نظري به نظام اقتصادي اسلام - صفحه : 22

اقتصاد دستش به طرف ملت ديگر دراز باشد اسير و برده او است و اعتباری‏ به تعارفهای ديپلماسی معمولی نيست . به قول نهرو : " ملتی مستقل است كه جهش اقتصادی داشته باشد . " علی عليه السلام می‏فرمايد : « احتج الی من شئت تكن اسيره ، استغن عمن شئت تكن نظيره ، أحسن الی‏ من شئت تكن اميره » ( 1 ) . [ محتاج هر كه شوی اسير او خواهی بود ، بی نياز از هر كه گردی با او برابر خواهی شد ، و هر كه را مورد نيكی و احسان خود قرار دهی فرمانروای‏ او خواهی شد ] . اگر ملتی كمك خواست و ملتی ديگر كمك داد خواه ناخواه اولی برده و دومی آقاست . چقدر جهالت و حماقت است كه آدمی ارزش سلامت بنيه‏ اقتصادی را درنيابد و نفهمد اقتصاد مستقل يكی از شرائط حيات ملی است . اين يك مطلب . مطلب ديگر اينكه اسلام همواره روش وسط و معتدل را پيش می‏گيرد ، و اين‏ جهت ناشی از جنبه همه جانبه بودن اسلام است . دو روش افراطی و تفريطی‏ به چشم می‏خورد ، يكی اساسا ارزش سلامت بنيه اقتصادی را درك نمی‏كند و طرفدار فقر است و خيال می‏كند همين طور كه فقر برای فرد عيب نيست برای‏ جامعه هم عيب نيست ، اولا برای فرد هم به يك معنی عيب است و اگرهم‏ برای فرد عيب نباشد برای اجتماع عيب است ، و ديگری كه به ارزش اقتصاد پی برده است ديگر همه چيز را فراموش می‏كند و معتقد است منبع در آمد ، تمايلات بشر است و هر چيزی كه تقاضايش وجود داشت و

پاورقی : . 1 غرر الحكم ، چاپ دانشگاه تهران ، ج 2 ، ص . 584