زندگي جاويد يا حيات اخروي - صفحه : 14

تنها قرآن نيست كه اصالت روح را در آيات متعدد خود تاييد كرده است‏ ، در حد تواتر در كتب حديث و دعا و نهج البلاغه از جانب رسول اكرم و ائمه اطهار اين مطلب تاييد شده است . حقيقت اين است كه انكار روح يك‏ انديشه كثيف متعفن غربی است كه از حسی گرايی و ماديگرايی غربی سرچشمه‏ می‏گيرد و متاسفانه دامنگير برخی پيروان با حسن نيت قرآن هم شده است . اكنون برای اينكه نمونه‏هايی از آياتی كه در آن آيات از مرگ به " توفی " تعبير شده است و در بعضی از آنها يك سلسله اعمال حياتی به‏ انسانها بلافاصله پس از مرگ نسبت داده شده ( از قبيل مكالمه ، آرزو ، تقاضا ) به دست دهيم ، سه آيه از چهارده آيه‏ای كه در آنها تعبير " توفی‏ " آمده است می‏آوريم . . 1 « ان الذين توفيهم الملائكه ظالمی انفسهم قالوا فيم كنتم قالوا كنا مستضعفين فی الارض قالوا الم تكن ارض الله واسعه فتهاجروا فيها فاولئك‏ ماويهم جهنم و سائت مصيرا »( 1 ) . همانا كسانی كه در حالی كه ستمگر بر خود بودند فرشتگان ( ماموران خدا ) آنان را به تمام و كمال دريافت كردند فرشتگان به آنها گفتند : در چه‏ وضعی بسر می‏برديد ؟ آنان گفتند : ما مردمی زبون و زيردست و محكوم محيط بوديم . فرشتگان به آنها گفتند : آيا زمين خدا فراخ نبود كه بدانجا كوچ‏ كنيد ؟ پس جايگاه آنها جهنم است و بدسرانجامی است . اين آيه درباره مردمی است كه در محيط نامساعدی بسر

پاورقی : . 1 نساء / . 97