داستان راستان2 - صفحه : 200

او گفته بود كه من بايد كاری كنم كه كودكان با كينه علی بزرگ شوند و پيران با احساسات ضد علی بميرند . آخرين فكری كه به نظرش رسيد اين بود كه در سراسر مملكت پهناور اسلامی لعن و دشنام علی را به شكل يك شعار عمومی و مذهبی در آورد . دستور داد همه جا روی منابر در روزهای جمعه لعن‏ علی را ضميمه خطبه كنند . اين كار رايج و عملی شد . پس از معاويه نيز ساير خلفای اموی - برای اينكه علويين را تا حد نهائی تحقير و آرزوی خلافت‏ اسلامی را از دل آنها برای هميشه بيرون كنند - اين فكر را دنبال كردند . نسلهايی كه از آن تاريخ به بعد به وجود می‏آمدند با اين شعار مأنوس بودند و خود به خود آن را تكرار می‏كردند . و اين كار در اذهان مردم بيچاره ساده‏ لوح اثر بخشيده بود ، تا آنجا كه يك روز مردی به عنوان شكايت جلو حجاج‏ را گرفت و گفت : " فاميلم مرا از خود رانده‏اند و نام مرا علی‏ گذاشته‏اند ، از تو تقاضای كمك و تغيير نام دارم " . حجاج نام او را عوض كرد و گفت : " به حكم اينكه وسيله خوبی