آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 311

مغضوب پروردگار هستيم كه هيچ اشكالی در كار ما پيش نمی‏آيد . در حديث است ( همين را باز مولوی به شعر آورده است ) كه در زمان‏ شعيب مردی بود كافر نعمت ، فاسق و فاجر ، آمد به شعيب گفت كه شعيب ! اين چگونه است ، اينهايی كه شما اسمش را گناه گذاشته‏ايد من همه اين‏ گناهها را مرتكب می‏شوم ، معلوم می‏شود خدا مرا خيلی دوست دارد برای‏ اينكه هرگز مرا معاقبه و اخذ نمی‏كند . شعيب در عالم وحی از خدا سوال كرد كه اين بنده چنين می‏گويد . به او وحی رسيد كه به او بگو كه ما مدتهاست‏ كه تو را گرفته‏ايم و تو خودت خبر نداری . همين كه اساسا ما هيچ اشكالی‏ در كار تو به‏وجود نمی‏آوريم اين بدترين عقوبتهاست كه نمی‏خواهيم تو رويت‏ به طرف ما بيايد . اين ، اخذ تدريجی است و در تعبير قرآن " استدراج " آمده است و يكی‏ از بدترين عقوبتهاست ، چون مجال و فرصت توبه‏كردن را از انسان می‏گيرد ، يعنی انسان می‏رسد به حالی كه لطف و عنايت خدای متعال ديگر به هيچ نحو شامل حال او نمی‏شود و انسان اين مقدار شايستگی ندارد كه خدا او را با يك‏ گرفتاری متوجه خودش كند . " « فذرنی و من يكذب بهذا الحديث »" بگذار مرا و مردمی كه اين‏ حديث و سخن و اين حقايق را دروغ می‏پندارند ، اينها را در همين دنيا می‏گيريم ، اما طوری می‏گيريم كه خودشان هم نمی‏دانند گرفته شده‏اند ، عكسش‏ را خيال می‏كنند : " « سنستدرجهم من حيث لا يعلمون »" تدريجا و درجه به‏ درجه اينها را می‏گيريم از راهی كه خودشان نمی‏دانند . اينكه می‏گويند مكر الهی ، نه مكر به آن معناست كه يك انسان درباره انسان ديگر مكر می‏كند ، بلكه كاری است كه نتيجه‏اش نظير نتيجه يك مكر