قيام و انقلاب مهدي - صفحه : 117

حديث نبوی نقل كرديم ، هر عمل نيكی در نردبان تكامل ، بالاتر هم دارد جز شهادت . و از طرف ديگر انتقال به جهان ديگر است كه امری محبوب و مطلوب و مورد آرزوی اولياء الله است . اينست كه می‏بينيم مثلا علی عليه السلام آنگاه كه می‏بيند مرگش به صورت‏ شهادت نصيبش شده از خوشحالی در پوست نمی‏گنجد . علی عليه السلام در فاصله ضربت خوردن تا وفات ، جمله‏های زيادی دارد كه‏ در كتب و از آن جمله در نهج البلاغه مسطور است . يكی از آن جمله‏ها در همين زمينه است : « و الله ما فجانی من الموت‏ وارد كرهته و لا طالع انكرته و ما كنت الا كقارب ورد و طالب وجد » . يعنی به خدا قسم هيچ امر مكروه و خلاف انتظاری برای من رخ نداده است . همان رخ داده كه می‏خواستم ، به آرزوی خود كه شهادت است رسيدم . مثل من‏ مثل كسی است كه شب تاريك در جستجوی آب در صحرائی می‏گردد و ناگاه چاه‏ آبی و يا سرچشمه‏ای پيدا می‏كند . مثل من مثل جوينده‏ای است كه به مطلوب‏ خود نائل شده باشد . حافظ به همين جمله‏ها نظر دارد آنجا كه می‏گويد :

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
اندر آن ظلمت شب آب حياتم دادند