حماسه حسيني3 - صفحه : 375

در مقدمه " بررسی تاريخ عاشورا " از يعقوبی و ديگران اين حكايت‏ معروف را نقل می‏كند كه در سالی كه معاويه يزيد را با لشكری برای فتح بلاد روم فرستاد ، در " غذ قذونه " ( يا به نقل " ابو الشهداء " فرقدونه ) كه در آنجا ديری بود به نام دير مران ، اتراق كردند و يزيد در آن دير با ام كلثوم نامی مشغول عياشی و كيف شد ، و در اثر بدی هوا لشكر مبتلا به‏ تب و آبله شدند و مرض به قسمی در اردوی مسلمين افتاد كه مثل برگ خزان‏ روی زمين می‏ريختند و می‏مردند و هر چه به يزيد اصرار كردند هر چه زودتر از اين سرزمين كوچ كنيم اعتنا نكرد ( اما ظاهرا ابو الشهداء می‏نويسد : لشكر در نقطه ديگری دچار اين بيماری شد و يزيد در اين دير مانده بود و ملحق به‏ لشكر نمی شد تا اين خبر به او رسيد و اشعار ذيل را سرود ) و اين اشعار را سرود :

ما ان ابالی بما لاقت جموعهم
بالغذ قذونة ( 1 ) من حمی و من موم
اذا اتكأت علی الانماط فی غرف ( 2 )
بدير مران عندی ام‏كلثوم

( 3 )

مرثيه‏های حسينی - رثاء جنيان

در " قمقام " صفحات 509 - 513 قسمت زيادی از مراثی جنی‏ها را به‏ صورت شعر نقل كرده است . بعيد نيست كه اين اشعار كه سراسر انتقاد و حنين و تحريك احساسات است ، از طرف علاقمندان و شيعيان سروده می‏شده‏ است و چون از طرف حكومت

پاورقی : 1 - بالفرقدونه ( نسخه بدل ) . 2 - مرتفقا ( نسخه بدل ) . 3 - [ مرا چه باك كه تمام لشكر اسلام در غذ قذونه از مرض آبله و تب‏ مردند . من اكنون در دير مران بر بالشهای پرقو تكيه داده و راحتم و ام‏ كلثوم در آغوش من است ] .