داستان راستان1 - صفحه : 231

يكی از دختران آن حضرت ( كوچكترين دخترانش ، فاطمه ، سلام الله عليها ) جلو دويد و سرو موی پدر را شستشو داد . رسول اكرم ديد كه دختر عزيزش‏ اشك می‏ريزد ، فرمود : " دختركم ! گريه نكن و غصه نخور ، پدر تو تنها نيست ، خداوند مدافع او است " . بعد از اين جريان ، تنها از مكه خارج شد و به عزم دعوت و ارشاد قبيله‏ ثقيف ، به شهر معروف و خوش آب و هوا و پرناز و نعمت " طائف " ، در جنوب مكه ، كه ضمنا تفرجگاه ثروتمندان مكه نيز بود ، رهسپار شد . از مردم طائف انتظار زيادی نمی‏رفت . مردم آن شهر پر ناز و نعمت نيز همان روحيه مكيان را داشتند كه در مجاورت كعبه می‏زيستند ، و از صدقه سر بتها در زندگی مرفهی به سر می‏بردند . ولی رسول اكرم كسی نبود كه به خود يأس و نوميدی راه بدهد ، و درباره‏ مشكلات بينديشد او برای ربودن دل يك صاحبدل و جذب يك عنصر مستعد ، حاضر بود با بزرگترين دشواريها