سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 268

می‏شود ، تكامل پيدا می‏كند ، به يك مرحله‏ای كه می‏رسد دو شاخه می‏شود : شاخه نباتی و شاخه حيوانی . شاخه نباتی با يك مشخصاتی ، و شاخه حيوانی‏ بامشخصات ديگری ، كه در بعضی قسمتها ضد يكديگر و مكمل يكديگرند ، و اين‏ عجيب است : اگر گياه نباشد حيوان نيست و اگر حيوان نباشد گياه نيست ، مخصوصا از جنبه گرفتن و پس دادن گازهايی كه در فضا وجود دارد . علم هنوز نتوانسته اين را بيان كند كه اين مرحله كه باز يك تحول بزرگی در حيات و زندگی پيدا می‏شود ، چگونه رخ می‏دهد ؟ چطور شد شاخه نبات پيدا شد ، چطور شد شاخه حيوان پيدا شد ؟ و همچنين مراحل ديگر در پيدايش خود انسان ، پيدايش موجودی با اين قدرت ، با اين عقل و فكر و اراده و اختيار مگر هنوز علم توانسته اين را توجيه بكند ؟ ! مگر خود وحی يك امر عادی است ؟ ! مگر خود وحی كه يك بشری برسد به‏ حدی كه دستور از ماوراء طبيعت بگيرد ، كمتر است از مسئله زنده بودن يك‏ نفر هزار و سيصد سال ؟ اصلا اين يك امر عادی و طبيعی است ، يك چيزی‏ است كه بشر ، اكنون دارد دنبالش می‏رود ، و شايد قانون طبيعی هم داشته‏ باشد . بشرهای امروز دنبال اين می‏روند كه يك وسائلی درست كنند - با يك‏ دواهايی ، با يك فرمولهايی - كه عمر بشر را افزايش دهند . كسی نمی‏تواند بگويد كه قانون طبيعت اين است كه بشر ، صد سال يا صد و پنجاه سال يا دويست سال و يا پانصد سال عمر كند . درست است كه سلولهای بدن انسان‏ يك دوره حياتی دارد ، ولی اين در شرايط محدود است . شايد روزی كشفی‏ بشود كه با يك وسيله بسيار كوچك عمر