آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 154

يعنی انسان حسناتی انجام می‏دهد و در ديوان اعمالش حسنات زيادی هست ، بعد مرتكب يك حسادت می‏شود ، تمام آنها محو و نابود می‏شود . در حديثی‏ پيغمبر اكرم در مورد بعضی از اعمال و اذكار فرمود هر كس اين عمل را مرتكب بشود يا اين ذكر را بگويد خداوند متعال برای او درختی در بهشت‏ غرس می‏كند . يكی از حاضرين عرض كرد : يا رسول الله ! پس ما در بهشت‏ خيلی درخت داريم . فرمود : بلی ، اگر آتشی از اينجا نفرستيد و آنها را آتش نزنيد . پس می‏بينيد اگر كافر ( 1 ) ايمان به خدا نداشته باشد و به قيامتی‏ معتقد نباشد و كاری را برای عالم بالا انجام ندهد عملش بالا نمی‏رود ، و اگر چنين كاری را كرد ولی كفر عنادی و كفر جحودی داشت ، خود اين كفر جحودی ، عملش را بعد از اينكه مأجور بوده از بين می‏برد ، همين طور كه‏ اعمال ما را مثلا حسادت از بين می‏برد . اعمال خيری كه مرتكب می‏شود اگر به قصد خدا نباشد و قصد قربت در كار نباشد تو خالی و پوچ و سراب است ، خيال می‏كند كاری كرده ولی وقتی كه چشم به آن جهان باز كرد می‏بيند تمام‏ اين اعمالی كه او آنها را خير و مفيد به حال خودش خيال می‏كرد بی روح و بی معنی و مرده است ، اينها همه سراب‏اند و او خيال می‏كرده آب است . ديگر وای به حال انسانی كه كافر باشد ، كفرش هم كفر جحودی و عنادی باشد و گناه هم مرتكب بشود ، كافر در حال كفر مرتكب گناه بشود ، آن ديگر " « ظلمات بعضها فوق بعض »" است . قرآن برای اين دسته مثل عجيبی ذكر می‏كند : [ مثل آنها مثل ] تاريكی اندر تاريكی است ، می‏فرمايد : " « او كظلمات فی بحر لجی »"

پاورقی : . 1 [ به معنی غير مسلمان كه شامل اهل كتاب و غيره می‏شود ] .