ده گفتار - صفحه : 117

تقليد مشروع

حضرت بعد از آن جمله‏ها كه قبلا راجع به تقليد مذموم نقل كردم تقليد مشروع و ممدوح را اين طور بيان می‏كند : « فاما كان من الفقهاء صائنا لنفسه حافظا لدينه مخالفا علی هواه مطيعا لامر مولاه فللعوام ان يقلدوه » . هر كدام از فقهاء كه بتواند خود را ضبط و نگهداری كند ، دعوتها و صورتهای‏ شيطان كه ²وإستفزز من استطعت منهم بصوتك و اجلب عليهم بخيلك و رجلك‏ (1) او را از جا نكند ، دين خود را حفظ كند ، دين خودش را نفروشد ( شايد مقصود اين باشد كه دين را در ميان مردم و جامعه حفظ كند )، مخالف هواهای‏ نفسانی و مطيع امر الهی باشد ، عوام از همچو كسی می‏توانند تقليد كنند . البته اين نكته واضح است كه مخالفت يك عالم روحانی با هوای نفس فرق‏ دارد با مخالفت يكنفر از عوام ، زيرا هوای نفس هر كسی در امور معينی‏ است . هوای نفس جوان يك چيز است و هوای نفس پير يك چيز ديگر . هر كسی در هر مقام و هر درجه و هر طبقه و هر سنی كه هست يك نوع هوای نفس‏ دارد . مقياس هواپرستی يك عالم روحانی اين نيست كه ببينيم مثلا شراب‏ می‏خورد يا نمی‏خورد ؟ قمار می‏كند يا نمی‏كند ؟ نماز و روزه را ترك می‏كند يا ترك نمی‏كند ؟ مقياس هواپرستی او ، در جاه و مقام و ميل به دست بوسی‏ و شهرت و محبوبيت و علاقه به اينكه مردم دنبال سرش

پاورقی : 1 - سوره اسراء ، آيه 64 : [ و هر كدام از آنها را توانستی با صدای خود بخوان ، و با سپاه سواره و پياده‏ات بر آنان بتاز ] .