درسهاي الهيات شفا2 - صفحه : 249

- : نه ، منظور من جای ديگر است . آيا وجوب وجود لازمه واجب‏الوجود نبوده است ؟ يعنی در آن استدلال كه بيان كرديم و می‏خواستيم وحدت را اثبات كنيم ، وجوب وجود را لازمه ذات واجب‏الوجود گرفتيم . ما اينجور اشكال می‏كنيم كه در مكتب اصالت ماهيت وجوب وجود اصلا درست نيست ، يعنی اگر ما تصور كرديم كه ماهيت اصيل است وجود اصلا صادق نمی‏شود . استاد : پس اين صادق می‏شود كه اصلا واجب‏الوجودی وجود ندارد . - : بله ، وجود ندارد . استاد : خيلی خوب ، واجب‏الوجودی نداريم . می‏گوئيد در اين صورت‏ واجب‏الوجودی نداريم . خوب ، اين غير از بحث اينجا است . بحث ما در توحيد است . يعنی ما فرض كرده‏ايم كه واجب‏الوجود داريم . بحث ما در اين است كه آيا واجب‏الوجود واحد است يا كثير . - : بله ، ما می‏خواهيم بگوئيم در مكتب اصالت ماهيت واجب‏الوجود در كار نمی‏آيد . استاد : در كار نيايد ، آن بحث غير از اين بحثها است . ما يك بحث‏ داريم در اثبات واجب‏الوجود ، يك بحث هم داريم در توحيد واجب‏الوجود . يعنی در اين بحث دوم فرض كرده‏ايم كه واجب‏الوجود ثابت است . پس‏ اينجا شما برنگرديد به بحث آنجا . ما به آن بحث ديگر برنمی‏گرديم ، ما در آنجا فرض كرديم كه واجب الوجود هست . با فرض اين كه واجب‏الوجود هست ، ديگر شما نمی‏توانيد به آن اصل ايراد بگيريد . - : اصالت ماهيتها اينجور نمی‏گويند كه وجود اعتباری در خود واجب‏الوجود هست . آنها در ممكنات بحث می‏كنند . استاد : نه ، عرض كرديم كه آن موقع بحث اصالت وجود و اصالت ماهيت‏ مطرح نبوده كه آنها چنين حرفی بزنند . آنها آمده‏اند از يك طرف در يك‏ سلسله مسائل جوری گفته‏اند كه با اصالت ماهيت جور درمی‏آيد ، مثلا درباب‏ واجب