حق و باطل - صفحه : 121

راهها جز راه عمل را بسته است . حديثی از پيغمبر اكرم صلی الله عليه وآله وسلم الان يادم آمد و يادم‏ هست كه در 17 - 18 سال قبل كه اين حديث را خواندم تحت تأثير آن قرار گرفتم و ديدم براستی در زندگی پيغمبر اكرم صلی الله عليه وآله وسلم چه‏ تابلوهای عجيبی پيدا می‏شود كه در تاريخ زندگی احدی چنين تابلوهائی و چنين‏ جنبه های عالی و پرمغزی را نمی‏توانيد پيدا كنيد وقتی انسان فكر می‏كند و می‏بيند كه يك مرد امی در چنان محيطی اين طور جمله ها در زندگی خودش‏ ساخته است ، غرق در حيرت می‏شود و جز اينكه به خارق العاده بودن او اقرار كند ، راه ديگری ندارد . اين حديث را در كتاب داستان راستان هم نقل كرده ام ، حديث اين است‏ : پيغمبر اكرم صلی الله عليه وآله وسلم در يكی از مسافرتهائی كه با اصحابشان می‏رفتند ( نقل نشده كه در كدام مسافرت بوده است ) موقع ظهر كه‏ شد دستور دادند قافله پائين بيايند ، هر كسی از مركب خودش پائين آمد ، رسول خدا صلی الله عليه وآله وسلم هم پائين آمدند و جهتی را گرفتند و به‏ آن سو می‏رفتند اصحاب فكر كردند كه لابد حضرت برای قضاء حاجت به آن سو می‏روند ، همه اصحاب پياده شدند و بعد ديدند كه حضرت پس از آنكه مقداری‏ از شتر خودشان دور شده بودند ، برگشتند ، اصحاب خيال كردند كه حضرت اين‏ محل را مناسب فرود آمدن تشخيص نداده‏اند و آمده اند دستور دهند كه برويم‏ در جای ديگر پائين بيائيم حضرت در حالی كه برمی‏گشتند به طرف مركب‏ خودشان ، با احدی حرف نمی‏زدند ، آمدند تا به مركب خودشان رسيدند ، اصحاب ديدند كه حضرت دست بردند در خورجين و توبره ای كه بر شترشان بود و عقال ،