آشنايي با قرآن 3 - صفحه : 137

به وجود آورده . همه چيز به مشيت الهی است ولی اين مشيت الهی است كه‏ برای هر چيزی شرايط و نظامی قرار داده ، و برای هر مقصدی راه معينی قرار داده كه بدون رفتن آن راه محال است انسان به آن مقصد برسد . اين است‏ معنی " امر بين الامرين " . منطقی كه می‏گفت " در عالم هيچ چيزی شرط هيچ چيزی نيست " همان منطق‏ " جبر " است . آن منطق كه می‏گفت " بعضی چيزها به مشيت خداست و بعضی ديگر به مشيت خدا نيست " منطق " تفويض " است ، يعنی بعضی‏ چيزها را خدا گفته به من مربوط نيست ، هر چه می‏خواهد بشود ، تفويض كرده‏ ، واگذاشته . و اين منطق كه هم قبول می‏كند " همه چيز به مشيت خداست " و هم قبول می‏كند كه " در عالم هر چيزی شرايطی دارد " همان منطق امر بين‏ الامرين " است . در اول عرايضم عرض كردم كه قرآن ، بعضی از آيات آن ، بعضی ديگر را تفسير می‏كند يا به تعبير خود قرآن بعضی آيات ، آيات مادر است ، ام‏ الكتاب است ، محكم است . بايد آياتی را كه متشابه است يعنی چند گونه‏ می‏شود آنها را تفسير كرد با آياتی كه يك طور بيشتر نمی‏شود تفسير كرد توضيح داد . مثلا ما از يك طرف در قرآن می‏خوانيم « قل اللهم مالك‏ الملك »بگو ای پروردگاری كه مالك همه ملكها و صاحب همه قدرتها تو هستی « تؤتی الملك من تشاء و تنزع الملك ممن تشاء »تو به هر كس كه‏ بخواهی ملك و قدرت بدهی می‏دهی ، و از هر كسی كه بخواهی بگيری و انتزاع‏ بكنی می‏گيری و انتزاع می‏كنی . « تعز من تشاء وتذل من تشاء »هر كس را كه‏ تو بخواهی به او