آشنايي با قرآن 5 - صفحه : 28

با يك نفر كتابی برخورد كردند . ( اينجا ببينيد يك دقايقی هست كه فقط زير ذره‏بين می‏شود پيدا كرد ) و با يكديگر مصاحب و همراه شدند . قهرا دو مصاحب راه يكديگر را می‏پرسند . حضرت فرمودند من می‏روم كوفه ، تو كجا می‏روی ؟ جای ديگری را گفت كه يك مقدار از راه را با يكديگر مشترك‏ بودند و نزديك كوفه او راهش جدا می‏شد . گفتند خوب ، پس با همديگر باشيم . آن شخص می‏دانست كه رفيقش مسلمان است . حضرت هم كه می‏دانستند او اهل كتاب است . با همديگر صحبت كنان آمدند تا به سر دو راهی شاهراه‏ كوفه و راه فرعی رسيدند . او قهرا راه فرعی را گرفت . حضرت هم شاهراه‏ را رها كردند و دنبال او آمدند . آن شخص گفت : شما كه گفتی من به كوفه‏ می‏روم . فرمود بله به كوفه می‏روم . پرسيد : پس چرا از اين طرف می‏آيی ؟ فرمود برای اينكه ما با يكديگر چند ساعت مصاحبت كرديم و مصاحبت حق‏ ايجاد می‏كند و تو به گردن من حق پيدا كردی ( 1 ) . به دليل اينكه تو بر من ذی حق هستی من می‏خواهم تو را چند قدم بدرقه كنم . نوشته‏اند همان جا فكری كرد و گفت : " پيغمبر شما به دليل اين اخلاق حسنه‏ای كه دستور داد ، به اين سرعت دينش دنيا را گرفت " و بعد خداحافظی كردند و او حضرت‏ امير عليه‏السلام را نشناخت ولی اين خاطره به شكل عجيبی در ذهنش بود تا يك وقتی به كوفه آمد و قهرا در جستجوی همان رفيقش بود . روزی آمد خليفه‏ را ديد ، و فهميد رفيق بين راه ، خود خليفه است . آنجا بود كه شهادتين‏ را گفت و مسلمان شد و يكی از اصحاب خاص اميرالمؤمنين گرديد . اين‏ حديث را كافی نقل كرده و اصلا از همين جا عنوانش را

پاورقی : . 1 اينكه می‏گويند حقوق بشر ، اعلاميه حقوق بشر ، شما در همه حقوقهايی‏ كه امروز در دنيا هست نمی‏توانيد حقوقی به اين ريزی كه انسان فقط زير ذره‏بين می‏تواند ببيند پيدا كنيد .