حماسه حسيني3 - صفحه : 220

هجری به جرم تشيع . و - اثر سوء تبليغات اموی و قراردادن معاويه در صف صحابه كبار به‏ طوری كه اگر وضع به همين منوال پيش می‏رفت روزی می‏رسيد كه مردم اسلام را جز آنكه معاويه معرفی كرده نشناند . اما جريان اينكه امام حسين از پيش در صدد اقدام بود : مقدمه اين بحث بايد طرح شود كه روش حضرت امير و حضرت مجتبی و حضرت‏ سيدالشهدا و در حقيقت تابع يك اصل كلی بود و آن اينكه آنها در عين‏ اينكه خود را صاحب بالاستحقاق خلافت می‏دانستند ، هيچگاه فقط به خاطر غصب‏ خود خلافت قيام نمی‏كردند و از اصلی كه علی ( ع ) در موقع خلافت عثمان‏ فرمود پيروی می‏كردند : « والله لاسلمن ما سلمت امور المسلمين و لم يكن‏ فيها جور الا علی خاصة » ( 1 ) .

پاورقی : 1 - رجوع شود به يادداشت عنصر امر به معروف . . . شماره 23. [ ترجمه مربوط به پاورقی صفحه 210 ] : [ و عمار در حديث خود گفته : چون حسين ( ع ) خواست از مدينه بيرون‏ شود نزد قبر پيامبر ( ص ) آمد و آنرا در آغوش گرفت و سخت گريست و بر وی سلام داد و گفت : پدرم و مادرم فدايت باد ای رسول خدا ، من از جوار تو بدون رضايت قلب خارج شدم و ميان من و تو جدائی افتاد و برای بيعت‏ با يزيد شارب الخمر و فاجر مجبورم كرده‏اند . اگر بيعت كنم كافر شوم و اگر امتناع و رزم كشته می‏شوم ، و اينك با اكراه از جوار تو خارج می‏شوم . پس سلام من بر تو باد ای رسول خدا ، سپس خواب بر چشمانش مستولی شد و رؤيائی را ديد كه به وحشت افتاد ، و آن اين بود كه پيامبر را در خواب‏ ديد كه نزد او آمده و بر وی سلام نموده و فرمود : پسرم پدر و مادر و برادرت به من ملحق شده‏اند و همگی در سرای زندگی دور هم جمع‏اند و همه‏ مشتاق ديدار توئيم ، پس به نزد ما بشتاب . و پسر جانم بدان كه تو را در بهشت درجه‏ای است كه به نور خدا پوشيده است ، و جز با شهادت بدان نرسی‏ ، و چقدر ورود تو بر ما نزديك شده است ] .