ختم نبوت - صفحه : 32

خداوند بندگانی دارد كه پيامبر نيستند ، اما پيامبری بر آنها رشك‏ می‏برد . از نظر شيعيان كه به مقام امامت و ولايت باطنی ائمه اطهار ( عليهم‏ السلام ) قائل‏اند بدون آنكه آنها را نبی بدانند ، مطلب كاملا حل شده است‏ . عرفای اسلامی در قالب اصطلاحات عرفانی مراتب سير و سلوك معنوی را به‏ چهار مرحله تقسيم كرده‏اند ، ما به خاطر پرهيز از اطاله كلام فقط به دو مرحله از آن اشاره می‏كنيم : الف . سفر از خلق به حق ب . سفر از حق به خلق سفر از خلق به حق مخصوص پيامبران نيست ، بلكه پيامبران مبعوث شده‏اند كه بشر را در اين سفر مدد نمايند . آنچه مخصوص پيامبران است سفر از حق‏ به خلق است ، يعنی ماموريت برای ارشاد و هدايت و دستگيری خلق . پيامبری بازگشت به كثرت است برای سوق دادن به وحدت . صدرالمتالهين در صفحه 13 مفاتيح الغيب می‏گويد : " وحی يعنی نزول فرشته بر گوش و بر دل به منظور ماموريت و پيامبری‏ هر چند منقطع شده است و ديگر فرشته‏ای بر كسی نازل نمی‏شود و او را مامور اجرای فرمانی نمی‏نمايد ، زيرا به حكم " « اكملت لكم دينكم »" ، آنچه‏ از اين راه بايد به بشر

پاورقی : > " رواه المعتبرون من اهل الحديث فی طريقتنا و طريقه غيرنا " يعنی‏ اين حديث را محدثين معتبر شيعه و سنی روايت كرده‏اند . و نيز رجوع شود به آخرين فصل كتاب الشواهد الربوبيه .