انسان در قرآن - صفحه : 13

و نيمه مادی ، دارای فطرتی خدا آشنا ، آزاد ، مستقل ، امانتدار خدا و مسؤول خويشتن و جهان ، مسلط بر طبيعت و زمين و آسمان ، ملهم به خير و شر ، و جودش از ضعف و ناتوانی آغاز می‏شود و به سوی قوت و كمال سير می‏كند و بالا می‏رود اما جز در بارگاه الهی و جز با ياد او آرام نمی‏گيرد ، ظرفيت‏ علمی و عملی‏اش نا محدود است ، از شرافت و كرامتی ذاتی بر خوردار است‏ ، احيانا انگيزه هايش هيچ گونه رنگ مادی و طبيعی ندارد ، حق بهره گيری‏ مشروع از نعمتهای خدا به او داده شده است ولی در برابر خدای خودش و ظيفه دار است .

ضد ارزشها

در عين حال ، همين موجود در قرآن مورد بزرگترين نكوهشها و ملامتها قرار گرفته است . " او بسيار ستمگر و بسيار نادان است " ( 1 ) . " او نسبت به پروردگارش بسيار ناسپاس است " ( 2 ) . " او آنگاه كه خود را مستغنی می‏بيند طغيان می‏كند " ( 3 ) . " او عجول و شتابگر است " ( 4 ) . " او هرگاه به سختی بيفتد و خود را گرفتار ببيند ، ما را در هر حال ( به يك پهلو افتاده و يا نشسته و يا ايستاده ) می‏خواند . همينكه گرفتاری‏ را از او بر طرف كنيم گويی چنين حادثه‏ای

پاورقی : . 1 احزاب / . 72 . 2 حج / 66 و . . . . 3 علق / . 7 . 4 اسراء / . 11