آشنايي با قرآن 7 - صفحه : 113

منافقين از بام افتاد و معلوم شد كه اينها خطا كرده‏اند ، بعضی به آنها گفتند : برويد خدمت رسول اكرم صلی الله عليه و آله و اظهار ندامت كنيد و از ايشان بخواهيد از خداوند برای شما طلب مغفرت كند . اين سخن به‏ آنها برمی‏خورد ! " « و اذا قيل لهم تعالوا يستغفر لكم رسول‏الله لووا رووسهم »" وقتی به آنها گفته می‏شود بياييد تا پيغمبر برای شما استغفار كند سرشان را می‏پيچند كه اين حرفها چيست كه می‏زنيد ؟ " « و رايتهم‏ يصدون و هم مستكبرون » " اينها را می‏بينی در حالی‏كه صد می‏كنند كه هم‏ ممكن است به معنای اعراض خودشان باشد و هم به معنای اعراض دادن مردم : خودشان روی برمی‏گردانند و يا مانع مردم هستند و آنها تكبر می‏ورزند . كسی‏ كه به پيغمبر ايمان داشته باشد، محال است در مقابل ايشان استكبار بورزد. قرآن می‏فرمايد ولی كار اينها از اين حرفها گذشته است. به آنها گفته‏اند بياييد پيغمبر برای شما استغفار كند . مگر اين گناهان با اين استغفارها آمرزيده می‏شود ؟ " « سواء عليهم استغفرت لهم ام لم‏تستغفر لهم لن يغفر الله لهم » " فرقی نمی‏كند ، چه تو برای اينها استغفار بكنی و چه نكنی خدا هرگز اينها را نخواهد آمرزيد . " « ان الله لايهدی القوم الفاسقين »" خدا مردم‏ فاسق و خارج را هدايت نمی‏كند . فسوق همان خروج است . آيه بعد گويی می‏خواهد بيان كند كه چرا خداوند اينها را نمی‏آمرزد . قرآن‏ يك گناه اين منافقين را كه اهانتی بود كه به خدا ، پيغمبر اكرم صلی الله‏ عليه و آله ، اسلام و مومنين كردند گوشزد می‏كند : « " هم الذين يقولون‏ لاتنفقوا علی من عند رسول الله " » اينها همان كسانی هستند كه به ياران‏ خودشان می‏گويند چرا به اين مردمی كه نزد پيغمبر هستند انفاق می‏كنيد ؟ چرا به اصحاب مهاجر پيغمبر انفاق می‏كنيد ؟ كلمه " انفاق " را به كار برده‏اند . قرآن در سوره حشر همين قصه را نقل می‏كند . قرآن كلمه " ايثار " را به كار می‏برد . ايثار يعنی