حکمتها و اندرزها - صفحه : 128

می‏گويد برگرد شكايت می‏كند و می‏فرمايد : " « يا ابن عباس ما يريد عثمان‏ الا ان يجعلنی جملا ناضحا بالغرب اقبل و ادبر بعث الی ان اخرج ثم بعث‏ الی ان اقدم ثم هو الان يبعث الی ان اخرج و الله لقد دفعت عنه حتی خشيت‏ ان اكون اثما » " ( 1 ) فرمود : ابن عباس ! عثمان مرا ملعبه قرار داده‏ ، يك روز دستور خروج مرا از مدينه می‏دهد و يك روز ديگر خودش بدون آنكه‏ من اظهار ميل به مراجعت كنم به من می‏گويد برگرد ، حالا باز دو مرتبه‏ پيغام می‏فرستد كه چندی مدينه نباش ، به خدا قسم آنقدر از عثمان حمايت‏ كردم كه می‏ترسم گناهكار باشم . يك نوبت مردم آمدند به حضورش و خواهش كردند به نمايندگی آنها برود پيش عثمان مطالب و خواسته‏های آنها را بگويد ، حضرت بعد از نصيحتهای‏ زيادی كه به عثمان كرد به او فرمود : " « و انی انشدك الله الا تكون‏ امام هذه الامة المقتول فانه كان يقال يقتل فی هذه الامة امام يفتح عليها القتل و القتال الی يوم القيمة و يلبس امورها عليها و يبث الفتن فيها . . . فلا تكونن لمروان سيقة يسوقك حيث شاء بعد جلال السن و تقضی العمر » " ( 2 ) فرمود : تو را به خدا قسم می‏دهم كه بپرهيز از اينكه تو آن خليفه‏ مقتول امت باشی كه كشته شدن او در كشت و كشتار داخلی را به روی اين‏ امت باز می‏كند و اين در هرگز بسته نخواهد شد و دائما منشأ فتنه ها خواهد شد . بعد فرمود : تو در اين سن و در آخر عمر چرا وسيله و آلت دست كسی‏ مانند مروان حكم شده‏ای ؟ عثمان در جواب گفت : " كلم الناس فی‏

پاورقی : . 1 نهج البلاغه ، خطبه . 240 . 2 نهج البلاغه ، خطبه . 164