فطرت - صفحه : 232

در من دارد ايثار می‏كند ، وقتی كه دارم اثره انجام می‏دهم يعنی برای خودم‏ كار می‏كنم يكی ديگر دارد كار می‏كند ، و در واقع دوگانگی واقعی در ما وجود داشته باشد ، آن وقتی كه فردی كار می‏كنيم ، برای خودمان و برای‏ شخصمان كار می‏كنيم ، بد می‏كنيم ، ظلم می‏كنيم ، اثره می‏كنيم ، خودمان را مقدم می‏داريم ، او يك " من " است در ما دارد كار می‏كند ، و آن وقتی‏ كه داريم به جامعه خدمت می‏كنيم ، ايثار می‏كنيم ، احسان می‏كنيم ، كارهای‏ شرافتمندانه می‏كنيم ، ايثار می‏كنيم ، احسان می‏كنيم ، كارهای شرافتمندانه‏ می‏كنيم ، پرستش می‏كنيم ، او يك " من " ديگر است در ما [ كه اين‏ كارها را انجام می‏دهد ] . اين حرفها چيست ؟ ! اينها مسائلی نيست كه بگوييم آقايان در لابراتوارها اثبات كرده‏اند ، يك مسائل استدلالی است : انسان در ضمير خودش دقيقا احساس می‏كند كه همان كه [ بد می‏كند ] . ( 1 ) همان است كه‏ در ساعت بعد دارد خيرخواهی می‏كند ، و لهذا اينها مراتب شی‏ء واحد هستند نه دو شخص جدا . فرق است ميان مراتب يك شی‏ء كه يك شی‏ء دارای مراتبی‏ از وجود است ، مثل يك درخت كه دارای تنه و شاخه‏هاست ، شاخه بالا و شاخه پايين ، يك اثر از بالا سر می‏زند يك اثر از پايين و يك اثر از وسط ، ولی يك شی‏ء است ، آری فرق است ميان " مراتب يك شی‏ء " و " دو شی‏ء جدا از يكديگر " . آنچه كه در اينجا صحيح و درست است [ همين است‏ كه اين " من " ها مراتب شی‏ء واحد هستند نه اشياء جدا از يكديگر ] .

پاورقی : . 1 [ افتادگی از نوار است ] .