وحي و نبوت - صفحه : 117

ملغی می‏شود . . 4 زندگی گرايی : اسلام يك دين زندگی گراست نه زندگی گريز ، لهذا با " رهبانيت " به شدت مبارزه كرده است : « لا رهبانية فی الاسلام » ( 1 ) . در اسلام ، رهبانيت نيست . در جامعه های كهن هميشه يكی از دو چيز وجود داشت : يا آخرت گرايی و زندگی گريزی ( رهبانيت ) و يا زندگی گرايی و آخرت گريزی ( تمدن ، توسعه‏ ) اسلام آخرت گرايی را در متن زندگی گرايی قرار داد از نظر اسلام راه‏ آخرت از متن زندگی و مسؤوليتهای زندگی دنيايی می‏گذرد . . 5 اجتماعی بودن : مقررات اسلامی ، ماهيت اجتماعی دارد ، حتی در فردی‏ ترين مقررات از قبيل نماز و روزه چاشنی اجتماعی در آنها زده شده است‏ مقررات فراوان اجتماعی ، سياسی ، اقتصادی ، حقوقی ، جزايی اسلام ناشی از اين خصلت است ، همچنانكه مقرراتی از قبيل جهاد و امر به معروف و نهی‏ از منكر ، از مسؤوليت اجتماعی اسلامی ناشی می‏شود . . 6 حقوق و آزادی فرد : اسلام در عين اينكه دينی اجتماعی است و به‏ جامعه می‏انديشد و فرد را مسؤول جامعه می‏شمارد ، حقوق و آزادی فرد را ناديده نمی‏گيرد و فرد را غير اصيل نمی‏شمارد فرد از نظر اسلام ، چه از نظر سياسی و چه از نظر اقتصادی و چه از نظر قضايی و چه از نظر اجتماعی ، حقوقی دارد ، از نظر سياسی حق مشورت و حق انتخاب و از نظر اقتصادی حق‏ مالكيت بر محصول كار خود و حق

پاورقی : . 1 نهاية ابن اثير ، ج 2 ، ص . 280