گفتارهاي معنوي - صفحه : 127

می‏گيريم ! توبه نمی‏كنيم و نماز می‏خوانيم ! توبه نمی‏كنيم و به حج می‏رويم ! توبه نمی‏كنيم و قرآن می‏خوانيم ! توبه نمی‏كنيم و ذكر می‏گوئيم ! توبه‏ نمی‏كنيم و در مجالس ذكر شركت می‏كنيم ! بخدا قسم اگر شما يك توبه بكنيد تا پاك بشويد وبعد يك شبانه روز نماز بخوانيد با حالت توبه و پاكی ، همان يك شبانه روز به اندازه ده سال شما را جلو می‏برد و به مقام قرب‏ پرودگار می‏رساند . سوراخ دعا را گم كرده‏ايم ، راهش را بلد نيستيم . شخصی آمد خدمت اميرالمؤمنين علی ( ع ) استغفار كرد . او هم مثل ما خيال می‏كرد توبه كردن ، گفتن استغفر الله ربی و اتوب اليه است واگر ( غ‏ ) اش را هم خيلی غليظ بگوئيم ديگر توبه ما خيلی بهتر است . علی ( ع ) فهميد اين بدبخت چقدر گمراه است . كم اتفاق می‏افتاد كه اواينجور حدت‏ به خرج بدهد و با لحن تندی سخن بگويد ولی اينجا با لحن تندی سخن گفت ، فرمود : « ثكلتك امك ، ا تدری ما الاستغفار ؟ الاستغفار درجة العليين » ای خدا مرگت بدهد ، ای مادرت بعزايت بنشيند ! آيا توميدانی استغفار چيست ؟ استغفار درجه مردمان بلند مرتبه است . استغفار ، حالت توبه و يك حالت مقدس است ، يك جو مقدس وپاك است . شما حالت توبه را پيدا بكنيد ، واقعا توبه بكنيد ، بعد خودتان را در يك جو و فضای مقدس‏ می‏بينيد ، احساس می‏كنيد كه لطف وعنايت الهی بر روح شما سايه افكنده‏ است ، احساس می‏كنيد گروهی از فرشتگاه دور شما را گرفته‏اند ، پاك‏ می‏شويد ، چون در حالت توبه انسان خود بينی را از دست می‏دهد ، خود را ملامت می‏كند وگناهان خويش را در نظر می‏گيرد .