سيري در سيره ائمه اطهار - صفحه : 107

غير از اين ، امام حسن نه می‏توانست بكند و نه می‏كرد . شما می‏گوييد كه‏ مردم اين را نيرنگ تلقی می‏كردند . اتفاقا مردم می‏گفتند چه آدم خوبی است‏ ! [ و به امام حسن می‏گفتند ] حرفهايت را بزن ، ببينيم آخر تو چه می‏خواهی‏ ؟ آيا حرفت فقط اين است كه من بايد خليفه باشم يا حرف ديگری داری ؟ اگر حرف ديگری داری ، اين كه حاضر است كه واقعا مسلمين را به سعادت‏ برساند . شما بعد فرموديد كه معاويه را مردم در زمان حضرت امير شناخته بودند . اتفاقا قضيه اينطور است كه مردم معاويه را بد آدمی شناخته بودند و خوب‏ حاكمی ، و اين كه مردم كوفه سست شدند يكی به همين خاطر بود ، می‏گفتند درست است كه معاويه آدم بدی است ولی با رعيت خيلی خوب است ، ببين‏ با شاميها چگونه رفتار می‏كند ! چقدر شاميها از او راضی هستند ! آنهايی كه‏ معاويه را شناخته بودند به اين صورت شناخته بودند كه درست است كه آدم‏ بدی است اما حاكم خوبی است ، اگر او حاكم شود هيچ فرقی ميان مردم كوفه‏ و غير كوفه نخواهد گذاشت . مخصوصا معروف شده بود به حلم و بردباری . معاويه يك حلم سياسی ئی داشت ومورخين به او عيب گرفته‏اند كه نتوانست‏ حلم سياسی خود را در مورد كوفه عملی كند ، و اگر می‏كرد از نظر معنوی هم‏ پيروز می‏شد . معاويه معروف بود به حلم سياسی . مردم می‏رفتند به او فحش‏ می‏دادند ، می‏خنديد و در آخر پول می‏داد و آنها را جلب می‏كرد . می‏گفتند برای حكومت بهتر از اين ديگر نمی‏شود پيدا كرد ، حالا آدم بدی است آدم‏ بدی باشد . امام حسن هم بر همين اساس [ تصميم به صلح گرفت ، و گويی به‏ مردم می‏گفت ] بسيار خوب ، ما اين آدم بد را آورديم كه كارها را خوب‏