سيري در نهج البلاغه - صفحه : 23

و اگر احيانا از آن زمينه خارج شده اند از آسمان به زمين سقوط كرده‏اند . در زبان فارسی شاهكارهايی وجود دارد ، در غزل عرفانی ، غزل عادی ، پند و اندرز ، تمثيلات روحی و عرفانی ، حماسه ، قصيده و غيره ولی چنانكه‏ می‏دانيم هيچيك از شعرای ما كه شهرت جهانی دارند در همه اين رشته‏ها نتوانسته‏اند شاهكار به وجود آورند . شهرت و هنر حافظ در غزل عرفانی ، سعدی در پند و اندرز و غزل معمولی ، فردوسی در حماسه ، مولوی در تمثيلات و نازك انديشی‏های روحی و معنوی ، خيام در بدبينی فلسفی ، و نظامی در چيز ديگر است و به همين جهت نمی‏توان‏ آنها را با هم مقايسه كرد و ميانشان ترجيح قائل شد ، حداكثر اينست كه‏ گفته شود هر كدام از اينها در رشته خود مقام اول را واجد است . هر يك‏ از اين نوابغ اگر احيانا از رشته‏ای كه در آن استعداد داشته‏اند خارج‏ شده‏اند تفاوت فاحشی ميان دو نوع سخن آنها ملاحظه شده است . شعرای عرب ، چه در دوره جاهليت و چه در دوره اسلام ، نيز چنين‏اند . در نهج البلاغه آمده است كه از علی عليه السلام سؤال شد : شاعرترين‏ شاعران عرب كيست ؟ ايشان جواب دادند : " « ان القوم لم يجروا فی حلبه تعرف الغايه عند قصبتها ، فان كان لابد فالملك الضليل » " . يعنی اين شاعران در يك ميدان اسب نتاخته‏اند