سيري در سيره نبوي - صفحه : 153

خودش را از بنده بگيرد تا بنده عجزش بر خودش ثابت بشود . ما در دعاهايمان می‏خوانيم « و لا تكلنی الی نفسی طرفة عين ابدا » . انسان در هر مقامی كه باشد هميشه بايد به خدا عرض كند : خدايا مرا يك چشم بر هم زدن‏ به خودم وامگذار . ام سلمه می‏گويد : يك شب در دل شب بيدار شدم ، ديدم پيغمبر در بستر نيست . يك وقت متوجه شدم در گوشه اتاق مشغول عبادت است . گوش كردم‏ به سخنانش ، ديدم می‏گويد : « الهی لا تشمت بی عدوی و لا تردنی الی كل سوء استنقذتنی منه . . . و لا تكلنی الی نفسی طرفة عين ابدا » ( 1 ) . خدايا مرا به بديهايی كه از آنها رهانيده‏ای بر نگردان ، خدايا مرا دشمن شاد نفرما . . . خدايا مرا يك لحظه ، يك چشم به هم زدن به خودم وامگذار ، يعنی عنايت و لطف خودت را از من مگير . ( اين را پيغمبر آخر الزمان‏ می‏گويد ) به اينجا كه رسيد ، ام سلمه بی اختيار شروع كرد هق هق گريه كردن‏ و فرياد زدن . دعای نماز پيغمبر كه تمام می‏شود می‏فرمايد : ام سلمه چرا می‏گريی ؟ عرض می‏كند : يا رسول الله وقتی كه شما اين سخن را می‏گوييد كه‏ خدايا مرا يك چشم به هم زدن به خود وامگذار ، پس وای به حال ما . نفرمود من تعارف كردم ( العياذ بالله ) برای تعليم تو گفتم . فرمود : البته همين است ، برادرم يونس يك لحظه خدا او را به خود واگذاشت و آمد به سرش آنچه آمد . حال چطور می‏شود خدا عنايت خودش را بگيرد ؟ كوچكترين تصوری از منيت‏ برای يك پيغمبر خدا پيش بيايد عنايت خدا گرفته

پاورقی : . 1 بحار جديد ، ج 16 ص . 217