سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 144

جنگ عقايد در اين زمان ما می‏بينيم كه يكمرتبه بازار جنگ عقايد داغ می‏شود و چگونه‏ داغ می‏شود ! اولا در زمينه خود تفسير قرآن و قرائت آيات قرآنی بحثهايی‏ شروع می‏شود . طبقه‏ای به وجود آمد به نام " قراء " يعنی كسانی كه قرآن‏ را قرائت می‏كردند و كلمات قرآن را به طرز صحيحی به مردم می‏آموختند . ( مثل امروز نبوده كه قرآن به اين شكل چاپ شده باشد ) . يكی می‏گفت من‏ قرائت می‏كنم و قرائت خودم را روايت می‏كنم از فلان كس از فلان كس از فلان صحابی پيغمبر ( كه اغلب اينها به حضرت امير می‏رسند . ) ديگری‏ می‏گفت من [ قرائت خودم را روايت می‏كنم ] از فلان كس از فلان كس از فلان‏ كس . می‏آمدند در مساجد می‏نشستند و به ديگران تعليم قرائت می‏دادند ، و غير عربها بيشتر در حلقات اين مساجد شركت می‏كردند ، چون غير عربها بودند كه با زبان عربی آشنايی درستی نداشتند و علاقه و افری به ياد گرفتن‏ قرآن داشتند . يك استاد قرائت می‏آمد در مسجد می‏نشست و عده زيادی جمع‏ می‏شدند كه از او قرائت بياموزند . احيانا اختلاف قرائتی هم پيدا می‏شد . از آن بالاتر از تفسير و بيان معانی قرآن بود كه آيا معنی اين آيه اين‏ است يا آن ؟ بازار مباحثه داغ بود ، آن می‏گفت معنی آيه اين است ، و اين می‏گفت معنی آيه آن است . و همين طور بود در حديث و رواياتی كه از پيغمبر رسيده بود . چه افتخار بزرگی بود برای كسی كه حافظ احاديث بود ، می‏نشست و می‏گفت كه من اين حديث را از كی از كی از پيغمبر روايت می‏كنم‏ . آيا اين حديث درست است ؟ و آيا مثلا به