سيري در نهج البلاغه - صفحه : 259

به دنبال احساس اين خطر عظيم اجتماعی بود . مسعودی در ذيل احوال عثمان می‏نويسد : " عثمان فوق‏العاده كريم و بخشنده بود ( البته از بيت المال ! ) كارمندان دولت و بسياری از مردم ديگر راه او را پيش گرفتند ، او را برای اولين بار در ميان خلفا خانه خويش را با سنگ و آهك بالا برد و درهايش را از چوب ساج و عرعر ساخت و اموال و باغات و چشمه‏هايی در مدينه اندوخته كرد ، وقتی كه مرد در نزد صندوقدارش صدو پنجاه هزار دينار و يك ميليون درهم پول نقد بود ، قيمت املاكش در وادی القری و حنين و جاهای ديگر ، بالغ بر صد هزار دينار می‏شد . اسب و شتر فراوانی از او باقی ماند " . آنگاه می‏نويسد : " در عصر عثمان جماعتی از يارانش مانند خودش ثروتها اندوختند : زبير بن العوام خانه‏ای در بصره بنا كرد كه اكنون در سال 332 ( زمان خود مسعودی است ) هنوز باقی است . و معروف است خانه‏هايی در مصر ، كوفه و اسكندريه بنا كرد ، ثروت زبير بعد از وفات پنجاه هزار دينار پول نقد و هزار اسب و هزارها چيز ديگر بود . خانه‏ای كه طلحه بن عبدالله‏ در كوفه با گچ و آجر و ساج ساخت هنوز ( در زمان مسعودی ) باقی است و به‏ دار الطلحتين معروف