آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 234

است كه روزی صد بار اين ذكر را بگويد به عنوان جبران روزه‏ای كه نتوانسته‏ است بگيرد . يادی از حاج‏آقا رحيم ارباب و حاج ميرزا علی‏آقا شيرازی يادم است كه در ماه مبارك رجب در سال 21 كه تابستان بود و به اصفهان‏ رفته بوديم می‏رفتيم به درس آقای حاج‏آقا رحيم ارباب سلمه الله تعالی كه‏ از بزرگان هستند . من اين ذكر را اول بار از اين مرد شنيدم . می‏ديدم كه‏ خيلی كند صحبت می‏كند و اذكار را بالخصوص خيلی با تانی و حضور قلب‏ می‏گويد : سبحان الاله الجليل ، سبحان من لاينبغی التسبيح الا له ، سبحان‏ ذی‏العزه والجلال . . . می‏ديدم اين مرد مرتب اينها را می‏گفت . چون پيرمرد بود و نمی‏توانست روزه بگيرد ، آن را با اين جبران می‏كرد . و باز يادم نمی‏رود كه در همان سالها روز بيست و پنجم رجب بود ( روز وفات حضرت موسی‏بن جعفر سلام‏الله عليه ) ، ما در مدرسه نيماورد اصفهان‏ بوديم ، بعدازظهر بود ، خوابيده بوديم ، از خواب كه بيدار شديم يك وقت‏ صدای مرحوم حاج ميرزا علی‏آقا را شنيدم . ما در آن مدرسه غريبه بوديم ، به‏ عنوان تابستان رفته بوديم ، ولی طلبه‏های آن مدرسه به مناسبت وفات از ايشان خواهش كرده بودند ، آمده بود برای طلبه‏ها موعظه می‏كرد و بعد هم‏ ذكر مصيبت . حديث دارد كه در قيامت فرياد می‏كشند : " اين الرجبيون " رجبيون كجا هستند ؟ اين مرد با همان آهنگی كه داشت و با آن حال و روحی‏ كه داشت اين تعبير را به كار برد : آن وقتی كه بگويند " اين الرجبيون‏ " و ما در پيشگاه پروردگار شرمسار