جهاد - صفحه : 48

ميزدند بعد می‏آوردند تربيتش عالی ميشد ، يعنی در مسئله پرورش بجای همه‏ چيز فقط شلاق ميزدند و ميگفتند برای اينكه اين آقا در عمرش هرگز دروغ‏ نگويد و از دروغ گفتن بدش بيايد يكصد ضربه شلاق باو بزنيد كه بعد از شلاق‏ خوردن از دروغ گفتن تنفر داشته باشد . همچنين است دوست داشتن ، آيا ميشود كسی را با ضرب شلاق وادار كرد كسی‏ ديگری را دوست داشته باشد ؟ مهر با زور قابل تحميل نيست . اين‏ها را ميگويند اموريكه زورپذير نيست اگر تمام نيروهای عالم را جمع بكنند و بخواهند محبتی را بزور در دل كسی قرار بدهند يا محبتی را بزور از دل كسی‏ بيرون بكشند ممكن نيست .

ايمان زوربردار نيست

حالا كه اين مطلب را دانستيد عرض ميكنم مسئله ايمان قطع نظر از اينكه‏ آيا از حقوق انسانی است يا نه ، خودش بطبع خودش زوربردار نيست . فرضا ما بخواهيم بازور ، ايمان بوجود بياوريم خود ايمان با زور درست شدنی‏ نيست ، ايمان يعنی اعتقاد و گرايش ، ايمان يعنی مجذوب شدن بيك فكر و پذيرفتن يك فكر . مجذوب شدن به يك فكر دو ركن دارد يك ركنش جنبه‏ علمی مطلب است ، كه فكر و عقل انسان بپذيرد ، يك ركن ديگر جنبه‏ احساساتی آن است كه دل انسان گرايش داشته باشد و هيچ كدامش در قلمرو زور نيست ، نه جنبه فكريش ، زيرا فكر تابع منطق است اگر به يك بچه‏ای‏ يك مسئله رياضی را بخواهند ياد بدهند بايد از راه منطق ياد بدهند تا اعتقاد پيدا كند . با شلاق نميشود او را ياد داد ، يعنی شلاق كه بزنند او فكرش قبول نميكند ، جنبه گرايشی و