مساله شناخت - صفحه : 30

خدا حسوديش شد كه به تو گفت نخور ، نه ، برو از اين درخت بخور " ( آنها گفته‏اند آدم به اين صورت وسوسه شد ) و من بخورم ولی بعد آن درخت ، درخت معرفت از كار درآيد . نه ، ای آدم ! تو آدمی ، تو شناخت داری ، تو جهان‏بينی داری ، تو ايدئولوژی داری ، ايدئولوژی در نهايت امر عمل‏ می‏خواهد ( عمل هم دو جنبه دارد : جنبه منفی و جنبه مثبت ) ، تقوی و خود نگهداری می‏خواهد ، مگر می‏شود انسان ايدئولوژی داشته باشد ولی تاب تحمل‏ كوچكترين محروميت را نداشته باشد ؟ ! هم ايدئولوژی داشته باشم و هم هر جا هر چه ديدم [ دنبالش بروم ] ، مثلا چشمم به يك خوراكی بيفتد ، آب‏ دهانم راه بيفتد و ديگر نتوانم نخورم ! آدم بودن تقوی و خ ود نگهداری‏ می‏خواهد . اين است كه در منطق اسلام آدم به اين دليل از بهشت رانده شد كه به آن‏ درجه چهارم شناخت خود عمل نكرد ، يعنی شناخت ، بعد جهان‏بينی پيدا كرد ، بعد ايدئولوژی پيدا كرد ، و بعد ايدئولوژی ، او را به عمل ملتزم كرد ، به‏ اينجا كه رسيد ، پايش لغزيد ، گفتند : برو بيرون . ولی تورات می‏گويد از اول به او گفتند شناخت پيدا نكن ، چون شناخت پيدا كرد و چشمهايش باز شد به او گفتند برو بيرون ، و آن درخت ، درخت معرفت بود . اين است كه عرض می‏كنم كمتر انديشه‏ای ، فكری ، نظريه تحريف شده‏ای ، به اندازه اين تحريفی كه در تورات وارد شده است به بشريت و به عالم‏ دين ضرر زده است . هنوز كه هنوز است ، در دنيا اين موج مطرح است كه يا علم يا دين ، يكی از اينها . پس قرآن قائل به ممنوعيت شناخت نيست بلكه قائل به امكان شناخت‏ است . به چه دليل قرآن قائل به امكان شناخت