گفتارهاي معنوي - صفحه : 260

ما در آيات زيادی از قرآن عبارت « هاجروا و جاهدوا » را می‏بينيم‏ « والذين امنوا وهاجروا وجاهدوا فی سبيل الله والذين اووا و نصروا اولئك‏ هم المؤمنون حقا »( 1 ) . مسلمين صدر اسلام دو گروه را تشكيل می‏دادند ، گروهی بنام مهاجرين خوانده می‏شدند وگروه ديگر بنام انصار . انصار ، ساكنان مدينه و مهاجرين ، مسلمانان و مؤمنانی بودند كه برای نجات ايمان‏ خود شهر و ديار خويش را رها كرده و به مدينه آمده بودند . هجرت نيز مانند جهاد در اسلام يك حكم نسخ نشدنی وركنی از ركان اسلام وحكمی هميشه‏ زنده است ، يعنی هميشه ممكن است شرائطی پيش بيايد كه وظيفه يك مسلمان‏ هجرت باشد . برای اينكه بعضی از اشتباهات كه احيانا ممكن است در دو طرف‏رخ بدهد ، از بين برود ، مطلبی را در موضوع هجرت و نيز جهاد عرض‏ ميكنم . از هجرت و همچنين از جهاد تعبير وتفسير ديگر هم شده است و آن اينكه‏ از هجرت ، تعبير به هجرت از گناهان می‏شود . « المهاجر من هجر السيئات‏» ( 2 ) مهاجر كسی است كه از گناهان هجرت كند و دوری گزيند . آيا اين‏ تعبير و تفسير درست است يا نه ؟ مثلا كسی كه به گناه آلودگی دارد ، اگر از آن گناه دست شست كناره گيری كرد و دور شد ، نوعی مهاجر است چون از گناه دوری جسته است . با اين منطق همه توبه كاران دنيا مهاجر هستند . چون يكمرتبه گناه و سيئه را كنار گذاشته و از آن هجرت كرده‏اند ، نظير فضيل بن عياض و بشر حافی . فضيل بن عياض مردی است كه در ابتدا دزد بود . بعد تحولی در

پاورقی : 1 - سوره انفال ، آيه . 74 2 - سفينة البحار ، ج‏2 ص . 697