ده گفتار - صفحه : 143

هيچكس هم در دنيا ، نه ما و شما و نه هيچ مصلح ديگری نمی‏تواند ادعا بكند كه من می‏خواهم آن كار را انجام بدهم . او بالاتر از اين است . به قول يكنفر مرد دانشمند : يكوقت است كه ما می‏خواهيم حياط خودمان را روشن بكنيم و يكوقت منتظريم دنيا روشن شود . روشن شدن دنيا در اختيار بنده و شما نيست ، حساب ديگری دارد ، خورشيدی بايد طلوع بكند تا همه‏ عالم روشن بشود . آنچه وظيفه ما و شما است اينست كه خانه خودمان را روشن بكنيم ، خيابان خودمان را روشن بكنيم ، شهر خودمان را روشن بكنيم ، كلبه خودمان را روشن بكنيم ، اما آن مطلب بيرون است از اين حسابها . ريشه اشتباهات گذشته اين بوده است كه فقط روی شخصيتهای افراد حساب‏ می‏شده ، نه روی عامه مردم . اكنون بنشينيم و حساب كنيم ، ببينيم آيا واقعا تفكر ما تفكر اسلامی‏ است ؟ آيا تفكر اسلامی در مغز ما زنده است يا مرده ؟ فعلا لازم نيست كه‏ زياد دنبال اين باشيم كه كسی را كه مسلمان نيست مسلمان كنيم . البته‏ منتهای آرزو اين است ، ای كاش چنين چيزی بشود ، ولی آن چيزی كه فكر می‏كنيم در درجه اول لازم است اينست كه فكر دينی كه الان ما متدينها و مسلمانها و نماز خوانها و روزه‏گيرها و زيارت‏روها و حج كن‏ها داريم ، اين‏ فكری كه در خود ما به حالت نيمه مرده در آمده است ، به حالت كرخ به‏ اصطلاح درآمده است ، اين را زنده بكنيم . تا اين جور نشود فايده ندارد ، فرضا اگر در اروپا هم يك عده مسلمان شوند و ما را ببينند ممكن است‏ پشيمان شوند و از اسلام برگردند .