توحيد - صفحه : 176

عالم نداشته باشيم ، حدوث ذاتی همين اشياء كافی است برای مخلوقيت آنها ، كه وقتی در استدلالهای فلسفی توحيد وارد شديم كه از راه امكان و وجوب‏ وارد می‏شويم راجع به آن هم بحث می‏كنيم .

خلقت و حدوث زمانی

ما عجالتا راجع به اين بحث داريم كه آيا از نظر علم امروز در همين‏ جريان موجودی كه در عالم هست ، خلقت و حدوث زمانی هست كه اشيائی‏ موجود باشند معدوم بشوند ، معدوم باشند موجود بشوند يا نه ؟ معمولا به‏ نظريه " خلقت " ايراد می‏گيرند و می‏گويند با تحقيقاتی كه در علم امروز شده است ، ديگر خلقت معنی ندارد ، چون خلقت يعنی حدوث زمانی موجودات‏ ، و بر طبق نظريه لاوازيه موجودی معدوم نمی‏شود و معدومی موجود نمی‏شود ، پس خلقت يعنی چه ؟ ديشب كه ما اولين‏بار برنامه پرسش و پاسخها را در حسينيه ارشاد اجرا كرديم و ورقه‏هايی پخش كرديم و سؤالاتی كردند ، اتفاقا سؤالات خيلی خوبی‏ هم در بين آنها بود . يكی از سؤالها كه خيلی خوب به اين مباحث ما می‏خورد اين بود كه ديگر امروز راهی برای اثبات خدا وجود ندارد ، يك‏ دليل اينكه خدا را اثبات می‏كردند از باب اينكه خالق اشياء است ، با پيدايش نظريه لاوازيه ( كه هيچ موجودی معدوم نمی‏شود و هيچ معدومی موجود نمی‏شود ) معلوم شد خلقتی در كار نيست . ديگر اينكه خدا را از راه نظم‏ اثبات می‏كردند ، با اثبات اصولی كه امروز در نظريه تكامل كشف شده است‏ و می‏رساند كه همان قوانين طبيعت كافی است كه نظم را به وجود آورد ، لزومی ندارد كه ما قائل به يك مدبر شاعری باشيم كه او به وجود آورنده‏ اين نظم باشد . بنابراين امروز ديگر دليلی برای وجود خدا باقی نمانده‏ است . پس ببينيد ، قسمت اول سؤال چنين حرفی است كه در علم امروز ديگر مسأله خلقت مطرح نيست .

بقای ماده و انرژی در نظريه لاوازيه

خوب ، جناب آقای روزبه ! موضوع سؤال ما امروز در اطراف همين جمله‏ است ولی با اين اضافه كه بر من از باب اينكه مطالعاتم در اين زمينه‏ مطالعاتی سطحی بوده