فطرت - صفحه : 192

بسيار مفيدی داشته باشد اما قابل توصيه نيست كه به انسان بگويند تو به‏ دست خودت برای خودت مصيبت به وجود بياور چون مصيبت و بلا يك كوره‏ خيلی خوبی است برای اصلاح انسان . اين مسأله‏ای كه به نام " عشق " ناميده می‏شود نيز چيزی است كه اگر پيش آمد ممكن است يك كسی را خراب‏ كند ، ممكن هم هست يك كسی را آباد كند ، ولی به هر حال يك امر قابل‏ توصيه نيست . اگر هم عرفا آن را توصيه كرده‏اند آنها يك ادعايی دارند ، ادعاشان اين است كه می‏گويند آدم كامل مثل يك آدمی است كه شنا را خوب‏ بلد است كه اگر يك كسی را كه شنا بلد نيست در دريا هم بياندازد ، اگر ديد غرق می‏شود می‏تواند او را بگيرد و بيرون بياورد . آنها معتقدند كه يك‏ آدم كامل اگر بر يك ناقص اشراف داشته باشد ، می‏تواند مراقب و مواظب‏ او باشد و نگذارد هلاك بشود ( 1 ) . مثل آن تمرينی كه بچه‏ها را در استخر می‏دهند . به بچه نمی‏شود توصيه كرد كه به تنهايی برو در استخر ، اما تحت‏ مراقبت يك نفر مربی مانعی ندارد ، او مراقبش است ، اگر ديد دارد غرق‏ می‏شود نجاتش می‏دهد . همچنين اينها معتقدند كه اين يك امری است كه اگر رخ بدهد ، در انسان‏ وحدت و تمركز ايجاد می‏كند ، يعنی او را از هزاران رشته تعلق جدا می‏كند . يك عيب اساسی در ما اين است كه در روح ما صدها رشته به صدها شی‏ء وابستگی دارد نه به يك شی‏ء ، به صدها شی‏ء از نظر روح و معنا وابسته‏ هستيم ، مثل يك انسانی يا يك حيوانی كه با رشته‏های مختلف به صد جا بسته باشد ، اگر يكی از آنها بريده شود نود و نه تای ديگر هست ، دو تا بريده شود نود و

پاورقی : . 1 حال من به عقيده اينها ، درست يا نادرست ، كاری ندارم .