فلسفه اخلاق - صفحه : 37

رسيديم به اينجا كه رمز اخلاقی بودن [ يك فعل ] چيست ؟ يك كار چگونه و به چه جهت رنگ اخلاقی پيدا می‏كند و با افعال طبيعی تمايز پيدا می‏نمايد ؟ به تعبير ديگر معيار و مقياس اخلاقی بودن چيست ؟ در اينجا نظريه های‏ گوناگونی وجود دارد كه ما اين نظريه ها را ابتدا نقل می‏كنيم و بعد نقد و بررسی : كداميك از اين نظريات صحيح است ، كدام نا صحيح ؟ و يا يك‏ نظريه ممكن است قسمتی از آن صحيح باشد و قسمتی نا صحيح .

نظريه عاطفی

يكی از نظريات درباره ملاك اخلاقی بودن كه از قديم ترين نظريات است‏ نظريه عاطفی است گروهی رمز اخلاقی بودن را در عواطف بشر می‏دانند ، می‏گويند كار عادی و معمولی كاری است كه از انگيزه های خود خواهانه و ميلهای طبيعی انسان سر چشمه بگيرد و هدف از آن كار هم رساندن سودی به‏ خود و يا رسيدن خود شخص به لذتی باشد هر كار كه از چنين ميلهايی سرچشمه‏ بگيرد و برای چنين هدفهايی باشد ، كار عادی و معمولی است و اخلاقی نيست‏ مثل اكثر كارهايی كه مردم انجام می‏دهند يك نفر كارگر كه صبح به دنبال‏ كار می‏رود برای اينكه مزدی بگيرد و با آن مزد هزينه زندگی خودش را تأمين‏ بكند ، كار او يك كار معمولی و عادی است همچنين كار يك كارمند كه شغل‏ اداری دارد يا در شركتی كار می‏كند ، و يا كار يك بازرگان كه دنبال‏ تجارت و سود می‏رود ، تا آنجا كه مربوط به شخص خودش و