آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 237

" نحس " بحث كرده‏اند كه معنای شوم بودن يك روز چيست ؟ واضح است كه‏ در اينجا قرآن نمی‏خواهد بگويد كه مثلا آن روز چون روز يكشنبه يا دوشنبه‏ بود نحس بود و عذاب آمد . يكشنبه و دوشنبه هر هفته تكرار می‏شود . يا مقصود اين نيست كه چون مثلا سيزده ماه صفر بود اينها معذب شدند . سيزده‏ ماه صفر هر سال تكرار می‏شود، و بعلاوه اينجا دارد تصريح می‏كند: " « فكيف‏ كان عذابی و نذر »" يعنی عذاب به علت تكذيب و به علت حق ناشناسی و كفران يك نعمت بزرگ بود . پس روز، شوم بود ولی شومی‏اش نه از خود روز بود از آن جهت كه ( روزی از روزهای ) هفته يا ماه است بلكه به علت‏ حادثه‏ای كه در آن روز پيش آمد اين روز شوم شد . حال ، بعضی روزها را مبارك می‏دانيم و بعضی روزها را شوم . اين موضوع‏ را مخصوصا تفسير الميزان مفصل بحث كرده است كه من در جلسه پيش تفسير را با خودم آوردم حالا پيدايش نكردم . در آنجا راجع به اين موضوع بحث‏ كرده بودند و مخصوصا روايات زيادی را كه در اين باب هست آورده بودند و من علامت گذاشته بودم كه در اين جلسه آن روايات را برای شما بخوانم . در موضوع نحوست ايام ، دو مسأله است . يك مسأله اين است كه ما برخی‏ روزهای سال را مبارك می‏شماريم و برخی را نحس و شوم ، به اعتبار حادثه‏ای‏ كه در آن روز واقع شده ، و مقصود ما اين نيست كه اين روز از آن جهت كه‏ اين روز است مبارك است يا اين روز از آن جهت كه اين روز است شوم‏ است ، بلكه مقصود ما اين است كه اين روز برای ما يادآور حادثه پر بركتی‏ است يا اين روز برای ما يادآور حادثه شومی است . مثلا ما روز عيد غدير را روز مبارك می‏دانيم ولی نه به اعتبار اينكه هجدهم ذی الحجه ( است كه‏ ) چون ماه ، ماه ذی الحجه است و اين روز