فلسفه تاريخ2 - صفحه : 160

. 3 وجه توليد

بعد ما می‏آييم سراغ كلمه " وجه توليد " كه اين وجه توليد را هم اينها زياد به كار می‏برند . (حتما شما بايد لغات اصلی فرنگی اينها را به دست‏ بياوريد و با رجوع كردن به مدارك اصلی ، تعريف اينها را كاملا به دست‏ بياوريد كه اگر در اين ترجمه‏ها اشتباهی هست منشا اشتباه ما نشود . )وجه‏ توليد خيال می‏كنم با شيوه توليد يكی باشد . مقصود چگونگی توليد است . شيوه توليد و وجه توليد - كه به چگونگی مربوط می‏شود - علی الظاهر مانند اينكه شيوه توليد يك وقت فردی است ، يك وقت اجتماعی .

شيوه توليد فردی و جمعی

در قديم زمستان كه می‏شد دهاتيها ، اغلب همين زارعها ، مرد و زن چون‏ بيكار بودند كارشان نخريسی بود . مردها هم همين‏طور كه بيكار بودند يا پيرمردهايی كه ديگر كارهای سنگين نمی‏توانستند بكنند اغلب می‏آمدند همان‏ جلو كوچه ، دم دكانها جمع می‏شدند ، حرف هم كه می‏زدند هر كدامشان يك‏ ديگلون در دست داشتند(جلك هم به آن می‏گفتند( 1 " و مشغول رشتن نخ‏ می‏شدند . اين يك كار فردی است . يك فرد بدون احتياج به هيچ فرد ديگری‏ يك مقدار پشم يا پنبه بر می‏دارد ، چوب يا سنگی را هم بر می‏دارد( ديگلونها چوبهای ساخته شده مخصوص برای اين كار بود ، گاهی هم با تكه‏ سنگ اين كار را می‏كردند) ، كار فردی انجام می‏دهد . اين شيوه توليد يك‏ شيوه فردی است . در كشاورزی ، هم شيوه فردی وجود دارد هم شيوه جمعی . مثلا يك نفر به‏ تنهايی می‏رود دنبال ديمه‏كاری ، همه كارها را از اول تا آخر خودش به‏ تنهايی انجام می‏دهد . ولی يك شيوه‏های جمعی هم به وجود می‏آورند كه آن‏ صورت تكامل‏يافته‏اش است . در خراسان آن گروه را می‏گويند " صحرا " . فريمان ما از آن قديمها بيست و چهار صحرا داشت . هر صحرايی تشكيل می‏شد از يازده انسان و پنج جفت گاو . پنج انسان را " دهقان " می‏گفتند . هر دهقانی سرو كارش با يك جفت گاو بود . مثلا با آنها به زراعت می‏رفت ، كشت می‏كرد ، زمين را می‏راند ، يا يك كارهايی

پاورقی : . 1 اين مثل كلمه " نيشگون " است كه هر شهری كه شما برويد يك اسم‏ مخصوص به خود دارد .