معاد - صفحه : 241

زنده می‏شويد. واقعا وقتی ما می‏خوابيم صد درصد تمام فعاليتهای حياتی ما از دست نمی‏رود ولی قسمت عمده‏ای از فعاليتهای حياتی ما از دست می‏رود و از جمله آن حافظه و حتی آن منيت ما از دست می‏رود ، ما ديگر آن فرد سابق‏ نيستيم اما وقتی آن خستگی در رفت و فعل و انفعال‏های داخلی انجام شد بعد بيدار می‏شويم ، بيدار كه می‏شويم شخصيتمان را دوباره به دست می‏آوريم . خواب يك تعطيل نسبی حيات و از جمله منيت است ، خودمان را گم می‏كنيم‏ و وقتی بيدار می‏شويم ، همان زبان كه قبلا نمی‏توانست حرف بزند، همان چشم‏ كه قبلا نمی‏توانست ببيند ، همان فكر كه قبلا نمی‏توانست كار كند و همان‏ حافظه كه تعطيل و خاموش شده بود دو مرتبه تر و تازه سر جايش می‏آيد. پس‏ هيچ اشكالی ندارد كه نظير قيامت را ما در اينجا به يك نسبت كوچكی‏ مشاهده كرده باشيم .