آشنايي با قرآن 8 - صفحه : 117

گفتيم از نظر تاريخ و حديث ، شيعه و سنی اتفاق نظر دارند كه اين داستان‏ مربوط به عايشه و حفصه است و در اين بحثی نيست . سوره كه می‏خواهد تمام‏ شود ، قرآن فقط دو مثل ذكر می‏كند و ديگر حرفی نمی‏زند : " « ضرب الله‏ مثلا للذين كفروا »" خدا مثلی برای كافران می‏آورد ، يا مثلی در مورد كافران می‏آورد ( كلمه " كفر " را هم به كار برده است ) . چه كسی را مثل می‏آورد ؟ دو زن را مثل می‏آورد . آيا ذكر دو زن در اول سوره ، با دو زن در آخر سوره ، حساب نشده است ؟ خدا از دو زن در اول سوره انتقاد می‏كند و در آخر سوره مثل می‏آورد از دو زن ناصالح كه همسر دو مرد صالح‏ بودند . آيا اين بازگشت به اول سوره نيست كه تعجب نكنيد اگر پيامبر ، بنده صالح خدا ، دو همسر ناصالح داشته باشد . آيا اين نمی‏تواند اشاره به‏ آن باشد ؟ اگر نگوييم صريح است قطعا اشاره است . خدا در مورد كافران ( يا برای مردمان كافر ) مثلی ذكر می‏كند ، يكی زن‏ نوح و ديگر زن لوط كه هر دو تحت حباله دو بنده صالح ما بودند . از آن‏ پيامبران به عنوان دو بنده صالح ياد می‏كند . " بنده صالح " به نظر ما كوچك می‏آيد . اگر می‏فرمود دو پيغمبر ، اينقدر ارزش نداشت كه فرمود دو بنده صالح ، چون پيامبری منصب است و " عبدين صالحين " نشانه بندگی‏ است و پيغمبران بيشتر دوست دارند كه آنها را عبد بنامند تا رسول ، بنده‏ای كه خدا عبوديت او را اعتراف می‏كند . " « فخانتاهما »" اين دو زن به شوهران خويش خيانت ورزيدند . البته‏ اينجا مقصود از خيانت العياذبالله فحشا نيست ، اين امر مسلم است . به‏ طور كلی خيانت را در مورد عهد و امانت می‏گويند . اگر فحشا را هم‏ می‏گوييم خيانت چون برخلاف پيمان ازدواج است ، ولی پيمانی كه