ده گفتار - صفحه : 310

موجب منتهای تأسف است كه مردم جلو چشم خود ببينند كه اولاد و احفاد و حواشی برخی از مراجع تقليد بزرگ آنقدر از هرج و مرج و بی‏نظميهای بودجه‏ روحانيت اختلاس می‏كنند كه سالهای متمادی در كمال اسراف خرج می‏كنند و تمام نمی‏شود . آيا هيچ فكر كرده‏ايد كه اين جريانها چقدر به عالم روحانيت‏ لطمه وارد آورده و می‏آورد ؟ ! يك مشكل بزرگ جامعه روحانيت ما ، وجود روحانی نمايانی است كه سا خته دستگاههائی هستند ، آن دستگاهها به اينها قدرت می‏دهند ، بودجه‏هائی‏ در اختيار اينها می‏گذارند ، اينها با زرنگی و يا تطميع و يا وسائل ديگر عده ديگر را با خود موافق می‏كنند و معنا هميشه به نفع آنها و بر ضرر مسلمانان در فعاليتند . من نمی‏خواهم در اين مقاله در اطراف اين پليدها و مفاسدی كه بر وجودشان‏ مترتب است بحثی كرده باشم ، هر كسی كم و بيش از آن آگاه است . در اينجا همينقدر می‏گويم كه آيا قطع اين ريشه فساد جز با سازمان دادن صحيح‏ به تشكيلات روحانی ما ميسر است ؟ .

وعظ و تبليغ

وعظ و تبليغ و خطابه و منبر يكی از رشته‏های وابسته به روحانيت ما است‏ . اگر بنا شود درباره اين قسمت از لحاظ وظيفه‏ای كه به عهده دارد و خدماتی كه انجام داده و می‏دهد و نقائصی كه داشته و دارد بحث شود . مقاله‏ مستقلی خواهد شد . در اينجا به مناسبت مطالب گذشته همينقدر می‏گويم كه‏ دستگاه وعظ و تبليغ ما به نوعی ديگر گرفتار عوام‏زدگی است . اين ديگر به‏ وجوهات و سهم امام مربوط نيست ، مربوط به اينست