آشنايي با قرآن 7 - صفحه : 112

بدی را كتمان می‏كند و تظاهر به خوبی می‏كند و ديگری از اين قدرت و از اين‏ كمال و توانايی به اين نحو استفاده می‏كند كه اسرارش را كه اگر مردم اطلاع‏ پيدا كنند او را به عرش برين می‏رسانند از مردم پنهان نگاه دارد . در قرآن درباره بعضی از فقرا چنين آمده است : " « يحسبهم الجاهل‏ اغنياء من التعفف »" ( 1 ) . اين نقطه مقابل نفاق است . بعضی از فقرا به واسطه اينكه عفيف هستند آنچنان روی فقر و ناداری خودشان را می‏پوشانند و نمی‏خواهند كسی بفهمد كه آنها فقير هستند كه مردم خيال می‏كنند آنها اغنيا هستند . پس نه اين است كه اگر ظاهر با باطن فرق داشته باشد مطلقا بد است . اگر انسان كاری كند كه باطنش از ظاهرش بهتر باشد و هميشه كوشش كند كه‏ ظاهرش يك درجه پايين‏تر از باطنش باشد خيلی هم خوب است و برای انسان‏ كمال است . آنچه كه اسمش نفاق است فريب است ، خدعه است ، گول‏زدن‏ مردم است . تعبيری در سوره " علق " آمده است كه می‏فرمايد : " « كلا لئن لم‏ينته‏ لنسفعا بالناصيه 0 ناصيه كاذبه خاطئه »"(2) [ چنين نيست، اگر از كارش‏ دست برندارد ] در قيامت موی پيشانی او را خواهيم گرفت ، اين پيشانی‏ دروغگوی خطاكار . پيشانی دروغگو ، يعنی اين سيمای دروغگو ، سيمايی كه‏ مردم فكر می‏كنند كه او چه آدم خوبی است اما اين سيما دروغ می‏گويد . نمی‏فرمايد زبانش دروغ می‏گويد بلكه می‏فرمايد خود پيشانی‏اش دروغ می‏گويد . در آيه بعد ، قرآن لحن اكيدی دارد . بعد از آن كه تشت رسوايی‏

پاورقی : . 1 بقره / . 273 . 2 علق / 15 و . 16