حماسه حسيني2 - صفحه : 40

نهضت حسينی می‏دهد . به جهت اينكه روزهای اول است ، هنوز مردمی اعلام‏ ياری و نصرت نكرده‏اند ، دعوت و اعلام وفاداری نكرده‏اند . يك حكومت‏ جابر و مسلط ، حكومتی كه در بيست سال گذشته ، در دوران معاويه خشونت‏ خودش را به حد اعلا نشان داده است ، [ تقاضای بيعت می‏كند . ] معاويه‏ مخصوصا در ده سال دوم حكومت و سلطنت خود به قدری خشونت نشان داده كه‏ به اصطلاح ، تسمه از گرده همه كشيد . كاری كرد كه در تمام قلمرو او حتی‏ مدينه طيبه و مكه معظمه در نمازهای جمعه علی بن ابی طالب را علی رووس‏ الاشهاد به عنوان يك عمل عبادی لعنت می‏كردند . و اگر صدای كسی در می‏آمد ، ديگر اختيار سرش را نداشت ، سرش از خودش نبود . آنچنان تسمه از گرده ها كشيده بود كه در اواخر عهد او نام علی را بر زبان آوردن جرم بود . اين ، متن تاريخ است . اگر می‏خواستند بگويند علی بن ابی طالب ، با اشاره و بيخ گوشی می‏گفتند . كار به آنجا كشيده بود كه اگر حديثی مربوط به‏ علی بود و در آن ، فضيلتی ولو كوچكترين فضيلت از علی گنجانده شده بود ، محدثين و راويها كه احاديث را برای يكديگر روايت می‏كردند ، در صندوقخانه‏های خلوت ، پرده‏ها را می‏آويختند ، درها را می‏بستند ، يكديگر را قسم می‏دادند كه اينرا فاش نكنی ، از قول من همه جا نقل نكنی ، اگر می‏خواهی روايت كنی برای آدمی روايت كن كه صد درصد راوی باشد و جذب‏ بكند و افشا نكند . در يك چنين شرايط سختی ، جانشين همين آدم ، خليفه شده است و از او جوانتر ، مغرورتر ، سفاكتر و بی سياست‏تر كه حتی