سيري در نهج البلاغه - صفحه : 149

در دنباله همان جمله‏ها چنين آمده است : " « اللهم انی استعديك علی قريش و من اعانهم فانهم قطعوا رحمی و صغروا عظيم منزلتی و اجمعوا علی منازعتی امرا هو لی » " . خدايا از ظلم قريش ، و همدستان آنها به تو شكايت می‏كنم ، اينها با من‏ قطع رحم كردند و مقام و منزلت بزرگ مرا تحقير نمودند ، اتفاق كردند كه‏ در مورد امری كه حق خاص من بود ، بر ضد من قيام كنند . ابن ابی الحديد در ذيل جمله‏های بالا می‏گويد : كلماتی مانند جمله‏های بالا از علی مبنی بر شكايت از ديگران و اينكه حق‏ مسلم او به ظلم گرفته شده به حد تواتر نقل شده و مؤيد نظر اماميه است كه‏ می‏گويند علی بانص مسلم تعيين شده و هيچكس حق نداشت به هيچ عنوان بر مسند خلافت قرار گيرد ، ولی نظر به اينكه حمل اين كلمات بر آنچه كه از ظاهر آنها استفاده می‏شود مستلزم تفسيق يا تكفير ديگران است ، لازم است‏ ظاهر آنها را تاويل كنيم ، اين كلمات مانند آيات متشابه قرآن است كه‏ نمی‏توان ظاهر آنها را گرفت . ابن ابی الحديد خود ، طرفدار افضليت و اصلحيت علی ( ع ) است ، جمله‏های نهج البلاغه تا آنجا كه مفهوم احقيت مولی را می‏رساند از نظر ابن‏ ابی الحديد نيازی به توجيه ندارد ولی جمله‏های بالا از آن جهت از نظر