گير می‏آوردند زنده زنده لای‏ جرز می‏گذاشتند ( زمان بنی‏العباس ) . يكی اينكه مردم به قم و كاشان متلك‏ می‏گويند . اين كه می‏گويند " نه قم خوبه نه كاشون ، لعنت به هر دو تاشون‏ " مربوط به دوره‏ای است كه مردم همه شهرها سنی بودند جز اين دو شهر كه‏ شيعه بودند و آنها كه سنی بودند تا اسم قم و كاشان را می‏بردند هر دو را لعن می‏كردند چون قم و كاشان از قديم الايام دارالمؤمنين و دارالشيعه بوده‏ . ايشان می‏گفت اين مضمون و متلكی كه راجع به اين دو شهر می‏گويند به‏ اعتبار اين است كه همه جای ديگر سنی بودند و اينها شيعه بودند و سنيها به شيعه‏ها فحش می‏دادند . يكی ديگر اينكه در دوره‏هايی كه سادات را هر جا گير می‏آوردند نه فقط خود آن سيد را از بين می‏بردند بلكه اگر در خانه‏ای‏