امدادهاي غيبي در زندگي بشر - صفحه : 87

موج خواهد زد . فكر می‏كنيم بعد از ما آنقدر مسلمانها بيايند و زندگی كنند و بروند كه فقط خدا عدد آنها را می‏داند . آری ما در ته دل خود اينطور فكر می‏كنيم ، و هرگز اين انديشه را بخود راه نمی‏دهيم كه ممكن است عمر جهان‏ يعنی عمر بشر و عمر زمين ما به پايان رسيده باشد . تعليمات انبياء نوعی امنيت و اطمينان خاطر بما داده است و در واقع‏ در ته قلب خود به مددهای غيبی ايمان و اتكا داريم . بما اگر بگويند يك‏ ستاره عظيم در فضا در حركت است و تا شش ماه ديگر به مدار زمين می‏رسد و با زمين ما برخورد می‏كند و در يك لحظه زمين ما به يك توده خاكستر تبديل‏ می‏شود باز هم با همه ايمان و اعتقادی كه به پيش بينی‏های دانشمندان داريم‏ بخود ترس راه نمی‏دهيم ، در ته دلمان يك نوع ايمان و اطمينانی هست كه‏ بنا نيست بوستان بشريت كه تازه شكفته است در اثر باد حوادث ويران‏ گردد . آری همانطوری كه باور نمی‏كنيم زمين ما بوسيله يك ستاره ، يك حادثه‏ جوی نيست و نابود شود ، باور نمی‏كنيم كه بشريت بدست خود بشر و بوسيله‏ نيروهای مخربی كه بدست بشر ساخته شده منهدم گردد . آری ما بحكم يك‏ الهام معنوی كه از مكتب انبياء گرفته‏ايم باور نمی‏كنيم . ديگران چطور ؟ آيا آنها هم باور نمی‏كنند ؟ آيا همين اطمينان و خوشبينی‏ نسبت به آينده انسان و زمين و زندگی و تمدن و خوشبختی و بهروزی و عدالت‏ و آزادی در آنها وجود دارد ؟ ابدا .