آشنايي با قرآن 3 - صفحه : 105

بالاجبار حضرت را وادار [ به پذيرش آن ] كرد و حضرت هم آخر با اين شرط قبول كردند كه عملا دست به هيچ كاری نزنند چون شرايط ، آن طوری كه حضرت‏ می‏خواستند عمل بكنند فراهم نبود ، اگر هم می‏خواستند آن طوری كه شرايط فراهم بود كار بكنند ، جز اينكه جزء عمله واكله مأمون قرار بگيرند چيز ديگری نبود . اين سياست حضرت ، مأمون را از نتيجه‏ای كه می‏خواست بگيرد كه از حيثيت حضرت رضا استفاده بكند ، قهرا محروم كرد يعنی سياست مأمون‏ با اين كار خنثی می‏شد . می‏ديدند علی بن موسی الرضا ( ع ) وليعهد هست ولی‏ در هيچ كاری مداخله نمی‏كند . اين خودش عملا اعتراض و صحه نگذاشتن روی‏ كارهای مأمون بود . روز عيد اضحی ( عيد قربان ) پيش آمد . مأمون فرستاد خدمت حضرت كه خواهش می‏كنم نماز عيد را شما بجای من برويد شركت كنيد . حضرت فرمود : من شرط كرده‏ام كه در هيچ كاری مداخله نكنم و مداخله نمی‏كنم‏ . گفت : نه ، اين نماز است و عبادت ، و به علاوه اين مداخله نكردن شما سر و صدای مردم را نسبت به من درآورده است . مردم می‏گويند چرا علی بن‏ موسی الرضا در هيچ كاری مداخله نمی‏كند ؟ ! درست است كه شما شرط كرده‏ايد ، ولی اين يك نماز بيشتر نيست . همين قدر برويد كه ديگر مردم خيلی به‏ ما حرف نزنند . فرمود : بسيار خوب ، من می‏روم اما به آن سنتی رفتار می‏كنم كه جدم رفتار می‏كرد ، يعنی به سنت اسلامی كه جدم عمل كرد عمل می‏كنم‏ نه به اين سنتهايی كه امروز رايج است . گفتند در اين جهت مختاريد . اعلام شد كه نماز عيد قربان را علی بن موسی الرضا ( ع ) می‏خواند . حالا حدود صد و پنجاه سال بود - از زمان معاويه تا زمان