جهان بيني توحيدي - صفحه : 13

با همه مزايايی كه از جهاتی ديگر دارد فاقد نيازهای سه گانه بالاست . جهان بينی فلسفی هر چند جهان بينی فلسفی دقت و مشخص بودن جهان بينی علمی را ندارد ، در عوض از آن نظر كه متكی به يك سلسله " اصول " است و آن اصول اولا بديهی و برای ذهن غيرقابل انكارند و با روش برهان و استدلال پيش می‏روند ، و ثانيا عام و دربرگيرنده‏اند ( در اصطلاح فلسفی از احكام موجود بما هو موجودند ) طبعا از نوعی جزم برخوردار است و آن تزلزل و بی‏ثباتی كه در جهان بينی علمی ديده می‏شود ، در جهان بينی فلسفی نيست ، و هم محدوديت‏ جهان بينی علمی را ندارد . جهان بينی فلسفی پاسخگو به همان مسائلی است كه تكيه گاههای ايدئولوژيها هستند . تفكر فلسفی ، چهره و قيافه جهان را در كل خود مشخص‏ می‏كند . جهان بينی علمی و جهان بينی فلسفی ، هر دو مقدمه عمل‏اند ، ولی به دو صورت مختلف . جهان بينی علمی به اين صورت مقدمه عمل است كه به انسان‏ قدرت و توانايی " تغيير " و " تصرف " در طبيعت می‏دهد و او را بر طبيعت تسلط می‏بخشد كه طبيعت را در جهت ميل و آرزوی خود استخدام نمايد ، اما جهان بينی فلسفی به اين صورت مقدمه عمل و مؤثر در عمل است كه‏ جهت عمل و راه انتخاب زندگی انسان را مشخص می‏كند . جهان بينی فلسفی در طرز برخورد و عكس العمل انسان در برابر جهان مؤثر است ، موضع انسان را