توحيد - صفحه : 221

دو سه بحث ديگر داريم . يك بحث ، بحث " يگانگی " است كه آن‏ خودش يك مسأله عليحده است . بعد از اينكه واجب‏الوجود و خدا را ثابت‏ كرديم ، چه دليلی داريم بر اينكه او يكی است و بيش از يكی نيست ؟ دو بحث ديگر داريم كه از اين بحثها خيلی ساده‏تر است و خيال می‏كنم لازم‏ است كه ما وارد آنها بشويم . يك بحث ، برگشت به حرفهای گذشته است . ما راجع به نظام عالم كه بحث كرديم ، تا اين حدود قبول كرديم كه اين‏ برهان ( برهان نظم ) برهان خوبی است . نظريه‏ای در علوم امروز پيدا شده‏ است كه اين نظريه را رد دليل‏الهيون از راه نظام عالم دانسته‏اند و آن‏ همان نظريه " تكامل " و به عبارت ديگر " داروينيزم " است . اساس‏ استدلال الهيون در نظام عالم ، بيشتر روی موجودات زنده است و عده‏ای‏ آمده‏اند گفته‏اند كه بعد از كشف داروينيزم و اصول و نواميسی كه داروين و غيره در زمينه تكامل بيان كرده‏اند ، ديگر دليلی بر وجود خدا نيست ، چرا ؟ برای اينكه آنها ثابت كرده‏اند كه با يك سلسله اصول طبيعی و مادی ، همين نظام متقين قابل توجيه است . شما می‏گفتيد مثلا اين انسان كه الان به‏ وجود آمده است با اين نظام متقنی كه در وجودش هست ، حتما بايد صانع‏ شاعر مدبری داشته باشد ، ولی ما ثابت می‏كنيم كه با همين قوانين كور طبيعت هم اين خلقت منظم قابل توجيه است ، با اصل حب به ذات ، اصل‏ تنازع بقا ، اصل انتخاب طبيعی ، اصل وراثت ، با همين قوانين كور مادی‏ طبيعی می‏شود اين نظام حيرت‏انگيز را در دنيا توجيه كرد . ما نمی‏خواهيم قانون تكامل را رد كنيم و بگوييم اصلا حرف داروين غلط است ، زيرا اولا اين مطلب مربوط به زيست‏شناسی است و در صلاحيت ما نيست كه راجع به مسائل زيست‏شناسی اظهار نظر كنيم ، ديگر اينكه اصلا اين‏ مطلب مربوط به مسأله توحيد نيست ، بلكه ما بايد ببينيم آيا اين قوانين‏ طبيعی كافی است برای تكاملی كه داروين گفته است يا حتی قانون تكامل‏ داروين را هم بايد با اصول خداشناسی توجيه كرد ؟ ما معتقد به اين [ نظر ] هستيم ، يعنی تا پای اصول ماوراءالطبيعی به ميان نيايد ، قانون داروين هم‏ قابل توجيه نيست . قانون داروين يك قانون مادی نيست ، از نظر توحيدی‏ يك قانون الهی است . حالا كسی بيايد بگويد كه مسأله ابتدای خلقت‏