پيرامون انقلاب اسلامي - صفحه : 32

و همه اين نشانه ها و آثار كه بظاهر مختلفند يك ريشه بيشتر ندارند اين‏ آقايان ميگويند در همه انقلابها ، در واقع نارضائيها در نهايت امر بيك‏ نارضائی بر ميگردند خشم ها نيز همگی بيك خشم ، و آرمانها نيز همگی بيك‏ آرمان منتهی ميشوند تمام انقلاب های دنيا در واقع انقلاب های محرومان‏ است عليه برخوردارها ريشه همه انقلابها در آخر بمحروميت بر ميگردد ( 1 ) در زمان ما اين مسئله - تكيه بر روی منشا طبقاتی انقلاب ها - رواج‏ بسيار پيدا كرده و حتی كسانی هم كه از مفاهيم اسلامی سخن ميگويند و دم از فرهنگ اسلامی ميزنند ، خيلی زياد روی مسئله مستضعفين ، استضعافگری و استضعاف شدگی تكيه ميكنند بطوری كه اين افراد بنوعی تحريف و انحراف‏ كشيده شده است پيروان نظريه دوم ميگويند ، بخلاف آنچه معتقدان نظر اول ادعا ميكنند ، همه انقلاب ها ريشه مادی صرف ندارد البته ممكن است ريشه پاره ای از انقلابها دو قطبی شدن جامعه از نظر اقتصادی و مادی باشد ، و يك شاهد مثال‏ در اينمورد تعبير حضرت امير ( ع ) است در خطبه ای كه بمناسبت آغاز خلافت ايراد فرمود ( 2 ) امام عليه السلام در اين خطبه از كظه ظالم - سيری و اشباع ظالم - و سغب‏ مظلوم - گرسنه ماندن مظلوم - نام ميبرد يعنی

پاورقی : 1 - البته اين نكته كه خود محروميت هم معلول پيشرفت در ابزار توليد است كه شكافها را زياد می‏كند ، مسئله ايست كه بايد در جای خود مورد بحث قرار گيرد

. . . لولا حضور الحاضر ، و قيام الحجة بوجود الناصر ، و ما اخذ الله‏

علی العلماء ان لا يقاروا علی كظة ظالم و لا سغب مظلوم » 2 - . . . اگر آن جمعيت انبوه حاضر نمی‏شدند و ياری نميدادند تا حجت‏ تمام شود ، و اگر نبود عهدی كه خدای تعالی از علما و از دانايان گرفته تا راضی نشوند ، بر سيری ظالم و گرسنه ماندن مظلوم ( خطبه شقشقيه )