حماسه حسيني3 - صفحه : 270

بعد امام جويا شد و بعد از تكرار فاش كرد . امام فرمود : گمان می‏كنی من‏ در آنجا نبودم يا در چنين مجالسی حاضر نمی شوم ؟ ! عرض كرد : شما را در آنجا نديدم . فرمود : وقتی كه از حجره بيرون آمدی ، در محل كفشها چيزی‏ نديدی ؟ عرض كرد : جامه‏ای در آنجا افتاده بود . فرمود : من بودم كه عبا بر سر كشيدم و روی زمين افتادم ! ( نظير اين افسانه است افسانه‏ای درباره امام سجاد ( ع ) كه در يك‏ مجلس عزاداری شركت كرده بود و چراغها را خاموش كردند و بعد كه مجلس‏ ختم شد و چراغها روشن شد ، ديدند امام كفشهای عزاداران را جفت كرده است‏ ) . 17 - در صفحه 183 می‏گويد : " دو چيز است كه سبب تجری اين جماعت‏ بلكه بعضی از ارباب تأليف شده در نقل اخبار و حكايات بی اصل و مأخذ بلكه در بافتن دروغ و جعل اخبار و حكايات : اول : گفته‏اند در اخبار مدح ابكاء ننوشته كه به چه قسم بگريانيد و چه‏ بخوانيد ، و از اين ذكر نكردن معلوم می‏شود هر چه سبب گريانيدن ، وسيله‏ سوزانيدن دل و بيرون آمدن اشك باشد ممدوح و مستحسن است . عليهذا اخبار منع كذب در غير مقام تعزيه‏داری است . به اين بيان می‏توان بسياری از معاصی كبيره را مباح بلكه مستحب كرد . مثلا اخبار فضيلت ادخال سرور در قلب مؤمن . پس مثلا غيبت يا بوسه و زنای با بيگانه يا لواط اگر موجب ادخال سرور بشود جايز است " . 18 - در صفحه 186 می‏گويد : " يكی از ثقات اهل علم