سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 90

بكند ، در جريان كار امام حسن نيست . عامل دوم قيام امام حسين دعوت كوفه بود به عنوان يك شهر آماده . مردم‏ كوفه بعد از اينكه بيست سال حكومت معاويه را چشيدند و زجرهای زمان‏ معاويه را ديدند و مظالم معاويه را تحمل كردند واقعا بيتاب شده بودند ، كه حتی می‏بينيد بعضی ( 1 ) معتقدند كه واقعا در كوفه يك زمينه صد در صد آماده‏ای بود و يك جريان غير مترقب اوضاع را دگرگون كرد . مردم كوفه‏ هجده هزار نامه می‏نويسند برای امام حسين و اعلام آمادگی كامل می‏كنند . حال‏ كه امام حسين آمد ومردم كوفه ياری نكردند ، البته همه می‏گويند پس زمينه‏ كاملا آماده نبوده ، ولی از نظر تاريخی اگر امام حسين به آن نامه‏ها ترتيب‏ اثر نمی‏داد مسلم در مقابل تاريخ محكوم بود ، می‏گفتند يك زمينه بسيار مساعدی را از دست داد ، و حال آنكه در كوفه امام حسن اوضاع درست بر عكس بود ، يك كوفه خسته و ناراحتی بود ، يك كوفه متفرق و متشتتی بود ، يك كوفه‏ای بود كه در آن هزار جور اختلاف عقيده پيدا شده بود ، كوفه‏ای‏ بود كه ما می بينيم اميرالمؤمنين در روزهای آخر خلافتش مكرر از مردم كوفه‏ و از عدم آمادگيشان شكايت می‏كند و همواره ميگويد خدايا مرا از ميان اين‏ مردم ببر و بر اينها حكومتی مسلط كن كه شايسته آن هستند تا بعد اينها قدر حكومت مرا بدانند . اينكه عرض می‏كنم " كوفه آماده " يعنی بر امام‏ حسين اتمام حجتی شده بود ، نمی‏خواهم مثل بعضی ها بگويم كوفه يك آمادگی‏ واقعی داشت و امام حسين هم واقعا روی كوفه حساب می‏كرد . نه ، اتمام‏ حجت عجيبی بر امام حسين شد كه فرضا هم زمينه آماده نباشد او

پاورقی : . 1 [ مثل نويسنده " شهيد جاويد " ] .