سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 189

ممكن است كه شما به غذاهای ما عادت نداشته باشيد ، هر غذايی كه مايليد ، دستور بدهيد برايتان تهيه كنند . مأمورش كيست ؟ همين فضل بن ربيع كه‏ زمانی امام در زندانش بوده و از افسران عاليرتبه هارون است . فضل در حالی كه لباس رسمی پوشيده ومسلح بود و شمشيرش را حمايل كرده بود رفت‏ زندان خدمت امام . امام نماز می‏خواند . متوجه شد كه فضل بن ربيع آمده . ( حال ببينيد قدرت روحی چيست ) فضل ايستاده و منتظر است كه امام نماز را سلام بدهد و پيغام خليفه را ابلاغ كند . امام تا نماز را سلام داد و گفت‏ : السلام عليكم و رحمة الله و بركاته ، مهلت نداد ، گفت : الله اكبر و ايستاد به نماز . باز فضل ايستاد . بار ديگر نماز امام تمام شد . باز تا گفت : السلام عليكم ، مهلت نداد و گفت : الله اكبر . چند بار اين عمل‏ تكرار شد . فضل ديد نه ، تعمد است . اول خيال می‏كرد كه لابد امام يك‏ نمازهايی دارد كه بايد چهار ركعت يا شش ركعت و يا هشت ركعت پشت سر هم باشد ، بعد فهميد نه ، حساب اين نيست كه نمازها بايد پشت سر هم‏ باشد ، حساب اين است كه امام نمی خواهد به او اعتنا كند ، نمی‏خواهد او را بپذيرد ، به اين شكل می‏خواهد نپذيرد . ديد بالاخره مأموريتش را بايد انجام بدهد ، اگر خيلی هم بماند ، هارون سؤظن پيدا می‏كند كه نكند رفته در زندان يك قول و قراری با موسی بن جعفر بگذارد . اين دفعه آقا هنوز السلام‏ عليكم را تمام نكرده بود ، شروع كرد به حرف زدن . آقا هنوز می‏خواست‏ بگويد السلام عليكم ، او حرفش را شروع كرد . شايد اول هم سلام كرد . هر چه‏ هارون گفته بود گفت . هارون به او گفته بود مبادا آنجا كه می‏روی ، بگويی‏ اميرالمؤمنين چنين گفته است ، به عنوان