ده گفتار - صفحه : 179

اينها رقمهای چند ميليونی دزدی می‏كنند . شكی نيست كه علم به تنهائی ضامن سعادت جامعه نيست . جامعه ، دين و ايمان لازم دارد ، همان‏طوری كه ايمان هم اگر مقرون به علم نباشد مفيد نيست بلكه و بال است . « قطع ظهری اثنان عالم متهتك و جاهل متنسك » ( 1 ) . اسلام نه عالم بی‏دين می‏خواهد نه جاهل ديندار . اما اين هم كه ما می‏گوئيم " چو دزدی با چراغ آيد گزيده‏تر برد كالا " و به مورد تحصيلكرده‏های بی‏ايمان تطبيق می‏كنيم و نتيجه می‏گيريم كه پس خطر علم از خطر جهل بيشتر است ، يك نوع مغالطه است . زيرا دزدی كه با چراغ‏ می‏آيد و كالای گزيده را می‏برد در شب می‏آيد نه در روز . شب هنگام هم وقتی‏ می‏آيد كه صاحبان خانه خواب باشند . اما روز روشن هرگز نمی‏تواند دستبرد بزند . يا اگر اهل خانه بيدار باشند نمی‏تواند دستبرد بزند . تحصيلكرده‏های‏ بی‏ايمان هم از جهالت و بی‏خبری و خواب‏آلودگی ديگران استفاده می‏كنند . پس جهل عمومی در اين دزديها دخالت دارد . شما كشور خود را با نور علم‏ روشن كنيد و همه خانه‏ها را مثل روز كنيد ، همه مردم را بيدار و هوشيار و با خبر بگردانيد ، همه جا را مثل روز روشن بكنيد ، به علاوه در تحكيم‏ پايه‏های ايمان بكوشيد ، ديگر از آن دزد هم دزدی ساخته نيست . در اين‏ دزديها چند چيز دست به دست هم داده ، علم دزد ، بی‏ايمانی او ، و جهل‏ عامه مردم . پس در اينجا هم جهالت شريك جرم است .

پاورقی : 1 - بحار الانوار ، ج 2 ص 111 : [ دو كس نسبت مرا شكستند : عالم‏ بی‏پروا ، و جاهل پرهيزكار ] .