معاد - صفحه : 146

منشأ پيدايش حيات هر چه می‏خواهد باشد ، ما درباره ماهيت حيات بحث‏ می‏كنيم نه درباره منشأ اوليه‏اش : " اين يك جريان ضد انتروپی يعنی مخالف اصل دوم ترموديناميك ( اصل‏ كهولت ) است " . بسيار نكته عالی‏ای است ولی از نظر مواد استدلال ، همان استدلال اولی‏ است كه ماده اضافه‏ای برايش پيدا كرده‏ايم ، نه اينكه يك برهان عليحده‏ است . روی حسابهای منطقی ، ما ايندو را نمی‏توانيم دو برهان حساب كنيم ، يك برهان است كه برايش مثالهای گوناگونی پيدا كرده‏ايم . خود مسأله حيات يك مسأله بسيار قابل توجهی است . قدما اين را به شكل‏ ديگری می‏گفتند ، آنها می‏گفتند اگر ماشينی يا اتاقی يا ساختمانی بسازيم ، از روز اول رو به انهدام و فرسودگی می‏رود ولی موجود زنده از اولی كه پيدا می‏شود رو به تكامل می‏رود ، بعد رو به فرسودگی ، گو اينكه آنها آن فرسودگی‏ را هم فرسودگی واقعی تلقی نمی‏كردند و می‏گفتند آن قوه‏ای كه رو به تكامل‏ می‏رود فرسوده نمی‏شود ، آن قوه ارتباطش را با آن موجودی كه داشت تكميلش‏ می‏كرد تدريجا قطع می‏كند . می‏گفتند پس اين خود دليل بر آن است كه حيات‏ ، خودش يك حقيقتی است حاكم بر ماده . ايشان می‏فرمايند : " همان طور كه در " اسلام جوان " توضيح داده شده است تشكيل موجود زنده يعنی تبديل اجسام ساده معدنی به سلولهای زنجيری يا حلقوی فوق العاده‏ پيچيده متشكل آلی و حياتی هم از نظر قانون احتمالات عملا محال است و هم‏ از جهت اصل آنتروپی ، زيرا ترتيب و تشكل و تفصيل و تخصصی كه لازمه‏ تركيبات زنده و عمل اعضاء و نسوج است درست عكس همواری و يكنواختی و همسطحی است كه لازمه افزايش آنتروپی می‏باشد . فرسودگی و پيری و مرگ‏ موجودات زنده آن چيزی است كه با قانون احتمالات و با قانون آنتروپی‏ مطابقت دارد . . . پديدار شدن حيات و موجودات زنده ، چه در قدم نخستين‏ و چه در هر توليد مثل و توالد و تجديد ، به هيچ وجه با اصل كهولت كه بر كليه مواد و انرژيها يعنی بر جهان دو عنصری حكومت دارد تطبيق نمی‏كند " . كأنه اين طور است : در اين جهان دو قانون هست : حيات و موت . از آن‏ جهت كه در اركان