جهاد - صفحه : 32

و مربوط بهمه است بپذيريد . يك وقت است مثلا ما بمردم ميگوئيم كه بيائيد شما زبان ما را بپذيريد ، آنها حق دارند بگويند چرا ؟ ما خودمان زبانی داريم شما هم زبانی داريد ، چرا ما بيائيم زبان شما را بپذيريم ، ميگوئيم شما بيائيد رسم و عادت‏ مخصوص ما را بپذيريد ، ممكن است بگويند چرا ما رسم شما را بپذيريم ؟ رسم خودمانرا می‏پذيريم . اما يك وقت ميگوئيم بيائيد اين چيزيرا بپذيريد كه نه مال ما است نه مال شما ، مال همه است ، خدائی خدای همه‏مان را بپذيريم . اين كه ديگر مربوط بما نيست ، همان ذات را بپرستيم كه هم‏ خالق شما است و هم خالق ما ، نسبتش با شما و با ما مثل يكديگر است . فرمود : « تعالوا الی كلمه سواء بيننا و بينكم » . جز الله را كه خالق‏ همه ما هست نپرستيم . يك سخن ديگر كه برای ما و شما هر دو علی السويه‏ است اين است : « و لا يتخذ بعضنا بعضا اربابا من دون الله ». اينكه‏ بعضی از ما افراد بشر بعضی ديگر را برای خودمان بعنوان رب و ارباب‏ اتخاذ نكنيم ، يعنی نظام آقائی و نوكری ملغی ، نظام تساوی ميان افراد بشر برقرار . اين آيه تصريح ميكند كه من اگر ميجنگم ، برای چيزی ميجنگم كه آن چيز نسبتش با همه افراد بشر علی السويه است ، اين مقدمه را كه دانستيد معلوم شد يكی از قيوديكه ميتواند مطلق ما را مقيد كند اين است كه اگر مردمی در زير بار ظلم يك قومی گرفتار بودند اينجا هم جايز ميشود جنگيدن‏ برای آزاد كردن آن مردم . حالا دو آيه ديگر را من در اين زمينه ميخوانم يكی آيه 39 از سوره انفال‏ ميفرمايد : « و قاتلوهم حتی لا تكون فتنه و يكون الدين كله لله ». بجنگيد با آنها تا فتنه از ميان برود ، مقصود از