آشنايي با قرآن 4 - صفحه : 207

فرود می‏آورد تدريجا از بالا « من جبال »از كوههايی من برد از كوههايی از يخ ، از تگرگ ، يعنی چه ؟ اخيرا از نظر علمای امروز ، مطلب‏ كشف شده است كه در طبقات بالای جو كه گاهی ابرها روی يكديگر متراكم‏ می‏شوند ، در آن قسمتهای بالا هوا بسيار سرد می‏شود و در آنجا درست مانند كوهی از يخ واقعا وجود دارد ، و اين تعبير قرآن واقعا اعجاز آميز است . چه كسی می‏دانست كه چنين چيزهايی در آن فضاهای بالا وجود دارد ؟ " « و ينزل من السماء من جبال فيها من برد »" كه مقصود فرستادن تگرگ است . شايد " من برد " متعلق به " ينزل " باشد : تگرگهايی از كوههايی كه در آنجا وجود دارد می‏فرستد . " « فيصيب به من يشاء و يصرفه عن من يشاء " ، اين تگرگها را به [ سوی ] آنكه اراده خودش تعلق بگيرد می‏فرستد كه‏ اصابت كند و از هر كه نخواهد بر می‏گرداند ، يعنی خيال نكنيد كه كار خدا نظير كارهای بشری است كه تير همين قدر كه از نشانه بيرون رفت ديگر از اختيار تيراند از خارج است ، اين در كار بشر است ، كار خدا هيچ وقت از اراده خدا و مشيت خدا و از سلطه الهی بيرون نمی‏رود . بعد اشاره می‏كند به‏ آن وقتی كه رعد و برق می‏زند : " « يكاد سنا برقه يذهب بالابصار » " نزديك است نور برقش چشمها را بربايد و ببرد . اين هم يك آيه . در اين‏ آيه هم باز قرآن ضمن آوردن كلماتی كه صد در صد با واقعيت كائنات جويه‏ تطبيق می‏كند و بعد از هزار و چند صد سال علم بشر بايد به آنها برسد باز هدف خودش را تعقيب می‏كند : اينها همه آيات الهی هستند ، نشانه‏های خدا هستند ، خداست كه عالم را بر اين نظم و بر اين اساس قرار داده : خورشيدی بايد باشد ، خورشيد بتابد ، به هر جا كه بتابد در آنجا حرارت‏ پيدا شود ، حرارت حجم هوا را زيادتر كند ، هوای گرم بالا برود و هوای‏